Shikoku (shikoku, kochi-inu, kochi-ken)

Shikoku to jedna z sześciu rodzimych japońskich ras, które są uznawane za skarb narodowy i objęte ochroną państwa. Ten średniej wielkości pies myśliwski jest bardzo podobny wyglądem do swoich popularniejszych kuzynów, akity inu i shiby inu, ale ma swoje charakterystyczne cechy, które zapewniły mu pozycję odrębnej rasy.

Treść

1 Historia pochodzenia
2 Wygląd
3 Charakter i portret psychologiczny
4 Cechy pielęgnacji i konserwacji
- 4.1 Pielęgnacja
- 4.2 Dieta
5 Zdrowie i oczekiwana długość życia
6 Wybór szczeniaka Shikoku i jego cena
7 Zdjęcia

Historia pochodzenia

Wielu kynologów uważa, że shikoku jest potomkiem wymarłego wilka japońskiego, podczas gdy inni kategorycznie temu przeczą. Pewne jest, że rasa ta została wyhodowana do polowań na grubą zwierzynę w górzystych regionach prefektury Kochi. Dlatego też jest czasami nazywana Kochi-ken („ken” to japońskie słowo oznaczające „pies”). W 1937 roku została uznana za pomnik przyrody. Najbliższym krewnym shikoku jest Kochi-ken. Shiba Inu Przewodzi również grupie rdzennych japońskich psów chronionych przez Nippo.

W przeszłości psy były trzymane głównie przez myśliwych w północnych i zachodnich regionach Shikoku. Górzysty teren tych obszarów ograniczał krzyżowanie, co doprowadziło do wykształcenia się odrębnych, wysoce czystych linii w różnych regionach. W XX wieku odległe tereny stały się bardziej dostępne, a oczywiste różnice między liniami zatarły się, a niektóre nawet całkowicie zanikły. Po II wojnie światowej rasa została odbudowana praktycznie od podstaw. W 1982 roku rasa Shikoku została oficjalnie uznana przez FCI.

Rasa ta jest dość rzadka nawet w Japonii. Populacja waha się między 5000 a 7000 osobników, a rocznie rodzi się ponad 500 szczeniąt.

Film o rasie psów Shikoku:

Wygląd

Shikoku ma typowy dla japońskiej rasy wygląd: puszysty ogon zawinięty nad grzbietem, puszystą, luźno skręconą sierść, stojące, trójkątne uszy, małe, wyraziste oczy i, oczywiście, charakterystyczny uśmiech. Shikoku jest średniej wielkości, mierzy 42-55 cm w kłębie i waży 20-25 kg.

Rodzime japońskie rasy psów są do siebie bardzo podobne pod względem wyglądu; nawet doświadczeni treserzy psów mogą mieć problem z odróżnieniem ich od psów na zdjęciach, a co dopiero amatorzy.

Głowa jest proporcjonalna do tułowia. Kufa lekko wydłużona, stop słaby, a czoło szerokie. Grzbiet nosa prosty, a czubek czarny. Wargi suche i dobrze przylegające. Zgryz prawidłowy. Oczy małe, szeroko rozstawione, trójkątne i ciemne. Uszy małe, stojące, spiczaste i trójkątne. Oglądane z boku są lekko pochylone do przodu.

Ciało jest zwarte. Mięśnie dobrze rozwinięte, a kości mocne. Stosunek wysokości do długości wynosi 10/11. Szyja mocna i gruba. Grzbiet prosty. Klatka piersiowa głęboka, a żebra dobrze wysklepione. Brzuch podkasany. Ogon wysoko osadzony i gruby, zakrzywiony jak sierp lub leżący jak pierścień na grzbiecie. Nogi silne, o silnych stawach. Łapy zwarte. Opuszki gęste i elastyczne. Pazury ciemne i mocne. Ruch lekki, szybki i zwinny. Krok pewny, raczej krótki niż długi.

Sierść jest podwójna, składa się z krótkiego, dość grubego, prostego włosa okrywowego oraz krótkiego, miękkiego i gęstego podszerstka. Włos na ogonie jest dłuższy. Maść może być sezamowa, czarna lub ruda. Sezamowa nie jest kolorem, a rodzajem ubarwienia, w którym do koloru bazowego dodawane są jaśniejsze odcienie podpalania. W tym przypadku kolor bazowy jest rudy lub czarny.

Charakter i portret psychologiczny

Psy rasy shikoku są pełne pasji i entuzjazmu. Ich wytrwałość i opanowanie, w połączeniu z niespożytą energią i wesołą naturą, czynią je doskonałymi myśliwymi. Te cechy pozwoliły Japończykom wykorzystywać psy rasy shikoku do polowań na grubą zwierzynę, taką jak dziki i jelenie. Są również bardzo spostrzegawcze i ciekawskie.

Shikoku to psy o silnym, stanowczym i zrównoważonym charakterze. Z natury są bardzo czujne, lojalne i oddane swoim właścicielom. Są dobrymi stróżami, ale nie są prawdziwymi psami stróżującymi ani obronnymi. Jeśli z jakiegoś powodu dorosły pies zostanie bez właściciela, może nigdy nie zaakceptować nowego.

Definiując indywidualność Shikoku, Japończycy posługują się trzema pojęciami: dobry charakter (dobra natura, posłuszeństwo, oddanie właścicielowi), energiczny spokój (odwaga połączona z czujnością i zrozumieniem tego, co się dzieje) i prostota (szczerość i prostota).

Instynkt myśliwski i agresja wobec innych psów to wrodzone cechy tej rasy. Jednak dobrze wyszkolony i zsocjalizowany Shikoku zazwyczaj dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami w domu. Jest bardzo nieufny wobec obcych i ugryzie bez ostrzeżenia, jeśli poczuje taką potrzebę. Shikoku są bardzo śmiałe i łatwo się denerwują. Doskonale dogadują się ze starszymi dziećmi, które traktują je z szacunkiem. Jeśli spróbujesz ograniczyć lub zdenerwować Shikoku, nie będzie się przejmował, czy to dorosły, czy dziecko i może ugryźć.

Shikoku nie jest tak niezależne jak np. AkitySłuchają swoich właścicieli, zawsze starając się być blisko, zawsze starając się zadowolić i pomóc, co ułatwia ich tresurę i czyni je bardziej posłusznymi. Jednak ich wrodzona niezależność często sprawia, że pies ignoruje polecenia, zwłaszcza gdy jest na tropie. Dla właścicieli Shikoku ważne jest, aby od samego początku budować relację opartą na zaufaniu z psem, w której właściciel jest jednocześnie przyjacielem i mentorem.

Cechy pielęgnacji i konserwacji

Shikoku są dobrze przystosowane do życia na świeżym powietrzu. W Japonii zazwyczaj trzyma się je w zagrodach z dość przestronnym kojcem. Zalecany rozmiar to około 3 metry kwadratowe, ale klimat jest tam oczywiście znacznie łagodniejszy. Shikoku nadają się również do życia w mieście; dobrze radzą sobie w mieszkaniach, pod warunkiem, że są dobrze wyprowadzane. Shikoku linieją dość obficie, ale regularne szczotkowanie minimalizuje ten proces.

Ćwiczenia fizyczne są niezbędne. Zalecane są spacery dwa razy dziennie przez co najmniej godzinę. Brak odpowiedniej stymulacji fizycznej i psychicznej będzie stresował Shikoku, powodując niespokojne i niesforne zachowanie.

Pielęgnacja

Pielęgnacja Shikoku jest łatwa, zwłaszcza że ich gęsta, szorstka sierść oczyszcza się sama. Zaleca się szczotkowanie raz w tygodniu, używając grzebieni o różnej długości i grubości zębów. W okresie linienia miękki podszerstek wypada w kępkach i łatwo go wyczesać. Kąpać psa nie częściej niż raz na 2-3 miesiące. Czyścić uszy i przycinać szybko rosnące pazury w razie potrzeby. Szczotkować zęby co najmniej raz w tygodniu.

Dieta

W Japonii wielu hodowców i właścicieli psów przeszło na komercyjną karmę, podczas gdy niektórzy nadal karmią je karmą naturalną. Należy jednak pamiętać, że naturalna karma w tym kraju różni się nieco od naszej. Na przykład, psy pozyskują większość białka z owoców morza i drobiu. Ryby zawierają substancje zapobiegające rozwojowi demencji. Komercyjna karma dla psów ich nie zawiera. Co więcej, w innych krajach naturalne diety nie zawierają odpowiedniej ilości ryb, co może prowadzić do demencji u starszych psów. Niezrównoważona dieta może również powodować problemy trawienne i sercowo-naczyniowe, dlatego kupując Shikoku, należy zwrócić szczególną uwagę na żywienie.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Shikoku to silne, zdrowe, odporne psy, które dobrze adaptują się do różnych warunków życia. Rzadko chorują, ale do typowych problemów zdrowotnych należą:

Alergiczne zapalenie skóry;
Nerwoból;
Dysplazja stawu biodrowego i łokciowego;

Przy dobrej opiece średnia długość życia Shikoku wynosi 10–13 lat.

Wybór szczeniaka Shikoku i jego cena

Rasa ta jest dość rzadka nawet w swojej ojczyźnie. Inne kraje niechętnie hodują Shikoku. Inna mentalność panująca w Japonii uniemożliwia pełne docenienie walorów tych psów, tak jak to się dzieje w Kraju Kwitnącej Wiśni. W Europie istnieje kilka hodowli, a jedna z największych znajduje się w Estonii. W Rosji jest kilku przedstawicieli tej rasy, ale nikt nie zajmuje się poważnie ich hodowlą.

Jeśli zależy nam na nabyciu doskonałego przedstawiciela rasy, lepiej pomyśleć o zakupie psa pochodzącego z jej historycznej ojczyzny.

Jednak w tym przypadku mogą wystąpić problemy z uzyskaniem dokumentów eksportowych. Bez nich w Rosji można uzyskać zarejestrowany rodowód dla psów, znany również jako certyfikat „null” (zero), ale ta opcja nie jest odpowiednia dla każdego. Średnia cena rynkowa szczeniaka Shikoku w Japonii wynosi 100 000-200 000 jenów, czyli około 6000-12 000 dolarów.