Szwajcarski pies gończy
Gończy szwajcarski to rasa dużego psa myśliwskiego o charakterystycznym wyglądzie, ceniona za swoje walory użytkowe: doskonały węch, wytrwałość i pasję. Wykorzystywane są do polowań na lisy, sarny, zające i dziki. Są zwinne, posłuszne, czułe i lojalne. Istnieją cztery odmiany tej rasy: lucerna, szwajcarska, berneńska i jurajska, które są praktycznie identyczne pod każdym względem, z wyjątkiem umaszczenia.
Treść
Historia pochodzenia
Gończy szwajcarski ma długą historię. Już w średniowieczu rasa ta słynęła z walorów użytkowych i była znana daleko poza granicami Szwajcarii. Jej wygląd pozostał praktycznie niezmieniony od tamtej pory, co można zobaczyć na gobelinach i obrazach.
Psy gończe szwajcarskie wykorzystano w rozwoju psów estońskich, fińskich, hamiltonowskich i innych.
W połowie XIX wieku istniało pięć odmian gończych szwajcarskich: berneński-lucerneński, schwyz, jurajski i turgowijski. Każda z nich miała własny wzorzec. W 1909 roku opisy zostały zrewidowane z powodu wyginięcia gończego turgowijskiego. W 1933 roku przyjęto jeden wzorzec dla pozostałych czterech. W 1954 roku rasa została oficjalnie uznana przez FCI.
Zastosowanie w polowaniu
Psy gończe szwajcarskie są wykorzystywane do polowań na zające, lisy, sarny i, rzadziej, dziki. Charakteryzują się doskonałym węchem, wytrwałością, popędem i niezależną postawą do pracy, a jednocześnie są bardzo posłuszne. Często rozpoczynają pracę w pierwszym roku życia. Mogą polować samotnie lub w zaprzęgach.
Spokojnie podążają za zapachem. Napotykając zwierzynę, zachowują dystans. Są wytrzymałe, inteligentne i mają doskonałe umiejętności nawigacyjne, co pozwala im polować praktycznie na każdym terenie łowieckim. Polują głośnym, przenikliwym szczekaniem.
Wygląd
Gończy szwajcarski to silny, średniej wielkości pies o wyrazistym pysku i długich, opadających uszach. Jest silny i wytrzymały. Dymorfizm płciowy jest wyraźny.
- Wysokość w kłębie samców: 49-59 cm;
- Wysokość w kłębie suk wynosi 47-57 cm.
Czaszka jest wydłużona, szczupła i dość zaokrąglona. Na czaszce nie ma bruzdy czołowej ani fałd. Stop jest wyraźny. Kufa jest wąska, z prostym lub lekko wypukłym grzbietem nosa. Skóra nosa jest czarna, z szeroko rozwartymi nozdrzami. Szczęki są silne. Zgryz nożycowy. Oczy są owalne, średniej wielkości i ciemne. Krawędzie powiek są pigmentowane i przylegają do siebie. Uszy są wiszące, osadzone poniżej poziomu oczu i długie, sięgające co najmniej do czubka nosa. Szyja jest długa, z luźną skórą na gardle.
Ciało jest silne, stosunek długości do wysokości wynosi 1,15/1. Grzbiet prosty. Lędźwie giętkie. Zad długi, lekko opadający. Kości biodrowe niewidoczne. Klatka piersiowa głęboka, sięgająca do łokci. Brzuch umiarkowanie podkasany. Ogon średniej długości, zwężający się ku szablastemu końcowi. Kończyny muskularne, suche, o średniej kości. Łapy zaokrąglone, z dobrze wysklepionymi palcami. Opuszki gęste i twarde.
Skóra jest elastyczna i cienka. Sierść krótka i przylegająca do ciała. Na uszach i głowie jest cieńsza i krótsza.
Typy psów gończych szwajcarskich w obrębie rasy:
W zależności od umaszczenia wyróżnia się cztery rodzaje psów tej rasy, których nazwy pochodzą od kantonów pochodzenia:
- Berneński pies gończy jest trójkolorowy. Czarne łaty i jaskrawoczerwone podpalane znaczenia znajdują się na białym tle. Dopuszczalne są czarne cętki.
- Pies gończy jurajski (Bruno) – czarny z jaskrawoczerwonymi znaczeniami lub siodłowy. Dopuszczalne drobne białe plamki, czarne lub szare cętki.
- Lucernehound ma srebrzysto-niebieską sierść z czarnymi plamami lub czarnym płaszczem i jaskrawoczerwonymi, podpalanymi znaczeniami. Maść powstaje z połączenia siwych i białych włosów.
- Pies rasy Schwyz ma białe tło z rozproszonymi pomarańczowymi plamkami. Pomarańczowe plamki są dopuszczalne na białym tle. Możliwy jest również jednolity czerwony kolor.
Charakter i zachowanie
Swissy jest czuły, posłuszny i lojalny. Nawiązuje silne więzi ze wszystkimi członkami rodziny i rozwija się w towarzystwie. Dobrze dogaduje się z dziećmi, jeśli jest odpowiednio wyszkolony. Większość przedstawicieli tej rasy jest przyjazna wobec obcych; niektóre mogą być nieufne, ale nigdy nie okazują agresji.
Instynkt łowiecki ujawnia się już w bardzo młodym wieku.
Psy gończe szwajcarskie zawsze były trzymane w dużych sforach, więc dobrze dogadują się z innymi psami. Nie są zbyt terytorialne. Gdy ktoś zbliża się do domu, pies szczeka, a następnie wita przybysza merdającym ogonem. Z tego powodu nie mogą być uważane za dobre psy stróżujące, a tym bardziej obronne. Psy gończe szwajcarskie dobrze dogadują się z kotami domowymi i innymi zwierzętami, ale nie dotyczy to zwierząt przebywających poza domem.
Mając typowy dla psów gończych charakter, Swissy potrafią być uparte i niezależne. Zazwyczaj dobrze reagują na pozytywne metody szkolenia. Wymagają konsekwentnego i stanowczego szkolenia, a także zróżnicowanej socjalizacji. Są dość wrażliwe i niezależne. Tylko bliski kontakt z właścicielem pomoże im stać się posłusznym towarzyszem.
Funkcje treści
Swissy dobrze adaptuje się do różnych warunków życia. Najlepiej czuje się w domu z dużym ogrodem i w towarzystwie innych psów myśliwskich. Można go trzymać na zewnątrz przez cały rok, w przestronnym wybiegu z dobrze izolowaną budą lub w mieszkaniu.
Wymaga dużo ruchu. Psy pracujące powinny być regularnie wyprowadzane na spacery, ale nawet jako zwierzęta domowe powinny mieć możliwość biegania i ćwiczenia umiejętności łowieckich podczas gier lub spacerów.
Sezonowe linienie jest umiarkowane. Niewielkie linienie występuje przez resztę roku. Szczotkowanie raz w tygodniu lub rzadziej jest wystarczające. Kąpiel w razie potrzeby. Pielęgnacja uszu i oczu jest niezbędna. Zalecane jest również cotygodniowe szczotkowanie zębów. Pazury zazwyczaj same się ścierają.
Zdrowie i oczekiwana długość życia
Niewiele jest informacji na temat zdrowia psów gończych szwajcarskich. Znanych jest kilka chorób dziedzicznych:
- dysplazja stawu biodrowego;
- dysplazja łokcia;
- zaćma;
- postępujący zanik siatkówki;
- wywinięcie i odwrócenie powiek;
- zwichnięcie rzepki;
- predyspozycje do infekcji ucha i oczu.
Długość życia wynosi 10-12 lat.
Gdzie kupić szczeniaka szwajcarskiego gończego
W Rosji jest niewiele gończych szwajcarskich. Pierwszy oficjalny miot został wyhodowany w 2017 roku z psów importowanych z Czech. Osobom poszukującym szczenięcia po pracujących rodzicach zaleca się rozpoczęcie poszukiwań hodowcy za pośrednictwem klubów krajowych lub klubów hodowlanych. Różne rasy są popularne w różnych krajach. Na przykład we Francji i Szwajcarii najpopularniejszy jest gończy brunoński. We Włoszech dominuje gończy schwyz.
Cena
W Szwajcarii cena szczeniaka gończego szwajcarskiego wynosi 800–1200 euro.
Zdjęcia i filmy
Więcej zdjęć chartów szwajcarskich znajdziesz w galerii. Pierwsze osiem zdjęć przedstawia psy czterech typów ras w następującej kolejności:
Film o rasie psów gończych szwajcarskich
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz