Podwyższona liczba białych krwinek u kota: przyczyny i leczenie

Kiedy zwierzęta zachorują, badanie prawie zawsze rozpoczyna się od badania krwi. Podwyższona liczba białych krwinek we krwi kota wskazuje na proces zapalny. Białe krwinki to bezbarwne, pozbawione jąder komórki krwi. Ich główną funkcją jest zwalczanie obcych elementów i niszczenie produktów przemiany materii, dlatego liczba białych krwinek służy jako użyteczny wskaźnik stanu zapalnego wywołanego alergiami, infekcjami lub chorobami.

Rodzaje leukocytów, leukogram

Za normę dla kotów uważa się zawartość leukocytów w granicach 5,5•10³ ÷ 18,5•10³ U/L. Leukocytoza (podwyższony poziom tych pierwiastków we krwi) może być spowodowana dziesiątkami, a nawet setkami czynników. Leukocytoza może być spowodowana czynnikami fizjologicznymi, takimi jak stres, ból i ciąża. W takim przypadku nieprawidłowa morfologia krwi nie utrzymuje się długo. Jeśli jednak ponowne badanie krwi wykaże poziom leukocytów powyżej normy, lekarz weterynarii skieruje kota na pełne badania laboratoryjne i obrazowe.

Istnieje kilka rodzajów białych krwinek, a ich stosunek procentowy nazywa się liczbą leukocytów lub leukogramem. Wcześniej każdy rodzaj leukocytów liczono wizualnie: wysuszony i zabarwiony rozmaz krwi umieszczano pod mikroskopem, a następnie liczono liczbę komórek w polu widzenia. Obecnie leukogram uzyskuje się za pomocą specjalistycznego analizatora, który dokładnie oblicza OB i liczbę leukocytów w ciągu zaledwie kilku minut.

Za akceptowalne uznaje się następujące wskaźniki:

Jeśli przekroczenie ogólnego poziomu leukocytów nazywa się leukocytozą, to przekroczenie normy dla poszczególnych ich rodzajów nazywa się granulocytozą, limfocytozą, trombocytozą, monocytozą itp.

Warto wiedzieć: Człowiek nie może zarazić się leukocytozą od kota. Ponieważ jednak niektóre choroby występują powszechnie u ludzi i zwierząt, choroba powodująca leukocytozę u kota może stanowić zagrożenie.

Diagnostyka

Leukogram znacząco zawęża poszukiwania przyczyny leukocytozy, ponieważ pomaga określić, czy patologia ma charakter zakaźny, czy pasożytniczy. Jednak ostateczna diagnoza nie może zostać postawiona wyłącznie na podstawie leukogramu, ponieważ podwyższony poziom leukocytów u kotów może rozwijać się nie tylko w wyniku procesów niezakaźnych, ale także w wielu ostrych i przewlekłych chorobach ogólnoustrojowych. Należy również pamiętać, że zwiększona produkcja czerwonych krwinek jest często przejściową reakcją na czynnik fizjologiczny.

Dlatego też diagnostyka różnicowa przyczyn leukocytozy, oprócz zebrania wywiadu i dokładnego badania zwierzęcia, może obejmować:

• kliniczne badanie krwi (badanie morfologii pierwiastków, określanie składu biochemicznego i właściwości fizykochemicznych);
• analiza moczu;
• analiza kału;
• analiza PCR (bardzo czuła metoda oparta na reakcji łańcuchowej polimerazy, umożliwiająca wykrycie nawet niewielkiej liczby czynników zakaźnych);
• Badanie krwi metodą ELISA (test immunoenzymatyczny) pozwala na wykrycie fragmentów bakterii i wirusów, a także produktów ich żywotnej aktywności lub rozpadu;
• USG narządów wewnętrznych;
• Badanie rentgenowskie.

Leczenie choroby podstawowej

Leukocytoza nie jest chorobą, a objawem. Podwyższona morfologia krwi jest sygnałem patologicznego procesu w organizmie. Dlatego mówienie o leczeniu leukocytozy jest błędne; należy leczyć przyczynę.

Jeśli wysoka liczba białych krwinek we krwi kota wynika z czynników fizjologicznych (bólu, stresu) lub leków, poziom ten powróci do normy samoistnie po wyeliminowaniu przyczyny.

Ważne! Każdy przypadek wymaga indywidualnej strategii leczenia, aby wyeliminować infekcję lub wyleczyć chorobę ogólnoustrojową. Dlatego właściciele kotów nigdy nie powinni polegać na własnych działaniach w celu złagodzenia objawów leukocytozy; tylko wykwalifikowany lekarz weterynarii może wystawić receptę.

W zależności od rodzaju patologii wykrytej podczas badania, kotu można zalecić:

• Środki przeciwwirusowe Anandin, Kamedon, Neoferon, Fosprenil;
• Środki antybakteryjne Amoksycylina, Gentamycyna, Clamoxil, Engemicyna;
• Leki przeciwhistaminowe: Diazolin, Tavegil, Loratadyna, Cetyryzyna;
• Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe Cantaren, Liarsin, Ketofen, Rimadyl, Flexoprofen.

W przypadku niektórych chorób, znaczna leukocytoza u kotów ostatecznie przeradza się w leukopenię: organizm nie radzi sobie ze zwiększoną produkcją białek „zwalczających inwazje”, a liczba białych krwinek spada poniżej normy. Dlatego lekarze weterynarii często przepisują kotom z leukocytozą leki immunomodulujące, które zwiększają odporność układu odpornościowego, takie jak Gamavit, Vetozal, Immunovet, Kinoron i Fosprenil.

Przeczytaj także:

• Niski poziom białych krwinek u kotów: objawy i leczenie
• Białaczka u kotów: objawy i leczenie
• Nosówka (panleukopenia) u kotów: objawy i leczenie