Mojemu kotu odmawiają posłuszeństwa tylne nogi: przyczyny i co robić

Niewydolność kończyn tylnych najczęściej obserwuje się u kotów w średnim i starszym wieku, ale może również wystąpić u młodych zwierząt. W większości przypadków jest to objaw poważnych schorzeń, które mogą być śmiertelne, jeśli zostaną zignorowane. Utrata obciążania kończyn może nie wystąpić nagle, ale początkowo właściciele często nie zauważają lekkiego ciągnięcia lub niechęci do poruszania się u swojego pupila. Dlatego w większości przypadków właściciele zgłaszają się do lekarza weterynarii ze skargami na nagłą niewydolność kończyn tylnych.

Aby szybko rozwiązać ten problem, który wyraźnie komplikuje życie zwierzęcia, ważne jest zrozumienie jego przyczyn. W większości przypadków szybkie leczenie pozwala na przywrócenie funkcji tylnych kończyn, dlatego ważne jest zrozumienie czynników, które mogą powodować tego typu upośledzenie w zakresie przenoszenia ciężaru ciała.

Treść

1 Jak to wygląda?
2 Powody
3 Co robić

Jak to wygląda?

Niewydolność kończyn tylnych jest łatwa do zauważenia, ale zdarzają się przypadki, gdy zwierzę woli leżeć przez kilka dni, odmawiając jedzenia i wody. Zazwyczaj kot nadal wstaje, aby się załatwić. W tym momencie mogą być zauważalne zmiany w chodzie. We wczesnych stadiach objawy te mogą wyglądać następująco:

niestabilny chód, który sprawia wrażenie niezrównoważonego;
silne poruszanie tylną częścią ciała;
tylne nogi rozchodzą się, wyginają się lub kot je ciągnie;
po kilku krokach kot siada lub upada, powtarzając tę czynność wiele razy, aż do końca ścieżki;
zwierzę ciągnie przednie lub tylne nogi po podłodze, nie odrywając ich od podłoża.

Stan ten zazwyczaj pogarsza się bardzo szybko, ale jeśli właścicielowi uda się skontaktować z kliniką weterynaryjną na wczesnym etapie, leczenie będzie miało większą szansę powodzenia i zapobiegnie całkowitemu paraliżowi łap.

Powody

Dysfunkcje prowadzące do niewydolności tylnych kończyn mogą mieć różne podłoże: wirusowe, pourazowe, ortopedyczne, związane z zaburzeniami metabolicznymi w organizmie itp.

Zakrzepica

Niebezpieczny stan, w którym w tętnicach udowych tworzy się skrzep krwi, który utyka w układzie krążenia. Ponieważ dopływ krwi do nóg jest zablokowany, stan pogarsza się szybko, rozpoczynając się utratą ruchomości kończyn tylnych i kończąc się śmiercią w ciągu trzech do czterech dni.

Początkowi zakrzepicy towarzyszy okresowe drżenie łap, niepokój, żałosne miauczenie oraz możliwe gryzienie lub drapanie przy dotyku. Paraliż postępuje szybko, łapy stają się zimne, a zwierzę odmawia jedzenia i wody. Szanse na wyzdrowienie z zakrzepicy są nikłe, dlatego ważne jest, aby zwrócić się o pomoc w ciągu pierwszych kilku godzin od wystąpienia niewydolności łap.

Postępująca awitaminoza

Zjawisko to najczęściej można zaobserwować u kociąt w fazie intensywnego wzrostu oraz u kotek karmiących. przyczyny niedoboru witamin Objawy obejmują obecność pasożytów w organizmie, brak światła słonecznego, leczenie silnymi antybiotykami lub złe odżywianie. Oprócz paraliżu nóg występuje znaczne osłabienie, utrata masy ciała i anemia.

Niewydolność nerek

Choroba ta prowadzi do niewydolności całego układu moczowo-płciowego, co objawia się porażeniem tylnych nóg, zmniejszoną ilością wydalanego moczu, letargiem, biegunką i wymiotami oraz wzrostem temperatury ciała.

Dysplazja

Dysplazja stawu biodrowego rozwija się z powodu wrodzonych nieprawidłowości stawu biodrowego, zwiększając ryzyko złamania lub zwichnięcia. Sytuację pogarsza brak aktywności fizycznej kota, gdy kończyny są niewydolne lub już wydolne, niezbilansowana dieta bogata w białko oraz nadwaga. Po niewydolności kończyn zwierzę może poruszać się po domu jedynie oszczędnie, czasami nie korzystając z kuwety.

Kardiomiopatia

Występuje z powodu pogrubienia ścian serca i zwiększenia jego objętości. Paraliż kończyn u kotów z kardiomiopatią jest stosunkowo rzadkim powikłaniem, ale nie należy go całkowicie ignorować.

Paraliż kończyn występuje, ponieważ serce nie jest w stanie dostarczyć kończynom odpowiedniej ilości tlenu, a mięśnie zaczynają zanikać. Pojawia się duszność, letarg i suchy kaszel, a zwierzę śpi dłużej niż powinno.

Udar

Utrata funkcji motorycznych kończyn u kota może prowadzić do udaru. Niedrożność naczyń występuje nie tylko u starszych zwierząt, ale także u młodych zwierząt z powodu wyczerpania lub ograniczonej sprawności ruchowej. Podczas udaru upośledzony jest odruch połykania, a aktywność gruczołów ślinowych wzrasta. Właściciele rzadko zauważają sam atak, ale jego konsekwencje – paraliż nóg i innych części ciała – są łatwo zauważalne. W tym przypadku, podobnie jak u ludzi, sukces rehabilitacji jest bezpośrednio związany z tym, jak wcześnie zostanie rozpoczęta.

Uraz rdzenia kręgowego

Schorzenie to występuje po upadku kota z określonej wysokości. Niekoniecznie musi on wylądować na grzbiecie; może nawet stanąć na łapach, ale nagłe uderzenie może uszkodzić tylną część rdzenia kręgowego.

Następnie dochodzi do niewydolności tylnych nóg, ogona i ewentualnie do przerwania unerwienia poszczególnych narządów wewnętrznych.

Przepuklina krążka międzykręgowego

Doświadczony weterynarz może wyczuć uwypuklenie się dysku ponad resztę kręgów, ale ktoś bez doświadczenia raczej nie będzie w stanie zlokalizować uszkodzonego miejsca. Przepuklina Prowadzi to do ucisku naczyń krwionośnych i nerwów, uniemożliwiając dotarcie impulsów do tylnych kończyn, co prowadzi do trudności w chodzeniu i ostatecznie do niewydolności kończyn. Aby przywrócić prawidłową funkcję kończyn, konieczne jest przywrócenie przepływu impulsów.

Paraliż kleszczowy

Choroba ta rozwija się po ukąszeniu kleszcza, dlatego troskliwi właściciele zazwyczaj koncentrują się na profilaktyce: pielęgnują sierść kota specjalnymi preparatami przed wyprowadzeniem go na zewnątrz. Paraliż wywołany przez kleszcze powoduje uszkodzenie układu nerwowego, objawiające się naprzemiennymi okresami pobudzenia i apatii. W takim przypadku leczenie nie jest już skuteczne, gdy nogi są osłabione, dlatego należy jak najszybciej udzielić pomocy.

Zapalenie mózgu

Ta niebezpieczna przypadłość jest spowodowana infekcją tkanki nerwowej, robakami, spożyciem toksyn, aktywacją chorób autoimmunologicznych itp. Oprócz niewydolności tylnych nóg pojawiają się również inne objawy: wymioty, biegunka, gorączka, moczenie mimowolne i odwodnienie.

W przypadku szybkiego leczenia sprawność ruchowa kończyn powraca całkowicie lub częściowo.

Nadczynność przytarczyc

Specyficzny stan chorobowy, który występuje z powodu niedoboru witaminy D i wapnia oraz nadmiaru fosforu, co negatywnie wpływa na tarczycę. Z powodu nadmiernej produkcji parathormonu występują deformacje kości, drgawki i osłabienie łap. Leczenie jest czasochłonne, a równowaga hormonalna zostaje przywrócona, przywracając kotu swobodę ruchu.

Złamanie lub zwichnięcie kończyn tylnych

Może to nastąpić w wyniku walki, pobicia, uderzenia lub nieudanego skoku. Czasami koty utkną w plastikowych oknach i próbując uciec, zadają sobie dodatkowe obrażenia.

Zwierzę może być wrogo nastawione do prób zbadania miejsca urazu, a czasami głośno mruczy i przez cały czas leży blisko właściciela. Po kilku dniach kot zazwyczaj jest w stanie stanąć prosto, ale złamanie najprawdopodobniej nie zgoi się prawidłowo.

Co robić

Przed rozpoczęciem leczenia lekarze weterynarii przepisują kompleksowy schemat leczenia, ponieważ tylko dokładne zidentyfikowanie przyczyny choroby pozwala na jej skuteczne leczenie. Aby zidentyfikować przyczynę, wykonuje się następujące badania:

badanie neurologiczne i identyfikacja aktywności odruchowej w obrębie łapy;
zdjęcie rentgenowskie dolnego odcinka kręgosłupa;
USG narządów jamy brzusznej;
w przypadku podejrzenia charakteru zakaźnego – posiew bakterii;
standardowe badania moczu i krwi;
MRI kręgosłupa i głowy;
sprawdzenie wrażliwości kończyn.

Badania te nigdy nie są zlecane oddzielnie. W zależności od obrazu klinicznego, lekarz weterynarii skieruje zwierzę na kilka badań, aby potwierdzić lub wykluczyć najbardziej prawdopodobne choroby. W przypadku niewydolności kończyn nie ma czasu na długotrwałą diagnostykę.

Lekarz weterynarii wyjaśnia, dlaczego tylne nogi kota mogą zawieść: wideo

Po zidentyfikowaniu konkretnej patologii specjalista opracowuje plan leczenia. Może on obejmować następujące metody:

Interwencja chirurgiczna. Jest niezbędna w przypadku kardiomiopatii i urazów kręgosłupa. Takie zabiegi wykonuje się wyłącznie w szpitalu, gdzie specjaliści monitorują stan kota przez kilka dni.
Większość chorób można leczyć za pomocą leków w postaci zastrzyków, tabletek, kropli, żeli, maści, witamin itp.
Czasami konieczne jest zastosowanie urządzeń ortopedycznych, które pomagają symulować chodzenie. Można je wykonać samodzielnie lub kupić gotowe produkty.
W niektórych przypadkach nie można uniknąć fizjoterapii – akupunktury, mielostymulacji, masażu itp.
W trakcie leczenia bardzo ważna jest dieta, o której poinformuje Cię lekarz weterynarii.

Należy pamiętać, że gdy łapy zwierzęcia zawiodą, szybkość reakcji właściciela odbija się nie tylko na jego zdrowiu, ale także na życiu, dlatego w tym przypadku zwłoka jest niedopuszczalna.

Przeczytaj także:

Polecamy