Tajski ridgeback (TRD)

Thai Ridgeback lub TDR (z angielskiego tajskiego psa rasy ridgeback) to rasa narodowa Tajlandii i prawdopodobnie jedna z najstarszych. Główną cechą charakterystyczną tych psów jest pręga na grzbiecie, utworzona przez włosy rosnące w przeciwnym kierunku. Tajskie ridgebacki mają trudny charakter, ale dzięki odpowiedniemu szkoleniu stają się wiernymi przyjaciółmi i niezawodnymi psami stróżującymi.

Treść

1 Historia pochodzenia
- 1.1 Recenzja wideo rasy psów Thai Ridgeback
2 Jak wygląda tajski ridgeback według standardu?
3 Charakter
4 Edukacja i szkolenia
5 Funkcje treści
- 5.1 Pielęgnacja
- 5.2 Karmienie
6 Zdrowie i oczekiwana długość życia
7 Wybór szczeniaka
- 7.1 Cena
8 Zdjęcia

Historia pochodzenia

Tajski ridgeback to rasa pochodząca z Tajlandii, choć podobne psy występują również w Kambodży i Wietnamie. Od wieków Tajowie wykorzystywali je do polowań i stróżowania. Uważa się je za jedną z najbardziej charakterystycznych ras. Niedostateczne warunki transportu i izolacja od świata zewnętrznego chroniły ridgebacka przed chowem wsobnym przez wieki, zachowując jego charakterystyczny typ i kluczowe cechy.

Badania genetyczne potwierdziły, że psy z Tajlandii są spokrewnione z psami grzywaczami występującymi w Kambodży i Wietnamie.

W XIX wieku, po kolonizacji ziem wschodnich, zachodni hodowcy psów dostrzegli te niezwykłe psy, które miejscowi nazywali Mah Tai, i natychmiast docenili ich potencjał. Wkrótce psy tajskie zostały uznane za odrębną rasę.

Pomimo starożytnego pochodzenia, rasa została oficjalnie zarejestrowana dopiero niedawno. W 1589 roku została uznana przez Azjatycki Związek Kynologiczny. Następnie, w 1990 roku, ridgeback został zarejestrowany przez Japoński Związek Kynologiczny, a w 1993 roku Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) opublikowała standard nr 338. Tajski ridgeback został sprowadzony do Rosji w latach 90. XX wieku.

Recenzja wideo rasy psów Thai Ridgeback

https://youtu.be/iEHnDGc8YwM

Jak wygląda tajski ridgeback według standardu?

Thai Ridgeback to pies średniej wielkości o dobrze rozwiniętej muskulaturze i krótkiej, przylegającej sierści, która tworzy pręgę na grzbiecie. Wysokość w kłębie wynosi 51-61 cm, a waga waha się od 16 do 32 kg. Dymorfizm płciowy jest wyraźny.

Czaszka jest płaska między uszami i lekko zaokrąglona, gdy patrzy się z boku. Gdy pies jest czujny, na czole pojawiają się zmarszczki. Stop jest wyraźnie widoczny. Kufa ma kształt klina. Grzbiet nosa jest prosty i długi, z czarną końcówką, niebieskawą tylko u psów o umaszczeniu niebieskim. Preferowany jest język z czarnymi znaczeniami. Szczęki są silne, z zgryzem nożycowym. Oczy są migdałowate, średniej wielkości i ciemnobrązowe, ale bursztynowe są również dopuszczalne u psów o umaszczeniu niebieskim. Uszy są osadzone bocznie, trójkątne, średniej wielkości, stojące, lekko pochylone do przodu i niekopiowane.

Niewiele ras może pochwalić się pręgą, a właściwie tylko trzy: afrykański ridgeback, tajski ridgeback i rdzenne wietnamskie psy rasy Phu Quoc.

Szyja jest średniej długości, lekko wysklepiona i wysoko osadzona. Ciało jest mocne, niemal kwadratowe, o stosunku długości do wysokości 11:10. Grzbiet prosty, lędźwie mocne i szerokie, a zad lekko opadający. Klatka piersiowa stanowi połowę wysokości klatki piersiowej, a żebra są dobrze wysklepione. Linia dolna podkasana. Ogon gruby u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi i lekko wysklepiony. Nogi silne, dobrze umięśnione, a łapy owalne.

Skóra jest cienka i miękka, przylegająca do ciała, bez podgardla na gardle. Sierść jest gładka i krótka, z grzbietem lub czubem utworzonym przez włosy rosnące w przeciwnych kierunkach na górnej części ciała. Grzbiet musi być wyraźnie oddzielony od reszty sierści. Może mieć różny kształt i długość, ale musi być umiejscowiony symetrycznie względem kręgosłupa. Dopuszcza się loki na przedniej krawędzi grzebienia.

Kolor jednolity:

czarny;
czerwony (najlepiej z czarną maską);
niebieski;
płowa (izabela).

Charakter

Thai Ridgeback ma zrównoważony temperament i silny układ nerwowy; jest czujny, poważny, silny i odważny. Jest posłuszny, a jednocześnie zdolny do podejmowania samodzielnych decyzji. Potrafi zaskoczyć swoją zaradnością i pomysłowością. Rasy pierwotne, takie jak thai ridgeback, charakteryzują się bardzo wysoką samooceną, silnym instynktem myśliwskim i doskonałą pamięcią. Są jednak również bardzo wrażliwe. Przy odpowiednim szkoleniu są bardzo oddane swoim właścicielom, co nie przeszkadza im w zachowaniu niezależności i samowystarczalności. Nie potrzebują ludzkiego towarzystwa, ale jeśli nawiążą z psem silną więź, będą go szukać.

Tajski ridgeback to wspaniały towarzysz, a dzięki atletycznej budowie i energii może być również doskonałym sportowcem. W normalnych warunkach psy te rzadko szczekają, szczekając tylko wtedy, gdy mają ku temu ważny powód. Ich dystans, nieufność wobec obcych i poważny wyraz twarzy nadają tajskim ridgebackom wygląd psa bojowego, co jest dużym atutem dla tych, którzy zabierają je na wieczorne spacery.

Thai Ridgeback to pies o bardzo złożonym charakterze i świetnie zorganizowanym zachowaniu, typowym dla ras aborygeńskich.

W normalnym środowisku domowym tajski nie dąży do dominacji. Dobrze dogaduje się z innymi psami i kotami i nie ma nic przeciwko gonieniu ich na zewnątrz. Ptaki i małe gryzonie interesują go jedynie jako potencjalna zdobycz. Na zewnątrz taj nie prowokuje konfliktów, ale nigdy też nie okazuje słabości innym psom.

Edukacja i szkolenia

Ridgeback to pies o wysokiej inteligencji i doskonałej intuicji, ale, jak wiele innych ras rodzimych, wymaga indywidualnego podejścia i ma własne zdanie. Zabawa i motywacja do jedzenia są skuteczne tylko w pracy ze szczenięciem. W miarę dojrzewania psa należy położyć nacisk na motywację społeczną – innymi słowy, na budowanie właściwej relacji między właścicielem a psem.

Specjaliści od psów odradzają rozwijanie u tajskich ridgebacków instynktu łowieckiego, zabierając je na próby nęcenia lub tropienia krwi. Choć tajscy ridgebackowie świetnie sobie z tym radzą, w mieście będzie im znacznie trudniej, a na otwartej przestrzeni mogą się oddalić i zgubić. Co więcej, nęcenie może wywołać u tajskich ridgebacków agresję wobec innych zwierząt, zwłaszcza psów, co może zaszkodzić relacjom z sąsiadami.

Thai Ridgeback można nauczyć wykonywania poleceń w każdym wieku. Właściciel ma jednak ograniczony czas na rozwinięcie jego osobowości – zaledwie kilka miesięcy pracy ze stosunkowo łagodnym szczeniakiem.

Między 2. a 5. miesiącem życia szczeniak powinien opanować podstawowe zasady panujące w domu, odnaleźć swoje miejsce w rodzinie i zapamiętać najważniejsze komendy. Kluczowe jest trzymanie psa na smyczy i karanie za nieposłuszeństwo, w miarę możliwości bez użycia siły. Mogą pojawić się trudności w szkoleniu, ponieważ pies po prostu nie chce robić tego, o co go prosisz. Szkolenie powinno być tak zorganizowane, aby pies był zainteresowany wykonywaniem poleceń.

Funkcje treści

Tajski ridgeback doskonale nadaje się do życia w mieszkaniu. Jest dyskretny, bardzo czysty, a jego krótka sierść jest praktycznie bezwonna i nie linieje. W chłodne dni zaleca się ubieranie psa przed dłuższymi spacerami na świeżym powietrzu. Ubranie powinno być wygodne i nie krępować ruchów. Na początku odpowiedni będzie lekki kombinezon, ale zimą zalecane są kurtki z futrzaną podszewką.

Powinieneś wyprowadzać swojego tajskiego ridgebacka na spacer 2-3 razy dziennie. Każdy spacer powinien trwać 2-3 godziny i zaleca się, aby obejmował on aktywne zabawy. Ridgebacki świetnie radzą sobie w różnych sportach, począwszy od… zwinność, frisbee i kończąc na parkourze, w którym nie są gorsi AST I pitbulle.

Pielęgnacja

Thai Ridgeback jest całkowicie bezproblemowy w pielęgnacji. Linieje umiarkowanie, ale cotygodniowe szczotkowanie szczotką lub rękawicą przeznaczoną dla psów krótkowłosych zminimalizuje linienie. Kąpiel w razie potrzeby, ale nie częściej niż raz w miesiącu. Nie dotyczy to płukania łap, a nawet całego psa po spacerze. Uszy i oczy należy sprawdzać i czyścić w razie potrzeby raz w tygodniu. Pazury należy przycinać co 3-4 tygodnie.

Karmienie

Większość właścicieli ridgebacków woli karmić swoje psy wysokiej jakości, gotową do spożycia karmą super premium lub holistyczną. Naturalna dieta oparta na chudym mięsie i, w mniejszym stopniu, podrobach jest również alternatywą. Psy otrzymują również zboża, fermentowane produkty mleczne, jaja, warzywa i owoce.

Thai Ridgeback nie ma skłonności do przejadania się ani otyłości, jednak właściciele powinni kontrolować ilość spożywanych przez psa kalorii i uczyć go zjadania optymalnej porcji.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Ogólnie rzecz biorąc, tajskie ridgebacki można uznać za zdrową rasę. Są to silne i odporne psy o silnym układzie odpornościowym. Rasa ta jest jednak podatna na pewne dziedziczne schorzenia:

zatoka skórzasta;
dysplazja stawu biodrowego;

Niewłaściwie pielęgnowane i karmione, Ridgebacki są podatne na choroby skóry, przeziębienia spowodowane hipotermią oraz problemy żołądkowo-jelitowe. Regularne kontrole weterynaryjne i troska o zdrowie pupila pomogą zapobiec tym dolegliwościom.

Wybór szczeniaka

W Rosji i krajach WNP rasa ta pozostaje dość rzadka, a jej populacja jest niewielka. Jednak znalezienie szczeniaka tajskiego ridgebacka dla zainteresowanych nie będzie trudne.

Ważne jest, aby z góry określić cel i rolę psa w rodzinie, czy będzie to pupil, sportowiec, ochroniarz czy zwycięzca wystaw. Płeć również ma znaczenie. Psy będą nieco trudniejsze w szkoleniu, podczas gdy suki są bardziej łagodne i czułe. Wybierając szczeniaka tajskiego ridgebacka, zwróć szczególną uwagę na jego zgodność ze wzorcem: czyste umaszczenie, prawidłowy zgryz, symetrię pręgi i inne cechy, które są wyraźnie widoczne już w wieku 2-3 miesięcy. Szczenię można adoptować po ukończeniu 2-2,5 miesiąca. Hodowca musi dostarczyć pierwszy dokument szczenięcia – akt urodzenia. Jest on później wymieniany na rodowód. Ponadto szczenięta powinny być odpowiednio zaszczepione, w dobrej kondycji fizycznej oraz nie być agresywne ani płochliwe.

Cena

Cena szczeniaka tajskiego ridgebacka waha się od 50 000 do 100 000 rubli. Na cenę wpływają: lokalizacja hodowcy, jego status, rodowód psa, jego perspektywy oraz osiągnięcia rodziców. Niektóre szczenięta rasy pet class mogą mieć wady uniemożliwiające ich hodowlę. Mogą to być nieprawidłowe zgryzy, nieprawidłowości strukturalne, brak grzbietu lub słaba pigmentacja nosa. Wady te nie wpływają na ogólny stan zdrowia szczenięcia, ale znacznie obniżają jego wartość.