Pies rasy Beagle: Charakterystyka rasy

Beagle (angielski beagle) to mała rasa psów gończych, która przyciąga uwagę swoim wyrazistym wyglądem i pogodnym, dobrodusznym usposobieniem. Najsłynniejszym miłośnikiem beagle'ów był 36. prezydent USA, Lyndon Johnson, który miał w pobliżu trzy beagle'e tej starożytnej rasy. Jeśli marzysz o szczeniaku beagle'a, zachęcamy do zapoznania się z historią i charakterystyką rasy, a także z wymaganiami dotyczącymi pielęgnacji i cechami charakteru tych psów.

Charakterystyka rasy

• oryginalny tytuł – Beagle;
• pochodzenie – Wielka Brytania;
• waga – od 8 do 18;
• wysokość – od 33 do 40 cm;
• długość życia – od 11 do 15 lat;
• charakter - wesoły, przyjacielski, niezależny;
• spotkanie - towarzysz, łowiectwo.

W oparciu o opinie właścicieli beagle'ów stworzyliśmy krótki opis rasy w formie tabeli, dzieląc główne czynniki na 5 poziomów:

Pochodzenie

Uważa się, że beagle są potomkami psów żyjących w starożytnej Grecji i Rzymie. Kompaktowe psy gończe są wspomniane w dziełach Ksenofonta.

Naukowcy przedstawili dwie wersje pochodzenia rasy:

1. Rzymskie psy gończe trafiły do ​​Wielkiej Brytanii, gdzie w wyniku krzyżowania z psami aborygeńskimi uzyskano specjalny typ psa myśliwskiego, który później wyodrębniono jako odrębną rasę.
2. Przodkowie rasy Beagle byli wynikiem skrzyżowania psów celtyckich i europejskich, zanim psy te przybyły do ​​Foggy Albion, a ostateczne ukształtowanie się rasy nastąpiło w XI wieku w wyniku skrzyżowania przedstawicieli sprowadzonych do Anglii z psem Talbota.

Rasa Beagle jest często wspominana w legendach o życiu i wyczynach angielskich rycerzy. Uważa się, że przedstawiciel tej starożytnej rasy brał udział w poszukiwaniach Świętego Graala.

Brytyjscy arystokraci wysoko cenili te psy za ich wyostrzony węch, dobrą naturę i szlachetny wygląd.

Warto zaznaczyć, że w tamtych czasach przedstawiciele tej rasy byli znacznie mniejsi, o czym świadczą liczne opisy psów, jakie można znaleźć w źródłach historycznych (przede wszystkim w książkach poświęconych łowiectwu).

Waga odległych przodków współczesnego Beagle'a rzadko osiągała 8 kg, a wysokość w kłębie 25 cm, ale było to raczej zaletą niż wadą, gdyż zwarta budowa pozwalała na:

• polowanie na zwierzynę w zaroślach i miejscach trudno dostępnych;
• wnikać do nor zajęczych;
• transport psów w specjalnych koszach przymocowanych do koni;

Jednak już w XIX wieku Beagle zaczęły rosnąć, a hodowcy eksperymentowali z włączaniem do rasy genów szybszych i bardziej odpornych psów, takich jak whippet.

Kluczową rolę w ukształtowaniu rasy, jaką znamy dzisiaj, odegrali hodowcy:

• Philip Honeywood Dążył do uzyskania psów pracujących do polowania na lisy i zające; to jemu zawdzięczamy pojawienie się małych psów „typu północnego”;
• Thomas Johnson – pracowali nad udoskonaleniem wyglądu rasy, dążąc do uzyskania masywniejszych i większych psów o krótkiej i długiej sierści, które stały się znane jako „typ południowy”.

Niestety, długowłose beagle wyhodowane przez Johnsona nie istnieją już. Ta gałąź rasy przetrwała jedynie do połowy XX wieku.

Eksperyment amerykańskich hodowców również zakończył się niepowodzeniem, w wyniku którego beagle miały ciemne punkty umaszczenia, upodabniając je do bassetów. Psy Richarda Rowetta, pochodzące z Wielkiej Brytanii i zachowujące oryginalne geny, uniknęły znaczących zmian w wyglądzie rasy.

Nazwa rasy Beagle, tłumaczona z języka angielskiego, oznacza „pies gończy”, co bezpośrednio wskazuje na główny obszar wykorzystania tych silnych i aktywnych zwierząt, które dodatkowo dysponują doskonałym węchem.

Pierwszy wzorzec rasy Beagle zatwierdzono w 1895 roku. Wyróżniał on dwa typy psów tej rasy:

• średni (do 33 cm);
• duże (do 40 cm).

Standard rasy i jej opis, które są aktualne do dziś, przyjęto w 1957 roku.

Zewnętrzny (dane zewnętrzne)

Standard FCI klasyfikuje beagle'a w grupie 6 „Psy gończe i rasy pokrewne”. Psy te są średniej wielkości (samce są znacznie większe od samic), mają mocne kości i elastyczne, dobrze rozwinięte mięśnie, jednak pomimo swojej siły, nie sprawiają wrażenia niezdarnych ani ociężałych.

W tym przypadku parametry dorosłego psa muszą odpowiadać następującym ustalonym normom:

Wszelkie wady odbiegające od parametrów podanych w tabeli uważane są za wady i stanowią przeszkodę w karierze wystawowej szczenięcia oraz w udziale zwierzęcia w hodowli.

Zgodnie ze standardem rasy, Beagle może mieć wiele wariantów kolorystycznych:

• klasyczny tricolor (najbardziej powszechny) obejmuje kombinację odcieni czerni, czerwieni i bieli w dowolnych wariantach;
• trójkolorowy z połączeniem odcieni niebieskiego, czerwonego i białego;
• borsuk pstry;
• pstry zając;
• cytryna pstra;
• czarno-biały;
• czerwony i biały;
• czerwono-biały;
• cytrynowy biały;
• jednolity biały.

Koniec ogona musi być biały. W każdej z powyższych odmian (z wyjątkiem jednolicie białej) dopuszczalne są cętkowania. Wszelkie cętkowania w innych kolorach są uznawane za wadę.

Zobacz zdjęcie, aby przekonać się, jak może wyglądać dorosły pies rasy beagle w różnych umaszczeniach.

Charakter

Angielski beagle to aktywny, towarzyski i dobroduszny pies, genetycznie stworzony do bliskiego kontaktu z ludźmi. Rasa ta jest wysoko ceniona wśród myśliwych, ale pomimo doskonałego instynktu łowieckiego, beagle mogą być również doskonałymi towarzyszami dla osób aktywnych i dzieci. Wytrzymałe i wesołe, beagle są zawsze gotowe do zabaw i różnorodnych aktywności. Dobrze dogadują się z dziećmi w każdym wieku, a także z innymi psami tej samej wielkości, nie wykazując przy tym nieuzasadnionej agresji.

Urodzeni myśliwi mogą jednak upolować ofiarę w kotach i innych małych zwierzętach (królikach, świnkach morskich, szczurach, chomikach, papugach itp.). Warto pamiętać, że instynkty zakorzenione w rasie przez wieki są dość silne. Dla spokoju ducha psa i bezpieczeństwa małego zwierzęcia, najlepiej trzymać je jak najdalej od siebie.

Wybierając szczeniaka, zwróć uwagę na jego zachowanie wobec innych psów i obcych (w tym wobec Ciebie, gdy spotkasz go po raz pierwszy). Cechy charakteru, takie jak agresja czy nieśmiałość, są wysoce niepożądane.

Funkcje treści

Beagle dobrze znosi chłód (należy pamiętać, że psy te były wcześniej trzymane do polowań), ale taki pupil będzie się świetnie czuł także w małym miejskim mieszkaniu.

Opis rasy podany na początku artykułu podkreśla, że ​​beagle źle znoszą samotność. U niektórych cechy charakteru, takie jak aktywność i wytrzymałość, mogą przekształcić się z zalet w znaczące wady.

Nie zaleca się posiadania takiego zwierzęcia, jeśli nie możesz poświęcić mu wystarczająco dużo uwagi każdego dnia i potrzebujesz zwierzęcia, które będzie spokojnie czekać cały dzień na twój powrót z pracy.

Dla beagle'a takie życie byłoby torturą, a w poszukiwaniu rozrywki mógłby zacząć niszczyć rzeczy w swoim zasięgu. Zapobieganie temu jest dość proste:

• brać udział w regularnych szkoleniach;
• zapewnić odpowiednią ilość aktywności fizycznej podczas spacerów;
• okresowo dawaj psu możliwość swobodnego biegania bez smyczy w bezpiecznym miejscu;
• Kup swojemu pupilowi ​​różnorodne zabawki do gryzienia.

W przeciwnym razie rasa ta jest bezpretensjonalna i wymaga standardowych zabiegów:

• czesanie (1-2 razy w tygodniu, częściej w okresie linienia);
• kąpiel (bardzo rzadko, w razie potrzeby);
• czyszczenie oczu i uszu;
• przycinanie pazurów;
• opieka stomatologiczna.

Opinie właścicieli wskazują, że Beagle mają dobry apetyt, dlatego ważne jest, aby zapewnić psu zbilansowaną dietę, uwzględniającą poziom aktywności zwierzęcia, aby uniknąć nadmiernego przyrostu masy ciała.

Szkolenie

Szkolenie szczeniaka beagle jest niezbędne od najmłodszych lat. Jeśli pies dorasta i kieruje się instynktem bardziej niż poleceniami właściciela, problemy są nieuniknione.

Psy tej rasy są bardzo inteligentne, ale oprócz inteligencji charakteryzują się również uporem i niezależnością. Szkolenie beagle'a może być trudne, dlatego trenerzy psów nie polecają tej rasy początkującym hodowcom ani rodzinom, które nie chcą lub nie są w stanie codziennie szkolić psa.

Kierując się instynktem, beagle chętnie aportuje piłki i inne przedmioty rzucane przez właściciela. Znajdowanie przedmiotów to również czysta przyjemność, ponieważ rasa ta ma wyostrzony węch.

Jeśli samodzielnie szkolisz psa, zalecamy wzięcie pod uwagę następujących rad trenerów psów:

• zacznij od zbudowania zaufania;
• Pracuj nad posłuszeństwem od najmłodszych lat;
• zwróć uwagę na socjalizację psa;
• ćwicz regularnie;
• Wybierz różnorodne ćwiczenia, aby zainteresować swojego pupila;
• W żadnym wypadku nie stosuj przemocy ani kar fizycznych.

Jeśli to możliwe, zabierz szczeniaka na ogólne szkolenie pod okiem instruktora. Pomoże to uniknąć wielu błędów. Koszt takiego szkolenia z pewnością się opłaci, ponieważ jeśli beagle zacznie podążać za instynktem i uwierzy, że polecenia właściciela można ignorować, może być mu trudno sprostać w dorosłym życiu.

Zdrowie

Wśród chorób dziedzicznych najczęściej występujących u psów rasy beagle są:

• Zespół Imerslunda-Graesbecka;
• abiotrofia móżdżku;
• niedobór czynnika VII (FVII);
• Zespół Musladina-Luca (MLS).

Aby zminimalizować ryzyko urodzenia szczeniąt obciążonych takimi chorobami, zaleca się, aby do rozrodu dopuszczać wyłącznie zwierzęta, które pomyślnie przeszły specjalne badania.

Kupując szczeniaka z dokumentami w hodowli lub klubie, możesz mieć pewność, że nie tylko jest całkowicie zdrowy, ale również nie przenosi genu, który mógłby wywołać chorobę u jego potomstwa.

Wśród chorób nabytych u przedstawicieli rasy lekarze weterynarii najczęściej diagnozują:

• choroby krążków międzykręgowych;
• otyłość;
• cukrzyca;
• choroby układu sercowo-naczyniowego;
• choroby oczu;
• dysfunkcja tarczycy;
• różnego rodzaju urazy, do których dochodzi na skutek dużej aktywności młodych psów.

Gdzie kupić szczeniaka

Szczenięta beagle są obecnie dostępne w sprzedaży we wszystkich regionach Rosji, ponieważ rasa ta cieszy się dużą popularnością. Nie zaleca się jednak kupowania taniego szczeniaka z pierwszego lepszego ogłoszenia, a już na pewno nie negocjacji zakupu bez obejrzenia psa i zapoznania się z jego warunkami bytowymi.

Jeśli mieszkasz w Moskwie lub Petersburgu, z łatwością znajdziesz renomowanych, zaufanych hodowców w swojej okolicy. Jeśli jednak musisz pojechać do innego regionu, aby kupić szczeniaka, warto poświęcić na to czas. W końcu nie kupujesz przedmiotu, a przyjaciela, który będzie z tobą mieszkał przez następne 15 lat.

Przedstawiamy Państwu kilka renomowanych rosyjskich szkółek, w których mogą Państwo nabyć zdrowe szczenięta z pełnym pakietem dokumentów:

Cena szczeniaka rasy beagle angielski z kompletem dokumentów w Rosji waha się obecnie w granicach 25 000 – 75 000 rubliNajtańsze będą szczenięta z wadami, które uniemożliwiają im udział w wystawach i hodowlę, ale dadzą ci tyle samo miłości i szczęścia, co najdroższe przedstawiciele rasy klasy wystawowej.

Zdjęcia przedstawicieli rasy

Zapraszamy do zapoznania się z fotografiami poniżej, aby przekonać się, jak wyglądają dorosły pies rasy Beagle oraz szczenięta w różnych grupach wiekowych.

Film o rasie

Obejrzyj także film szczegółowo przedstawiający cechy rasy angielski Beagle, a także ważne aspekty szkolenia i opieki nad tymi psami:

Przeczytaj także:

• Jakiego psa powinienem kupić dziecku do mieszkania?
• Jaką rasę psa hoduje się do polowań?
• Czego nie powinieneś karmić swojego psa