Guzek pod skórą u psa: przyczyny i leczenie

Co zrobić, jeśli zauważysz guzek lub zgrubienie pod skórą psa? Oczywiście, nie wpadaj od razu w panikę, ale najpierw spróbuj przeanalizować możliwe przyczyny. Może to być wynik urazu, niedawnego szczepienia, użądlenie pszczoły I tak dalej. Wczesna diagnoza i właściwe leczenie pozwolą Twojemu pupilowi szybko wrócić do zdrowia, a jednocześnie zachęcą właścicieli do umawiania się na obowiązkowe badania weterynaryjne.

Treść

1 Objawy ogólne
2 Typy
3 Diagnostyka

Objawy ogólne

Guzki podskórne zazwyczaj nie przeszkadzają psom, nawet jeśli aktywnie rosną. W zależności od przyczyny, te kuliste guzki mogą mieć różną gęstość i średnicę, od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Podrażnienie skóry i swędzenie są zazwyczaj spowodowane ukąszeniami owadów. W innych przypadkach guzek można wykryć jedynie dotykiem. U ras krótkowłosych te „wady” są widoczne gołym okiem, natomiast u ras długowłosych można je zdiagnozować jedynie palpacyjnie.

Jeśli wygląd guzka jest podejrzany i nie ustąpi w ciągu 7-10 dni, pies powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii. Następujące objawy mogą zaniepokoić właściciela:

Pies reaguje boleśnie przy palpacji guzka.
Guz „rośnie” na naszych oczach, zwiększając swoje rozmiary nawet kilkukrotnie w krótkim czasie.
Tkanka podskórna otwiera się, a z rany zaczyna sączyć się ropa lub inna wydzielina.
Zmienia się kolor skóry wokół guzka.
Zwierzę staje się apatyczne, źle je lub w ogóle odmawia jedzenia i niespokojnie śpi.

Typy

Konwencjonalnie wszystkie nowotwory można podzielić na dwie grupy: łagodne i złośliwe. Do tych pierwszych zaliczają się:

Ropień objawia się jako guz wypełniony ropą. Może być spowodowany siniakiem, upadkiem, źle podanym zastrzykiem lub innym uszkodzeniem skóry. Rozróżnia się ropnie powierzchowne i głębokie. Ropień powierzchowny tworzy się w górnej warstwie podskórnej i jest łatwy do wykrycia dzięki obrzękowi i zaczerwienieniu tkanki. Ropień głęboki atakuje narządy wewnętrzne i nie jest widoczny gołym okiem.

U psów często występuje zapalenie gruczołów okołoodbytowych, które powoduje pojawienie się grudek wokół odbytu. Gdy problem nasila się w wyniku infekcji, okolica odbytu staje się silnie opuchnięta, czemu towarzyszy nieprzyjemny zapach.

Brodawki Brodawki i kurzajki są powszechne u psów o gładkiej sierści. Choroba przenosi się poprzez kontakt z nosicielem wirusa. Guzy mogą pojawiać się pojedynczo lub w skupiskach. Zwisają w skupiskach na określonych obszarach ciała, mają rozgałęzioną strukturę i ciemny kolor. Są miękkie i kruche w dotyku.

Brodawki zazwyczaj pojawiają się na błonach śluzowych (w jamie ustnej, oczach), a także na brzuchu, w pachwinach i pod pachami. Pomimo nieestetycznego wyglądu, te wiszące „kulki” mogą nie powodować żadnego dyskomfortu u zwierzęcia, ale jeśli zaczną zmieniać kolor lub krwawić, należy natychmiast udać się do lekarza weterynarii.

KrwiakMogą one być spowodowane pęknięciem naczyń krwionośnych i w rezultacie krwawieniem do sąsiednich tkanek. Gromadzenie się nadmiaru płynu prowadzi do tworzenia się guzków, które mogą ulec samoistnemu wchłonięciu lub wymagać drenażu chirurgicznego.

Najczęściej krwiaki powstają w wyniku siniaków lub uderzeń, a także różnych zabiegów medycznych. Im poważniejsze uszkodzenie naczynia, tym większy guzek. Pies może zareagować na ten problem gorączką, brakiem apetytu, nerwowością lub, przeciwnie, apatią. Czasami obserwuje się obrzęk węzłów chłonnych.

Cysta. Znajduje się zawsze w powierzchniowej warstwie skóry, na przykład na grzbiecie, kłębie lub pysku. Ma okrągły kształt i zazwyczaj nie powoduje bólu przy ucisku. Może mieć średnicę od 2 do 5 cm, jest luźna i miękka w dotyku. Kula przypominająca torbiel może znajdować się pod skórą w dowolnym miejscu z powodu zablokowanych przewodów gruczołowych. W zależności od lokalizacji, torbiel może nie powodować dyskomfortu u psa lub wręcz przeciwnie, utrudniać mu poruszanie się, żucie, leżenie na boku itp.

PiodermiaSzczenięta do 4. miesiąca życia są podatne na tę chorobę. Twarde guzy pojawiają się nagle i samoistnie. Szybko rozprzestrzeniają się po całym ciele, przekształcając się w ropne czyraki. Często samoistnie pękają i stają się kształt przetoki. Towarzyszy temu swędzenie i świerzb.

Najbardziej narażone na ropne zapalenie skóry są psy małych ras (chihuahua, yorkshire terrier), a także boksery, shar pei i buldogi francuskie.

Ukąszenia owadów – pająków, os, mrówek i szerszeni – należą do osobnej kategorii. Miejsce ukąszenia powoduje silny obrzęk, który jest bolesny, swędzący i drażniący. Ponieważ pies drapie dotknięty obszar łapami, na przykład po uchu, głowie, karku i innych okolicach, guz może długo się goić i przekształcić w otwartą ranę.

W najgorszym przypadku guzy łagodne przekształcają się w złośliwe. Tempa progresji nie da się przewidzieć; każdy przypadek jest indywidualny. Guzy mogą pozostawać w stanie uśpienia przez lata, a następnie zmieniać kształt lub mogą aktywnie rosnąć i natychmiast stać się źródłem przerzutów w całym organizmie.

Starsze zwierzęta są bardziej narażone na rozwój mięsaków, natomiast włókniakomięsaki mogą wystąpić u szczeniąt już w wieku 6 miesięcy. Wizualnie, złośliwe guzy można wykryć dopiero w późnym stadium.

Diagnostyka

Planując wizytę u weterynarza, warto przygotować się wcześniej, aby uniknąć straty czasu i móc jasno odpowiedzieć na następujące pytania:

Od jak dawna problem występuje?
Czy zmienił się wygląd szyszki i jej wielkość, a jeśli tak, to w jaki sposób i jak szybko rośnie?
Ile takich kul znaleziono przy ciele i w jakiej kolejności?
Jak zachowuje się pies? Czy zmieniło się jego zachowanie, preferencje żywieniowe, poziom aktywności, waga itp.?
Jak zwierzę reaguje na guzek – czy drapie się, liże, nie pozwala się dotknąć, czy wręcz przeciwnie – jest obojętne.
Z kim pies miał ostatnio kontakt, w domu i poza domem.
Czy stosowano samoleczenie: zastrzyki, balsamy, maści itp.?

Jeżeli po badaniu wzrokowym lekarz nadal ma wątpliwości co do rozpoznania, może zlecić dodatkowe badania:

Biopsję wykonuje się poprzez wprowadzenie sterylnej igły do guzka w celu pobrania próbki. Próbka jest następnie wysyłana do badania w celu ustalenia, czy guzek jest łagodny, czy złośliwy. Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.
Rozmaz. Pobiera się go, gdy guz pęknie i przekształci się w owrzodzenie. Na zmieniony chorobowo obszar przykłada się szkiełko laboratoryjne, a odcisk bada patolog. Wyniki są dostępne w ciągu kilku dni.
Tomografia komputerowa (TK). Wykonuje się ją, jeśli guz podskórny jest zbyt głęboki, aby możliwa była biopsja. Tomografia komputerowa służy również do wykrywania przerzutów.
Radiografia. Niezbędne narzędzie do diagnostyki guzów zlokalizowanych w głębokich warstwach skóry.

Przeczytaj także:

Polecamy