Yorkshire Terrier

Yorkshire Terrier Yorkshire terrier to miniaturowa rasa psów o długiej historii, która zyskała ogromną popularność dzięki kompaktowym rozmiarom, efektownemu wyglądowi i wesołemu usposobieniu. Jeśli marzysz o tak małym psie, koniecznie zapytaj o wymagania dotyczące pielęgnacji yorków, ponieważ te maluchy wymagają od właścicieli znacznie więcej uwagi niż inne miniaturowe rasy, takie jak chihuahua czy rosyjski toy.

Charakterystyka rasy

• oryginalny tytuł – Yorkshire terrier;
• pochodzenie – hrabstwo Yorkshire (Anglia);
• waga – 2,3-3,2 kg;
• wysokość – 15-17 cm (nieograniczone standardem);
• długość życia – od 12 do 15 lat;
• charakter - odważny, zdecydowany, dociekliwy, wesoły, towarzyski;
• spotkanie – pies do towarzystwa, pies ozdobny.

W oparciu o opinie właścicieli i hodowców Yorkshire Terrierów stworzyliśmy tabelę składającą się z 5 poziomów, która szczegółowo opisuje psy tej rasy:

Historia pochodzenia

Uważa się, że rasa Yorkshire Terrier pochodzi z hrabstw Yorkshire i Lancashire, położonych w północnej Anglii.

Przodkami miniaturowych psów ozdobnych rasy Yorkshire Terrier są różne odmiany terierów angielskich, których głównym przeznaczeniem było polowanie:

• Miejscowi rolnicy trzymali małe teriery do polowania na szczury, które były poważnym utrapieniem dla mieszkańców wiosek i miasteczek w Anglii (w tamtym czasie prawo zabraniało rolnikom posiadania psów średniej wielkości, aby nie mogły one polować na ziemiach swoich właścicieli).
• Większe psy rasy Waterside Terrier, które również odcisnęły swoje piętno na genetyce Yorkshire Terrierów, były doskonałymi myśliwymi i hodowano je w dworach.

Choć nie zachowały się żadne oficjalne informacje na ten temat, eksperci są skłonni sądzić, że na różnych etapach powstawania rasy Yorkshire Terrier do jej rozwoju przenoszono geny pochodzące od takich popularnych w Anglii psów, jak:

• Skye Terrier;
• Clydesdale Terrier;
• Paisley Terrier;
• Terier kairski;
• Maltański piesek pokojowy.

Ciekawostka! Paisley Terrier i Clydesdale Terrier nigdy nie zostały uznane przez angielski klub i obecnie nie są oficjalnie hodowane.

Rozwój rasy Yorkshire terrier rozpoczął się w drugiej połowie XVIII wieku, kiedy te małe, wesołe teriery zyskały ogromną popularność jako psy do towarzystwa. Dokumenty historyczne zawierają szczegółowe opisy tych stosunkowo małych, niebiesko-szarych psów, ważących do 6-7 kg. Ponieważ najmniejsze osobniki były poszukiwane jako psy do towarzystwa, hodowcy starali się zmniejszyć rozmiary tych popularnych psów i poprawić ich wygląd. W rezultacie, w XIX wieku wyłoniła się charakterystyczna rasa zwartych psów do towarzystwa, charakteryzująca się bujną, niebiesko-szarą sierścią z piaskowo-rudymi znaczeniami.

Nazwa Yorkshire Terrier pojawiła się w 1874 roku, ale rasa została wpisana do księgi stadnej Kennel Club dopiero w 1886 roku. Oficjalny standard Yorkshire Terriera opracowano w 1898 roku i do dziś pozostaje aktualny.

Zewnętrzny (dane zewnętrzne)

W Internecie można znaleźć zdjęcia psów o bardzo różnym wyglądzie, oznaczonych jako „Yorkshire Terrier”, ale w rzeczywistości oficjalny wzorzec określa bardzo szczegółowe ograniczenia dla rasy, którym nie wszystkie psy podlegają.

Standard FCI

Cechą charakterystyczną yorka jest jedwabista sierść, której specyficzna struktura jest często porównywana do włosów.

W przeciwieństwie do innych ras, sierść Yorkshire Terriera rośnie nieustannie, bez zatrzymywania się na określonej długości, co determinuje wymagania dotyczące pielęgnacji, które omówimy poniżej.

W standardzie umaszczenie rasy Yorkshire Terrier opisane jest następująco:

• kolor „ciemnoniebiesko-stalowy” (nie srebrno-niebieski, jak się często słyszy) rozciąga się od tyłu głowy do nasady ogona, bez domieszki włosów w innych odcieniach;
• ogon ma ciemniejszy odcień;
• Czerwona opalenizna może mieć różną intensywność i występuje wyłącznie na pysku i łapach aż do stawu łokciowego (opalenizna jest ciemniejsza u nasady i jaśniejsza na końcach).

Wszystkie pozostałe opcje, choć nie mniej luksusowe, będą na wystawie uznawane za wadę koloru i po prostu nie otrzymają wysokich ocen w przypadku tego przedmiotu:

• odcień zbyt jasny, określany jako „perłowy” (sierść jest błyszcząca, o prawidłowej strukturze, ale ma zbyt jasny odcień, opalenizna jest piaskowa, prawie niewyraźna);
• brak zmiany koloru - tzw. „czarne” lub „rude” yorki (sierść ma często nieregularną strukturę, ciało nie nabiera srebrnego odcienia, lecz pozostaje czarne jak u szczeniaka, natomiast podpalanie przyjmuje intensywny pomarańczowy odcień).

„Rebloom” Yorku

Ciekawostka! Wszystkie szczenięta Yorkshire Terriera rodzą się z krótką, czarną sierścią i jaskrawoczerwonym, podpalanym łatkiem.

Zmiana koloru sierści zaczyna się w wieku około 3 miesięcy, jeśli więc kupisz szczeniaka w wieku 2 miesięcy (bez oznak rozpoczęcia „zmiany koloru”), ani Ty, ani hodowca nie możecie wiedzieć, jaki kolor sierści uzyska szczeniak, gdy dorośnie.

Istnieją tylko pewne znaki:

• prawidłowa „zmiana koloru”, obiecująca bogaty, stylowy odcień futra w wieku dorosłym, jest ledwo zauważalna w wieku 3 miesięcy (odcień u nasady ma intensywny stalowy kolor);
• bardzo intensywne i wczesne „przebarwienie” (korzenie w odcieniu niemal szarym) może świadczyć o tym, że odcień sierści dorosłego psa jest zbyt jasny;
• brak oznak początku „zmiany koloru” w wieku 4 miesięcy może wskazywać, że pies pozostanie czarny (choć zdarzają się przypadki, gdy „zmiana koloru” zaczyna się w wieku 8–9 miesięcy);
• Nierównomierne rozjaśnienie u nasady może wskazywać, że w przyszłości kolor sierści Twojego pupila będzie nierównomierny.

Ciekawostka! Późna zmiana koloru zazwyczaj wskazuje na prawidłowy odcień i jest obserwowana u psów o jedwabistej sierści. Jednak niewiele szczeniąt pozostaje u hodowcy do czwartego miesiąca życia, kiedy można ocenić ich potencjał wystawowy.

Umaszczenie psa zmienia się stopniowo, dlatego o „dorosłym” kolorze możemy mówić po 1,5 roku (a w niektórych przypadkach dopiero po 2 latach).

Kolor sierści jest uwarunkowany genetycznie, ale każde szczenię w miocie wykształci swój własny. Kolor sierści u psów i suk urodzonych przez tych samych rodziców może się również znacznie różnić. Główną gwarancją, że szczenię uzyska prawidłowy kolor i strukturę sierści, jest brak psów o „nieprawidłowym typie” w linii rodowej rodziców (nie trzeba dodawać, że nieuczciwi hodowcy często ukrywają takie fakty).

Struktura wełny

Jednym z najważniejszych czynników kształtujących prawidłową estetykę Yorka jest struktura sierści.

Hodowcy opisują parametry prawidłowej, jedwabistej sierści następująco:

• gładki, bez fal;
• błyszczący;
• tempo wzrostu 1,5-2 cm na miesiąc;
• osiąga dojrzałość płciową w wieku około 1,5 roku;
• nie puchnie.

Ciekawostka! Tempo wzrostu sierści zależy od stanu zdrowia psa i może ulec spowolnieniu podczas ząbkowania lub choroby.

Aby kupić szczeniaka o odpowiedniej sierści i z potencjałem na atrakcyjny kolor w przyszłości, należy zastanowić się nad szczeniakami w wieku 4 miesięcy, ponieważ w wieku 2–2,5 miesiąca nie sposób jeszcze ocenić, jaka będzie sierść psa, gdy dorośnie.

Wyróżnia się następujące rodzaje struktury wełny:

• jedwab (optymalny) - sierść gładka, prosta, błyszcząca, dość ciężka, opadająca bez fal, o stalowym odcieniu, rosnąca w normalnym tempie;
• bawełna (niepożądany) - wygląda jak wata, jest puszysty, nie błyszczy się, ale rośnie dość szybko, zwykle ma ciemny łupkowy odcień;
• trudny (niechciany, ale pojawia się często po 6 miesiącach) - twardy w dotyku, wygląda niechlujnie (jakby uszkodzony), rośnie bardzo powoli (rozszczepia się i odłamuje), ma bardzo ciemny (często prawie czarny) odcień;
• czarny matowy (najbardziej niepożądane) – grube i miękkie, bez połysku, mogą mieć fale na końcach, rosną bardzo szybko.

Wielkość psa

Standard rasy Yorkshire Terrier nie precyzuje wielkości ani wagi psa, jednak hodowcy zazwyczaj dzielą dorosłe yorki na trzy kategorie:

• standard (2,1 – 3,2 kg);
• mały (1,5 – 2,1 kg);
• mikro (do 1,5 kg).

Ważne! Suki w kategoriach „mini” i „mikro” nie mogą brać udziału w hodowli! Dla takich miniaturowych psów ciąża i poród stanowią zagrożenie życia.

Jeśli rozważasz posiadanie miniaturowego zwierzaka, weź pod uwagę, ile waży wybrany przez Ciebie maluch:

Podane w tabeli parametry są bardzo przybliżone, ale wyraźnie pokazują różnice w wadze w zależności od wieku. Każde szczenię rozwija się we własnym tempie, więc nawet jeśli kupisz 3-miesięcznego szczeniaka ważącego 1,0 kg, nie masz pewności, że wyrośnie na miniaturę. Jeśli jednak szczeniak waży 1,5 kg w wieku 3 miesięcy, jasne jest, że nie będzie miniaturą.

Warto też wziąć pod uwagę, że psy standardowych rozmiarów cieszą się zazwyczaj dobrym zdrowiem, natomiast mini i mikro Yorkshire Terriery mogą mieć szereg problemów, o których powinieneś wiedzieć, zanim zdecydujesz się na psa tej wielkości.

Odmiany Yorku

Oprócz klasycznego yorka opisanego we wzorcu FCI, współcześnie wyhodowano również inne odmiany, różniące się przede wszystkim umaszczeniem i jakością sierści.

Bóbr York

Biewer Yorkshire Terrier Rasa Biewer to odrębna rasa, która pojawiła się w latach 80. XIX wieku. Pierwsze kolorowe szczenięta wyhodowano z yorków standardowych w hodowli Wernera i Gertrudy Biewer, od której rasa później wzięła swoją nazwę.

Sierść Biewer Yorkshire Terrier zawsze składa się z trzech kolorów. Klasyczne kolory to biały (kolor bazowy, dominujący), niebieski i złoty, ale w ostatnich latach opracowano inne warianty (biały + czarny + złoty lub biały + czarny + jaskrawoczerwony).

Biro York

Psy Długopis Pochodzą one z rasy Biewer York, ale obecnie nie są uznawane przez żadną międzynarodową organizację kynologiczną.

Cechą charakterystyczną Biro jest piękny odcień czekoladowy (zamiast szarego lub czarnego), który zwykle łączy się z dominującą białą bazą, ale zdarzają się również psy całkowicie czekoladowe.

Goldust

Złoty Yorkshire Terrier – kolejna młoda gałąź rasy Biewer York, która stopniowo zdobywa miłość egzotycznych miłośników w różnych krajach świata.

Cechą charakterystyczną Goldustów jest obecność rzadkiego genu, który powoduje pewne mutacje w skórze i pojawienie się pigmentu femelaniny.

Ciekawostka! Nie każdy Golddust przekazuje swoje unikalne cechy, co sprawia, że ​​hodowla tych szczeniąt jest niezwykle trudnym zadaniem, któremu udaje się sprostać tylko nielicznym hodowcom.

Charakter

Yorkshire terrier to aktywny, ciekawski i przyjacielski pies. Te małe psy dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, a nawet z kotem. Warto jednak pamiętać, że małe zwierzęta (myszy, szczury, świnki morskie, papugi) mogą obudzić głęboko uśpiony instynkt łowiecki yorka.

Ta rasa, jak większość ras miniaturowych, nie jest polecana rodzinom z małymi dziećmi! Dziecko bawiące się delikatnym yorkiem może łatwo zrobić mu krzywdę.

Postawy wobec innych psów kształtują się poprzez socjalizację, dlatego możliwe są różne zachowania, od absolutnej dobroci i chęci do zabawy po otwartą agresję. Warto zauważyć, że w głębi duszy york uważa się za „wielkiego strzelca”. Tchórzostwo nie leży w jego naturze, więc może wszcząć walkę o terytorium, które przyciągnęło uwagę damy lub właściciela, niezależnie od tego, czy z psem swoich rozmiarów, czy ze znacznie większymi rywalami.

Cechy konserwacji i pielęgnacji

Yorkshire terrier jest kompaktowy i dobrze czuje się nawet w małym mieszkaniu. Te małe psy dostosowują się do poziomu aktywności swoich właścicieli, dzięki czemu są odpowiednie dla osób w każdym wieku.

Jeśli nie możesz regularnie wyprowadzać swojego pupila na spacery, możesz nauczyć go korzystania ze specjalnej maty lub kuwety (podobnej do kuwety dla kotów w domu). Należy jednak pamiętać, że dla dobrego samopoczucia i samopoczucia psychicznego psa, potrzebuje on przebywania na zewnątrz, eksplorowania świata i interakcji z innymi psami. Psy, które spędzają całe życie zamknięte w mieszkaniach, cierpią na depresję i często stają się nerwowe, agresywne lub wręcz przeciwnie – wycofane, nieufne i lękliwe.

Yorki nie linieją, co jest niewątpliwą zaletą w przypadku mieszkania w bloku. Jednak przekonanie, że rasa ta jest „hipoalergiczna”, to mit. Wszystko zależy od tego, co dokładnie wywołuje reakcję alergiczną (sierść, martwe cząsteczki naskórka, wydzieliny skórne lub inne czynniki).

Pielęgnacja

Kiedy oglądasz zdjęcia w internecie, możesz się zastanawiać, dlaczego Yorkshire Terriery wyglądają na nich tak różnie:

• Pies wystawowy ma z reguły długą, idealną sierść, która często przekracza wysokość w kłębie;
• Zwykłe zwierzęta domowe, fotografowane przez swoich właścicieli w naturalnym otoczeniu (na spacerze lub podczas zabawy w domu), wyglądają na lekko rozczochrane, a ich sierść jest prawie zawsze krótka lub średniej długości.

Odpowiedź jest prosta: bujna sierść yorka jest zarówno zaletą, jak i wadą tej rasy.

Regularne wizyty u groomera, a także cały szereg zabiegów pielęgnacyjnych dla Yorka, są warunkiem koniecznym dla urody i zdrowia takiego psa.

Pielęgnacja Yorka wystawowego to codzienna, rutynowa procedura obejmująca:

• czesanie codzienne (przynajmniej raz, ale możliwe częściej);
• maski olejowe;
• regularne mycie specjalnymi szamponami (średnio raz na 2 tygodnie);
• suszenie suszarką;
• kręcące się papiloty.

Tak, możesz nie wiedzieć, ale większość psów wystawowych na zdjęciu, z ich luksusowo długą sierścią, spędza większość życia w specjalnych lokówkach. W przeciwnym razie po prostu nie da się uniknąć silnego brudu i skołtunienia. Co więcej, tak długa sierść utrudniałaby zwierzęciu codzienne funkcjonowanie.

Pielęgnacja

Większość hodowców, których psy nie biorą udziału w wystawach lub przeszły na emeryturę, preferuje różnorodne strzyżenia. Psy z krótkimi włosami powinny odwiedzać groomera średnio raz na trzy miesiące.

Typowa sesja pielęgnacyjna yorka w Moskwie kosztuje od 1800 do 2600 rubli. Oczywiście, pełny pakiet pielęgnacyjny dla psa wystawowego będzie znacznie droższy.

Możesz również samodzielnie pielęgnować psa w domu, kupując dobry zestaw maszynek do strzyżenia i oglądając kilka dobrych filmów instruktażowych. Oczywiście, niezależnie od tego, czy zdecydujesz się pielęgnować psa samodzielnie, czy zabierzesz go do salonu, ważne jest, aby przyzwyczaić go do pielęgnacji, gdy jest jeszcze młody. W przeciwnym razie po prostu nie pozwoli się groomerowi wykonać zabiegu i będzie bardzo nerwowy za każdym razem, gdy będzie u niego.

Płótno

Ubranie dla Yorka nie jest kaprysem właścicieli, lecz koniecznością (biorąc pod uwagę brak podszerstka, nie dziwi fakt, że psy te dość mocno marzną).

• W sezonie zimowym odzież jest niezbędnym środkiem ochrony przed zimnem:
• W cieplejszych miesiącach jest to sposób na ochronę pupila przed palącymi promieniami słońca (krótkowłose dziecko łatwo ulega poparzeniom słonecznym), zbyt szybkim zabrudzeniem (i zbyt częstymi kąpielami) oraz kleszczami.

Edukacja i szkolenia

Yorkshire teriery to psy ozdobne, ale potrzebują edukacji, szkolenia i socjalizacji nie mniej niż inne rasy.

Szkolenie jest konieczne, ponieważ:

• pomaga psu określić jego miejsce w hierarchii stada (rodziny);
• zapewnia psu niezbędną aktywność, stymulację umysłową i interakcję z właścicielem;
• zapewnia komfort wszystkim osobom mieszkającym w tym samym domu ze zwierzęciem;
• minimalizuje negatywne przejawy charakteru psa;
• zapewnić odpowiednie zachowanie zwierząt na wystawach.

Z reguły większość problemów, jakie właściciele mają z yorkami, wynika z braku szkolenia i uwagi.

Dieta i odżywianie

Jakość odżywiania bezpośrednio wpływa na długość życia yorka i częstotliwość wizyt u weterynarza. Jego układ pokarmowy jest bardzo delikatny, a każdy stresujący pokarm może powodować poważne problemy zdrowotne.

Yorkom surowo zabrania się:

• jedzenie ze stołu gospodarza (tłuste, smażone, słone, słodkie, z przyprawami i dodatkami chemicznymi);
• kurczak (duży odsetek Yorków ma alergię na ten rodzaj mięsa);
• pasze niskiej jakości (często zawierają zanieczyszczenia pochodzenia drobiowego i chemicznego).

Właściciel może wybierać między karmą naturalną, zalecaną przez lekarza weterynarii, a karmą suchą z następującej klasy:

• premia;
• superpremium;
• holistyczny.

Ważne! Psy ras miniaturowych i mikro powinny jeść 3-5 małych posiłków dziennie. Te małe psy mają znacznie szybszy metabolizm, a głód może spowodować gwałtowny spadek poziomu glukozy we krwi.

Zdrowie

Wśród psów standardowych rozmiarów można znaleźć sporo silnych i zdrowych przedstawicieli; wystarczy spojrzeć na długość życia słynnych długowiecznych Yorkshire Terrierów – 20-22 lata.

Jednocześnie rasa ta ma również swoje charakterystyczne choroby przekazywane genetycznie, ponieważ miała miejsce sztuczna selekcja:

• choroba Perthesa;
• zespolenie wrotno-systemowe;
• hipoglikemia;
• zaburzenia przewodu pokarmowego, wątroby, trzustki;
• zapadnięcie tchawicy;
• wady serca;
• zaburzenia rozwojowe kręgów i stawów;
• dysplazja siatkówki;
• wodogłowie;
• alergie.

Lekarze weterynarii ostrzegają, że istnieje korelacja między rozmiarem psa a prawdopodobieństwem wystąpienia niebezpiecznych chorób. Im mniejszy york, tym większe ryzyko wystąpienia chorób genetycznych.

Wybór szczeniaka

Po zapoznaniu się z rasą powinieneś najpierw zdecydować, jakiego szczeniaka chcesz kupić, a następnie poszukać wiarygodnego i doświadczonego hodowcy lub hodowli Yorkshire Terrier w swojej okolicy.

Szczeniaka o klasycznym umaszczeniu najlepiej kupić w wieku 3-4 miesięcy, kiedy „zmiana koloru” jest już widoczna i można przynajmniej w przybliżeniu powiedzieć, czy są perspektywy na prawidłowy odcień i jakość sierści.

Dlatego powinieneś być świadomy następujących rzeczy u sprzedawców:

• zbyt wczesna sprzedaż szczeniąt;
• 100% gwarancji wielkości i umaszczenia psa w wieku dorosłym (przynajmniej do momentu, gdy szczeniak osiągnie wiek 4-5 miesięcy);
• pokaz miniaturowej „matki” w stanie wystawowym;
• sprzedaż bez wcześniejszego zapoznania się.

Wiele szkółek oferuje rezerwację szczeniąt, co oznacza, że ​​możesz wybrać zwierzę niemal natychmiast po narodzinach i odebrać je, gdy szczeniak osiągnie wiek 3 miesięcy (w niektórych przypadkach, na przykład, jeśli są to „mikro” szczenięta, to w wieku 6 lub nawet 9 miesięcy, aby wykluczyć możliwość występowania patologii genetycznych).

Naturalnie, obowiązkowym czynnikiem przy wyborze jest posiadanie dokumentów potwierdzających rodowód szczeniaka i pozwalających na prześledzenie linii genetycznych jego rodziców.

Cena Yorku

Pytanie „ile kosztuje Yorkshire Terrier” jest bardzo trudne, ponieważ rasa ta jest niezwykle popularna i ludzie są skłonni zapłacić niewiarygodne kwoty za niektórych jej przedstawicieli.

Średnia cena szczeniaka z dokumentami w Rosji waha się od 40 000 do 80 000 rubli.

Szczególnie cenione:

• klasyczne szczenięta z potencjałem wystawowym i doskonałymi genami (z reguły takie psy sprzedaje się w wieku 6+ miesięcy);
• Goldstaches, a także psy będące nosicielami tego unikalnego genu;
• stała czekolada.

Szkółki Rosji

W Moskwie hodowlą Yorków zajmują się następujące hodowle:

W Petersburgu możesz kupić szczeniaka Yorkshire Terriera, kontaktując się z następującymi hodowlami:

Oferujemy również kilka ośrodków hodowlanych dla różnych linii tej rasy w innych regionach Rosji:

Naturalnie, nasza lista nie obejmuje wszystkich szkółek w kraju, dlatego zalecamy po prostu poszukać w Internecie lub skontaktować się z regionalnym klubem, gdzie można uzyskać pomoc w znalezieniu zdrowego, rasowego szczeniaka.

Zdjęcie Yorkshire Terriera

Film o rasie

Polecamy również obejrzeć film o rasach Yorkshire Terrier i Biro York.

Przeczytaj także:

• Rasy psów o kręconej sierści: lista
• Japoński terier (Mikado Terrier)
• Lakeland Terrier

Przeczytaj także:

• Boston Terrier
• Angielski toy terrier
• West Highland White Terrier