Spondyloza u psów: objawy i leczenie

Spondyloza u psów to przewlekła choroba zwyrodnieniowa, w której na kręgach tworzą się narośla kostne. Jest ona związana z wiekiem i może powodować znaczny dyskomfort w miarę postępu choroby.

Mechanizm występowania

Zazwyczaj więzadła przyczepiają się do kręgów, zapewniając kręgosłupowi niezbędną elastyczność i chroniąc rdzeń kręgowy. Krążki międzykręgowe działają jak amortyzatory i amortyzują ruch.

Osteofity (ostrogi) powstają w wyniku uszkodzeń aparatu więzadłowego związanych z wiekiem oraz jako reakcja ochronna na zniszczenie krążków międzykręgowych. Prawdopodobnie rosną do dużych rozmiarów, aby wzmocnić uszkodzone stawy.

Osteofity mogą występować w jednym miejscu (na jednym kręgu) lub w wielu miejscach wzdłuż kręgosłupa. Najczęściej występują w odcinku piersiowym i lędźwiowym kręgosłupa. Patologia ta znacząco wpływa na gęstość kręgów, czyniąc je bardziej podatnymi na choroby i urazy. Ponadto osteofity mogą uciskać kręgi, uciskając w ten sposób zakończenia nerwowe. Czasami narośla rozrastają się do tego stopnia, że ​​przypominają nowo powstałe kości.

Powody

Głównymi przyczynami spondylozy u psów są zmiany w organizmie związane z wiekiem oraz predyspozycje dziedziczne. Z tego powodu schorzenie to jest praktycznie niemożliwe do zapobieżenia. Istnieją jednak inne przyczyny:

• osteochondroza;
• zła postawa;
• wrodzone anomalie kostne;
• zaburzenia metaboliczne;
• długotrwały i nadmierny wysiłek fizyczny;
• hipotermia;
• infekcje;
• urazy kręgosłupa;
• nieudane operacje chirurgiczne.

Według statystyk choroba ta pojawia się u zwierząt powyżej 5-7 roku życia. W młodszym wieku patologia rozwija się tylko u psów pracujących i regularnie uprawiających sport.

Objawy

Spondyloza zazwyczaj postępuje powoli i niezauważalnie. Wyraźne objawy pojawiają się u psów dopiero wtedy, gdy nie można już nic zrobić, aby złagodzić stan. Jeśli jednak regularnie badasz swojego pupila i uważnie go obserwujesz, istnieje szansa, że ​​objawy pojawią się wcześniej.

Pierwszym objawem, jaki zauważy właściciel, jest zmniejszona ruchomość kręgosłupa zwierzęcia. Jest to szczególnie widoczne w odcinku lędźwiowym. Pies staje się lekko zgarbiony. Porusza się z trudem i stara się minimalizować swoje ruchy.

W miarę postępu choroby pies zaczyna mieć trudności z pokonywaniem przeszkód. Długie spacery są dla niego prawdziwą udręką. Podczas skakania lub wchodzenia po schodach zwierzę zaczyna skomleć z bólu. Ucisk na kręgosłup również powoduje ból. Pies odmawia skakania i zabawy, spędzając większość czasu na legowisku. Występuje wyraźna reakcja na zmiany pogody.

Z czasem dochodzi do znacznego upośledzenia koordynacji ruchowej i częściowego lub całkowitego paraliżu. Klatka piersiowa twardnieje, a kształt grzbietu ulega zmianie. Pies woli leżeć nieruchomo i pozostawać w bezruchu.

Diagnostyka

Spondylozę można zdiagnozować w klinice weterynaryjnej za pomocą zdjęć rentgenowskich kręgosłupa. Często rozpoznanie spondylozy jest przypadkowe, gdy pies jest badany pod kątem innej choroby. Zdjęcia rentgenowskie są zazwyczaj wykonywane kilka razy w celu wykrycia lub wykluczenia powikłań spowodowanych zmianami kostnymi.

Oprócz zdjęć rentgenowskich, do diagnozy tej patologii stosuje się rezonans magnetyczny (MRI) lub mielografię. MRI pozwala nie tylko na zobrazowanie dotkniętego odcinka kręgosłupa, ale także na określenie wielkości osteofitów z dokładnością do milimetra. W przypadku podejrzenia infekcji wymagane są badania krwi. W razie potrzeby zalecana jest konsultacja z ortopedą weterynaryjnym.

Jak leczyć

Spondyloza u psów to schorzenie związane z wiekiem i nie można go całkowicie wyleczyć. Zadaniem wykwalifikowanego specjalisty jest zalecenie leczenia, które zminimalizuje dyskomfort i umożliwi zwierzęciu prowadzenie normalnego, satysfakcjonującego życia. Celem leczenia jest zmniejszenie stanu zapalnego, poprawa przepływu krwi i spowolnienie nieodwracalnych zmian w tkance rdzeniowej.

Plan leczenia będzie ustalany indywidualnie dla każdego przypadku. Zależy on od stopnia zaawansowania choroby, występujących objawów i stopnia zaawansowania.

• Jeśli nie występuje ból, nie jest wymagane żadne specjalne leczenie. Wystarczy zminimalizować stres i zapewnić zbilansowaną dietę.
• W przypadku wystąpienia bólu lekarz weterynarii przepisuje środki znieczulające i środki przeciwbóloweCzasami w celu złagodzenia ostrego stanu zapalnego zaleca się stosowanie kortykosteroidów.
• Jeśli występują jakiekolwiek schorzenia współistniejące, należy je leczyć. Na przykład, w przypadku infekcji zawsze zaleca się terapię antybakteryjną.

Ważne jest, aby konsekwentnie stosować odpowiednią dietę, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju choroby w cięższą postać. Należy wybierać produkty łatwostrawne z dużą zawartością błonnika. Najlepiej ograniczyć spożycie tłuszczów. Zaleca się również regularną, umiarkowaną aktywność fizyczną.

We wczesnych stadiach spondylozy można stosować leki homeopatyczne. Metoda ta jest skuteczna i zapobiega dalszemu niszczeniu tkanek.

• Zabiegi fizjoterapeutyczne stosowane w okolicy dotkniętej bólem mogą pomóc złagodzić ból. Są one podawane w seriach. Zalecany jest masaż w celu poprawy krążenia.
• Jeśli narośla na kręgach zaczną uciskać korzenie rdzenia kręgowego, konieczna jest operacja. W przeciwnym razie kończyny zwierzęcia mogą przestać funkcjonować.
• Inną metodą resorpcji osteofitów jest zastosowanie iniekcji lidazy. Metoda ta nie zawsze jest jednak skuteczna.

Operacja również nie jest panaceum. Interwencje chirurgiczne często okazują się nieskuteczne. Jeśli nie ma powodu do obaw, najlepiej ograniczyć się do diety i delikatnych ćwiczeń. Możesz zabrać psa na basen i ćwiczyć na specjalnych maszynach. To pobudzi aktywność mięśni i utrzyma ich funkcjonalność. Kręgosłup powinien być poddawany minimalnemu obciążeniu.

Wczesne wykrycie spondylozy daje dobre rokowanie. Przy odpowiedniej opiece Twój pupil będzie żył pełnią życia, bez bólu.

Przeczytaj także:

• Zespół przedsionkowy u psów: objawy i leczenie
• Dyskopatia u psów: objawy i leczenie
• Złamane przednie i tylne nogi u psów: objawy i leczenie