Mój pies ma chwiejący się ząb: co robić
Jeśli pies ma mocno luźny ząb, ważne jest ustalenie przyczyny i sposobu leczenia. Stomatologia weterynaryjna skutecznie ogranicza ruchomość kłów i siekaczy poprzez szynowanie, a w przypadku braku możliwości uratowania zęba trzonowego ucieka się do radykalnej operacji.
Treść
Dlaczego psy mają luźne zęby?
Ruchomość zębów diagnozuje się, gdy przekracza ona 0,2 mm. Naturalna ruchomość zębów amortyzuje szczękę w kontakcie z twardym pokarmem. Większy zakres wskazuje na patologię, która może mieć kilka przyczyn:
- Ząbkowanie. U szczeniąt powyżej 3. miesiąca życia zęby mleczne chwieją się i są wypychane przez wyrastające zęby stałe. Proces ten zazwyczaj nie wymaga wizyty u lekarza weterynarii. Pomoc jest konieczna, jeśli zęby stałe już się wyrżnęły, ale zęby mleczne nie wypadają.
- Zwichnięcie. Problem ten występuje, gdy siekacz lub kieł przemieszcza się w zębodole, uszkadzając strukturę podtrzymującą. Leczenie musi zostać zakończone w ciągu 48 godzin od urazu.
- Zmiany związane z wiekiem. U zwierząt powyżej 10-12 lat często występuje osłabienie dziąseł i rozchwianie zębów. Wada ta pojawia się najpierw w okolicy czołowej, dotykając zębów przednich. Później proces ten obejmuje tylne zęby przedtrzonowe i trzonowe.
- Zapalenie przyzębia. Choroba ta jest wynikiem stanu zapalnego obejmującego tkankę dziąseł, cement zębowy, kość i włókna więzadłowe. Schorzenie to jest powszechne u małych ras i stanowi do 87% diagnozowanych przypadków.
- Miękka płytka nazębna gromadzi się na szkliwie zębów i szybko twardnieje, tworząc kamień nazębny.
- Obecność kamienia nazębnego wywołuje zapalenie dziąseł – tkanka dziąseł staje się zapalna i obrzęknięta, a funkcjonalność więzadeł zostaje upośledzona.
- W wyniku odsłonięcia dziąseł i rozchwiania się zębów tworzy się kieszonka przyzębna.
Przy niewystarczającej pielęgnacji, rozchwianie się i wypadanie zębów u yorków, szpiców i innych małych ras może wystąpić już w wieku 2 lat.
Jakie objawy wskazują na problem?
Właściciele często szukają pomocy weterynaryjnej, gdy upływa czas i ząb nie daje się już uratować. Poniższe objawy mogą pomóc w rozpoznaniu wady:
- oddech zwierzęcia zaczyna cuchnąć;
- dziąsła stają się jaskrawoczerwone i często krwawią;
- pojawia się obfite ślinienie z domieszką krwi;
- pysk puchnie, zwierzę drapie się łapą po pysku;
- pojawiają się problemy z żuciem pokarmu, zwierzę traci apetyt.
Jeśli pojawi się taki obraz kliniczny, należy udać się do lekarza weterynarii, który postawi diagnozę i zaleci leczenie.
Co robić, gdy zęby się ruszają
Wadę koryguje się za pomocą technik fizjoterapeutycznych i chirurgicznych zapożyczonych ze stomatologii ludzkiej. Radykalny zabieg chirurgiczny jest wskazany, gdy zęba nie da się uratować. Unieruchomienie zęba szyną jest zalecane, jeśli możliwe jest wzmocnienie podparcia i przywrócenie prawidłowej pozycji zęba w zębodole.
Usztywnienie
Zabieg wykonuje się za pomocą specjalnych nici i jest on najczęściej stosowany w leczeniu rozchwianych dolnych siekaczy u małych ras. Główne etapy to:
- Psu podano znieczulenie ogólne.
- Lekarz usuwa płytkę nazębną i czyści kieszonki dziąsłowe.
- Wewnątrz uszkodzonego obszaru wykonuje się rowek, w który wprowadza się nić usztywniającą z włókna szklanego.
- Rowek wypełnia się kompozytem światłoutwardzalnym – materiałem wypełniającym.
Szyna utrzymuje zęby razem, zapobiegając ich przesuwaniu się. Po zabiegu obciążenie rozkłada się równomiernie, wzmacniając obszar i zapobiegając nieodwracalnym uszkodzeniom.
Usuwanie
Wskazaniami do usunięcia chirurgicznego są:
- zmiana uzębienia, gdy zęby stałe urosną o 1/3, a zęby mleczne będą mocno osadzone w dziąsłach;
- zaawansowane zapalenie przyzębia, w którym tkanka kostna zaczyna się zanikać;
- zwichnięcie bez możliwości rekonwalescencji.
Zaleca się usunięcie zębów mlecznych przed ukończeniem 10-11 miesiąca życia. Zaniedbanie tego w odpowiednim czasie zwiększa ryzyko wystąpienia wad zgryzu.
Przed demontażem przeprowadzana jest diagnostyka, która obejmuje:
- echokardiografia;
- badania krwi;
- Zdjęcie rentgenowskie.
Lekarz może zlecić dodatkowe badania - koagulogram, USG.
Czyszczenie szkliwa jest obowiązkowe. W przypadku niewielkich osadów możliwe jest czyszczenie mechaniczne. W przypadku silnego nagromadzenia kamienia nazębnego zaleca się czyszczenie ultradźwiękowe. Samo usunięcie kamienia nazębnego odbywa się w znieczuleniu ogólnym. W przypadku konieczności usunięcia kilku zębów, najpierw leczy się zęby najbardziej problematyczne, a pozostałe usuwa się po 3-4 tygodniach.
W przypadku ekstrakcji, aktywność zwierzęcia jest ograniczona, a czyszczenie szkliwa jest unikane przez dwa tygodnie – pozwala to na pełne wygojenie się rany. Możliwe jest, że po ekstrakcji pies będzie mógł jeść tylko miękkie pokarmy. Można to skorygować, stosując protezy stomatologiczne. Jednak w stomatologii weterynaryjnej stosuje się implanty produkowane specjalnie dla ludzi, dlatego rozmiar ćwieków nie jest odpowiedni dla małych ras.
Zapobieganie rozchwianiu zębów
Możesz zachować pełny zestaw zębów swojego pupila, uważnie monitorując stan jego szkliwa i podejmując środki zapobiegawcze w domu:
- Już od szczenięctwa przyzwyczajaj swojego pupila do szczotkowania zębów. Na początku najlepiej używać szczoteczki o miękkim włosiu, która nie podrażnia dziąseł. W miarę starzenia się, szczotkuj szkliwo szczoteczką o średniej twardości, aby skutecznie usunąć płytkę nazębną. Zabieg ten należy wykonywać co najmniej 3-4 razy w tygodniu.
- Stosowane są specjalne pasty, które zapobiegają powstawaniu kamienia nazębnego i zmniejszają ryzyko rozwoju bakterii.
- Rozwijają mięśnie żucia poprzez oferowanie zwierzęciu przysmaków do gryzienia, takich jak kości i suszone ścięgna.
- Wzmacniaj siekacze i kły poprzez gry, w których musisz trzymać przedmioty wykonane z miękkiej gumy, silikonu lub lateksu.
- Wzbogacają pokarm w witaminy i minerały. Suplementacja wapnia jest szczególnie korzystna w okresie ząbkowania.
- Odwiedzaj lekarza weterynarii na badanie przynajmniej dwa razy w roku.
Rozchwiane zęby spowodowane urazem lub chorobą zębów muszą zostać wyleczone. W przeciwnym razie rozwija się stan zapalny, powodując dyskomfort i ból, pogarszając ogólny stan zdrowia zwierzęcia. Specjaliści twierdzą, że terminowe leczenie wydłuża życie psa o około 20%.
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz