Wszy u psów: objawy i leczenie
Trichodektoza to choroba pasożytnicza u psów, wywoływana przez małe owady zwane wszami (wszy skórne i wszoły). W przeciwieństwie do pcheł i kleszczy, które są aktywne latem i wiosną, wszy są aktywne przez cały rok. Charakterystyczną oznaką pasożyta jest obecność jasnych, żywych ziarenek przypominających łupież na sierści. Leczenie zależy od zaleceń lekarza i stopnia zaawansowania inwazji.
Treść
Charakterystyka pasożytów i warunki zakażenia
Wszy to bezskrzydłe owady, wyglądem przypominające wszy. Przeciętny dorosły osobnik (widoczny na powiększonym zdjęciu) mierzy nie więcej niż 2-2,5 mm. Ich ciało pokryte jest grubą chitynową skorupą i ma spłaszczony kształt. Ich otwór gębowy jest przystosowany do gryzienia, a głowa jest około półtora raza szersza od ciała. Ich ubarwienie jest jasnobrązowe lub beżowe, co pozwala im praktycznie wtapiać się w skórę innych zwierząt.
Należeć do kategorii pasożyty zewnętrzneŻyją wyłącznie na ciałach istot żywych, aktywnie rozmnażając się na ich skórze. Samice składają jaja w strefie korzeniowej włosów, a po 6-10 dniach wylęgają się z nich larwy, które wchodzą w kolejną fazę rozwoju. Dojrzewanie trwa około 4 tygodni. Następnie dojrzałe płciowo pasożyty są gotowe do ponownego rozmnażania.
Do zakażenia dochodzi od chorego psa, najczęściej w miejscach o dużej koncentracji zwierząt – w schroniskach, budach dla psów, parkach dla psów itp. Ryzyko zarażenia się chorobą jest szczególnie wysokie w wilgotnych pomieszczeniach, które nie spełniają standardowych norm sanitarnych i higienicznych.
Ważne: Podatność psa na trichodektozę wzrasta, jeśli jest on przetrzymywany w niehigienicznych warunkach, jest źle karmiony i ma osłabiony układ odpornościowy.
Pożywką dla roztoczy są cząsteczki naskórka oraz zaschnięta krew, włosy, wydzieliny łojowe i wydzielina limfatyczna z ran.
Ryzyko zakażenia u ludzi jest minimalne; jednak ugryzienie przez psa będącego nosicielem wirusa może spowodować przedostanie się larw do krwiobiegu i zakażenie podskórne. W takim przypadku może być konieczna interwencja lekarska.
Objawy
Po dostaniu się na skórę wszy szybko zaczynają się „zasiedlać”, aktywnie składając jaja i pozostawiając na futrze swoje odchody. Oznaki obecności pasożytów są łatwe do zauważenia:
- Pies ciągle się drapie, skomle i okazuje niepokój.
- Charakterystyczne łyse plamy pojawiają się w okolicy szyi, bioder, ogona i uszu, a skóra w miejscach problematycznych staje się zapalona i zaczerwieniona.
- Zadrapania przeradzają się w rany, te z kolei w strupy i trudno gojące się strupy.
- futro staje się matowe, nieuczesane i splątane.
- Zwierzę cierpi na bezsenność, traci apetyt i odczuwa ciągłe pragnienie.
Opóźnione leczenie lub jego brak może prowadzić do różnych powikłań, takich jak zapalenie skóry, alergie, infekcje grzybicze i inne. Najgroźniejszym zagrożeniem dla zwierzęcia w przypadku niekorzystnego przebiegu choroby jest rozwój leptospirozy. W takich przypadkach ryzyko śmierci jest wysokie, szczególnie u szczeniąt i młodych psów.
Diagnostyka
Rozpoznanie trichodektozy ogranicza się do badania wzrokowego psa. Ponieważ wszy są bardzo ciepłolubne, można je łatwo „oszukać” i wyprowadzić na zewnątrz na dwa sposoby:
- Wystaw psa na chwilę na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, aby jego sierść się rozgrzała. Możesz też zastąpić opalanie zwykłą lampą.
- Przykryj ciało zwierzęcia grubą, dobrze rozgrzaną tkaniną w ciemnym kolorze. Kąpiel parowa zachęci pasożyty do wypłynięcia na powierzchnię, bliżej źródła ciepła, i uczynienia ich widocznymi.
Larwy są również dość łatwe do zauważenia. Wizualnie przypominają łupież, ale w przeciwieństwie do łojotoku, trudno je usunąć z włosów. Czasami można odnieść wrażenie, że włosy są pokryte drobnym piaskiem.
Leczenie
Leczenie trichodektozy u psa nie jest bardzo trudne; kluczem jest dobór odpowiednich insektycydów do pielęgnacji ciała i przestrzeganie określonego harmonogramu stosowania. Ponieważ cykl rozwojowy pasożyta trwa około czterech tygodni, leczenie należy powtarzać kilkakrotnie, co dwa tygodnie, aż do całkowitego wytępienia wszy i ich larw.
Opcje leczenia:
- Szampony. Nanieść na wilgotną sierść i spłukać dużą ilością wody po 5-7 minutach. Następnie rozczesać sierść grzebieniem lub szczotką o szerokich zębach, a następnie grzebieniem o drobnych zębach. Odpowiedni dla wszystkich ras psów, zarówno dorosłych, jak i szczeniąt. Dostępne opcje: Ługowoj, Fitoelita, Lysgard, Demos-Lux.
- Krople. Stosować w okolicy kłębu. Dawkowanie oblicza się na podstawie masy ciała zwierzęcia. Zawiera toksyczne substancje czynne, które szybko i skutecznie zabijają pasożyty. Opcje: Dana, In-Up, Irbis, Lampart.
- Spraye. Ich skład jest zasadniczo identyczny jak kropli, różnią się jedynie sposobem aplikacji. Produkty te rozpyla się na zmienione chorobowo miejsca (brzuch, uszy, ogon, grzbiet), unikając kontaktu z błonami śluzowymi. Opcje: Linia frontu, Akrodex, Decor-1, Defendog.
- Kołnierz. Zakładany na szyję do ciągłego noszenia. Skuteczny tylko we wczesnym stadium choroby, a także w profilaktyce i ochronie przed zakażeniem. Dostępne opcje: Doctor Zoo, Strong Hall.
Podczas leczenia nie zaleca się stosowania żadnej specjalnej diety. Wyjątkiem są jedynie powikłania lub zaostrzenia chorób przewlekłych. Aby wspomóc odporność, zaleca się włączenie… kompleksy witaminowo-mineralne dla psów.
Ważne: Jeśli masz jakiekolwiek rany lub zadrapania na skórze, wstępnie potraktuj je środkiem antyseptycznym, takim jak nadtlenek wodoru lub zieleń brylantowa. Spray Stop-Itch może pomóc złagodzić swędzenie.
Środki ludowe
Bez leczenia, liczenie na skuteczność metod ludowych jest bezcelowe. Poniższe metody mogą pomóc złagodzić stan Twojego pupila i częściowo pozbyć się pasożytów:
- Kąpiel w naparze z ziół nitkowatych lub naparze z rumianku i piołunu. Klasyczna metoda przygotowania roztworu to 1 łyżka stołowa ziela na 150 g wody.
- Mydło smołowe. Dokładnie namydl wełnę, odczekaj 5-10 minut i spłucz dużą ilością wody.
Szczególną uwagę należy zwrócić na miejsce, w którym śpi pies. Pościel należy spryskać roztworem terpentyny lub nafty w proporcji 3-4 łyżki stołowe na wiadro wody.
Zapobieganie
Środki zapobiegawcze koncentrują się przede wszystkim na trzymaniu zwierząt domowych z dala od bezdomnych psów i kotów, które mogą przenosić pasożyty. Regularna dezynfekcja miejsca, w którym przebywa zwierzę, oraz regularne pranie jego legowiska są również niezbędne.
Chociaż wszy nie bytują poza żywicielem psa, zaleca się dezynfekcję naczyń, mebli i wszystkich powierzchni, z którymi pies ma kontakt podczas leczenia. Regularne kontrole weterynaryjne są niezbędne.
Wszy u psów: wideo
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz