Husky syberyjski
Husky syberyjskie to psy zaprzęgowe rasy północnej, których proporcje i wygląd idealnie odzwierciedlają równowagę szybkości, siły i wytrzymałości. Są one stworzone do ciągnięcia lekkich ładunków na krótkich dystansach z umiarkowaną prędkością. Cechą charakterystyczną husky jest bardzo gęsta, bezwonna sierść. Psy rasy północnej były historycznie trzymane na wolności, żyły w sforach i żywiły się głównie samodzielnie, kierując się instynktem łowieckim. Pies prowadzący zawsze miał prawo do własnego zdania i mógł podejmować decyzje bez ingerencji człowieka.
Treść
Historia pochodzenia
Nikt nie wie na pewno, kiedy dokładnie ludzie zaczęli używać psów jako psów zaprzęgowych. Pewne jest, że ludy północy używają psów zaprzęgowych od ponad 1500 lat. Uważa się, że husky syberyjski został wyhodowany przez Czukczów, ale niektórzy uważają, że rasa ta rozwinęła się niezależnie, a jej odizolowane istnienie przez wiele stuleci pozwoliło jej zachować czystość.
Na początku XX wieku rosyjski handlarz futrami przywiózł z Syberii na Alaskę kilka psów, aby brały udział w wyścigach zaprzęgowych. Na półwyspie nazywano je „myszami syberyjskimi” ze względu na niewielkie rozmiary i pospolite umaszczenie, ale ceniono je za siłę, wytrzymałość i inteligencję.
W latach 30. XX wieku w Ameryce powstał pierwszy klub rasy i przyjęto wzorzec rasy. Aby poprawić cechy wyścigowe husky syberyjskiego, zaczęto krzyżować je z najlepszymi okazami rodzimych ras alaskańskich. Powstałe w ten sposób psy osiągały znakomite wyniki w wyścigach psów zaprzęgowych, ale nie posiadały innych cech użytkowych. Obecnie husky syberyjskie klasyfikowane są jako odrębna grupa mieszańców – husky syberyjskie – które nie są uznawane przez FCI ze względu na skrajną heterogeniczność ras.
Doskonały, przystępny i zwięzły film o rasie z serii 101Dogs serwisu AnimalPlanet – ale tłumacz trochę zawodzi, tłumacząc „Siberian Husky” jako „Łajka”. Takie dziwactwa są powszechne, a ponieważ wszystkie inne słowa są przetłumaczone poprawnie, możesz to zignorować.
Wygląd i standard
Siberian Husky to średniej wielkości, zwarty pies. Mierzy 50-60 cm w kłębie i waży do 30 kg. Głowa jest średniej długości, zwężająca się ku czubkowi nosa. Stop jest wyraźnie zaznaczony. Uszy są trójkątne, wysoko osadzone, średniej wielkości i stojące, z lekko zaokrąglonymi końcami. Oczy są w kształcie migdałów i mogą być dowolnego koloru; heterochromia (oczy w różnych kolorach) jest powszechna. Szyja jest średniej długości i lekko wysklepiona. Łopatki są ustawione pod kątem 45 stopni do poziomu. Klatka piersiowa jest mocna, głęboka, ale niezbyt szeroka. Tylne i przednie kończyny są ustawione umiarkowanie szeroko, proste i równoległe. Przednie łapy mają wilcze pazury, ale nie są one szczątkowe i zazwyczaj nie są usuwane. Ogon jest dobrze owłosiony, przypominający lisa. Osadzony tuż poniżej linii grzbietu, noszony w dół, nie zakręcony ani nie leżący na grzbiecie.
Zgodnie ze standardem rasy, husky syberyjskie występują praktycznie w każdym umaszczeniu. Czarno-białe jest uważane za najpopularniejsze. Powszechne są również brązowo-białe, płowe, całkowicie czarne lub białe, srebrzyste oraz czarno-podpalane. Maska wokół głowy i pionowy pas na czole są typowe, ale nie są wymagane.
Sierść husky'ego jest krótka i bardzo gęsta, z grubym, miękkim podszerstkiem. Włos okrywowy jest gładki. Dopuszczalne jest przycinanie między palcami i po bokach. Chód husky'ego jest płynny i lekki, a rasa charakteryzuje się chodem o charakterystycznym, chwiejnym kształcie.
Szkolenie
Husky syberyjskie to psy inteligentne i bystre, ale jednocześnie bardzo niezależne i samodzielne. Aby nauczyć je czegokolwiek, trzeba je nie tylko wyszkolić, ale także zaangażować w naukę. Co więcej, pies nigdy nie będzie wykonywał poleceń właściciela, jeśli nie będzie go uważał za przywódcę „stada”. To prawdopodobnie jest przyczyną błędnego przekonania, że są one nieuleczalne.
Husky rozpoczynają szkolenie w młodym wieku. Przez długi czas będą niechętnie wykonywać polecenia, ale w miarę dojrzewania stają się coraz lepsze. Pełen rozwój fizyczny i psychiczny osiągają dopiero w wieku 2-3 lat. Husky zawsze dążą do niezależności, okazując cały swój upór. Posłuszeństwo można osiągnąć na dwa sposoby: albo celowo stając się przywódcą stada, albo stosując kontrolę fizyczną, a konkretnie nie spuszczając psa ze smyczy.
W przeciwieństwie do ras pracujących, husky nie da się zmusić ani wymusić skrajnego posłuszeństwa, dlatego rzadko widuje się je na zawodach posłuszeństwa. Aby utrzymać dobrą kondycję, husky syberyjskie wymagają regularnych, długich spacerów, energicznej zabawy i intensywnego treningu, takiego jak biegi z przeszkodami. Lubią jogging lub jazdę na rowerze, ale potrzebują również swobodnego poruszania się. Większość husky bardzo mocno ciągnie na smyczy – naturalny instynkt doskonalony przez wieki. Kolczatki lub obroże zaciskowe nie zatrzymają psa i są potencjalnie niebezpieczne, zwłaszcza dla szczeniąt. Właścicielom zaleca się zakup specjalnych szelek i korygowanie tego zachowania poprzez odpowiednie szkolenie.
Charakter i portret psychologiczny
Husky syberyjskie mają silny, zrównoważony temperament. Są inteligentne i bardzo przyjazne. Czasami nazywane są nawet wielkimi kotami: te psy są niezależne i samowystarczalne, nigdy nie są przylepne i uwielbiają być w centrum uwagi. Są również bardzo czyste i reagują na pieszczoty. Szczekają bardzo rzadko i cicho, ale zazwyczaj chętnie śpiewają ulubioną melodię lub wyją, gdy mają na to ochotę.
Husky raczej nie będą w stanie bronić swoich właścicieli, a tym bardziej ich mienia, więc nie ma sensu liczyć na to, że wykształcą w sobie cechy stróżujące.
Konserwacja i pielęgnacja
Chociaż husky syberyjskie to przede wszystkim silne i odważne psy północne, dobrze adaptują się do każdego środowiska, nie tylko klimatycznego. Husky z łatwością żyją w małym mieszkaniu, jeśli właściciel zapewni im odpowiednią ilość ruchu, i będą się dobrze czuły w kojcu z ocieploną budą.
Jedyne, do czego absolutnie nie powinny być przykute, to łańcuch. Aktywne i ciekawskie, uwielbiają kopać doły, gryźć wszystko, co napotkają, i siać spustoszenie, jeśli nie mają czegoś pożytecznego do zajęcia.
Husky dobrze dogadują się z innymi psami, ale nie z mniejszymi zwierzętami. Wynika to z ich bardzo silnego instynktu myśliwskiego. Jeśli szczeniak nie zostanie od najmłodszych lat nauczony obchodzenia się z małymi zwierzętami – gryzoniami, ptakami, a czasem nawet kotami – istnieje duże prawdopodobieństwo, że pewnego dnia je zabije. Husky dobrze dogadują się z dziećmi; nie skrzywdzą nawet najmniejszego dziecka i pozwolą mu wmieszać się w każde niebezpieczeństwo.
Husky syberyjskie są łatwe w pielęgnacji. Aby ich sierść wyglądała pięknie, należy je regularnie szczotkować. Do tego celu nadają się szczotki druciane z zaokrąglonymi zębami lub metalowe grzebienie. Husky linieją sezonowo. Kąpiele są rzadkie, nie częściej niż raz lub dwa razy w roku. Tylko psy o śnieżnobiałym kolorze mogą wymagać częstszych kąpieli.Bardzo ważne jest, aby przyzwyczajać szczeniaka do zabiegów higienicznych od najmłodszych lat.W przeciwnym razie dorosły, niezależny pupil może po prostu nie pozwolić ci nic z sobą zrobić. Sierść husky'ego jest praktycznie bezwonna; może się rozwinąć tylko wtedy, gdy pies często kąpie się pod prysznicem lub w wodzie w cieplejszych miesiącach.
Dieta i zdrowie
Husky syberyjskie są bardzo wrażliwe na wszelkie zmiany rodzaju lub jakości pożywienia. Można je karmić karmą naturalną lub karmą gotową. Mięso powinno stanowić co najmniej 60% ich diety, a pozostałą część stanowić zboża i warzywa. Owoce i fermentowane produkty mleczne można dodawać w niewielkich ilościach, pod warunkiem ich strawności. Karmy gotowe należy dobierać indywidualnie, po konsultacji z hodowcą lub lekarzem weterynarii. Dorosłe psy, zwłaszcza samce, które wyczują ruję u suki, mogą odczuwać przejściową utratę apetytu, która zazwyczaj ustępuje w ciągu 1-2 dni.
Psy szybko przystosowują się do określonego harmonogramu karmienia, którego należy ściśle przestrzegać. Ważne jest również, aby nie przekarmiać swojego pupila. Jeśli wolisz karmić swojego psa karmą komercyjną, zdecydowanie warto sięgnąć po wysokiej jakości karmę holistyczną lub przynajmniej karmę super premium.
Husky syberyjskie są na ogół zdrowe. Jeśli mają odpowiednią ilość ruchu i zbilansowaną dietę, ich właściciele powinni jedynie odwiedzać lekarza weterynarii w celach profilaktycznych. Katrofagia, czyli połykanie kału, jest częstą przypadłością u husky syberyjskich, co zwiększa ryzyko zarażenia pasożytami jelitowymi. W wieku dorosłym są podatne na choroby oczu (zaćmę, dystrofię rogówki, jaskrę). Długość życia wynosi 12-15 lat.
Wybór szczeniaka i ceny
Husky syberyjskie, w pewnym sensie, stały się ofiarami swojego atrakcyjnego wyglądu. Większość ludzi wybiera tę rasę wyłącznie ze względu na jej wygląd, pogodne usposobienie, dobry charakter i inteligencję, ale te psy nie są dla każdego. Husky są całkowicie nieodpowiednie dla osób zapracowanych, prowadzących siedzący tryb życia i o łagodnym usposobieniu. Rasa ta wymaga właściciela, który będzie umiał ją poprowadzić i zapewni jej niezbędną dawkę ruchu.
Przed zakupem szczeniaka warto obejrzeć cały miot w wieku 4-6 tygodni. W tym wieku psy zaczynają się już bawić, poznawać otoczenie i okazywać swój temperament. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na warunki bytowania i rodziców. Szczenięta powinny być w miarę dobrze odżywione, czyste i aktywne, z doskonałym apetytem. Dokładnie sprawdź ich oczy, uszy i nos pod kątem ewentualnych wydzielin i brudu. Adopcja szczenięcia jest możliwa w wieku 1,5-2 miesięcy.
Szczeniaka syberyjskiego husky bez rodowodu można kupić za 500–800 dolarów, Czasami taniej jest kupić od kogoś innego, ale nikt nie może zagwarantować czystości rasy.Psy o doskonałym rodowodzie będą kosztować od 800 dolarów wzwyż, ale z reguły cena husky'ego nie przekracza 1500 dolarów.
Zdjęcia
Zdjęcia husky syberyjskich:
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz