Pies ciągnie tylną nogę: przyczyny i leczenie

Zaburzenie motoryczne, w którym pies ciągnie jedną lub obie tylne nogi, jest dość powszechne. Przyczyny tego schorzenia są zróżnicowane i mogą być związane nie tylko z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego, ale także z innymi układami wewnętrznymi. W większości przypadków problem ten wskazuje jedynie na drobne urazy miednicy i kończyn, ale może być również wynikiem poważniejszych procesów patologicznych w organizmie.

Powody

Jeżeli pies ciągnie łapy, najczęściej jest to związane z następującymi problemami:

• urazy różnego pochodzenia, w tym złamania kości, skręcenia lub przerwy ścięgna, uszkodzenie włókien nerwowych;
• choroby stawów;
• pojawienie się guzów lub stanów zapalnych.

Patologie te charakteryzują się bardzo wyraźnymi objawami, co ułatwia ich szybką i łatwą diagnozę. W przypadku braku takich nieprawidłowości, najbardziej prawdopodobne przyczyny mogą być poważniejsze, w tym:

• przepuklina międzykręgowa i dyskopatii (różnego rodzaju zmiany zwyrodnieniowe dysków, w tym także z uszkodzeniem rdzenia kręgowego);
• zapalenie tkanki mięśniowej (myositis), które rozwija się na skutek nadmiernej aktywności fizycznej, głównie u starszych zwierząt;
• choroby naczyniowe, w tym pogorszenie funkcji mózgu, zwłaszcza u starszych psów;

• koślawość (skrzywienie) kości udowej lub piszczelowej, uniemożliwiające psu normalne poruszanie się (najczęściej spowodowane nadmiarem białek i węglowodanów w diecie, co prowadzi do przyspieszonego wzrostu lub nadmiernego przyrostu masy ciała, w którym kości kończyn ulegają deformacji pod wpływem zwiększonego obciążenia);
• osteochondroza, rozwijająca się na skutek predyspozycji dziedzicznych lub zbyt dużej zawartości wapnia i fosforu w diecie;
• choroby stawów biodrowych spowodowane genetyką, wcześniejszymi infekcjami lub urazami, najbardziej typowe dla otyłych szczeniąt psów dużych ras, zwłaszcza w nieodpowiednich warunkach (np. śliskie powierzchnie, na których łapy ciągle się rozchodzą).

Nadmiernie intensywny trening, który regularnie obciąża stawy, jest również szkodliwy dla zwierząt domowych. Zagrożone są zarówno szczenięta z niedojrzałym układem mięśniowo-szkieletowym, jak i zwierzęta starsze lub osłabione. Jeśli pies ciągnie tylne nogi, przyczyną może być silny ból brzucha spowodowany chorobą narządów wewnętrznych, a także ogólne osłabienie spowodowane chorobami przewlekłymi, niedożywieniem, podeszłym wiekiem i wieloma innymi negatywnymi czynnikami.

Znaki

Osłabienie tylnych nóg u psa może objawiać się następującymi objawami:

• zwierzę prawie nie zmienia pozycji ciała, garbi się, wyciąga szyję, drży, oddycha ciężko lub nierównomiernie, nie jest w stanie schylić się do miski z jedzeniem i ogólnie nie żyje pełnią życia – są to objawy silnego zespołu bólowego, spowodowanego uszkodzeniem krążków międzykręgowych i uciskiem rdzenia kręgowego;
• pies ciągnie i wlecze łapę tylko po dłuższym spaniu lub leżeniu, a potem „chodzi” i zaczyna chodzić normalnie – jest to objaw problemów z którymś ze stawów biodrowych;
• Zwierzę to porusza się na wszystkich łapach, jednak jego tylne kończyny nie są zgięte, a chód przypomina chodzenie na szczudłach, co najczęściej wiąże się z zapaleniem mięśni.

Należy pamiętać, że objawy wszystkich tych schorzeń, a także wszelkich innych schorzeń, często ujawniają się indywidualnie, w zależności od cech i ogólnego stanu zwierzęcia. Dlatego lekarz weterynarii powinien zdiagnozować przyczynę, nawet jeśli objawy są oczywiste.

Diagnostyka

Leczenie i postępowanie w przypadku wleczenia tylnych łap przez psa powinno być ustalane wyłącznie przez specjalistę po przeprowadzeniu badań diagnostycznych. Każda choroba może mieć powikłania, a bez ich wyeliminowania całkowite wyleczenie osłabienia tylnych łap psa będzie niemożliwe.

W przypadku stwierdzenia takich nieprawidłowości należy niezwłocznie udać się do lecznicy weterynaryjnej, po uprzedniej analizie prawdopodobnej przyczyny ich powstania:

• obecność urazów lub wcześniejszych chorób;
• zła dziedziczność;
• nieodpowiednie warunki przetrzymywania;
• zwiększenie aktywności fizycznej;
• dieta, w tym nazwy i skład paszy.

Bez tych informacji diagnoza przyczyny zmian patologicznych może być czasami trudna. Co więcej, we wczesnym stadium wiele z nich można rozwiązać po prostu poprzez dostosowanie żywienia, ale zawsze pod nadzorem lekarza weterynarii. W bardziej złożonych przypadkach konieczna jest kompleksowa diagnostyka w celu ustalenia przyczyny.

Leczenie

Opcje leczenia mogą być bardzo zróżnicowane, ponieważ leczenie powinno koncentrować się przede wszystkim na wyeliminowaniu przyczyny osłabienia kończyn. Dlatego konieczna jest konsultacja ze specjalistą. Co więcej, kluczowe jest wyeliminowanie wszelkich czynników wyzwalających, o ile takie istnieją. Najczęściej wymaga to podjęcia minimalnych działań:

• poprawić odżywianie;
• normalizować warunki życia;
• zmniejszyć aktywność fizyczną.

W większości przypadków właściwe i terminowe leczenie osłabienia tylnych kończyn u psów jest jedyną gwarancją uratowania zwierzęcia. Stan ten często jest wynikiem poważniejszych urazów wewnętrznych i bez profesjonalnej diagnozy zwierzę może nie przeżyć. Dlatego tak ważne jest natychmiastowe skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną w celu postawienia diagnozy, uzyskania recepty i leczenia. Jeśli proces ten jest trudny, na przykład gdy duży pies ciągnie tylną nogę, zawsze można wezwać lekarza weterynarii do domu w Moskwie i innych dużych miastach.

Samoleczenie, nawet przy użyciu najskuteczniejszych „ludzkich” leków, jest absolutnie niedopuszczalne, zwłaszcza w przypadku niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które są powszechne wśród hodowców psów, takich jak AspirynaIndometacyna, diklofenak i podobne leki. Popularność tych leków wynika z faktu, że faktycznie poprawiają one obraz kliniczny u psów po podaniu. Poprawa ta jest jednak tymczasowa i nie leczy choroby podstawowej, a jedynie jej zewnętrznych objawów. Ponadto substancje czynne przeznaczone dla ludzi mogą powodować poważne działania niepożądane u zwierząt, w tym perforację żołądka i krwawienie wewnętrzne.

Prognoza

Jeśli wszystkie powyższe zalecenia zostaną zastosowane, rokowanie jest zazwyczaj pomyślne. Należy jednak pamiętać, że nawet wczesna diagnoza i właściwe leczenie nie gwarantują pełnego powrotu do zdrowia, jeśli utykanie psa jest spowodowane poważnymi urazami kręgosłupa lub nieodwracalnymi zmianami w narządach wewnętrznych.

Ważne jest, aby rozpoznać potencjalną powagę tego problemu i podjąć natychmiastowe działania przy pierwszych oznakach. Co więcej, kluczowe jest zapewnienie zwierzęciu odpowiednich warunków życia, zbilansowanej diety i odpowiedniej ilości ruchu. Uważnie monitoruj jego samopoczucie i niezwłocznie reaguj na wszelkie oznaki pogorszenia.

Przeczytaj także:

• Dyskopatia u psów: objawy i leczenie
• Paraliż kończyn tylnych u psów: objawy i leczenie
• Zespół przedsionkowy u psów: objawy i leczenie