Kot tonkijski
Pierwsze informacje o pojawieniu się rasy Kot tonkijski Pochodząca z końca XIX wieku, została sprowadzona do Anglii jako czekoladowy kot syjamski. Jednak umaszczenie tej orientalnej piękności bardzo różniło się od umaszczenia kota syjamskiego.
Treść
Historia pochodzenia
Sierść była brązowa, ale oczy niebieskozielone lub żółte. W trakcie hodowli hodowcy ukształtowali i wyolbrzymili typ „Wong Mau”, który stał się przodkiem. Kot birmańskiW programie wykorzystano również koty syjamskie. W wyniku krzyżowania powstały kocięta o ciemniejszym umaszczeniu niż „Wong Mau”, a także inne nietypowe kocięta.
Kot tonkijski stanowił ogniwo pośrednie między kotami syjamskimi i birmańskimi.
Te kocięta miały umaszczenie point (jednolity jasny kolor). Ich jasnoniebieskie oczy miały zielonkawy odcień. Stały się pierwszymi kociętami rasy tonkijskiej.
Przez długi czas koty tonkijskie były postrzegane wyłącznie jako krzyżówka, a nie jako odrębna rasa – oficjalna rejestracja była niedostępna. Jednak ich pochodzenie nigdy nie było tajemnicą: wszyscy wiedzieli, że są wynikiem krzyżowania. Jednak z czasem sytuacja się zmieniła – rasa wypracowała własny standard i uzyskała oficjalny status.
Prawdą jest, że koty tonkijskie zyskały dotychczas pełne uznanie głównie wśród hodowców amerykańskich. W Europie ich status pozostaje kontrowersyjny, a eksperci wciąż nie osiągnęli konsensusu. Ogólnie rzecz biorąc, wygląd i charakter kota tonkijskiego stanowią harmonijne połączenie cech odziedziczonych po rasach birmańskiej i syjamskiej.
Ogólna charakterystyka
Jak wyglądają koty tej rasy?
Wygląd
Kot tonkijski ma średniej wielkości ciało, ale doskonale rozwiniętą muskulaturę. Idealna wielkość ciała kota tonkijskiego powinna mieścić się pomiędzy rozmiarem kota birmańskiego a Koty syjamskieCiało kota tonkijskiego wieńczy głowa w kształcie wydłużonego klina z pyskiem o równej szerokości i długości. Skośnie osadzone oczy mają kształt migdałów i zazwyczaj są niebieskozielone. Małe uszy są szeroko rozstawione.
Smukłe, pełne gracji, a jednocześnie dość silne, nogi ustawione proporcjonalnie do ciała. Ogon jest zazwyczaj szeroki u nasady i zwęża się ku końcowi. Koty tonkijskie to rasa krótkowłosa; ich sierść, bardzo błyszcząca i jedwabista, przylega do ciała, praktycznie bez podszerstka.
Możliwe kolory sierści kota tonkijskiego to jasnoszary z ciemnoszarymi znaczeniami (norka platynowa), brązowy z czekoladowymi znaczeniami (norka prawdziwa) i beżowy z delikatnymi, jasnobrązowymi znaczeniami (norka niebieska).
Charakter
Dzięki hybrydyzacji hodowcy i właściciele kotów otrzymali wspaniały dar: charakter kota tonkijskiego okazał się niezwykle czuły i łagodny. Dzieje się tak pomimo faktu, że koty syjamskie zawsze słynęły z uporu, a nawet odrobiny agresji. Kot tonkijski idealnie wpasowuje się w zżytą rodzinę, zarówno z dziećmi, jak i zwierzętami domowymi. Bezproblemowo adaptuje się do każdego otoczenia. Nawet jeśli właściciel jest poza domem przez cały dzień, nie nudzi się ani trochę, lecz znajduje sobie zajęcie. Przez całe życie kot tonkijski przejawia zamiłowanie do aktywności i zabawy. Jego głos jest przyjemnie melodyjny i z radością zachwyci nim właściciela, jakby opowiadał mu, jak spędził czas pod jego nieobecność.
Koty tonkijskie znane są ze swojej otwartej i towarzyskiej natury. Są z natury ciekawskie, dlatego chętnie wchodzą w interakcje z gośćmi i zazwyczaj nie chowają się za obcymi. Ponadto przedstawiciele tej rasy słyną z inteligencji. W Ameryce Północnej koty tonkijskie są często wykorzystywane w programach terapii z udziałem zwierząt ze względu na swoją łagodną i wrażliwą naturę. Koty te dobrze dogadują się z dziećmi: uwielbiają się bawić, są czułe i uważne, wrażliwe na nastrój człowieka i nie są skłonne do agresji.
Koty tonkijskie dobrze dogadują się również z innymi zwierzętami. Nie są skłonne do rywalizacji i zazwyczaj preferują pokojowe współistnienie, starając się unikać konfliktów.
Kolejną ważną cechą kota tonkijskiego jest nieograniczona ciekawość. Dlatego najlepiej trzymać wszystkie okna i drzwiczki szafek zamknięte. Tylko okna z moskitierami powinny być otwarte w celu wentylacji. Zaletą kota tonkijskiego jest jego bystra inteligencja i doskonała podatność na tresurę.
Zasady pielęgnacji i żywienia
Opieka nad kotem tonkijskim praktycznie niczym się nie różni od opieki nad jakimkolwiek innym kotem rasowym lub nierasowym.
Pielęgnacja
Linieją bardzo mało, ale jeśli zauważysz u siebie linienie, Twój kot prawdopodobnie jest chory i powinien zostać zbadany przez weterynarza. Zamiast czesać, przeczesz sierść szczotką lub specjalną rękawicą, aby zwiększyć przepływ krwi. To poprawi stan sierści.
Jeśli chodzi o kąpiele, wielu właścicieli woli w ogóle ich nie kąpać, ponieważ matowi to ich sierść. Można śmiało powiedzieć, że koty tonkijskie potrzebują kąpieli, ale tylko wtedy, gdy naturalnie się brudzą. Koty tonkijskie szybko i łatwo uczą się korzystania z kuwety. Ponieważ są bardzo podatne na szkolenie, łatwo zapamiętują swoje miejsce. Meble w domu mogą zachować swój pierwotny wygląd, jeśli właściciele będą wystarczająco wytrwali, aby nauczyć swoje koty tonkijskie korzystania z drapaka.
Jeśli masz na to ochotę, a Twój kot ma wszystkie niezbędne szczepienia, możesz wyprowadzać go na spacery, ale tylko na smyczy. Spacery powinny odbywać się jednak tylko w cieplejszych miesiącach, ponieważ koty te nie tolerują zimna. Regularnie sprawdzaj uszy, oczy i zęby kota, a w razie potrzeby czyść je lub przecieraj.
Odżywianie
Dieta kota tonkijskiego nie różni się niczym od diety innych kotów. Karma sucha zazwyczaj zawiera wystarczającą ilość minerałów i witamin. Naturalne pokarmy są oczywiście znacznie korzystniejsze pod tym względem. Dlatego możliwe jest połączenie tych dwóch metod. Dorosły kot tonkijski powinien jeść dwa razy dziennie. Należy zadbać o umiar w podawaniu karmy, aby zapobiec nadmiernemu przyrostowi masy ciała.
Zdrowie
Choroby tonkijskie są prawie zawsze dziedziczne.
Najczęściej są to choroby górnych dróg oddechowych. Ze względu na pokrewieństwo z kotem syjamskim, kot tonkijski odziedziczył potencjalną amyloidozę wątrobową.
Recenzja wideo rasy kota tonkijskiego
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz