Ile sutków ma kot?
Właściciele mogą być zaniepokojeni liczbą sutków z kilku powodów: ciąża i zbliżający się okres karmienia, selekcja osobników o nieprawidłowych cechach, odkrycie niesymetrycznego rozmieszczenia tych narządów itp. Najczęściej specjaliści zajmujący się hodowlą kotów od dłuższego czasu nie mają takich pytań, ale dla tych, którzy wcześniej nie zetknęli się z anatomią kocich narządów rozrodczych, kwestia ta może być źródłem niejasności.
Aby zrozumieć, jaka liczba sutków jest prawidłowa, jakie nieprawidłowości nie mają wpływu na karmienie piersią, a które powinny skłonić do wizyty w klinice weterynaryjnej w celu konsultacji ze specjalistą, warto bliżej przyjrzeć się ogólnej anatomii kotów.
Normalna lokalizacja i ilość
W medycynie weterynaryjnej za normalne uważa się posiadanie ośmiu par sutków w dolnej części ciała kota. Układają się one w następujące pary:
- 1 para w okolicy piersiowej (można je wyczuć w okolicy przednich nóg);
- 2 pary w okolicy brzusznej (mogą być rozmieszczone w równych lub nierównych odstępach);
- 1 para w okolicy pachwinowej (znajdują się w zagłębieniach w pobliżu tylnych kończyn).
Ciekawostką jest, że unerwienie i odżywienie nie przebiegają parami, lecz w pionowych rzędach (po jednej stronie ciała drenaż limfatyczny, naczynia krwionośne i nerwy łączą kolejno prawą brodawkę sutkową, a po drugiej lewą). Dlatego patologie i dysfunkcje najczęściej występują po jednej stronie.
U ras o gęstej sierści brodawki sutkowe są trudne do znalezienia, ale przerzedzenie włosów wokół nich jest powszechne, co nie jest nienormalne. Podczas ciąży i karmienia piersią struktury te puchną i zwiększają swój rozmiar, czasami pięcio- lub sześciokrotnie. Po pierwszym karmieniu nie wracają do pierwotnego rozmiaru, ale nieznacznie się kurczą między ciążami.
Warianty normy
Nie panikuj, jeśli zauważysz zbyt wiele lub zbyt mało sutków u kota: nie oznacza to, że zwierzę jest chore i potrzebuje pomocy. Oprócz zmian w ich liczbie, możesz również zauważyć następujące nieprawidłowości:
- asymetria układu w rzędach pionowych lub parach;
- częściowy lub całkowity brak niektórych par;
- umiejscowienie wzdłuż linii środkowej brzucha;
- różne rozmiary sutków u jednego kota;
- różna pigmentacja skóry na tych organach.
Wszystkie te czynniki nie mają związku z rasą; jedyną różnicą jest to, że u ras bezwłosych sutki są natychmiast widoczne z powodu braku sierści. Różnica w liczbie sutków nie wpływa na wygląd kociaka i nie stanowi wystarczającej podstawy do selekcji.
Jaki wpływ ma liczba sutków?
Z reguły nie liczba sutków jest czynnikiem decydującym, ale to, ile z nich może pełnić swoją funkcję w trakcie laktacji. Czasami, nawet przy pełnej laktacji, mleko nie przepływa przez żaden przewód, więc kocięta muszą być karmione butelką. Z drugiej strony, czasami jedna para wystarcza, aby w pełni wyżywić cały miot.
Dopóki dziecko się nie urodzi, nie da się określić, ile z istniejących sutków będzie w pełni funkcjonalnych. Te, które nie produkują mleka podczas ssania, są najczęściej słabo rozwinięte w okresie rozwoju embrionalnego i nie mają przewodu łączącego gruczoł z powierzchnią skóry.
Liczba sutków nie zmienia się z wiekiem: nie mogą się one powiększyć, ale nie mogą też z czasem zniknąć.
Sutki kota
Niektórych zaskakuje fakt, że kocur ma sutki, ponieważ nie musi karmić młodych. Niedoświadczeni właściciele powinni mieć świadomość, że próba określenia płci kociaka za pomocą tej cechy będzie nieskuteczna.
Obecność tych struktur u kotów wynika z faktu, że w okresie embrionalnym powstają one jednocześnie u samców i samic, ale swój ostateczny rozwój osiągają pod wpływem hormonów płciowych po zajściu zwierzęcia w ciążę. U samic hormony te zaczynają być produkowane po udanym zapłodnieniu, natomiast u samców mogą być uwalniane dopiero w wyniku zaburzeń endokrynologicznych.
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz