Rosyjski spaniel myśliwski

Rosyjski spaniel myśliwski to jedyny domowy pies myśliwski. Wykorzystywany jest do polowań na różne gatunki ptactwa łownego, czasami w poszukiwaniu krwi. Oprócz tego, że jest dobrym psem pracującym, rosyjski spaniel jest również wspaniałym psem do towarzystwa. Rasa ta nie jest uznana przez FCI, ale jest zarejestrowana w RKF.

Historia pochodzenia

Na świecie istnieje ponad 10 ras spanieli, a rosyjski spaniel myśliwski cieszy się dużą popularnością i jest bardzo użyteczny. Ponieważ rasa ta nie jest uznawana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną, jej populacja poza ojczyzną i WNP jest bardzo ograniczona.

Pierwsze spaniele przywieziono do Rosji głównie kokeryPrzywiezione z Anglii, należały do ​​rodziny królewskiej. Te małe psy były wykorzystywane do polowań na bażanty, co było wówczas bardzo modne w Europie Zachodniej.

Większość importowanych spanieli to cocker spaniel, który jednak nie radził sobie dobrze w warunkach rosyjskich. Dlatego na początku XX wieku hodowcy zaczęli selekcjonować do hodowli psy o bardziej temperamentnym charakterze i długich nogach, dodając im również krew springerów. Pod koniec lat 30. XX wieku ukształtowała się zróżnicowana populacja, która nie odpowiadała standardowi żadnej istniejącej rasy, ale miała wiele wspólnych cech. Wysiłki hodowlane koncentrowały się w Leningradzie i Moskwie, a kilka psów w Swierdłowsku. W czasie wojny i po wojnie rozwój rosyjskiego spaniela został zahamowany, ale potem wznowiony z nową energią. Wstępny standard opracowano w 1949 roku, a następnie dwukrotnie go zrewidowano – w 1966 i 2000 roku.

Film o rasie psów rosyjski spaniel myśliwski:

https://youtu.be/O4PSW8w_AYY

Wygląd

Rosyjski spaniel myśliwski to mały, proporcjonalny pies o wydłużonym ciele i silnej, szczupłej sylwetce. Mięśnie są dobrze rozwinięte i umiarkowanie zaznaczone, skóra elastyczna i gęsta, a sierść długa.

Wzorzec rasy podkreśla kilka ważnych proporcji:

• Wysokość w kłębie u psów wynosi 40-45 cm, u suk – 38-43 cm.
• Długość skośna ciała (od przedniego występu mostka do guza kulszowego) wynosi 115-120% wysokości w kłębie u suk i 110-115% u samców;
• Wysokość do łokcia wynosi połowę całkowitej wysokości;
• Długość czaszki jest równa długości kufy.

Głowa jest umiarkowanie długa i szczupła. Czaszka widziana z góry jest owalna; z profilu linie czaszki i kufy są równoległe. Stop jest wyraźny, ale gładki. Kufa jest długa, nieco węższa od czaszki. Jest dobrze wypełniona pod oczami i lekko zwęża się w kierunku nosa, który powinien być czarny. Wargi są suche i napięte, pigmentowane w kolorze sierści. Zęby są mocne, zdrowe i kompletne. Zgryz nożycowy. Oczy są brązowe lub ciemnobrązowe, owalne, prosto osadzone i umiarkowanie duże. Jasnobrązowe oczy są dopuszczalne u psów brązowych i białych oraz brązowych. Uszy są długie, wiszące, przylegające do kości policzkowych, osadzone na wysokości oczu lub nieco wyżej. Małżowina uszna ma kształt płatka, jest bardzo ruchoma i powinna sięgać nosa.

Szyja jest umiarkowanie długa i owalna w przekroju poprzecznym. Linia grzbietu opada opadając od szyi do nasady ogona. Kłąb jest nieco wyższy niż wysokość kości krzyżowej. Grzbiet jest szeroki. Lędźwie lekko wysklepione. Zad jest umiarkowanej długości i lekko opadający. Ogon jest przedłużeniem zadu, gruby u nasady, ruchomy i prosty. W stanie spoczynku noszony jest na poziomie grzbietu; w stanie pobudzenia unosi się nieco wyżej. Klatka piersiowa jest umiarkowanie szeroka, głęboka i wystarczająco długa, z dobrze rozwiniętymi żebrami rzekomymi. Brzuch jest umiarkowanie podkasany, z płynnym przejściem do pachwiny. Kończyny są suche i dobrze kostne, proste i równoległe, widziane z przodu. Tylne kończyny są szerzej rozstawione niż przednie, z dobrze zaznaczonym kątowaniem. Łapy mają ściśle zwarte palce i są wysklepione.

U psów pracujących ogon może być przycięty do połowy.

Sierść składa się z podszerstka i włosa okrywowego. Włos okrywowy jest umiarkowanie długi, lśniący, prosty lub lekko falisty i przylega do ciała. Na głowie i przedniej stronie kończyn włos jest krótki i prosty. Jest umiarkowanie długi na karku, grzbiecie, bokach i zadzie. Zajmuje również spodnią stronę szyi, klatkę piersiową, brzuch i tylną część kończyn. Na spodniej stronie ogona i uszu upierzenie jest długie, miękkie i faliste. Między palcami włos jest gęsty, tworząc pędzelki.

Zabarwienie

Sierść rosyjskiego spaniela myśliwskiego może mieć wiele kolorów, co daje dużą różnorodność barw.

Dopuszczalne kolory sierści:

• Czarny - Ważne jest, aby psy o jednolitym czarnym umaszczeniu miały ciemne oczy i gładką, a nie kręconą lub falowaną sierść.
• Brązowy – bardzo rzadki we wszystkich odcieniach (wątrobiasty, kawowy, czekoladowy). Niestety, brązowe umaszczenie często wiąże się z niepożądanym futrem, które jest podatne na splątywanie i wymaga częstego przycinania. Oczy są zazwyczaj jasnobrązowe, a wszystkie te negatywne cechy są przekazywane potomstwu.
• Rudy to interesujący i obiecujący kolor, ale wciąż bardzo rzadki. Psy rude muszą mieć ciemny nos i ciemnobrązowe oczy.

Dla ułatwienia, kolory spanieli podzieliliśmy na grupy:

• Jednolita - może mieć białe znaczenia na gardle, klatce piersiowej, końcu ogona, brzuchu, łapach, pysku, czole lub nie mieć ich wcale.
• Srokaty – duże i małe plamy pojawiają się na jasnoszarym lub białym tle, pokrywając całe ciało. Kolor tych plam decyduje o wzorze sierści. Istnieją dwa rodzaje srokaty: kontrastowy i cętkowany. Powszechne są te same kolory, co w przypadku umaszczenia jednolitego. Najczęściej spotykane są psy czarne i srokate; są one łatwo widoczne podczas polowań o zmierzchu, a ich sierść jest zazwyczaj dobrej jakości.

Z wiekiem łaciate psy o kontrastowym umaszczeniu pokrywają się rzadkimi cętkami i w wieku 10 lat bardzo trudno je odróżnić od psów o jasnych cętkach.

• Podpalane znaczenia to czerwone znaczenia zlokalizowane w określonych miejscach: na uszach, policzkach nad oczami, łapach, klatce piersiowej i pod ogonem. Podpalane znaczenia występują u psów wszystkich maści. Nie są widoczne na czerwonym tle, ale psy mogą być nosicielami recesywnego genu, który je powoduje.

Charakter

Rosyjski spaniel myśliwski to pies pełen pasji, aktywny, wytrwały i silny, oddany właścicielowi, posłuszny i bardzo emocjonalny. Rasa charakteryzuje się zrównoważonym, aktywnym temperamentem i przyjaznym nastawieniem do ludzi. Niektóre psy mogą próbować dominować w stadzie, ale dzięki odpowiedniemu szkoleniu i silnemu właścicielowi, ta wada szybko ulega korekcie.

Ich terytorializm czyni je dobrymi psami stróżującymi, ale uważa się, że celowe pielęgnowanie agresji osłabia ich umiejętności łowieckie. Niechętnie dają się dotykać obcym, często się wycofują lub wiercą, ale generalnie nie warczą. Jeśli chodzi o ich zachowanie wobec innych zwierząt i dzieci, wiele zależy od socjalizacji i wychowania psa.

Trening i ćwiczenia

Spaniele są łatwe w szkoleniu, ale w młodym wieku, gdy szczenięta są nadpobudliwe i nieuważne, nie należy ich przemęczać. Spaniel wymaga stanowczej ręki i zdeterminowanego właściciela, który będzie z nim współpracował pomimo jego uporu i niezależności. Spaniele można rozpocząć po 4-5 miesiącach, ale dopiero po opanowaniu podstawowych komend posłuszeństwa.

Aktywność fizyczna powinna być bardzo wysoka. Psa należy wyprowadzać na spacer 2-3 razy dziennie, najlepiej przez co najmniej godzinę. Dobrze jest również, aby pupil miał możliwość swobodnego biegania na świeżym powietrzu bez smyczy.

Polowanie z rosyjskim spanielem

Rosyjski spaniel myśliwski to pies myśliwski używany do polowań na zwierzynę polną, leśną, bagienną i łąkową. Jest doskonałym pływakiem i nurkuje w poszukiwaniu rannych kaczek. Zadaniem psa jest zlokalizowanie ptaka, spłoszenie go, a następnie, na komendę, odzyskanie rannego ptaka. Choć rzadkie, rosyjskie spaniels są również wykorzystywane do węszenia krwi.

Myśliwi używają w kontaktach między sobą i na forach internetowych skrótu ROS w odniesieniu do rasy.

Styl pracy

Podczas poszukiwań spaniel porusza się lekkim, szybkim galopem. Preferowane jest poszukiwanie z góry, ale spaniel może opuścić głowę poniżej poziomu grzbietu podczas przechodzenia do tropienia. Dobrze wyszkolony pies określi optymalny schemat poszukiwań na podstawie terenu i kierunku wiatru. Utrzymuje stały kontakt ze swoim właścicielem, od czasu do czasu zerkając na niego, a w obszarach o wysokiej roślinności wyskakuje z trawy, wydając przy tym pikujący dźwięk. Pozwala mu to wychwycić zapachowe prądy powietrza i wizualnie określić położenie właściciela. Gdy spaniel wyczuje zdobycz, nagle się ożywia i informuje myśliwego o miejscu pobytu ptaka. Gdy się podnosi, pies zatrzymuje się. Powalony ptak jest szybko lokalizowany i podnoszony delikatnym chwytem.

 

Funkcje treści

Spaniele nie przystosowują się dobrze do życia na zewnątrz. Nie tylko mogą przemarznąć w ekstremalnych temperaturach, ale także wymagają stałego kontaktu i interakcji z właścicielem. Rasa ta jest polecana osobom planującym trzymać psa w domu lub mieszkaniu. Skala szkód, jakie może wyrządzić szczeniak w okresie wzrostu, zależy od jego charakteru. Dorosłe psy są zazwyczaj spokojne w mieszkaniach. Ich jedyną wadą jest linienie, które może być wszechobecne w sezonie linienia. Jeśli pies jest zadbany i regularnie kąpany, nie będzie wydzielał nieprzyjemnego zapachu.

Procedury pielęgnacyjne i higieniczne

Pielęgnacja spanieli obejmuje regularne szczotkowanie i przycinanie sierści wokół odbytu, napletka i między opuszkami łap. Psy, które nie są wystawiane, mogą mieć przycinane pióra latem, ponieważ łatwo osadzają się w nich rzepy. Należy pamiętać, że po przycięciu sierść staje się gęstsza, co utrudnia jej pielęgnację.

Spaniele kąpane są w razie potrzeby. Należy je dokładnie myć szamponem i odżywką, zazwyczaj co dwa do trzech miesięcy. Kontroluje się również stan ich oczu i uszu. Nadmierne łzawienie jest cechą charakterystyczną tej rasy. Ważne jest, aby kanaliki łzowe były suche i czyste, a spojówka była stale monitorowana pod kątem pierwszych oznak zapalenia. Uszy czyszczone są raz w tygodniu. W razie potrzeby należy usunąć włosy z kanału słuchowego, ponieważ mogą one przyczyniać się do gromadzenia się woskowiny. Aby zapobiec infekcjom ucha, konieczne jest dokładne osuszenie uszu po kąpieli lub pływaniu w wodzie. Pazury przycina się raz w miesiącu specjalnymi nożyczkami lub sekatorem.

Kluczowe jest przyzwyczajanie psa do prawidłowej higieny od najmłodszych lat. Dorosły spaniel po prostu nie pozwoli, by robiono mu coś, czego nie lubi.

Rasa ta nie ma szczególnych problemów ze zdrowiem jamy ustnej, ale dobrym pomysłem jest szczotkowanie zębów psa raz w tygodniu, aby zapobiec gromadzeniu się kamienia nazębnego.

Karmienie

Najlepiej wcześnie zdecydować o diecie i od szczeniaka wprowadzać pupila do karmy naturalnej lub komercyjnej. Obie opcje są dopuszczalne. Wiele napisano i omówiono na temat zalet i wad obu rodzajów karm, ale wybór zawsze należy do właściciela.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Ogólnie rzecz biorąc, rasa ta jest stosunkowo zdrowa genetycznie. Większość chorób jest spowodowana nie tyle czynnikami dziedzicznymi, co niewłaściwą pielęgnacją lub żywieniem. Do najczęstszych problemów zdrowotnych u spanieli należą:

• Zapalenie ucha;
• Zapalenie spojówek;
• Alergia pokarmowa;
• Otyłość.

Średnia długość życia wynosi zwykle 11-13 lat.

Wybór i wycena szczeniaka

Myśliwi doskonale wiedzą, jak ważne jest odebranie szczeniaka pracującym rodzicom. Dziedziczne skłonności na pewno ujawnią się w praktyce. Wybierając psa, masz dwie możliwości. Pierwsza to znaleźć szczeniaka z nieplanowanego krycia, bez dokumentów, ale w niższej cenie i zaufać sprzedawcy, że jest to miot po rodzicach prawdziwie pracujących. Druga opcja to wybrać szczeniaka wyłącznie z hodowli, które są bardziej rygorystyczne w selekcji zwierząt hodowlanych, a także psy z wysokimi ocenami pokroju i certyfikatami użytkowości potwierdzającymi ich umiejętności myśliwskie.

Prawdziwy pracujący spaniel musi mieć dyplomy z zakresu głównych gatunków ptaków łownych.

Oczywiście początkującym może być trudno zrozumieć wszystkie zawiłości, tytuły i rangi, dlatego wiele osób zwraca się o pomoc do Klubu Psów Służbowych lub znajduje ekspertów od spanieli na specjalistycznych forach.

Nie ma sensu badać szczeniaka przed ukończeniem miesiąca, gdy jego charakter i wygląd nie są jeszcze widoczne. Zazwyczaj wybiera się młodsze szczenięta, zazwyczaj w wieku od 8 do 10 tygodni. Aktywne, energiczne i chętne do zabawy szczenięta będą zapalonymi myśliwymi. Bardziej flegmatyczne szczenięta lepiej nadają się do życia w mieszkaniu. Szczenięta powinny być zdrowe. Do 3. miesiąca życia powinny być odrobaczone i mieć pierwsze szczepienia.

Cena szczeniaka jest bardzo zróżnicowana. Można kupić psa od kogoś innego za symboliczną kwotę. Czasami można znaleźć ogłoszenia rosyjskich spanieli myśliwskich za 500-1000 rubli. Cena szczeniąt po rodzicach pracujących, ale bez dokumentów, waha się zazwyczaj od 5000 do 15000 rubli. Szczenięta z hodowli z zarejestrowanymi hodowcami i certyfikatami użytkowości kosztują 15000-25000 rubli.

Zdjęcia

Galeria zawiera zdjęcia szczeniąt i dorosłych psów rasy rosyjski spaniel myśliwski:

Przeczytaj także:

• Rosyjska zabawka
• Rosyjski pies salonowy (Rusałka)
• Sussex spaniel