Saluki (Perski Chart)

Saluki to wzór orientalnej gracji i tajemniczości, jedna z najstarszych i najczystszych ras psów, a mimo to wciąż dość rzadka. Inne nazwy tej rasy to gazela lub chart perski. Psy te mają swoją unikalną osobowość i wymagania pielęgnacyjne, przez co nie nadają się dla każdego właściciela.

Historia pochodzenia

Przez wieki charty towarzyszyły nomadom i były niezbędnymi towarzyszami polowań na rozległych równinach Bliskiego Wschodu. Dla Arabów utrzymanie czystości rasy było kluczowe. Psy te były cenione i nigdy nie sprzedawane, a jedynie wręczane znajomym w prezencie. Najwyraźniej saluki jest ogniwem pośrednim między rasami azawakh i sloughi. Ich historia przed XIX wiekiem jest zawiła, kontrowersyjna i niepewna, co uniemożliwia kynologom sformułowanie jednolitego rozumienia ich rozwoju i formowania.

Saluki pojawiły się w Europie po wyprawach krzyżowych, ale zniknęły w cień wśród innych ras. Zainteresowanie nimi odżyło dopiero po wystawie Crufts w 1913 roku. W 1922 roku rasa została uznana przez Brytyjski Kennel Club, utworzono klub rasy, a nazwa chart perski została oficjalnie zatwierdzona. Saluki znane są również jako psy gazele. charty, co podkreśla ich przeznaczenie i użytkowanie w ich historycznej ojczyźnie. W 1927 roku rasa została uznana w Stanach Zjednoczonych. W Związku Radzieckim niewiele wiedziano o saluki, ale można powiedzieć, że rasa ta była spotykana, a nawet brała udział w niektórych wystawach. Celowy import i hodowla saluki w Rosji rozpoczęła się dopiero pod koniec lat 90. Przedstawiciele rasy byli importowani głównie z Europy do Moskwy i Petersburga.

Film o rasie psów Saluki:

Wygląd i standardy

Saluki sprawiają wrażenie szlachetności i wysokiej jakości. Są pełne gracji, zwinne i szybkie, o płynnych, lekkich i sprężystych ruchach. Osiągają 60-70 cm wysokości i ważą średnio 15-25 kg, a samce dochodzą do 30 kg.

Głowa i pysk

Czaszka dopasowana do kufy: długa i wąska. Stop jest lekko zaznaczony. Płatek ucha powinien pasować do umaszczenia: czarnego lub brązowego. Uzębienie mocne i kompletne, z prawidłowym zgryzem. Oczy owalne, brązowe (jasne lub ciemne). Uszy osadzone wysoko, ruchome i dość długie. W spoczynku zwisają i przylegają do głowy.

Rama

Szyja jest giętka, długa i muskularna. Długość ciała jest mniej więcej równa wysokości. Klatka piersiowa jest umiarkowanie wąska, głęboka i długa. Grzbiet szeroki i równy. Lędźwie lekko wysklepione. Biodra szeroko rozstawione. Linia dolna dobrze podkasana. Ogon długi, nisko osadzony i noszony luźno, zagięty. Kończyny długie, szczupłe, kątowane prawidłowo i wyraźnie. Łapy i palce umiarkowanej długości.

Płaszcz, kolory

Sierść saluki jest bardzo miękka, gładka i jedwabista. Nie ma podszerstka. Sierść jest krótka, a tylko niektóre osobniki mają pióra na uszach, ogonie, klatce piersiowej i nogach, co prowadzi do powstania dwóch odrębnych typów rasy:

• Długowłosy;
• Gładkowłosy;

Prawie każdy kolor jest akceptowalny, ale pręgowany jest niepożądany. Najpopularniejsze to:

• Biały;
• Jasnożółty;
• Czarny i podpalany;
• Siwy.

Charakter i portret psychologiczny

Saluki mają bardzo upartą, spokojną, ale łatwo pobudliwą naturę. Generalnie są to psy spokojne, przyjazne i nieagresywne, powściągliwe w okazywaniu emocji, umiarkowanie ostrożne i ciekawskie. Zawsze są samowystarczalne i niezależne, ale potrafią być dość uparte. Jest to szczególnie widoczne w okresie rozwoju, do około drugiego roku życia. Saluki są spokojne lub przyjacielskie wobec obcych, ale w razie potrzeby staną w swojej obronie, a nawet swojej rodziny.

Saluki to przede wszystkim chart z dobrze rozwiniętym instynktem łowieckim, ale może spokojnie obyć się bez tego zajęcia, jeśli właściciel poświęci mu wystarczająco dużo czasu i uwagi oraz zapewni mu aktywność, która sprawia mu przyjemność.

Saluki są bezpieczne dla rodzin z dziećmi. Są bardzo łagodne i ostrożne w stosunku do małych dzieci. Nie zaleca się jednak pozostawiania dziecka z psem całkowicie bez nadzoru; nawet cierpliwy saluki może niechcący wyrządzić krzywdę. Chętnie bawią się ze starszymi dziećmi, ale raczej nie będą postrzegać ich jako autorytetu, któremu należy się posłuszeństwo.

Saluki dobrze dogadują się z innymi psami, o ile nie przeszkadza im towarzystwo. Czują się bardziej komfortowo w towarzystwie niż samotnie, zwłaszcza w towarzystwie innych saluki. Małe zwierzęta i ptaki pozostają potencjalną zdobyczą dla psa myśliwskiego, niezależnie od tego, jak dobrze wyszkolony. Saluki są zazwyczaj powściągliwe w stosunku do kotów domowych, ale nigdy nie przepuszczą okazji, by pogonić bezpańskiego kota.

Trening i ćwiczenia

Proces szkolenia i wychowania saluki będzie wymagał od właściciela znacznego wysiłku i cierpliwości. Nie wynika to z głupoty saluki; wręcz przeciwnie, są to wyjątkowo inteligentne, niezależne psy z własnym zdaniem. Szybko uczą się zasad panujących w domu i dostosowują się do tempa życia rodziny, ale osiągnięcie idealnego posłuszeństwa (zwłaszcza na zewnątrz) jest praktycznie niemożliwe; należy uszanować wolę psa. Ta rasa może być bardzo wymagająca dla nowicjusza i pomoc doświadczonego trenera może być niezbędna.

Saluki wymagają dwóch spacerów, każdy trwający 40-60 minut. Można również skrócić poranny spacer i zapewnić mu pełny trening wieczorem. Idealnie byłoby, gdyby pies miał możliwość biegania bez smyczy po zróżnicowanym terenie.

Polowanie z chartami

Saluki, podobnie jak inne charty, polują zgodnie z zasadą „złap i zabij”. Człowiek jest w tym „pojedynku” jedynie obserwatorem. Potrzebna jest otwarta przestrzeń, pies i cel. Cel może stanowić wszystko, co biegnie i nie poluje, zazwyczaj zające i lisy. Chart perski może długo gonić zwierzynę, ale jest również niezwykle wrażliwy na teren i potrafi dostrzegać przeszkody podczas pościgu. Dla większości chartów połączenie wszystkich tych cech u jednego psa jest rzadkością. Saluki najlepiej polują w stadach po trzy lub cztery psy.

Obecnie ten rodzaj polowań nie cieszy się dużą popularnością, a w wielu krajach europejskich jest wręcz zakazany. Alternatywnie, psy są zachęcane do udziału w coursingach lub wyścigach.

Treść

Chart perski powinien mieszkać wyłącznie w domu lub mieszkaniu. Nie nadaje się do klatki ani kojca. Co ważniejsze, w pobliżu domu powinno znajdować się odpowiednie miejsce, gdzie pies może swobodnie biegać, nie ryzykując potrącenia przez pojazdy. Może to być park, las lub duży, pusty teren z dala od ruchu ulicznego. Chociaż możliwe jest prowadzenie psa na smyczy, na przykład podczas przejażdżek rowerowych po zróżnicowanym terenie, bez swobodnego wybiegu pies z pewnością nie będzie zadowolony.

Ubrania Saluki

Saluki nie są podatne na przemarzanie przy najmniejszym spadku temperatury czy wietrze, ale w deszczową i mroźną pogodę potrzebują odpowiedniego ubioru. Może to być kombinezon lub koc, ale kluczem jest to, aby nie krępował ruchów. W ekstremalnie zimne dni warto również chronić uszy i łapy psa.

Opieka nad saluki

Sierść saluki jest bardzo cienka i miękka, więc nigdy nie pachnie jak pies, ale jest mniej odporna na kurz, brud i wilgoć. Kąp psa co tydzień szamponem i odżywką, a następnie dokładnie osusz ręcznikiem i wyszczotkuj wilgotną sierść. Jeśli w domu jest chłodno, możesz użyć suszarki do włosów ustawionej na ciepłą temperaturę. Do czesania nadaje się dobra szczotka do masażu lub specjalna rękawica dla psów o gładkiej sierści. Jeśli kołtuny tworzą się bardzo szybko, należy zmienić dietę psa lub zmienić jego kosmetyki pielęgnacyjne. Szampon powinien być delikatny, a odżywka bogata i odżywcza. Niewłaściwie dobrane kosmetyki pielęgnacyjne mogą prowadzić do przesuszenia sierści i powstawania kołtunów.

Długość i gęstość sierści u saluki długowłosego jest uwarunkowana przez naturę. Nie ma metod jej hodowli.

Oprócz pielęgnacji sierści, właściciele powinni zwrócić uwagę na stan uszu, oczu i zębów. Warto przyzwyczaić szczeniaka do używania szczoteczki i pasty do zębów od najmłodszych lat. Oczy i uszy należy regularnie sprawdzać pod kątem zabrudzeń i czyścić w razie potrzeby.

Odżywianie saluki

Saluki zazwyczaj nie są wybredne w jedzeniu, co pozwala właścicielom na utrzymanie zbilansowanej, naturalnej diety, uzupełnionej o suplementy witaminowo-mineralne. W razie potrzeby dostępna jest sucha karma pełnoporcjowa premium lub super premium. Pomimo szczupłej budowy, saluki mają bardzo dobry apetyt, ale nie są skłonne do przejadania się. Saluki mogą być karmione dietą o niższej zawartości białka niż inne rasy. Jednak ich dieta może być bogatsza w tłuszcze, szczególnie w chłodne dni.

Zdrowie, choroby i oczekiwana długość życia

Saluki są uważane za rasę genetycznie czystą, więc nie cierpią na typowe choroby dziedziczne występujące u wielu innych psów. Najczęstszymi problemami są alergie i urazy sportowe. W podeszłym wieku mogą rozwinąć się nowotwory. Saluki są często wrażliwe na znieczulenie. Podobnie jak inne psy, wymagają regularnej opieki. środki weterynaryjne i zapobiegawczeŚrednia długość życia wynosi 13-15 lat.

Warto pamiętać, że około 60% zgonów jest spowodowanych wypadkami drogowymi. Po wyczuciu zapachu i osiągnięciu prędkości 50 km/h pies może wybiec na jezdnię i zostać przejechany.

Wybór szczeniaka i cena

Kupno szczeniaka saluki pod wpływem impulsu jest mało prawdopodobne. Rasa ta jest bardzo rzadka, a nieliczni hodowcy, którzy istnieją, są bardzo wymagający wobec potencjalnych właścicieli. Często odmawiają sprzedaży psa, jeśli uważają, że nie są w stanie zapewnić mu dobrych warunków życia.

Szczeniak saluki z odpowiednimi dokumentami i dobrym rodowodem kosztuje średnio 40 000 rubli. Import saluki z zagranicy kosztuje zazwyczaj dwa razy więcej, około 1800-2000 dolarów.

Zdjęcia

Zdjęcia szczeniąt i psów rasy chart perski:

Przeczytaj także:

• Sloughi (charcik arabski)
• Coonhound
• Chart węgierski (agar madziarski)