Mój pies ma chorobę lokomocyjną: co robić

Choroba lokomocyjna u psów to częsty problem dla właścicieli, zwłaszcza zwierząt poniżej pierwszego roku życia. Może sprawić, że podróżowanie z nimi będzie męczące i niewygodne zarówno dla zwierzęcia, jak i dla właściciela. Problem ten można jednak rozwiązać: dostępne są pomocne wskazówki i leki, które sprawią, że podróż będzie bardziej komfortowa i przyjemna.

Treść

1 Charakter choroby lokomocyjnej i jej objawy
2 Powody
3 Wskazówki przed podróżą
4 Leki na chorobę lokomocyjną dla psów
5 Ogólne zalecenia dotyczące pozbycia się choroby lokomocyjnej

Charakter choroby lokomocyjnej i jej objawy

Choroba lokomocyjna (kinetoza) Jest to związane z rozwojem zawrotów głowy i nudności, które występują w odpowiedzi na sygnały z układu przedsionkowego, zlokalizowanego w uchu wewnętrznym, przesyłane do mózgu. Każdej zmianie pozycji ciała psa towarzyszy przekazywanie odpowiednich informacji przez układ przedsionkowy do mózgu, gdzie są one przetwarzane, a następnie przekazywane do mięśni i części ciała w celu przywrócenia równowagi.

Kiedy jazda wstrząsa zwierzęciem, układ przedsionkowy wysyła impulsy do mózgu w sposób chaotyczny. Mózg otrzymuje również dodatkowe impulsy ze zmysłów wzroku i ruchu. Jeśli informacje docierające z oczu są sprzeczne z innymi impulsami – na przykład oczy sygnalizują, że pies się porusza, podczas gdy łapy stoją nieruchomo – występuje choroba lokomocyjna.

Podobny chaos występuje, gdy trucizny dostają się do organizmu, zakłócając przepływ impulsów. Organizm wydala trucizny poprzez wymioty, dlatego drżenie wywołuje podobną reakcję.

Poniższe objawy pozwolą Ci stwierdzić, czy Twój pupil cierpi na chorobę lokomocyjną:

nadmierne wydzielanie śliny (hiperślinienie);
przyspieszony oddech, ciągłe połykanie i oblizywanie nosa;
drżenie ciała, niespokojne zachowanie, ciągła zmiana pozycji ciała;
odbijanie i wymioty.

Niektóre zwierzęta wykazują tylko jeden objaw, podczas gdy inne doświadczają wszystkich powyższych. Jeśli zauważysz choć jeden z tych objawów (najczęściej związany z ślinieniem się), Twój pies cierpi na chorobę lokomocyjną i potrzebuje pomocy.

Powody

Choroba lokomocyjna najczęściej występuje u szczeniąt poniżej pierwszego roku życia i jest spowodowana niedojrzałością układu przedsionkowego, co może prowadzić do wymiotów i choroby lokomocyjnej. W miarę dojrzewania szczeniąt problem często ustępuje, ale w niektórych przypadkach psy cierpią na chorobę lokomocyjną przez całe życie, co sprawia, że nawet krótkie podróże stają się prawdziwym wyzwaniem. Może to wynikać nie tylko z czynników medycznych, ale również behawioralnych.

Problem może się nasilić z powodu negatywnych początkowych doświadczeń z podróżą samochodem. Jeśli pierwszą podróżą Twojego pupila samochodem była wizyta u weterynarza na rutynowym szczepieniu lub podczas choroby, kiedy otrzymywał zastrzyki i kroplówki, samochód na długo pozostanie w jego umyśle dziwnym i hałaśliwym urządzeniem, zabierając go w nieprzyjemne miejsca. Stres może zaostrzyć chorobę lokomocyjną, a pies będzie odczuwał dyskomfort jeszcze przed wsadzeniem do samochodu. Czasami nudności mogą pojawić się już po wejściu na tylne siedzenie. W takich sytuacjach ważne jest, aby stosować różne metody, aby wzbudzić pozytywne emocje związane z podróżą samochodem. Można to osiągnąć, zabierając psa na kilka przyjemnych podróży, które nie wiążą się ze strachem i lękiem. Mogą to być:

spacer poza miastem;
pływanie w rzece;
trening na boisku sportowym.

Wskazówki przed podróżą

Jeśli Twój pies ma skłonność do choroby lokomocyjnej, nie oznacza to, że musisz całkowicie zrezygnować z podróży z nim. Poniższe wskazówki pomogą Ci zmniejszyć dyskomfort Twojego pupila podczas podróży:

Nie karm swojego zwierzaka przed podróżą. Ostatni posiłek powinien być podany nie później niż 2 godziny przed odlotem.
Zabierz swojego pupila na długi spacer zanim wyruszysz w drogę.
Podczas jazdy pozostaw okno lekko uchylone, aby umożliwić dopływ świeżego powietrza.
Unikaj ostrych zakrętów, przyspieszania i hamowania.
Nie pal w samochodzie.
Wyłącz radio.
Zrezygnuj z odświeżaczy powietrza o intensywnym zapachu i unikaj stosowania perfum.
Rozpocznij szkolenie zwierzęcia od krótkich dystansów i z czasem wydłużaj czas ich trwania.
Podczas długich podróży należy często zatrzymywać się, aby pies mógł wysiąść z samochodu, pobiegać, napić się wody i skorzystać z toalety.

Warto zauważyć, że te wskazówki mogą rzeczywiście pomóc niektórym zwierzętom, ale u innych nie przynoszą żadnego efektu. W ich przypadku należy stosować specjalistyczne leki zapobiegające chorobie lokomocyjnej lub jej specyficznym objawom.

Leki na chorobę lokomocyjną dla psów

Jeśli Twój pupil nie wykazuje objawów choroby lokomocyjnej, ale jest bardzo nerwowy i niespokojny, możesz zastosować środki uspokajające:

Fitex – krople na bazie ekstraktów roślinnych, które działają uspokajająco, łagodzą drażliwość, niepokój i lęk towarzyszące sytuacjom stresowym, m.in. podczas transportu, procedur diagnostycznych i innych sytuacji.
Zatrzymaj stres – Zawiera środki uspokajające, dlatego ważne jest ścisłe przestrzeganie dawkowania. Może powodować senność i letarg, dlatego nadaje się wyłącznie do stosowania w przypadku silnego stresu, a nie w profilaktyce. Nieodpowiedni dla psów poniżej pierwszego roku życia, suk w ciąży lub karmiących, a także dla psów z cukrzycą, chorobami wątroby, chorobami układu moczowo-płciowego lub rakiem. Dawkowanie oblicza się na podstawie masy ciała.
Dramamina Tabletki Dramina, opracowane dla ludzi przez chorwacką firmę Jadran, są często zalecane psom w leczeniu choroby lokomocyjnej. Dostępne są w postaci płynnej i tabletek. Substancją czynną jest dimenhydrynat, który działa depresyjnie na układ przedsionkowy ucha wewnętrznego, a także przeciwwymiotnie i uspokajająco. Dramina jest skuteczna, jeśli choroba lokomocyjna u psa jest spowodowana problemami z układem przedsionkowym, ale nie pomoże w wielu innych przypadkach. Dawkowanie Draminy dla psów oblicza się indywidualnie na podstawie masy ciała zwierzęcia, w dawce 2–4 mg substancji czynnej na 1 kg masy ciała.

Więcej informacji na temat dawkowania leków dostępnych w aptekach weterynaryjnych znajdziesz w tym filmie:

Ważne! W żadnym wypadku nie podawaj psom innych silnych środków uspokajających przeznaczonych dla ludzi, ponieważ zwierzęta reagują na leki inaczej i nie zawsze jest możliwe obliczenie prawidłowej dawki.

W przypadku niektórych małych ras skuteczne może okazać się korzystanie ze specjalnych toreb lub transporterów podczas podróży, ponieważ psy czują się w nich bardziej komfortowo i bezpiecznie.

W przypadku silnej choroby lokomocyjnej, której oprócz niepokoju towarzyszy ślinienie i nudności, zaleca się leczenie tych objawów farmakologiczne. Leki te mają różne działanie, dlatego doświadczony lekarz weterynarii może pomóc w doborze odpowiedniego leku dla Twojego psa. Najpopularniejsze to:

Serenia (Pfizer lub Zoetis) — Tabletki na bazie maropitantu, środka przeciwwymiotnego, neutralizują objawy nudności i wymiotów bez depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, dzięki czemu pies pozostaje aktywny i czujny po podaniu. Dawka wynosi 8 mg substancji czynnej na kilogram masy ciała. Przed podaniem należy lekko nakarmić zwierzę, a następnie umieścić tabletkę na tylnej stronie języka i upewnić się, że została połknięta. Serenię podaje się najpóźniej na godzinę przed wylotem i działa ona przez 12 godzin.
Reisfit (Beaphar) Są to tabletki zawierające chlorowodorek cyklizyny, który hamuje działanie substancji wywołujących skurcze mięśni gładkich ściany żołądka, będące przyczyną wymiotów. Dawka wynosi 4 mg na kilogram masy ciała. Lek nie jest zalecany dla psów o masie ciała poniżej 2,5 kg, dlatego nie nadaje się dla psów małych ras. Tabletki podaje się na pół godziny przed wylotem, a w przypadku nawrotu choroby lokomocyjnej dawkę powtarza się po 6 godzinach. Reisfit można podawać nie częściej niż trzy razy dziennie.
Zrelaksuj się (Sanar) Tabletki zawierają tryptofan, który stymuluje produkcję serotoniny, która działa uspokajająco i łagodzi nudności. Lek łagodzi również skutki stresu u psów, takiego jak podróż i zmiana miejsca zamieszkania. Dla zwierząt o masie ciała do 5 kg dawka wynosi 1-2 tabletki, dla zwierząt o masie ciała 5-15 kg – 2-4 tabletki, a dla zwierząt o masie ciała powyżej 15 kg – 4-6 tabletek. Dawkę można powtórzyć po 5-6 godzinach.

Ogólne zalecenia dotyczące pozbycia się choroby lokomocyjnej

Najlepszym sposobem na pozbycie się choroby lokomocyjnej jest wzmocnienie układu przedsionkowego i ćwiczenia przedsionkowe (przeczytaj o zespół przedsionkowy (Zobacz naszą stronę internetową tutaj). Oznacza to zabieranie zwierzaka na przejażdżki samochodem, kiedy tylko jest to możliwe. Najlepiej zacząć od krótkich przejażdżek, nawet jeśli to tylko przejażdżka wokół bloku. Dodatkowo, skup się na aktywnych zabawach, takich jak bieganie, ostre zakręty i skakanie. Uważa się, że aktywne, zwinne zwierzęta mają lepiej wyćwiczony układ przedsionkowy i dlatego są mniej narażone na chorobę lokomocyjną.

Innym sposobem na pokonanie choroby lokomocyjnej jest uczynienie samochodu przyjemnym miejscem dla Twojego pupila. W tym celu zostaw w nim ulubiony smakołyk, zabawkę lub dywanik. Po raz pierwszy nie musisz nawet nigdzie jeździć; wystarczy usiąść w środku, pozwolić psu na eksplorację i pogłaskać go, aby zrozumiał, że samochód to miejsce, w którym mogą się zdarzyć przyjemne doznania.

W każdym razie pies wymaga takiej samej (a czasem nawet większej) uwagi podczas podróży, jak inni pasażerowie. Okaż mu należytą opiekę i postaraj się zapewnić mu jak największy komfort w samochodzie, aby wspólna podróż pozostawiła po sobie wyłącznie miłe wspomnienia.