Tylne nogi mojego kota nie działają prawidłowo: przyczyny i leczenie

Brak prawidłowej zdolności do obciążania tylnych łap kota może powodować znaczny niepokój u jego właściciela, co jest zrozumiałe: dla każdego jest oczywiste, że taki obraz kliniczny najczęściej jest oznaką poważnych chorób, które mogą kosztować zwierzę życie. Aby pomóc swojemu pupilowi ​​w odpowiednim czasie, ważne jest zrozumienie przyczyny i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia. Czasami same leki nie wystarczają. W takich przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna mająca na celu przywrócenie funkcji tylnych łap.

Czynniki ryzyka

Istnieje kilka czynników predysponujących, które mogą powodować zaburzenia koordynacji i aktywności ruchowej tylnych kończyn kota. Ważne jest, aby przeanalizować te czynniki i zrozumieć, co mogło spowodować pogorszenie w tym przypadku. Ułatwi to diagnozę i szybkie zalecenie najodpowiedniejszego leczenia.

Do typowych czynników prowokujących zalicza się:

• ZranienieBardzo często po nieudanym skoku lub upadku, nawet z niewielkiej wysokości, mogą wystąpić urazy o różnym nasileniu. Większość ludzi uważa, że ​​koty potrafią się przygotować w ułamku sekundy po upadku, ale nie zawsze tak jest. Skutki urazu mogą być widoczne od razu lub mogą ujawnić się dopiero po pewnym czasie, dlatego ważne jest, aby pamiętać, czy w ostatnim czasie nie doszło do podobnych incydentów.

• Predyspozycje rasoweNiektóre rasy kotów są narażone na pewne choroby, które mogą powodować niepokojące objawy. Hipoglikemia jest częstym problemem u kotów birmańskich. Często występuje u kotów chartreux i maine coon. dysplazja kości udowej, a Cymrics są uważane za rasę z wrodzoną słabością tylnych nóg. Takie trudności to cena płacona za sztucznie wyhodowane piękno i manipulacje genetyczne przeprowadzane przez hodowców.
• Procesy zapalne i infekcjeMogą one dotyczyć każdego narządu lub układu narządów, ale na różnych etapach mogą prowadzić do powikłań, takich jak upośledzenie ruchomości tylnych kończyn. W takich przypadkach trudności z chodzeniem to nie jedyny objaw choroby.
• Zaburzenia metaboliczneNiedobór niezbędnych witamin często prowadzi do paraliżu nóg. Może to być spowodowane zaburzeniami metabolicznymi lub niewłaściwym odżywianiem.

Powody

Samodzielne ustalenie przyczyny trudności z chodzeniem u kota jest możliwe tylko wtedy, gdy właściciel jest świadkiem urazu. W innych przypadkach jedynie wykwalifikowany lekarz weterynarii może prawidłowo zdiagnozować kota na podstawie dokładnego wywiadu i badania.

Choroby powodujące te trudności mogą być bardzo zróżnicowane. Niektóre prowadzą do częściowej utraty zdolności do dźwigania ciężaru ciała, inne zaś do całkowitego paraliżu tylnych kończyn.

Zakażenia pasożytnicze

Często kot zaczyna źle chodzić po długotrwałym zakażeniu uszu świerzbowcami. Ich obecność powoduje tworzenie się ropy w uchu wewnętrznym, a jeśli organizm nie jest w stanie samodzielnie jej zwalczyć, prowadzi to do zapalenia opon mózgowych. Jeszcze poważniejsze konsekwencje mogą wynikać z pasożytów wewnętrznych, które przedostają się do krwiobiegu i gromadzą się w mózgu lub układzie nerwowym.

Zakrzepica tętnicza

Powstaje w wyniku migracji skrzepu i zablokowania naczynia krwionośnego. Powoduje to niedokrwienie i obumarcie tkanek. Powstawanie skrzepów jest wywoływane przez patologie takie jak: przerostowy lub kardiomiopatii rozstrzeniowej.

Zakrzepica zawsze ma wyraźny początek: kot głośno krzyczy lub miauczy i nagle zaczyna chwiejnie chodzić. Próbując palpować tkanki w okolicy miednicy, może stać się agresywny z powodu bólu. Łapy często stają się zimne, ponieważ dopływ krwi jest upośledzony. Stan opuszek łap może być zauważalny: stają się jaśniejsze niż na zdrowych łapach. Ogólna temperatura ciała zwierzęcia może spaść. Często zwierzę oddycha ciężko z otwartym pyskiem.

W takich przypadkach konieczna jest szybka reakcja, gdyż bez interwencji skutki uboczne mogą szybko się pogorszyć.

Przepuklina krążka międzykręgowego

W przypadku wypadnięcia dysku, na rdzeń kręgowy wywierany jest zwiększony nacisk. Z powodu upośledzenia unerwienia kończyn tylnych, zwierzę zaczyna się chwiać, jego nogi się uginają i ma trudności z chodzeniem. W zależności od stopnia nacisku, może to obejmować drobne problemy z koordynacją ruchową, a nawet całkowity paraliż, aż do upadku kota. Przepuklina dysku występuje częściej u kotów starszych i z nadwagą, ale może również rozwinąć się po urazie. Czasami może również wystąpić przepuklina dysku. i kocięta.

Problem ten często dotyka rasy ze skróconymi ogonami, ponieważ występują u nich zmiany anatomiczne w odcinku krzyżowym kręgosłupa. U tych ras objawy często postępują stopniowo, a wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie pozwala wyeliminować problem lub powstrzymać jego rozwój.

Zapalenie rdzenia kręgowego

To bardzo niebezpieczna choroba, która może powodować agresywne zachowanie kotów nawet wobec członków rodziny. Czasami występuje wysoka gorączka, splątywanie się tylnych łap podczas chodzenia oraz poważne problemy trawienne. Mogą również wystąpić problemy z układem moczowym. Dotknięte zwierzę będzie nieustannie lizać tylne łapy lub intensywnie je gryźć.

Zapalenie rdzenia kręgowego może być spowodowane infekcją, ciężkim zatruciem lub powikłaniami po ciąży. W prostszych przypadkach zapalenie rdzenia kręgowego atakuje niewielki obszar rdzenia kręgowego, ale czasami rozprzestrzenia się na wszystkie jego części. Wtedy obraz kliniczny jest najcięższy.

Awitaminoza

Poważne niedobory niezbędnych witamin mogą zaburzać różne funkcje fizjologiczne. Mogą być one wywołane przez infekcje pasożytnicze przewodu pokarmowego, ciążę, karmienie piersią i niedożywienie (szczególnie u młodych dorosłych). Często awitaminoza Rozwija się z powodu braku światła słonecznego, dlatego koty trzymane w mieszkaniach chorują na nią częściej niż zwierzęta mieszkające w domach prywatnych. Czasami jest ona wywoływana przez długotrwałe choroby lub stosowanie silnych antybiotyków.

Objawy niedoboru witamin obejmują zwiększoną apatię, utratę masy ciała i anemię. Zwierzę może odmawiać zabawy i próbować schować się w ustronnym miejscu. Ponadto pogarsza się stan sierści.

Niewydolność nerek

Objawy rozwijają się szybko, a cały układ moczowo-płciowy szybko zawodzi. Najczęściej niewydolność nerek Można to rozpoznać po zmniejszeniu ilości wydalanego moczu, która z każdym dniem staje się coraz mniejsza. Oprócz trudności z chodzeniem, u zwierzęcia wystąpi również letarg, problemy trawienne, takie jak wymioty lub biegunka, a często także gorączka. Stan szybko się pogarsza.

Dysplazja

Jeśli staw biodrowy nie jest prawidłowo rozwinięty, wzrasta ryzyko zwichnięcia lub złamania w górnej obręczy kończyn tylnych. Może to prowadzić do zmniejszenia aktywności ruchowej, bólu u zwierzęcia podczas chodzenia i stawiania kroków, kulawizny tylnych kończyn oraz ewentualnej krzywizny kończyn. Kot może preferować siedzenie w jednym miejscu, a po urazie może przestać chodzić i zacząć raczkować.

Diagnostyka

Im wcześniej zostanie postawiona diagnoza, tym większa szansa na wyleczenie zwierzęcia bez skutków śmiertelnych. Przed zleceniem badania lekarz weterynarii określi następujące kwestie:

• jak dawno pojawiły się pierwsze objawy;
• zwierzę stopniowo lub nagle przestaje chodzić lub upada w trakcie chodzenia, a jego nogi zaczynają się rozchodzić;
• czy początek zaburzenia był poprzedzony urazem lub chorobą.

W celu postawienia kompleksowej diagnozy zaleca się wykonanie następujących badań:

• badanie neurologiczne z określeniem przewodnictwa odruchowego;
• ustawienie czułości tylnych nóg;
• Zdjęcie rentgenowskie kręgosłupa;
• USG narządów jamy brzusznej;
• ogólne badania kliniczne moczu i krwi;
• Rezonans magnetyczny głowy i pleców.

Na podstawie uzyskanych danych specjalista stawia diagnozę i określa przyczynę trudności z chodzeniem u kota. W rzadkich przypadkach konieczne są dodatkowe badania, takie jak posiew bakterii.

Leczenie

Leczenie rozpoczyna się dopiero po dokładnym ustaleniu przyczyny trudności z chodzeniem u kota. Nieprawidłowe leczenie może prowadzić do szybkiego pogorszenia stanu, a w niektórych przypadkach nawet do śmierci.

W różnych przypadkach terapia prowadzona jest w następującym kierunku:

• Urazy kręgosłupaLeczenie domowe jest dozwolone tylko w przypadku lekkich urazów: przepisywane są maści i żele, a fizjoterapia i masaż są również skuteczne. Czasami zalecana jest akupunktura. W cięższych przypadkach leczenie odbywa się w szpitalu, z wykorzystaniem zabiegów chirurgicznych.
• Zapalenie rdzenia kręgowegoOprócz terapii ukierunkowanej na przyczynę objawów, stosuje się środki zapobiegające powstawaniu odleżyn. Zwierzę powinno być często przewracane, a tylne łapy masowane rozgrzewającymi olejkami lub maściami (np. olejkiem kamforowym).
• ZakrzepicaJeśli kończyny tylne zachowają przynajmniej częściowe czucie, ich funkcja może zostać przywrócona. Można to osiągnąć poprzez zalecenie fizjoterapii i podawanie leków przeciwzakrzepowych.
• Awitaminoza. Jest to choroba w pełni uleczalna, o ile zmiany nie stały się nieodwracalne. Ważne jest, aby stosować odpowiednią dietę, dostosowaną do rasy i wieku. Suplementy witaminowe mogą być konieczne.
• DysplazjaPomocne może być unieruchomienie kończyn w celu zmniejszenia stresu. Pomocne jest również przyjmowanie chondroprotektorów, a w późniejszych stadiach często stosuje się zastrzyki przeciwzapalne.
• Niewydolność nerekPo przywróceniu równowagi wodno-solnej ważne jest przestrzeganie specjalnej diety.

Przeczytaj także:

• Zapalenie dziąseł u kotów: objawy i leczenie
• Jak masować tylne nogi kotów
• Jakimi chorobami człowiek może się zarazić od kota?