Pies zjada własne odchody: dlaczego i co robić
Nawyk zjadania odchodów nazywa się koprofagią. Według statystyk około 15% psów robi to regularnie, podczas gdy około 80% robi to tylko okazjonalnie. To zachowanie jest najczęstsze u suk i wysterylizowanych samców. Bardzo rzadko zdarza się, aby tylko jedna rasa – pudel miniaturowy – stosowała to zachowanie. Dlaczego więc psy zjadają kocie odchody lub własne?
Treść
Przyczyny koprofagii
Po dogłębnej obserwacji psów, kynolodzy nie byli w stanie określić dokładnych przyczyn koprofagii u psów. Odkryli jednak, że rozwój tego szkodliwego nawyku może być wywołany przez następujące czynniki:
- Naśladowanie. W pierwszym miesiącu życia suka zjada odchody szczeniąt, ale po wprowadzeniu stałego pokarmu praktycznie przestaje to robić, okazjonalnie zjadając „kupki”. Widząc to, szczenięta mogą naśladować zachowanie matki, dlatego należy zniechęcać je do tego zachowania, aby zapobiec jego powtórzeniu się w wieku dorosłym.
- Nierównowaga mikroflory jelitowej spowodowana nieprawidłową dietą (karmienie głównie owsianką lub, przeciwnie, mięsem, kośćmi, tanią karmą dla zwierząt, słonymi i tłustymi potrawami itp.). Aby poprawić trawienie, dzikie psy w naturze jedzą obornik, który zawiera bakterie i enzymy rozkładające ciężkostrawne pokarmy i przyspieszające trawienie. Jednak w środowisku miejskim udomowione psy działają instynktownie i starają się znaleźć alternatywę dla obornika.
- Choroby związane z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. Mogą one pozostać niezauważone we wczesnym stadium, a ujawnić się dopiero, gdy stan zdrowia zwierzęcia ulegnie znacznemu pogorszeniu. Stres, głód lub przekarmienie mogą powodować problemy z wypróżnianiem, wzdęcia i inne dolegliwości u zwierzęcia, a zjadając odchody, zwierzę po prostu próbuje złagodzić swój dyskomfort.
- Głód. Jeśli zwierzę jest bardzo głodne, będzie próbowało napełnić żołądek wszystkim, co znajdzie i co nadaje się do zjedzenia.
- Próba zwrócenia uwagi właściciela. Czasami, zjadając własne lub kocie odchody, pies próbuje wywołać reakcję u właściciela, a kara jest odbierana jako dodatkowa uwaga. Innym scenariuszem jest sytuacja, gdy pies łapczywie chwyta odchody i ucieka przed właścicielem, który go goni i karci. W rezultacie zwierzę postrzega to zachowanie jako zabawę.
- Naturalne instynkty. Ponieważ przodkowie rodziny psowatych żywili się padliną, niektóre psy nadal instynktownie pragną lekko zepsutego jedzenia o charakterystycznym zapachu, który może przypominać ludzkie odchody.
- Zazdrość. Zwierzęta postrzegają odchody jako sposób na oznaczenie terytorium, więc jeśli pies mieszka w domu z innymi zwierzętami (np. kotami), może zjadać kocie odchody. W ten sposób „uwalnia” swoje terytorium od znaczeń i zapachu rywala.
Uwaga: Według weterynarzy, kolejnym powodem spożywania kocich odchodów jest fakt, że – podobnie jak karma dla kotów – odchody zawierają dużą ilość białka, podczas gdy karma dla psów praktycznie go nie zawiera. Wynika to z faktu, że nadmiar białka jest niebezpieczny dla organizmu psa: może wywołać chorobę nerek.
- Lęk przed karą. Psy mogą zjadać nie tylko kocie odchody, ale także własne. Takie zachowanie może wystąpić u zwierząt, które wcześniej były surowo karane za zostawianie odchodów w nieodpowiednich miejscach. Aby uniknąć dalszej kary, pies natychmiast próbuje zatrzeć ślady, zjadając własne odchody.
Niektóre psy nie tylko jedzą, ale także tarzają się w odchodach. Zazwyczaj jest to próba zamaskowania zapachu, wynikająca z instynktu łowieckiego lub stresu i strachu, gdy próbują ukryć się przed zagrożeniem.
Jakie są zagrożenia związane z koprofagią?
-
Ryzyko zakaźne:kał zawiera wiele bakterii, wirusów i pasożytów, które mogą powodować choroby układu pokarmowego.
-
Toksyczność: możliwe toksyny i substancje niebezpieczne (szczególnie w przypadku zjadania odchodów innych ludzi).
-
Potencjalne zakażenie robakami i pierwotniakami- szczególnie niebezpieczne w przypadku kontaktu z odchodami innych zwierząt.
Co robić
Ponieważ nie ma jednoznacznej przyczyny tego negatywnego nawyku, nie ma też jednoznacznego algorytmu, który określałby, co właściciel może zrobić, aby powstrzymać psa przed zjadaniem odchodów. Kompleksowe podejście jest w tej sytuacji najskuteczniejsze.
Znajdź i wyeliminuj przyczynę
Aby to zrobić potrzebujesz:
- sprawdź dietę psa;
- poświęcaj swojemu pupilowi wystarczająco dużo uwagi (częściej wyprowadzaj go na spacery, baw się z nim aktywnie);
- angażować się w edukację i szkolenia;
- skonsultuj się z lekarzem weterynarii na temat odżywiania i zdrowia swojego psa, sprawdź także, czy nie ma pasożytów;
- W razie konieczności należy poddać się leczeniu zaleconemu przez lekarza weterynarii.
Zrezygnuj z kar
Aby zerwać z tym nieprzyjemnym nawykiem, nie uciekaj się do metod siłowych. Jeśli zauważysz, że Twój pies ma zamiar zjeść kolejną porcję odchodów podczas spaceru, powinieneś:
- przyciągnąć uwagę psa i przywołać go do siebie;
- nagradzaj go smakołykiem, gdy przyjdzie;
- przenieś swoją uwagę na inną aktywność (bieganie, zabawę piłką lub kijem itp.).
Przybliżony plan działania
-
Diagnoza weterynaryjna (badania, wykluczenie chorób).
-
Opracowanie nowej diety z dodatkiem złożonych witamin/enzymów.
-
Zmień harmonogram karmienia: podawaj posiłki częściej i w mniejszych porcjach.
-
Natychmiastowe usuwanie kału po wypróżnieniu.
-
Szkolenie: komenda „Nie” + natychmiastowa nagroda za odmowę załatwienia potrzeb fizjologicznych.
-
Zastępowanie aktywności: gry, spacery, zabawki.
-
Ponownie skonsultuj się z lekarzem weterynarii za 2–4 tygodnie.
Zalecenia dotyczące zapobiegania
-
Regularne badania kontrolne
-
Utrzymywanie czystości w miejscach, w których Twój pies zazwyczaj chodzi
-
Podtrzymywanie zainteresowania życiem – nowe trasy spacerowe, uwaga, gry
-
Monitoruj swój stan emocjonalny: unikaj sytuacji stresowych i surowych kar
Zjadanie własnych odchodów (koprofagia) to nieprzyjemny, ale często uleczalny problem. Czasami jest on przejściowy, szczególnie u szczeniąt, ale jeśli zachowanie to się utrzymuje, ważne jest, aby je zbadać. Kluczowe kroki to wykluczenie przyczyn medycznych, optymalizacja żywienia, korygowanie zachowania poprzez szkolenie oraz wzmocnienie więzi emocjonalnej między Tobą a Twoim pupilem. To kompleksowe podejście pomoże przywrócić psu zdrowy nawyk i zmniejszyć ryzyko dla jego zdrowia.
Wybierając się na spacer, nie zapomnij o ulubionych zabawkach i smakołykach swojego pupila. Na dworze nie zostawiaj go samego. Zamiast tego poświęcaj mu maksymalną uwagę, trenuj go codziennie i ucz wykonywania poleceń. Najważniejsze dla psa jest otrzymywanie uwagi i miłości od właściciela. Pozytywne emocje i wzmacnianie posłuszeństwa smakołykami i zabawami będą o wiele skuteczniejsze niż krzyki i surowe kary.
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz