Pembroke Welsh Corgi - Historia psa

Mały, krępy Pembroke Welsh Corgi, z dużymi uszami i słodkim uśmiechem, może sprawiać wrażenie niezdarnego i ospałego, jakby jego jedynym zajęciem było leżenie na poduszce. To jednak mylące. Przygotowaliśmy szczegółowy opis tej wspaniałej rasy z żywymi zdjęciami tych uroczych psów.

Welsh Corgi to rasa pasterska. Głównym zadaniem miniaturowego owczarka jest pilnowanie stada, utrzymywanie go w ryzach i na właściwej drodze. Aby to osiągnąć, pies musi być zwinny, odporny, inteligentny i umieć dobrze komunikować się z właścicielem. Corgi posiadają wszystkie te cechy. Są, bez przesady, idealnymi towarzyszami: lojalnymi, dobrodusznymi i o efektownym wyglądzie.

Historia pochodzenia rasy

Pembroke Welsh Corgi wywodzą się z Wysp Brytyjskich od dawna i są uważane za jedną z pierwszych ras pasterskich. Nic dziwnego, że ich pochodzenie owiane jest wieloma legendami i teoriami.

Według jednej z wersji, były to psy zaprzęgowe elfów, a w dowód wdzięczności mali czarodzieje podarowali parę szczeniąt życzliwemu, lecz biednemu rolnikowi. Inna, bardziej realistyczna teoria głosi, że małe, krępe psy przybyły do Mglistego Albionu wraz z wojowniczymi Celtami.

Niektórzy kynolodzy uważają, że corgi powstało za panowania Henryka I. W 1107 roku flamandzcy tkacze przybyli do Anglii na zaproszenie monarchy, przywożąc ze sobą psy w typie szpica. Część robotników osiedliła się w południowej Walii, w regionie Pembrokeshire, gdzie rasa się rozwinęła.

Wiadomo, że od niepamiętnych czasów były wykorzystywane w Walii jako psy pasterskie i do bydła, a w wielu wczesnych źródłach określane są jako „psy jardowe” (0,9 m). Uważa się, że przodkami corgi są norweski lundehund, keeshond i samojed.

Rasa została oficjalnie uznana dopiero wiele wieków później. Została zarejestrowana w UK Kennel Club w 1926 roku, kiedy to do powszechnie akceptowanej nazwy dodano słowo „walijski”. W 1934 roku wszystkie walijskie corgi podzielono na dwie niezależne rasy: cardigan i pembroke. Ta druga zyskała ogromną popularność, prawdopodobnie dzięki brytyjskiej rodzinie królewskiej. Elżbieta II otrzymała szczeniaka corgi na swoje osiemnaste urodziny i od tamtej pory jest nierozerwalnie związana z tą rasą. Królowa jest uważana za największą znawczynię i miłośniczkę pembroke'ów. Dziś kwartet tych uroczych psów mieszka w pałacu, często będąc obecnymi na przyjęciach i oficjalnych spotkaniach.

Szkolenie

Welsh corgi są inteligentne i łatwo uczą się komend, szybko i łatwo się ich uczy. Podczas szkolenia właściciele powinni być stanowczy w swoich żądaniach, ale jednocześnie życzliwi i sprawiedliwi wobec psa.

Z corgi możesz skutecznie wytresować miniaturkę OKD, frisbee, zwinność, styl dowolny i posługa pasterskaAktywna praca zespołowa z pewnością przyniesie radość zarówno psu, jak i właścicielowi. Ta rasa bywa uparta i samowolna, ale można temu zapobiec, ucząc szczeniaka szacunku i posłuszeństwa od najmłodszych lat. Większość opinii o szkoleniu corgi jest pozytywna.

Przedstawiciele tej rasy doskonale rozumieją komendy i dobrze reagują na obecność innych psów w dużych grupach. Spójrz na przykład egzaminu, jaki zdaje walijski corgi: bardzo mądry Dziecko.

Nadmierna przyjazność

Corgi często bywają nadmiernie przyjacielskie wobec obcych. Dla wielu właścicieli jest to nieprzyjemny fakt i ważne jest, aby być przygotowanym i działać proaktywnie. Najlepiej jest „kontaktować się” z psem tak często, jak to możliwe.

Recenzje rasy

Opinie właścicieli psów rasy pembroke welsh corgi są niezwykle pozytywne. Nic dziwnego, że rasa ta zyskała tak dużą popularność w Rosji. Do najciekawszych cech tej rasy należą:

Pembroke uwielbiają gryźć wszystko. Dlatego tak ważne jest, aby przyzwyczajać je do zabawek i odzwyczajać od wszystkiego innego od szczenięctwa.
Często pojawiają się komentarze, że psy rasy korzhik potrafią wybuchnąć złością, jeśli naruszona zostanie ich przestrzeń osobista (jeśli wejdziesz do ich miski, gdy jedzą, jeśli dotkniesz ich, gdy śpią itp.).
Ponadto niektórzy właściciele walijskich corgi skarżą się, że ich zwierzęta są bardzo płochliwe (dają się płoszyć i denerwować, gdy tylko usłyszy jakiś głośny dźwięk lub wydarzy się coś nieoczekiwanego).
Ponadto, mimo swoich skromnych rozmiarów, corgi okazują się doskonałymi obrońcami i są gotowe stanąć w obronie swoich właścicieli, gdy jest to konieczne, a czasami nawet bez tego 😉

Ogólnie rzecz biorąc, po zapoznaniu się z licznymi opiniami właścicieli psów rasy Pembroke Welsh Corgi, odnoszę wrażenie, że są one bardzo pozytywne, nieprzewidywalne w pozytywnym sensie i nigdy nie nudne. Niewiele jest komentarzy na temat tego, że są trudne lub sprawiają jakiekolwiek problemy. A jeśli już się takie pojawiają, w większości przypadków wynikają one ze złego szkolenia.

Aktywność fizyczna

Pembroke Welsh Corgi to silna i wysportowana rasa, która jak żadna inna doskonale znosi pracę. Wymaga codziennej stymulacji fizycznej i umysłowej. Optymalny schemat to dwa do trzech spacerów dziennie, każdy trwający około godziny, najlepiej na wolnym wybiegu z możliwością zabawy.

Jak grać?

Ulubioną zabawą walijskich corgi są gry z piłką, a nawet duże piłki sprawiają im ogromną radość. Nie są jeszcze piłkarzykami. Wielu właścicieli zauważa również pasję swojego corgi do frisbee.

Charakter i portret psychologiczny

Welsh Corgi to radosne i przyjazne psy o wrodzonej lojalności i inteligencji. Inteligentne i wrażliwe, łatwo przystosowują się do życia rodzinnego, ale wciąż wymagają stałego towarzystwa i uwagi.

Przodkowie współczesnych corgi z łatwością radzili sobie ze stadami bydła, więc można śmiało powiedzieć, że te z pozoru słodkie i beztroskie stworzenia są odważne i niezależne.

Nie jest przypadkiem, że psy walijskie nazywane są „psami pasterskimi w małym opakowaniu”.

Welsh Corgi to doskonały wybór dla rodzin z dziećmi. Te psy nigdy nie skrzywdzą małego dziecka, a starsze chętnie się bawią i spędzają czas ze starszymi dziećmi. Corgi zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi zwierzętami domowymi. W rzadkich przypadkach pies może przejawiać agresję lub dążyć do dominacji. Aby tego uniknąć, ważne jest, aby priorytetowo traktować socjalizację, zapoznawać szczeniaka ze światem zewnętrznym, ludźmi i zwierzętami oraz szanować jego przestrzeń osobistą, szczególnie podczas posiłków i snu.

Umiejętność walijskiego corgi do pozostawania w spokoju jest szczególnie ceniona. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy pies nie otrzymuje wystarczającej ilości uwagi i ruchu – pod nieobecność właściciela może stać się psotny. Corgi nie są nadmiernie gadatliwe: zapowiadają przybycie obcej osoby lub reagują na szczekanie przechodzącego psa, ale nie szczekają bez powodu.

Jednakże, jak również Podobnie jak niektóre inne rasy, u psów Pembroke'ów zdarzają się anomalie behawioralne.:

Wybuchy agresji;
Skłonność do paniki;
Inne odchylenia od normy w zachowaniu.

Zachowanie wobec innych psów

Corgi to na ogół dość spokojne stworzenia, ale w kontaktach z innymi psami, nasze maluchy mogą czasami przejawiać agresję lub wręcz niechęć do swoich towarzyszy. Może to przejawiać się w bezpośrednich konfliktach, ale zdarza się im również od czasu do czasu dopuszczać się subtelnych psot. Podobne opinie od właścicieli walijskich corgi pembroke są nieliczne, ale są pewne:

Konserwacja i pielęgnacja

Welsh corgi mają gęsty podszerstek i dobrze znoszą zimę, ale teoretycznie mogą mieszkać w kojcach. Psy te powinny być trzymane w domu, otoczone opieką i stałym towarzystwem. Rasa ta nadaje się zarówno dla dużych rodzin, jak i osób samotnych.

Pielęgnacja owczarka miniaturowego nie jest trudna, ale ma kilka specyficznych cech. Przede wszystkim należy zauważyć, że corgi linieją dość obficie, zwłaszcza w okresie linienia (zalecamy stosowanie ekspresowe linienie u psów). W pozostałym czasie wystarczy szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu. Używaj szczotek o krótkim włosiu, stalowych grzebieni z zaokrąglonymi zębami i rękawic masujących.

Psy są kąpane w razie potrzeby. Uszy i kanaliki łzowe są okresowo sprawdzane i oczyszczane z wydzieliny za pomocą specjalnych płynów. Brak konieczności przycinania pazurów wskazuje na minimalną ilość ruchu u psa. Strzyżenie nie jest konieczne; corgi są prezentowane na wystawach w naturalnej formie.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Średnia długość życia w dobrych warunkach wynosi 13 lat.

Ogólnie rzecz biorąc, corgi to zdrowa, silna i odporna rasa, ale istnieją pewne istotne problemy. Wśród problemów zdrowotnych specyficznych dla danej rasy, eksperci wymieniają dysplazję stawów biodrowych (występującą u ponad 10%), a także genetyczną predyspozycję do chorób oczu (zaćmy, postępującego zaniku siatkówki i dysplazji siatkówki). Niektóre psy są genetycznie podatne na chorobę von Willebranda (zaburzenie krzepnięcia krwi), a także wrodzoną wadę serca zwaną przetrwałym przewodem tętniczym. Psy z dużą ilością siwych włosów na głowie są bardziej narażone na głuchotę, niedoczynność tarczycy i cystynurię. Jednak większość problemów zdrowotnych corgi nie ma podłoża genetycznego, a wiąże się z niewłaściwym żywieniem i opieką.

Pełna lista predyspozycji do chorób u psów rasy corgi:

Dieta

Decyzja, czy karmić psa karmą gotową, czy naturalną, należy do właściciela. W każdym przypadku dieta powinna być dostosowana do potrzeb zwierzęcia, uwzględniając jego wiek i stan fizjologiczny. Jeśli chodzi o karmy gotowe, najlepiej wybierać produkty super premium lub holistyczne, dobierając dietę dla małych ras. Corgi powinny być karmione ściśle według porcji i stałego harmonogramu.

Dieta Pembrokes wymaga starannego rozważenia. Mają oni skłonność do przejadania się i otyłości, a nadmierny przyrost masy ciała może negatywnie wpłynąć na ich zdrowie.

Poza tym, potrzeby żywieniowe naszych szczeniąt nie różnią się znacząco od potrzeb innych ras. Przestrzegaj podstawowych zasad i standardów żywienia, a Twój Pembroke zachwyci Cię dobrym zdrowiem i radosnym usposobieniem!

Wygląd i standardy

Przejdźmy do opisu wzorca i wyglądu rasy Welsh Corgi. To silne, krępe psy o zwartej budowie, a jednocześnie energiczne i zwinne. Długość od kłębu do ogona jest o około 40% dłuższa niż od kłębu do podłoża. Wysokość w kłębie wynosi 25-30 cm. Waga 11,5-13 kg. Psy są nieco większe i silniejsze od suk.

Pysk i ciało

Pysk corgi przypomina lisa, ale brakuje mu przebiegłego wyrazu. Zaokrąglone czoło płynnie przechodzi w wąski, długi nos. Średniej wielkości, owalne oczy są osadzone lekko skośnie. Tęczówki są brązowe, dopasowane do umaszczenia, a obwódki powiek czarne lub ciemnobrązowe. Uszy są stojące, szerokie u nasady i zwężają się ku zaokrąglonym końcówkom. Zgryz nożycowy. Klatka piersiowa jest zaokrąglona. Lędźwie krótkie. Linia górna mocna i prosta. Kończyny krótkie i krępe.

Wełna

Sierść jest typowa dla dzikich psów. Gęsty, średniej długości podszerstek jest gruby i wodoodporny, natomiast włos okrywowy ma nierównomierną długość na całym ciele. Wokół szyi znajduje się kryza, a dłuższa sierść występuje na klatce piersiowej, tylnej stronie nóg i podbrzuszu.

Kolor

Dopuszczalnych kolorów jest niewiele: czerwony, płowy i sobolowy z białymi znaczeniami na szyi, klatce piersiowej, łapach i pysku, a także czarny z czerwonymi znaczeniami i trójkolorowy.

Rasa ta jest nosicielem recesywnego genu bobtail. Pembroke'i urodzone z krótkimi ogonami nazywane są naturalnie bobtailami. U innych szczeniąt ogony są obcinane lub pozostawiane naturalnie, w zależności od decyzji hodowcy.

Corgi z wadą, czyli puszyste psy?

Dziki typ sierści idealnie nadaje się dla pasterzy: szybko schnie, jest łatwy w czyszczeniu, odporny na wilgoć, zapewnia ciepło zimą i zapobiega przegrzaniu latem. Jednak w tej rasie występuje również inny rodzaj sierści, zwany puszystym, który jest związany z nosicielstwem genu recesywnego.

Psy rasy Fluffy mają bardzo delikatną i miękką sierść, praktycznie pozbawioną włosa okrywowego. Jedyną zaletą tej sierści jest jej piękno i miękkość w dotyku; wszystko inne jest wadą. Sierść szybko przemakają nawet podczas lekkiego deszczu i schną długo, co zwiększa ryzyko hipotermii. W upały gęsty podszerstek tworzy efekt cieplarniany, dlatego latem psy rasy Fluffy są często strzyżone. Zimą w miękkiej sierści gromadzi się śnieg, który należy każdorazowo moczyć w ciepłej wodzie, a następnie dokładnie wysuszyć psa. Jesienią psy rasy Fluffy zbierają wszystkie suche liście.

Puszyste walijskie corgi są bardzo trudne w utrzymaniu i na całym świecie uważa się je za odpad hodowlany.

Wybór szczeniaka i cena

Szczenięta rasy Pembroke Welsh Corgi są dość drogie, więc powinieneś się z tym pogodzić i nie dać się zwieść reklamom w stylu: „Ekskluzywne szczenięta od najlepszych hodowców za bezcen”. Jedyną prawdą w tej ofercie jest cena.

Ceny szczeniąt

Dobrego szczeniaka można kupić tylko od hodowcy; średnia cena wynosi 1000-2000 dolarów. Szczenięta powinny być zdrowe, nieśmiałe, aktywne i mieć dobry apetyt. Należy dokładnie rozważyć warunki bytowe hodowcy oraz rodowód rodziców.

Wiele osób może być oburzonych: po co płacić tyle pieniędzy? Dlaczego to takie drogie? W rzeczywistości nie chodzi tylko o „chciwość” hodowców – istnieją całkiem obiektywne powody:

Chcesz rasowego pembroke'a, prawda? I najlepiej takiego z rodowodem – krycie z takimi „kolegami” kosztuje. Czasami hodowcy muszą nawet wyjeżdżać za granicę, żeby znaleźć odpowiedni okaz.
W ostatnich latach powszechna stała się inseminacja suczek corgi w klinikach (z tej usługi korzysta wielu hodowców, choć jest ona również odpłatna).
Niektórzy hodowcy podają następujące statystyki: Ponad 70% wszystkich porodów w Pembroke odbywa się poprzez cesarskie cięcie.Wyciągnij własne wnioski.
Jeśli krycie odbywa się na miejscu, doliczane są również dodatkowe koszty związane z hotelem dla zwierząt.
Ostatecznie krycie może się nie powieść i suka może po prostu nie zajść w ciążę przy pierwszej próbie.
Nie możemy zapominać, że popyt na szczenięta determinuje ich cenę – im popularniejsza rasa, tym więcej osób chce szczenięcia, a co za tym idzie, wyższa cena. Takie są prawa rynku – co można zrobić?

Wybór szczeniąt

Wiele osób zastanawia się, ile kosztują szczenięta rasy Pembroke Welsh Corgi. W chwili pisania tego tekstu ceny wahały się od 25 000 do 90 000 rubli.

Oto najdroższy chłopiec na Avito:

Uroczy samiec rasy Welsh Corgi Pembroke, z obciętym ogonem, w pełni zaszczepiony, z paszportem weterynaryjnym, rodowodem RKF i umową sprzedaży.

Najtańsza opcja z żywym zdjęciem kosztuje 30 000 rubli. Oferta sprzedawcy jest dość skąpa w opisie jej zalet (a właściwie, nie opisuje ich wcale).

Nie nadaje się do wystaw ani hodowli. Dostępne dokumenty i szczepienia.

Nie będziemy doradzać, gdzie ani jak wybrać szczeniaka... Jak przy każdym zakupie, jeśli kupujesz coś tańszego, miej oczy szeroko otwarte i zachowaj jak największą ostrożność, ale zasada „tanio i tanio” nadal obowiązuje. Chociaż szczeniak rasy pembroke jest jeszcze niemowlęciem, dla niedoświadczonego oka odróżnienie go od mieszańca będzie praktycznie niemożliwe.