Synulox dla psów

Sinulox dla psów to antybiotyk o szerokim spektrum działania, który jest bardziej odporny na działanie kwasów żołądkowych niż naturalna penicylina. Lek jest uważany za bezpieczny dla zwierząt ze względu na niską toksyczność. Można go podawać nawet nowonarodzonym szczeniętom. U większości zwierząt wszystkie objawy ustępują w ciągu kilku godzin po podaniu pierwszej dawki. Kilka dni wystarcza, aby choroba całkowicie wyzdrowiała.

Cena

Cena Sinuloxu dla psów zależy od postaci dawkowania i ilości substancji czynnych. Tabletki z 50 mg substancji czynnej kosztują 250 rubli, 250 mg – 370-410 rubli, a 500 mg – 600 rubli. Butelka roztworu do wstrzykiwań kosztuje około 1150-1300 rubli.

Formularz zwolnienia

Lek jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań i tabletek. Lekarze weterynarii zazwyczaj przepisują zastrzyki z antybiotykiem, ponieważ bardzo trudno jest przekonać psy do połknięcia gorzkiej pigułki.

Sinulox jest przepisywany w leczeniu chorób wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym zakażeń:

• układ moczowy;
• drogi oddechowe;
• tkanki miękkie;
• kanały zatokowe;
• jama ustna.

Zastrzyki mogą być również przepisane, jeśli zwierzę jest poddawane zabiegowi chirurgicznemu. Jednak profilaktyczne podawanie antybiotyków jest konieczne tylko w niezwykle rzadkich przypadkach, ponieważ w przeciwnym razie organizm zwierzęcia może wykształcić swoistą oporność na główne składniki leku.

Ważne! Sinulox jest przeznaczony wyłącznie do leczenia infekcji bakteryjnych. Nie należy go stosować w leczeniu infekcji wirusowych (takich jak przeziębienie i grypa). Nieuzasadnione lub nieprawidłowe stosowanie tego antybiotyku może zmniejszyć jego skuteczność w przyszłości.

Istnieją tylko cztery rodzaje patogenów, które mogą powodować choroby u psów:

• grzyby;
• wirusy;
• bakteria;
• pasożyty.

Aby leczenie było skuteczne, lekarz weterynarii musi określić konkretne mikroorganizmy wywołujące chorobę psa. Określenie prawidłowego rodzaju patogenu w warunkach domowych (bez przeprowadzenia testów) jest praktycznie niemożliwe. W klinice weterynaryjnej, aby postawić prawidłową diagnozę, lekarz pobiera próbkę krwi do badania. Dopiero po otrzymaniu wyników badań przepisuje odpowiedni antybiotyk.

Instrukcja użytkowania

Lek zabija bakterie poprzez niszczenie ich ścian komórkowych. Jego głównymi składnikami są amoksycylina i kwas klawulanowy. Połączenie to działa synergistycznie i ma udowodnioną skuteczność w zwalczaniu bakterii opornych na amoksycylinę. Amoksycylina Zwalcza bakterie, a kwas klawulanowy działa jako inhibitor specyficznego enzymu, beta-laktamazy. Enzym ten zazwyczaj powoduje, że amoksycylina staje się nieaktywna wobec niektórych bakterii.

Zgodnie z instrukcją, tabletki podaje się w dawce 12 mg na 1 kg masy ciała. Zawiesinę do iniekcji podaje się w dawce 9 mg na 1 kg masy ciała. Liczbę podań ustala lekarz weterynarii na podstawie stanu zdrowia zwierzęcia.

Ponieważ tabletka jest gorzka, zaleca się rozdrobnienie jej na proszek, wymieszanie z niewielką ilością wody i wstrzyknięcie bezpośrednio do gardła psa za pomocą pipety lub strzykawki bez igły. Przed podaniem dokładnie wstrząsnąć fiolką z zawiesiną do iniekcji. Nabrać wymaganą ilość roztworu do strzykawki (zanim osad opadnie). Iniekcje podaje się podskórnie lub domięśniowo. Zaleca się unikanie samodzielnego podawania. Zawiesina jest dostępna w fiolkach o pojemności 100 i 40 ml, dzięki czemu antybiotyk wystarcza na kilka aplikacji. Po pierwszym otwarciu przechowywać zawiesinę szczelnie zamkniętą w ciemnym miejscu w temperaturze pokojowej.

W ulotce dla tabletek i zawiesiny Synulox dla psów zaleca się podawanie leku nie dłużej niż 7 kolejnych dni. Jednak w niektórych ciężkich przypadkach leczenie można wydłużyć do 14 dni. Zastrzyki i tabletki należy podawać w odstępie 12 godzin, a w ciężkich przypadkach – 8 godzin.

Ważna wskazówka! Podając proszek, nie rozcieńczaj go dużą ilością wody. Wystarczy 5-10 ml. W przeciwnym razie dawkowanie może być niedokładne.

Skutki uboczne

Nie zaleca się stosowania leku Synulox u psów, u których wystąpiła ciężka nietolerancja innych leków lub reakcje alergiczne. Niewielkie przedawkowanie (lub długotrwałe stosowanie antybiotyku) może powodować następujące nieprzyjemne skutki uboczne:

• zaburzenia trawienia (wymioty, biegunka lub utrata apetytu);
• zmiany w zachowaniu o charakterze letargicznym (ospałość, senność);
• ślinotok;
• wrzodziejące zmiany błon śluzowych.

Reakcja alergiczna może objawiać się zaburzeniami trawienia, a także zaczerwienieniem, obrzękiem lub grudkami skóry. Jeśli u psa zdiagnozowano wysypkę pęcherzową, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania recepty na maść. Pomoże to zapobiec dalszej infekcji. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy są przepisywane, jeśli objawy przedawkowania utrzymują się dłużej niż 24 godziny.

Długotrwałe leczenie może prowadzić do rzekomobłoniastego zapalenia jelit, a rzadziej do żółtaczki cholestatycznej. Niebezpieczeństwo polega na tym, że takie skutki uboczne mogą wystąpić nawet kilka tygodni po zakończeniu antybiotykoterapii. W trakcie leczenia można podawać witaminę C w celu dodatkowego wsparcia. Najlepiej jednak unikać preparatów multiwitaminowych, ponieważ mogą one uszkadzać układ odpornościowy.

Ważne jest, aby upewnić się, że pies otrzymuje pełną dawkę przepisanego leku. Właściciele zaniepokojeni poważnymi skutkami ubocznymi u swoich pupili często przerywają antybiotykoterapię natychmiast po ustąpieniu objawów. Nie jest to zalecane, ponieważ może prowadzić do nawrotu infekcji bakteryjnej.

W rzadkich przypadkach może rozwinąć się zagrażająca życiu reakcja alergiczna zwana wstrząsem anafilaktycznym. Główne objawy anafilaksji u psów to:

• trudności w oddychaniu;
• gwałtowne rozszerzenie żył i naczyń włosowatych;
• drgawki;
• piana w ustach

Wystąpienie powyższych objawów wymaga natychmiastowej pomocy medycznej i natychmiastowego przerwania podawania leku. W przypadku wystąpienia objawów anafilaksji należy natychmiast podać zastrzyk z epinefryny. W klinice weterynaryjnej pies może zostać podłączony do maski tlenowej i otrzymać transfuzję krwi. W rzadkich przypadkach zwierzę może pozostać pod obserwacją weterynaryjną przez dwa do trzech dni, aż wszystkie ważne układy organizmu powrócą do normy. W celu dalszego zwalczania zakażenia, lekarz weterynarii przepisze inny antybiotyk.

Oporność na leczenie Sinuloxem

Chociaż głównym składnikiem leku jest amoksycylina, należy ona do rodziny penicylin. Formuła leku została znacznie ulepszona w porównaniu ze standardową penicyliną, dzięki czemu Sinulox jest bardziej odporny na działanie kwasu żołądkowego. Jednak, podobnie jak w przypadku leków stosowanych u ludzi, częste stosowanie amoksycyliny może sprzyjać rozwojowi oporności bakterii.

Oprócz nadmiernego i niepotrzebnego stosowania antybiotyków, istnieje kilka innych czynników, które mogą wpływać na oporność na antybiotyki. Na przykład, nieautoryzowane podanie psu leku Synulox, również w celach profilaktycznych, ostatecznie prowadzi do braku działania leku w przypadku dostania się agresywnych infekcji do organizmu. Psy mogą również wykształcić odporność na lek, jeśli regularnie piją skażoną wodę lub spożywają dodatki do żywności zawierające substancje przeciwdrobnoustrojowe. Oporność na antybiotyki jest niebezpieczna, ponieważ ponowne wprowadzenie bakterii chorobotwórczych może spowodować poważniejsze szkody dla zdrowia zwierzęcia, a nawet doprowadzić do jego śmierci.

Recenzje leku Synulox dla psów

Nina, 30 lat:

Mój pekińczyk ciągle cierpiał na infekcje ucha. Szczególnie zimą (po spacerach) często pojawiała się ropa. Weterynarz przepisał Sinulox. Nie było żadnych skutków ubocznych, ale problem nie został rozwiązany. Zatem albo lek był podrobiony, albo recepta była błędna. Przeczytałem recenzje w internecie: okazało się, że jest przepisywany tylko na infekcje bakteryjne. Mój pies jednak najwyraźniej ma infekcję wirusową, na którą lek jest nieskuteczny.

Daria, 38 lat:

„Używałem go kilka razy, leczenie zapalenia tchawicy „Działa zarówno u psów rasy mieszanej, jak i owczarków niemieckich. Bez zarzutu! Lek jest naprawdę bezpieczny (nie zaobserwowano żadnych skutków ubocznych), ale nadal zalecam stosowanie go wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii. Im częściej stosuje się Sinulox, tym mniej będzie skuteczny”.

Diana, 25 lat:

„Oczy mojego perskiego kociaka ciągle bolały. Na początku próbowałam ziołowych naparów, ale te domowe sposoby nie pomagały. Nie wiedziałam, co robić, bo kociak nie miał nawet sześciu tygodni, co oznaczało, że większość leków była niedozwolona. Na szczęście weterynarz wyraził zgodę na podanie kociakowi kilku tabletek Synuloxu. Nie było żadnych problemów z ich podaniem. Po prostu zmieliłam tabletki na drobny proszek i wymieszałam z ciepłą wodą. Kociak oczywiście kopał, ale udało mi się wycisnąć z niego ostatnią kroplę za pomocą dozownika. Problemy z oczami ustąpiły w ciągu kilku dni.”

Przeczytaj także:

• Jak podać tabletkę szczeniakowi?
• Nobivac dla psów
• Gamavit dla psów