Guzek pod skórą u kota: co robić?

U zwierząt domowych często rozwijają się narośla między skórą a mięśniami. Mogą one być nieszkodliwe lub niebezpieczne. Dlatego jeśli zauważysz guzek pod skórą kota, nawet jeśli nie jest on zapalny i nie powoduje dyskomfortu ani bólu, umów się na wizytę u lekarza weterynarii, aby ustalić przyczynę guzkowego stwardnienia tkanki podskórnej i, w razie potrzeby, niezwłocznie podjąć leczenie.

Treść

1 Rodzaje i objawy guzów podskórnych
2 Diagnostyka
3 Leczenie

Rodzaje i objawy guzów podskórnych

Nowotwory podskórne (guzy) mogą być łagodne lub złośliwe. Te pierwsze stanowią zagrożenie tylko wtedy, gdy osiągną duże rozmiary i zaczną uciskać okoliczne narządy. Guzy złośliwe (mięsaki i włókniakomięsaki) powodują degenerację komórek i przerzuty, a zatem często prowadzą do śmierci zwierzęcia.

Łagodne nowotwory podskórne, w zależności od budowy histologicznej i przyczyn powstania, dzieli się na kilka kategorii:

Krwiak to bolesny guzek powstający w wyniku uszkodzenia małych naczyń krwionośnych podczas urazu. Zazwyczaj ma fioletowy kolor („siniak”) z powodu nagromadzenia się krwi pod skórą i może mu towarzyszyć miejscowy wzrost temperatury. Krwiak może ulec zakażeniu, tworząc torbiel.
Naciek poiniekcyjny. Niewielki guzek, który tworzy się w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli nie ma zakażenia, powoduje niewielki lub żaden dyskomfort u zwierzęcia i ustępuje samoistnie.
Tłuszczak to miękki, podskórny guzek, który ma tendencję do wzrostu. Ten guzek, zlokalizowany pod skórą kota, łatwo przesuwa się pod wpływem nacisku, nie powodując dyskomfortu. Guzy te powstają z tkanki łącznej w obszarach o dużej koncentracji komórek tłuszczowych i często występują na brzuchu starszych zwierząt.

Naczyniak jamisty. Naczyniak, który wygląda jak miękka, nierówna, guzkowata struktura o jasnoczerwonym lub niebiesko-fioletowym kolorze.
Syringoepitelioma. Jest to zmodyfikowany element części gruczołu potowego, pojawiający się jako guzek o wielkości do 1,5 cm. Skóra nad guzkiem zazwyczaj zachowuje normalny kolor, a sam guz nie powoduje dyskomfortu u zwierzęcia: nie jest bolesny ani swędzący. U kotów ten typ nowotworu często rozwija się na brzuchu.

Ropień (ropień, ropień). Przyczyną powstania ropnia może być rana, ukąszenie owada, nieudany zastrzyk lub zadrapanie skóry (np. w przypadku świerzbu u kotów).» – notoedrozaRopnie na szyi, brzuchu lub głowie kota powstają, gdy infekcja bakteryjna wnika w uszkodzoną skórę. Ropnie są bolesne i mogą powodować gorączkę.
Cysta to okrągła, wypełniona płynem surowiczym torebka. Te „kulki” mogą znajdować się w dowolnym miejscu na ciele kota, a ich rozmiar waha się od 2-3 mm do kilku centymetrów. Cysty rosną powoli i zazwyczaj są bezbolesne. Najczęściej narośla te są nieszkodliwe i powstają w wyniku zablokowania gruczołu łojowego (miażdżyca, torbiele włosowe) lub węzła chłonnego.

Mały, kulisty guzek o nieznanym pochodzeniu, znajdujący się pod skórą na szyi lub głowie kota, może być kleszczem, który wbił się w skórę i żywił się krwią. Należy go ostrożnie usunąć w całości, aby zapobiec rozwojowi ropnia w pozostałej części owada. Guzek może również powstać w wyniku utknięcia małego ciała obcego pod skórą kota. Ciało obce zostaje otoczone torebką w tkance podskórnej i przybiera postać okrągłej, twardej masy.

Diagnostyka

Pochodzenie niektórych guzków podskórnych u kotów można ustalić na podstawie ich wyglądu. Na przykład, przyczepiony kleszcz może być łatwo wykryty poprzez dokładne badanie przez właściciela. Doświadczony lekarz weterynarii zazwyczaj potrafi trafnie zdiagnozować tłuszczaka, ropień lub krwiaka.

Aby postawić diagnozę, lekarz najpierw przeprowadza wywiad: wiek kota, obecność ewentualnych patologii lub chorób, czas trwania guza, jego wzrost i uciążliwość dla zwierzęcia. Następnie lekarz bada palpacyjnie guz i otaczające tkanki, aby określić wielkość guza, jego ruchomość oraz stan pobliskich węzłów chłonnych.

Ważne, aby wiedzieć! Większość łagodnych guzów ma wyraźne granice, niską gęstość i gładką powierzchnię. Guzy złośliwe charakteryzują się rozmytymi granicami i nierówną powierzchnią, a ponadto zazwyczaj szybko rosną.

W wielu przypadkach do postawienia trafnej diagnozy konieczne są dodatkowe badania. Mogą one obejmować badania histologiczne lub cytologiczne w celu określenia składu strukturalnego guza, a także analizę zawartości nowotworu w celu wykrycia bakterii, grzybów lub innych zakażeń. Biopsja, czyli zabieg polegający na pobraniu niewielkiej ilości tkanki z guza do analizy cytologicznej, pozwala na jednoznaczne rozróżnienie guzów łagodnych od złośliwych.

Leczenie

Leczenie guza podskórnego u kota zależy od charakteru nowotworu, jego rozmiaru i objawów klinicznych. Niektóre łagodne guzy podskórne nie wymagają leczenia. Na przykład krwiak, niepowikłany naciek poiniekcyjny lub mały, nierosnący tłuszczak nie wymagają leczenia. Duże tłuszczaki, naczyniaki jamiste i nabłoniaki gruczołów potowych są zazwyczaj usuwane chirurgicznie w znieczuleniu miejscowym.

Guzy podskórne, takie jak ropnie i torbiele, wymagają bardziej złożonego leczenia. W przypadku wykrycia ropni podskórnych u kota, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii. Specjalista natnie jamę ropnia, usunie ropę, a następnie zdezynfekuje jamę furacyliną lub nadtlenkiem wodoru. W razie potrzeby zabieg można powtórzyć. Aby zapobiec zakażeniu, kotu może zostać przepisana kuracja antybiotykowa.

Uwaga! Wielu właścicieli kotów wierzy, że wystarczy wycisnąć ropień, a rana szybko się zagoi. Lekarze weterynarii uważają to za niebezpieczne. Istnieje duże ryzyko wprowadzenia patogennej mikroflory do otwartej rany, a nieprawidłowe ruchy podczas usuwania wysięku mogą spowodować jego głębsze wniknięcie, co może prowadzić do nawrotu poważnego ropnia.

Cysty, pomimo ogólnej nazwy guza, występują w różnych formach:

Kataroma to mała, do 2,5 cm średnicy, gęsta torbiel wypełniona treścią łojową;
Torbiele gruczołów łojowych - powstają w wyniku zatkania ujść gruczołów łojowych lub potowych;
Torbiele rogowaciejące to puste guzy wypełnione substancją o konsystencji twarogu: rogowaciejącymi komórkami naskórka i cząsteczkami tłuszczu;
Torbiele pęcherzykowe. Najczęstszy rodzaj torbieli podskórnej. Są to worki wypełnione płynem surowiczym.

Uwaga! Jeśli cysta zawiera kolonię pasożytów (tasiemców pęcherzykowych lub bąblowic), może być niebezpieczna dla innych, w tym dla ludzi.

Jeśli cysta jest mała, miękka, niezakaźna, niepasożytnicza i nie powoduje bólu ani dyskomfortu, lekarz weterynarii może zalecić obserwację zamiast jej usunięcia. Małe torbiele podskórne często goją się samoistnie, ale jeśli torbiel się rozrośnie, konieczna będzie operacja.

Zamrażanie ciekłym azotem i niszczenie za pomocą prądów o wysokiej częstotliwości (elektrokauteryzacja) to obecnie powszechnie stosowane metody usuwania łagodnych guzów podskórnych. Zabiegi te minimalizują uraz związany z zabiegami chirurgicznymi.

Złośliwe guzy podskórne we wczesnym stadium są usuwane chirurgicznie, z wycięciem otaczającej tkanki. Zmniejsza to ryzyko nawrotu. Po zabiegu zwierzęciu przepisuje się terapię naprawczą. Chemioterapia i radioterapia są rzadko stosowane u kotów.

Przeczytaj także:

Polecamy