Żółte wymioty u psów: przyczyny i leczenie

Żółte wymioty u psów są sygnałem z organizmu wskazującym na problemy z układem pokarmowym. Przyczyny takich problemów mogą być fizjologiczne i przejściowe lub mogą rozwijać się w wyniku procesów patologicznych zagrażających zdrowiu, a nawet życiu zwierzęcia. Dlatego jeśli Twój pies zwymiotował żółtą wydzieliną, przed konsultacją z lekarzem weterynarii ważne jest przeanalizowanie towarzyszących objawów i, w razie potrzeby, udzielenie pierwszej pomocy.

Fizjologiczne przyczyny żółtych wymiocin

Wyściółka żołądka stale wytwarza warstwę śluzu, który chroni ją przed uszkodzeniami spowodowanymi przez kwasy i twarde pokarmy. Po zmieszaniu z połkniętym powietrzem śluz ten tworzy pianę, a po zetknięciu z kwasami żółciowymi zmienia kolor na żółty. W konsekwencji, jeśli w żołądku nie ma pokarmu, czynniki wyzwalające powodują wymioty żółtym płynem składającym się ze śluzu lub piany.

Najczęściej wymioty fizjologiczne mają trzy przyczyny:

• połknięcie ciała obcego;
• tworzenie się kulki włosowej w żołądku;
• długotrwały post.

W takich przypadkach wymioty są naturalnym odruchem obronnym organizmu, który stara się pozbyć z żołądka czynnika uszkadzającego (ciała obcego lub nadmiaru kwasów żołądkowych).

Dlatego jeśli dorosły pies, a zwłaszcza szczeniak, wymiotuje rano żółtą cieczą, ale nie wykazuje innych negatywnych objawów, nie ma powodu do niepokoju. Z powodu długich przerw między posiłkami, w żołądku gromadzą się soki trawienne, a wymioty zapobiegają korozji ścian żołądka przez kwaśną treść. Po karmieniu należy jednak monitorować pupila pod kątem wszelkich zmian w jego zachowaniu i dostosować harmonogram karmienia, skracając przerwy między posiłkami.

Procesy patologiczne powodujące wymioty żółcią

Dość często żółte wymioty u psów mogą być objawem poważnych problemów zdrowotnych. Dolegliwości te obejmują wiele różnych chorób, które można podzielić na następujące grupy.

Zatrucie

Zatrucie organizmu następuje w wyniku spożycia substancji znalezionych na ulicy lub pozostawionych bez nadzoru leków i środków chemicznych, a także w wyniku spożycia zepsutej żywności naturalnej lub suchej żywności skażonej grzybami itp.

Objawy zatrucia zależą od toksyczności spożytej substancji, ale najczęściej obejmują wymioty, biegunkę, apatię, duszność, drżenie i utratę koordynacji. Zła dieta, a zwłaszcza stałe spożywanie tłustych, smażonych, wędzonych i innych podobnych produktów, również może prowadzić do podobnych konsekwencji.

Niedrożność przewodu pokarmowego

Niedrożność przewodu pokarmowego może być spowodowana połknięciem ciał obcych lub zmianami patologicznymi w poszczególnych narządach. Najczęściej jest to intuscepcja, gdzie jedna część jelita zostaje wcisnięta w światło drugiej, lub skręt żołądka, gdzie żołądek zostaje przemieszczony i obrócony wokół własnej osi. W takich przypadkach pies wymiotuje. żółta piana na pusty żołądek lub zwraca wodę i pokarm natychmiast po karmieniu. Dodatkowe objawy to ślinienie, silny ból, wzdęcia.

Zarażenia robakami

Helminty łatwo i często przedostają się do przewodu pokarmowego zwierząt. Przy odpowiednim i regularnym stosowaniu leków przeciwpasożytniczych, nie mają one czasu na rozmnożenie się i wyrządzenie szkody. Bez takiego leczenia pasożyty mogą spowodować poważne zatrucie, perforację jelit (powstanie otworów przelotowych) i niedrożność jelit.

W takich przypadkach pies wymiotuje żółtymi wymiocinami, ma biegunkę i utratę masy ciała, nawet przy dobrym apetycie. Ostremu zatruciu towarzyszą bóle brzucha i wzdęcia, brak apetytu i apatia.

Choroby zakaźne

Spośród chorób wirusowych i bakteryjnych wywołujących wymioty, najczęstsze są zakażenia pasożytnicze przenoszone drogą krwi. Należą do nich piroplazmoza, przenoszona przez kleszcza Ixodidae. Jego ukąszenie prowadzi do ogólnego zatrucia, któremu towarzyszą wymioty, letarg, wysoka gorączka i wysokie ryzyko zgonu, jeśli nie zostanie podjęte leczenie.

 

Leptospiroza, która atakuje układ krwionośny i wiele ważnych narządów, jest również niebezpieczną infekcją. Wymioty, które powstają, oprócz żółtego koloru, charakteryzują się obecnością smug krwi.

Niezakaźne choroby przewodu pokarmowego

Pies może cierpieć na zapalenie błony śluzowej żołądka, które powoduje stan zapalny błony śluzowej żołądka. Schorzenie to powoduje wymioty żółcią zawierającą niestrawione resztki pokarmu, utratę apetytu i w końcu wychudzenie. Sierść staje się matowa i wypada.

Bez odpowiedniego leczenia na błonach śluzowych tworzą się owrzodzenia i nadżerki, które znacznie pogarszają stan choroby i mogą doprowadzić do śmierci.

Patologie trzustki

W przypadku zapalenia trzustki lub procesów martwiczych (obumarcia) tkanek trzustki okresowo pojawiają się wymioty, którym towarzyszy silna kolka jelitowa.

Charakterystyczną cechą jest tzw. „pozycja modlitewna”, w której pupil mocno wyciąga przednie łapy do przodu i przyciska klatkę piersiową do podłogi, co pomaga zmniejszyć ból.

Choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego

Prawie każdemu stanowi patologicznemu tych ważnych narządów trawiennych towarzyszą nudności i żółtozielone wymioty. W stolcu pojawia się również śluz, który powoduje jego jasną, a nawet białą barwę. W ciężkich przypadkach rozwija się żółtaczka i silny ból pod prawymi żebrami. Zwierzę często zastyga w bezruchu, rozstawiając szeroko przednie nogi, co pomaga odciążyć bolące miejsce.

Na zapalenie pęcherzyka żółciowego Obserwuje się zwiększoną produkcję gazów i odbijanie się żółtej cieczy, głównie rano.

Guzy

Rozwój guzów w układzie pokarmowym lub tkankach sąsiednich zaburza prawidłowe trawienie. Oprócz wymiotów, prowadzi to do utraty wagi pomimo dobrego apetytu i nietypowych preferencji żywieniowych (zwierzę może lizać ściany lub zjadać niejadalne przedmioty).

Patologie endokrynologiczne

Zmiany hormonalne mogą wystąpić w czasie ciąży lub w wyniku procesów patologicznych, takich jak cukrzyca czy choroba nadnerczy. W takich przypadkach wymioty są dość częste. Obserwuje się również zwiększony apetyt i pragnienie, letarg oraz pojawienie się zmian skórnych, które długo się goją.

Jak odróżnić fizjologię od patologii

Główne różnice między wymiotami fizjologicznymi a patologicznymi wynikają z trzech czynników: częstotliwości i czasu trwania ich występowania oraz obecności dodatkowych objawów. Należy wziąć pod uwagę następujące cechy charakterystyczne dla każdego z nich:

• w odpowiedzi na naturalny odruch obronny pies wymiotuje żółtą cieczą, zwykle jednorazowo lub do momentu usunięcia czynnika wywołującego (głód lub ciało obce);
• Jeśli dieta nie zostanie odpowiednio skomponowana, mogą wystąpić okresowe wymioty, które ustępują samoistnie po unormowaniu sposobu żywienia;
• Jeśli wymioty są spowodowane jakąś patologią, to powtarzają się często, towarzyszą im dodatkowe objawy i nie ustępują aż do wyleczenia choroby podstawowej.

Jeśli wymioty powtarzają się wielokrotnie i stan ogólny zwierzęcia ulega pogorszeniu, należy niezwłocznie udać się do lecznicy weterynaryjnej.

Przed wizytą u lekarza weterynarii nie należy karmić zwierzęcia ani podawać mu żadnych leków. Woda jest dopuszczalna, pod warunkiem, że nie powoduje wymiotów. W przypadku absolutnej pewności zatrucia można podać Almagel, Smectę, Enterosgel lub inny sprawdzony enterosorbent.

Diagnostyka

W przypadku wystąpienia żółtych wymiotów u psa lekarz weterynarii przeprowadza diagnostykę, rozpoczynając od ogólnego badania klinicznego i wywiadu opartego na rozmowach z właścicielem. Następnie zleca serię badań, w tym:

• badanie krwi – ogólne kliniczne i biochemiczne;
• analiza moczu i kału;
• radiografia;
• Ultradźwięk;
• badanie gastroskopowe.

Jeśli te badania okażą się niewystarczające, może zostać zalecona operacja laparoskopowa, umożliwiająca minimalnie inwazyjny dostęp chirurgiczny do narządów jamy brzusznej. Ta procedura chirurgiczna pozwala zarówno na diagnozę, jak i leczenie.

Środki lecznicze

Jeżeli pies wymiotuje rzadko i podczas diagnozy nie stwierdzono żadnych zmian w organizmie, lekarz weterynarii może przepisać leki przeciwwymiotne (metoklopramid, Serenia(Maropital). Samoleczenie i podawanie takich leków zwierzęciu bez przeprowadzenia kompleksowych badań diagnostycznych jest surowo zabronione, ponieważ obecność ciała obcego w przewodzie pokarmowym może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań.

Powtarzające się wymioty trwające kilka godzin mogą prowadzić do odwodnienia. W takich przypadkach podaje się dożylne wlewy soli fizjologicznej, glukozy i płynu Ringera osoczozastępczego w celu regulacji gospodarki wodno-solnej i kwasowo-zasadowej organizmu.

Jeżeli u psa występują wymioty żółtą wydzieliną z powodu zachodzących w organizmie procesów patologicznych, należy jednocześnie podjąć leczenie chorób podstawowych:

• Niedobór diety. W przypadku pojedynczego epizodu wymiotów zaleca się leczenie objawowe lekami przeciwwymiotnymi i rozkurczowymi, a następnie przejście zwierzęcia na odpowiednią dietę. W przypadku przedłużających się niedoborów diety prowadzących do poważnych powikłań, leczenie farmakologiczne zależy od schorzenia podstawowego.
• Zatrucie. W przypadku natychmiastowego wykrycia połknięcia substancji toksycznej, zwierzęciu natychmiast podaje się enterosorbenty. Jeśli zwierzę zostanie szybko przewiezione do kliniki, lekarz weterynarii zazwyczaj wywoła wymioty, aby skuteczniej usunąć substancję z żołądka. Następnie stosuje się leczenie objawowe, obejmujące leki przeciwwymiotne, rozkurczowe, przeciwbólowe i inne, a także dożylne wlewy w celu oczyszczenia krwi.
• Niedrożność przewodu pokarmowego. Wgłobienia i skrętu żołądka nie leczy się farmakologicznie; konieczna jest operacja. Bardzo małe ciała obce można usunąć za pomocą środków przeczyszczających i lewatyw, natomiast większe wymagają usunięcia chirurgicznego.
• Choroby zakaźne. Leczenie zależy od rodzaju zakażenia. Zalecane są również antybiotyki, leki przeciwwymiotne oraz płyny dożylne zawierające wyżej wymienione roztwory.
• Zarażenia robakami. Leczenie polega na podawaniu leków przeciwpasożytniczych, immunomodulatorów i leczeniu objawowym.
• Niezakaźne choroby przewodu pokarmowego. Przepisywane są leki zobojętniające kwas żołądkowy w celu zneutralizowania kwasu solnego w żołądku, antybiotyki i leki przeciwwymiotne, a także dieta niskotłuszczowa. Leki immunosupresyjne stosuje się w chorobach autoimmunologicznych.
• Patologie trzustki. We wczesnych stadiach choroby leczenie obejmuje leczenie objawowe i dietę. Zmiany martwicze w tym narządzie wymagają interwencji chirurgicznej.
• Choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego leczy się specjalną dietą, antybiotykami, lekami hepatoprotekcyjnymi, rozkurczowymi i przeciwwymiotnymi. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego przepisuje się leki żółciopędne.
• Guzy są prawie zawsze usuwane chirurgicznie. W razie potrzeby przepisuje się radioterapię lub chemioterapię.
• Zaburzenia endokrynologiczne leczy się objawowo i hormonalnie.

W trakcie leczenia zmniejsza się ilość spożywanych pokarmów i zwiększa liczbę posiłków, aby zmniejszyć obciążenie układu pokarmowego. W miarę postępu rekonwalescencji, zwierzę jest stopniowo i płynnie przywracane do normalnego schematu żywienia.

Środki zapobiegawcze

Większość zaburzeń układu pokarmowego, które powodują wymioty żółtym kałem u psa, wynika z niewłaściwej opieki, niewłaściwego karmienia lub nieuwagi wobec zwierzęcia.

Aby zapobiec tego typu problemom wystarczy przestrzegać kilku prostych zasad:

• zapewnić psu odpowiednią dietę i pełnowartościowe pożywienie, nie karmiąc go zwykłym jedzeniem;
• Unikaj połykania jakichkolwiek przedmiotów lub resztek jedzenia podczas chodzenia na zewnątrz;
• przeprowadzać szczepienia i leczenie przeciwpasożytnicze w odpowiednim czasie.

Należy pamiętać, że właściwe podejście do opieki nad psem i zwracanie szczególnej uwagi na jego zdrowie są kluczem do dobrego samopoczucia i nastroju zarówno zwierzęcia, jak i jego właściciela.

Przeczytaj także:

• Wymioty krwią u psa
• Zatrucie psa: objawy i leczenie
• Jakie jedzenie dla ludzi mogą jeść psy, a jakich nie?