Trzecia powieka u kotów: przyczyny i leczenie

Trzecia powieka (membrana migocząca) to cienka, przezroczysta błona w kąciku kociego oka, która chroni błonę śluzową przed uszkodzeniami i kurzem. Wydziela niewielką ilość łez, które podczas mrugania nawilżają powierzchnię gałki ocznej, zbierając w ten sposób ciała obce i zatrzymując bakterie. Zazwyczaj błona ta jest widoczna tylko wtedy, gdy kot mruga lub przechyla głowę, dlatego jeśli trzecia powieka pojawia się w innych sytuacjach, ważne jest, aby zabrać zwierzaka do lekarza weterynarii, nawet jeśli nie występują żadne inne objawy. Schorzenie to nie tylko powoduje dyskomfort i upośledza widzenie, ale może również być oznaką problemów zdrowotnych, a nawet prowadzić do ślepoty.

Przyczyny występowania

Wypadnięcie trzeciej powieki u kota nie jest odrębną przypadłością, lecz raczej sygnałem dla właściciela o potencjalnych problemach zdrowotnych. Należą do nich:

• uszkodzenia mechaniczne narządów wzroku;
• obecność ciała obcego, które nie jest usuwane przez płyn łzowy i powoduje rozwój stanu zapalnego;
• zakażenie organizmu pasożytami (wewnętrznymi lub zewnętrznymi);
• alergiczne zapalenie spojówek (reakcja na domowe środki chemiczne, żywność, pyłki itp.);
• zakażenia bakteryjne, wirusowe lub grzybicze (mykoplazmoza, chlamydia, kaliciwirus, wirusowe zapalenie nosa i tchawicy);
• zaburzenia w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych (przewlekła niewydolność nerek, zaburzenia jelitowe po biegunce lub odwodnieniu itp.);
• cechy genetyczne rasy (charakterystyczne dla kotów perskich i brytyjskich).

Ważne: wypadanie trzeciej powieki w jednym oku świadczy o ewentualnym urazie lub obecności ciała obcego, natomiast jego wystąpienie w obu oczach jest objawem którejś z chorób.

Objawy

Pojawieniu się trzeciej powieki u kota najczęściej towarzyszą następujące zjawiska:

• zwiększone łzawienie;
• zaczerwienienie spojówek;
• pojawienie się obrzęku;
• kurcz powiek (mimowolne skurcze mięśni oka);
• wydzielina śluzowa lub ropa;
• nowotwory objętościowe w wewnętrznym kąciku oka;
• Może wystąpić swędzenie i podwyższona temperatura ciała.

Właściciele nie zawsze od razu zauważają powiększone narośle na oczach swojego pupila. Ważne jest jednak, aby regularnie i dokładnie badać oczy, zwłaszcza jeśli kot:

• często mruga lub nadmiernie mruży oczy;
• nieustannie stara się ukryć przed wszelkimi źródłami światła;
• myje twarz zbyt często bez wyraźnego powodu.

Jeśli zauważysz, że trzecia powieka jest wyraźnie widoczna, nawet gdy zwierzę jest przytomne, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem weterynarii. Im dłużej problem ten pozostaje niezdiagnozowany, tym większe ryzyko wtórnych infekcji, które utrudniają diagnozę i dalsze leczenie.

Leczenie

Ponieważ wypadanie błony bębenkowej jest jedynie objawem choroby, leczenie zależy bezpośrednio od jej przyczyny. Czasami wypadanie błony bębenkowej ustępuje samoistnie i powraca do pierwotnego położenia w ciągu 24 godzin. Jednak w każdym przypadku ważna jest konsultacja ze specjalistą w celu ustalenia przyczyny i zapobieżenia ewentualnym nawrotom.

Przed skonsultowaniem się z lekarzem weterynarii przeciwwskazane jest stosowanie jakichkolwiek leków: mogą one łagodzić miejscowe podrażnienia, ale jednocześnie zniekształcać ogólny obraz, co utrudni diagnozę, a także może być przyczyną powikłań, a nawet utraty wzroku.

W zależności od zidentyfikowanej przyczyny dobiera się odpowiednie metody leczenia:

• W przypadku zakażenia organizmu pasożytami przepisuje się leki przeciwpasożytnicze (w postaci kropli, tabletek) oraz dodatkowe środki ochronne (obroże przeciw pchłom i kleszczom), które dobiera się w zależności od rodzaju i rozległości zakażenia.

• W przypadku reakcji alergicznych dobiera się środki, które mają na celu wyeliminowanie objawów zewnętrznych i dodatkowych (swędzenie, obrzęk, zaczerwienienie skóry, problemy z sierścią itp.), przepisuje się leki przeciwhistaminowe, a w ciężkich przypadkach nawet terapię hormonalną; obowiązkowe jest wykluczenie możliwych alergenów.
• W przypadku etiologii bakteryjnej, wirusowej lub grzybiczej stosuje się leczenie kompleksowe, które może obejmować stosowanie antybiotyków, leków przeciwwirusowych i przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i miejscowym, a także uzupełniane jest leczeniem objawowym (leki przeciwgorączkowe, immunostymulujące, dożylne leki eliminujące odwodnienie itp.).

• W przypadku chorób narządów wewnętrznych dobierane są różne metody i leki o złożonym działaniu, a także specjalistyczne środki o ukierunkowaniu terapeutycznym;
• W przypadku wykrycia ciała obcego przeprowadza się badanie i znieczulenie, po czym zaleca się płukanie oczu, ale w ciężkich przypadkach może być konieczna interwencja chirurgiczna.
• W przypadku urazów mechanicznych w pierwszej kolejności zwraca się uwagę na znieczulenie oka (poprzez zakraplanie kropli), po czym bada się uszkodzone oko, aby określić stopień obrażeń i podjąć działania mające na celu złagodzenie stanu zwierzęcia.

Najważniejszą rzeczą, jaką musi zrobić właściciel, jest zapewnienie kotu zbilansowanej, odżywczej diety, odpoczynku oraz terminowego podawania leków przepisanych przez lekarza weterynarii. Leczenie należy kontynuować do ustąpienia wszystkich objawów. W żadnym wypadku nie należy przerywać leczenia po pojawieniu się pierwszych zauważalnych oznak poprawy, ponieważ ryzyko nawrotu choroby jest bardzo wysokie. choroby i rozwoju powikłań. Po zakończeniu kuracji ważne jest, aby ponownie zabrać zwierzę do lekarza weterynarii, który potwierdzi całkowity powrót do zdrowia.

Kiedy leczenie nie jest wymagane

Jeśli oczy Twojego pupila są zasłonięte trzecią powieką, nie zawsze oznacza to konieczność leczenia. Leczenie zazwyczaj nie jest wymagane w przypadku:

• osłabienie układu odpornościowego;
• okres rekonwalescencji po chorobie;
• znaczna utrata masy ciała lub odwodnienie;
• kocia grypa w łagodnej postaci.

W takich przypadkach wystarczy po prostu obserwować kota: jeśli jego zdrowie i zachowanie się nie zmienią, należy po prostu uzupełnić dietę witaminami, składnikami odżywczymi i odpowiednią ilością płynów, a także stosować się do zaleceń lekarza weterynarii dotyczących opieki nad zwierzęciem (np. regularne usuwanie wydzieliny z oczu i nosa w przypadku grypy).

Choroby trzeciej powieki

Warto wyróżnić osobno choroby bezpośrednio związane z błoną migawkową:

• Gruczolak trzeciej powieki (guz) to łagodny, różowy guz o kształcie fasoli, który powstaje w wyniku urazu, problemów hormonalnych lub innych zaburzeń organizmu. Uniemożliwia on kotu prawidłowe zamykanie oka, zwiększając ryzyko urazu i infekcji. Z czasem guz powiększa się, staje się czerwony, może wystąpić gorączka i ropna wydzielina. Stan ogólny pogarsza się, zwierzę traci apetyt, staje się agresywne i drażliwe. Jeśli guz nie rośnie i nie przeszkadza zwierzęciu, zaleca się jedynie leczenie wspomagające. W przeciwnym razie zaleca się operację. W takim przypadku konieczne jest usunięcie samego guza, ponieważ usunięcie błony migawkowej może prowadzić do przewlekłych powikłań. zapalenie spojówek, niedobór płynu łzowego (zespół suchego oka), ropna wydzielina trwająca całe życie i ślepota.

• Wypadanie powieki to specyficzny stan, w którym błona migocząca pozostaje trwale rozciągnięta. Często myli się ją z wypadnięciem trzeciej powieki, ale kluczowa różnica polega na tym, że w przypadku wypadania nie występuje stan zapalny ani zaczerwienienie. Zamiast tego powierzchnia oka pokryta jest szarawą lub niebieskawą powłoką, co powoduje, że kot zakrywa oczy łapkami i przemywa je, próbując usunąć przeszkodę. Wypadanie powieki, podobnie jak wypadanie, może być objawem różnych schorzeń, dlatego identyfikacja przyczyny jest kluczowa dla leczenia. Po usunięciu przyczyny, błona migocząca powróci do swojego pierwotnego położenia.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze zapobiegające zapaleniu trzeciej powieki są proste i mają na celu utrzymanie ogólnego zdrowia i prawidłowego rozwoju. Wymaga to:

• zbilansowana dieta z dodatkowymi zaleceniami w przypadku chorób przewlekłych;
• właściwa opieka nad Twoim pupilem, jego miejscem do spania i przedmiotami osobistymi;
• badanie kota po spacerze;
• regularne odrobaczanie (co 3 miesiące) i leczenie przeciwko pasożytom zewnętrznym;
• coroczne, planowane szczepienia.

Te proste środki wzmocnią organizm Twojego pupila, czyniąc go bardziej odpornym na różne rodzaje wirusów i bakterii.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii zatrudnionemu przez naszą stronę internetową, a my udzielimy na nie odpowiedzi tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Przeczytaj także:

• Zapalenie rogówki u kotów
• Choroby oczu u kotów
• Zapalenie powiek u kotów