Śluz w kale kota: przyczyny i leczenie

Pojawienie się śluzu w stolcu kota może być jednorazowym objawem lub objawem stanu patologicznego. Jeśli wydzielaniu śluzu towarzyszy biegunka i wyraźnie widoczne są ślady krwi, najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii. Lekarz weterynarii zbada zwierzę i zaleci leczenie przyczyny problemu oraz leki, które można zastosować w celu normalizacji stolca.

Przyczyny śluzu w stolcu

Jelita zawierają gruczoły produkujące wydzielinę śluzową niezbędną do trawienia i wydalania kału. Dlatego w kale zawsze obecna jest niewielka, niewidoczna ilość śluzu. Jeśli wydzielina śluzowa staje się widoczna, wskazuje to na zaburzenia w organizmie kota, które powodują zwiększoną produkcję śluzu.

Najczęstszymi czynnikami wywołującymi problemy u dorosłych kotów są:

1. Helminty i pierwotniaki. Zarażenia robakami lub bakteriami mogą mieć charakter przewlekły, bez wyraźnych objawów, lub prowadzić do częstych biegunek z wydzieliną śluzową. Biegunka z wymiotami może wystąpić po zażyciu leków odrobaczających. W przypadku ostrej infekcji najlepiej natychmiast udać się do lekarza, aby uniknąć odwodnienia.
2. Gromadzenie się włosów. Ciągłe lizanie prowadzi do połykania włosów, które mogą tworzyć gęste grudki w jelitach, powodując uszkodzenie ścianek jelit po ich wydaleniu.
3. Błonnik w diecie. Warzywa są często dodawane do diety kotów, a one same chętnie chrupią trawę i rośliny doniczkowe. Błonnik jest jednak trudny do strawienia, ma włóknistą, gruboziarnistą strukturę i może łatwo powodować mechaniczne uszkodzenia przewodu pokarmowego.
4. Ciała obce. Podczas zabawy kot może połknąć mały przedmiot. Nawet jeśli przedmiot nie ma ostrych krawędzi, które mogłyby uszkodzić jelita, może to spowodować stan zapalny, luźne stolce i obfite wydzielanie śluzu.
5. Połykanie kości. Spożywanie ryb i mięsa może prowadzić do połykania małych kości. Ostre fragmenty mogą przeciąć ścianę jelita, a niepełne trawienie może sprawić, że stolec stanie się szorstki i twardy. Aby go wydalić, organizm produkuje więcej śluzu, który jest wydalany z odbytu wraz z suchym kałem.
6. Choroby zakaźne. Zakażenia salmonellą, koronawirusem, rotawirusem i innymi infekcjami wirusowymi i bakteryjnymi często przebiegają z biegunką ze śluzem. Patologie te charakteryzują się również następującymi objawami: gorączką, wymiotami i utratą apetytu.
7. Przewlekły stan zapalny. Starzejące się zwierzęta charakteryzują się przewlekłymi patologiami przewodu pokarmowego, które upośledzają funkcjonowanie przewodu pokarmowego i zwiększają produkcję enzymów produkujących śluz.
8. Niewłaściwa dieta. Enzymy śluzowe są produkowane w nadmiarze, gdy dieta zawiera zbyt dużo błonnika, tłuszczu, przypraw i soli. Dlatego najlepiej karmić pupila specjalistyczną karmą, a nie resztkami ze stołu.

Niezrównoważona dieta w połączeniu z brakiem higieny i niskim spożyciem wody jest częstą przyczyną zaparć. Oddawanie twardych stolców powoduje uszkodzenie jelita grubego i zwiększoną produkcję śluzu, który chroni przewód pokarmowy.

Pojawienie się śluzu u kociąt jest najczęściej spowodowane niską jakością pożywienia, infekcjami pierwotniakowymi i robakami. Obraz kliniczny jest poważniejszy i może obejmować silny stan zapalny, utratę apetytu, wymioty, utratę masy ciała i gorączkę.

Stolec śluzowy ze śladami krwi

Smugi krwi mogą być widoczne w kuwecie i kale. Pojawiają się w wyniku uszkodzenia jelit i stanu zapalnego:

• w dolnej części, w okolicy zwieracza krew jest szkarłatna i świeża;
• W górnej części krwawe masy mają czas, aby skrzepnąć i przybrać brunatną, a czasem prawie czarną barwę.

Problem może być jednorazowy – krew może pojawić się w wyniku zaparcia lub drobnego zadrapania spowodowanego połknięciem małego przedmiotu. W takim przypadku zachowanie i kondycja zwierzęcia pozostaną niezmienione.

Kiedy w kale pojawią się wymioty, krew, błony śluzowe staną się blade, a zwierzę straci przytomność, konieczna będzie natychmiastowa interwencja weterynaryjna.

Diagnostyka i terapia

Aby ustalić przyczynę wzmożonej produkcji śluzu, wykonuje się badania kału na obecność pierwotniaków i robaków pasożytniczych. Pobiera się próbkę krwi w celu zbadania składu i stanu krzepnięcia. Zleca się również prześwietlenie rentgenowskie i USG jelit. W celu określenia rodzaju czynnika zakaźnego stosuje się badanie PCR.

Leczenie przeprowadza się poprzez dobór programu w zależności od schorzenia:

• stosować leki przeciwrobacze, przeciwzapalne i antybiotyki;
• zalecamy zmianę diety na bardziej zbilansowaną;
• okresowo podawaj swojemu pupilowi ​​specjalną pastę do usuwania sierści;
• jeśli utknie ciało obce, wycina się część jelita;
• W przypadku częstych zaparć przepisuje się środki przeczyszczające i zaleca się przejście zwierzęcia na karmę mokrą.

Po operacji jelit kot spędza pewien czas w klinice na rehabilitacji. W przypadku leczenia ambulatoryjnego ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i stworzenie optymalnych warunków.

Opieka domowa

Usuń kwiaty z pokoju i zapewnij swobodny dostęp do wody, którą należy codziennie wymieniać. Czyść kuwetę po każdej wizycie i podawaj kotu ciepłą, lekkostrawną karmę. Karm często – co dwie godziny, podając 1-2 łyżeczki karmy. Najlepiej wybrać linię karmy przeznaczoną specjalnie do zapobiegania i leczenia problemów żołądkowo-jelitowych.

Nawet jeśli Twój kot żebrze o mleko, kategorycznie zabrania się mu go dawać – mleko tylko pogorszy biegunkę. Jeśli biegunka jest silna i wodnista, warto wykąpać kota, aby zapobiec podrażnieniom skóry. Jeśli Twój pupil jest osłabiony i nie może dotrzeć do kuwety na czas, możesz użyć oddychających pieluszek dla niemowląt, jak na zdjęciu.

Unikanie potencjalnych problemów jelitowych jest proste: zaszczep kota przeciwko patogenom i okresowo podawaj mu leki odrobaczające. Unikaj roślin doniczkowych, które mogą powodować zatrucia u kotów. Dostosuj dietę kota, stosując karmę dobrej marki i unikaj pokarmów bogatych w błonnik, gdy karmisz go karmą gotowaną w domu. Jeśli biegunce towarzyszy znaczna produkcja śluzu, najlepiej nie próbować leczyć się samodzielnie; zamiast tego natychmiast udaj się do lekarza weterynarii po profesjonalną pomoc.

Przeczytaj także:

• Mój kotek ma duży brzuch: dlaczego i co robić
• Dlaczego mój kot chudnie i co powinienem zrobić?
• Robaki u kotów