Angora turecka (kot angorski)

Angora turecka (kot angorski) Angora turecka to znana rasa kota domowego, wyhodowana przez amerykańskich i europejskich hodowców. Koty te pochodzą z zoo w Ankarze w Turcji. Angielska nazwa rasy to „Turecka Angora”. Przodkiem angory tureckiej był żbik libijski, zamieszkujący stepy Afryki i Bliskiego Wschodu.

Historia pochodzenia

Wiele wieków temu koty te zostały udomowione i stały się zwierzętami domowymi. Żeglarze zabierali je ze sobą na polowania na myszy i w ten sposób dotarły do ​​Indii, Chin, a później do Europy. Drastyczne zmiany zaobserwowano u przedstawicieli tej rasy zamieszkujących Kaukaz. Tam przodkowie tureckiej angory nabyli puszyste, długie, śnieżnobiałe futro.

W pewnym momencie rasa ta była na skraju wyginięcia. Aby poprawić sierść kota perskiego, skrzyżowano go z angorą turecką. Program hodowlany został zainicjowany przez rząd Turcji we współpracy z ogrodem zoologicznym w Ankarze.

Szczególnie cenny jest biały kot angorski, który ma oczy w różnym kolorze (jedno niebieskie, a drugie żółte).

Przedstawiciele tej rasy kotów angorskich zostali oficjalnie zarejestrowani w 1973 roku. Pięć lat później zarejestrowano już tylko koty o białym umaszczeniu. Na całym świecie turecka angora znana jest jako pełna wdzięku, dostojna i piękna kotka o bujnym, śnieżnobiałym futrze i oczach o zróżnicowanej barwie.

Dziś istnieją koty o oczach tego samego koloru (zielone, niebieskie, bursztynowe). Angora turecka jest często mylona z rasą kotów: Turecki van.

Prawdziwy kot angorski jest średniej wielkości, waży od 2,5 do 4 kilogramów. Jego głowa jest mała, klinowata, z mocną brodą. Oczy są duże, migdałowate i wyraziste, osadzone skośnie. Uszy duże, osadzone blisko siebie.

Łapy są owalne, z małymi opuszkami włosów między palcami. Długi ogon ma kształt strusiego pióra, zwężającego się ku końcowi i rozszerzającego u nasady.

Miękka sierść angory jest prawie pozbawiona podszerstka. Sierść na ogonie, kołnierzu i portkach jest dłuższa niż na reszcie ciała. Koty tej rasy wyróżniają się królewskim chodem.

Kolorowanie tureckiej angory

Symbolem angory jest biały kot. W rzeczywistości białe futro zyskało popularność dopiero w XX wieku. Przyczynili się do tego hodowcy. Wcześniej czysto białe futro było rzadkością. Dziś białe futro jest znakiem rozpoznawczym rasy, cenionym przez hodowców.

Oprócz białych angor tureckich można znaleźć koty o szerokiej gamie umaszczenia:

• różne kolory pręgowane;
• kolor szylkretowy;
• jednolita czerń;
• dwukolorowe i inne.

Istnieją jednak pewne kolory, które są uważane za niedopuszczalne dla tej rasy. Należą do nich:

• faun;
• fioletowy;
• cynamon;
• czekolada.

Charakter i zachowanie

Te koty mają zmienną osobowość, zależną od nastroju. Angory tureckie bywają czułe i łagodne w dobrym humorze, a nerwowe i niedostępne w złym. Potrafią być agresywne wobec obcych, ludzi i zwierząt, ale są niezwykle lojalne wobec swoich właścicieli.

W porównaniu z innymi kotami, angory są bardziej inteligentne i łatwe do wyszkolenia. Można je nauczyć samodzielnego włączania światła i otwierania drzwi. Bardzo rzadko zdarza się, aby angora robiła bałagan w domu.

Angory tureckie są atrakcyjne ze względu na swój wygląd i łagodne usposobienie. Rasa ta jest przyjazna zarówno w stosunku do ludzi, jak i innych kotów. Angory to koty bardzo posłuszne, szybko i perfekcyjnie spełniające wszelkie ludzkie prośby.

Koty te mogą wydawać dziwne gardłowe dźwięki zamiast typowego kociego mruczenia.

Angory uwielbiają spędzać czas na świeżym powietrzu, dlatego staraj się zabierać je na spacery tak często, jak to możliwe. Nie martw się, że Twój kot zabrudzi swoje śnieżnobiałe futerko, ponieważ można je potem umyć. Rasa ta słynie z zamiłowania do aktywności wodnych i czasami sama lubi popływać.

Pomimo delikatnego wyglądu, turecka angora to doskonały myśliwy, polujący na myszy i ptaki. Jej niewielka waga i doskonała zwinność pozwalają jej skakać na wysokość do 1,5 metra. Jest również doskonałym towarzyszem i prawie zawsze dogaduje się z innymi zwierzętami. Ogólnie rzecz biorąc, kot ten najlepiej nadaje się dla osób samotnych, które nie tolerują zamieszania, ale cenią lojalność.

Charakter angory jest bardzo podobny do amerykańskiego curla.

Choroby

Weterynarze opisują turecką angorę jako zdrową rasę, ale jest pewien haczyk. Koty mają pewne problemy zdrowotne, które czasami dotykają jedno lub drugie zwierzę:

1. Kot kardiomiopatia przerostowaInnymi słowy, duże, otłuszczone serce. Istnieją objawy, które mogą pomóc w rozpoznaniu początku choroby. Należą do nich duszność spowodowana aktywnością fizyczną oraz kaszel przypominający wymioty. Jeśli w porę zauważysz objawy zbliżającego się zagrożenia, Twoje zwierzęta będą bezpieczne. Choroba jest skutecznie leczona.
2. Toksemia kotów angorskich. Schorzenie to dotyczy wyłącznie tej rasy. Objawy, które prawie zawsze wskazują na chorobę, to zaburzenia koordynacji ruchowej. Schorzenie to jest uważane za śmiertelne.
3. Wrodzona głuchota. Ta przypadłość jest powszechna u białych kotów rasy angorskiej.

Ciekawostka! Koty rasy angorskiej tureckiej mają określoną hierarchię w zakresie wrodzonej głuchoty. Osoby z niebieskimi oczami są najbardziej narażone, a te o oczach w innym kolorze są na drugim miejscu. Angory z oczami w identycznym kolorze innym niż niebieski są najmniej narażone na tę chorobę.

Koty żyją średnio około 15 lat. Ale jeśli dobrze się nim zaopiekujesz, będzie z tobą przez 20 lat.

Karmienie

Angora turecka to delikatne zwierzę. To samo dotyczy jej żołądka. Dlatego nie zaleca się karmienia jej czymkolwiek, zwłaszcza resztkami ze stołu.

Jeśli kochasz śnieżnobiałą sierść swojego kota, unikaj pokarmów, które mogłyby wpłynąć na jej kolor. Należą do nich:

• serce;
• wątroba;
• wodorost.

Sam zdecyduj, czym będziesz karmić swojego pupila - gotową karmą czy domowym jedzeniem, najważniejsze jest zbilansowanie diety.

Nie zapomnij rozpieszczać swojego angory tureckiej kiełkującą trawą; pomoże to kotu pozbyć się nadmiaru trawy z żołądka.

Pielęgnacja

Tureckie angory są łatwe w pielęgnacji. Ich sierść należy szczotkować kilka razy w tygodniu, a w okresie linienia – szczotkować specjalną szczotką. W okresie linienia ich dieta powinna być bogata w witaminy rozpuszczalne w tłuszczach. Kąpiele powinny odbywać się raz na pięć miesięcy.

Pazury angory są pielęgnowane raz na dwa tygodnie.

Używając specjalnego płynu i wacika, czyść uszy swojego pupila z woskowiny raz w tygodniu. Płyny można kupić wyłącznie w sklepach zoologicznych lub klinikach weterynaryjnych.

Dieta kota angorskiego powinna składać się ze świeżych i naturalnych produktów; należy podawać mu nie tylko suchą karmę, ale także produkty mleczne, ryby, kurczaka i wołowinę, minerały i witaminy.

Cena tureckiej angory

Średni koszt uroczego kociaka waha się w następującym przedziale cenowym:

• Rosja – do 25 000 rubli.
• Ukraina – do 5000 hrywien.
• Reszta świata – do 600 dolarów.

Jak wybrać kociaka angorskiego

Kupując kocię rasy angora turecka, należy zachować ostrożność, ponieważ łatwo natknąć się na nieuczciwych hodowców oferujących kocięta bez rodowodu. Te „oszustwa” to często krzyżówki kotów perskich. Jeśli nie znasz sprzedawcy i nie masz żadnych rekomendacji, rozważ konsultację z felinologiem. Ten specjalista od kotów domowych szybko określi rodowód kociaka. Co więcej, renomowany hodowca zawsze przechowuje dokumenty potwierdzające rodowód zwierzęcia i okazuje je na żądanie.

Patrząc na kociaka, młode tureckie angory w wieku 3-4 miesięcy są żywe i aktywne. Nie boją się ludzi. Sądząc po wyglądzie kociaka, norma to:

• brak nieświeżego oddechu;
• oczy bez wydzieliny;
• czysta wełna;
• czyste uszy.

Spróbuj ścisnąć brzuch zwierzęcia. Jeśli brzuch jest twardy, zwierzę może być zarażone robakami.

Szczegółowy opis rasy Angora Turecka na filmie

Przeczytaj także:

• Czarne rasy kotów
• Kot anatolijski
• Owczarek anatolijski (turecki akbasz)