Pies gończy rosyjski

Gończy rosyjski to stosunkowo nowa rasa psa, niepozorna z wyglądu, ale wysoko ceniona przez rosyjskich myśliwych za swoje zdolności użytkowe. Wykorzystywany jest głównie do polowania na zające i lisy, ale może również polować na inną zwierzynę.

Treść

1 Historia pochodzenia
- 1.1 Stosowanie
2 Wygląd
3 Charakter i zachowanie
4 Funkcje treści
- 4.1 Pielęgnacja
5 Zdrowie i oczekiwana długość życia
6 Wybór szczeniaka
- 6.1 Cena
7 Zdjęcia i filmy
- 7.1 Film o rasie psów gończych rosyjskich

Historia pochodzenia

Pochodzenie przodków współczesnego rosyjskiego ogara pozostaje przedmiotem dyskusji. Kiedyś znany kynolog Sabanejew twierdził, że wszystkie rosyjskie ogary pochodzą od tatarskich psów myśliwskich. Te z kolei wywodzą się od chińskich ogarów, w których żyłach płynie krew chartów z Półwyspu Arabskiego. Na Rusi krzyżowano z nimi różne lokalne psy i łajki (ostrouszki). Następnie, pod wpływem klimatu, selekcji naturalnej i wymagań człowieka w zakresie umiejętności ogara, wyłonił się stosunkowo jednorodny typ ogara.

Polowanie z psami gończymi od dawna cieszy się dużą popularnością na Rusi. Jednolitość rasowa nie stanowi problemu. Istniały liczne stada, z których każde należało do innego właściciela ziemskiego w różnych guberniach i prowadziło hodowlę według własnego uznania. Psy te były bardzo zróżnicowane pod względem wyglądu i umiejętności użytkowych. Wiele z nich wymarło, a tylko nieliczne odegrały rolę w ukształtowaniu się współczesnego rosyjskiego ogara.

Obecnie w Rosji oficjalnie uznaje się dwie rasy psów gończych: Rosyjski srokaty i sam gończy rosyjski. Główną różnicą między nimi jest umaszczenie.

Hodowla rosyjskich gończych rozpoczęła się na przełomie XIX i XX wieku. Pierwszy wzorzec został zatwierdzony w 1895 roku. Do 1917 roku wyłonił się typ stajni o charakterystycznym fenotypie i cechach użytkowych. Jednak hodowla rosyjskiego gończego na dużą skalę jako rasy rozpoczęła się w Rosji Radzieckiej po przyjęciu nowego wzorca w 1925 roku. Psy rasy Lebedev (psy A. A. Lebedeva z Wiaźmy, potomkowie słynnych psów rasy Kamynin) i Alekseev (psy M. I. Alekseev z guberni moskiewskiej) odegrały znaczącą rolę w rozwoju rasy. Obecny wzorzec został przyjęty przez RKF w 2015 roku.

Stosowanie

Gończy rosyjski, podobnie jak wiele innych, musi lokalizować zwierzynę po zapachu i poganiać ją wokalizacją. Charakterystyczne cechy tych psów to wyjątkowa wytrzymałość, zwinność, upór, uporczywe szczekanie i wyraźna zajadłość w stosunku do zwierząt, pomimo ich bardzo przyjaznego usposobienia. Głównymi ofiarami gończych rosyjskich są lisy i zające, ale mogą one również polować na wilki i zwierzęta kopytne. Mogą polować samotnie lub w małej sforze. Gończy rosyjski jest bardzo pracowity i nie jest skłonny do nadmiernej wokalizacji. Często pilnie pilnuje swojej ofiary przed wszystkimi poza właścicielem.

Wygląd

Pies gończy rosyjski nie wyróżnia się szczególnie wyglądem. Jest to pies o harmonijnych proporcjach, szerokim kośćcu, dobrze rozwiniętej muskulaturze i mocnej budowie. Ma gęstą, krótką sierść w kolorze karmazynowym, jasnobrązowym lub siodłowym.

Wysokość samców wynosi 58-68 cm, waga 25-30 kg;
Wysokość suk wynosi 55-65 cm, a waga 25-30 kg.

Głowa ma kształt klina, z łagodnym stopem i jest smukła. Czaszka jest płaska na szczycie. Uszy są małe, wysoko osadzone i wiszące. Oczy są skośnie osadzone i brązowe lub ciemnobrązowe. Szyja jest smukła, mniej więcej tej samej długości co głowa i ustawiona pod kątem 30-35 stopni do osi ciała.

Pies gończy rosyjski musi mieć wysoko wysunięty przód, tzn. wysokość w kłębie musi być o 1-2 cm większa od wysokości w kości krzyżowej.

Ciało jest mocno zbudowane i proporcjonalne. Kłąb dobrze rozwinięty. Grzbiet prosty i szeroki. Lędźwie krótkie, szerokie i lekko wysklepione. Zad lekko opadający i szeroki. Brzuch podkasany. Ogon stopniowo zwęża się ku końcowi, sięgając do stawów skokowych i jest gruby u nasady. Kończyny kościste, szczupłe i muskularne. Łapy owalne i zwarte.

Sierść jest krótka na uszach, głowie i łapach, a dłuższa na tułowiu. Wokół szyi tworzy delikatny kark. Ogon jest średniej długości. Podszerstek miękki i gęsty. Umaszczenie z drobnymi białymi znaczeniami na piersi i łapach lub bez:

siodłowy;
lekkie siodło;
karmin (czerwono-żółty, jaśniejszy ku końcom);
jasnobrązowy (szary z jasnobrązowymi znaczeniami).

Charakter i zachowanie

Pies gończy rosyjski ma spokojny, zrównoważony temperament, rozważnie i rozważnie podejmuje działania. Jest dość przyjazny, powściągliwy w stosunku do obcych i nieagresywny. Jego cechy stróżujące są umiarkowane, ale brakuje mu cech obronnych.

Spokojny i zrównoważony charakter gończego rosyjskiego w domu zmienia się, gdy pies znajdzie się na wolności, gdzie może wykazać się zwinnością i wytrzymałością. Gończy rosyjski szybko nawiązuje więź z właścicielem i jest czuły wobec innych członków rodziny. Jest dość posłuszny i wrażliwy, ale aby zapewnić bliską interakcję podczas polowania i pełne wzajemne zrozumienie, wymaga intensywnego szkolenia i edukacji. Przy odpowiednim szkoleniu jest obojętny na zwierzęta gospodarskie i drób oraz dobrze dogaduje się z innymi psami.

Rosyjski gończy został wyhodowany do polowań i nie nadaje się do żadnej innej pracy.

Pies gończy rosyjski ma charakter i zachowanie typowe dla psa myśliwskiego. Bywa uparty, nieco niezależny i samowystarczalny, nie ma też ochoty na wykonywanie sztuczek cyrkowych ani komend, które uważa za zbędne. Bardzo kocha wolność i nie przepuści okazji do ucieczki, znalezienia i pogoni za zdobyczą. Nie jest szczególnie skory do zabawy i dlatego nie nadaje się na towarzysza dla dzieci.

Zaleca się, aby rosyjskiego charta adoptowała osoba, która ma wiedzę na temat szkolenia psów i potrafi się z nimi komunikować.

Funkcje treści

Gończy rosyjski jest psem stosunkowo łatwym w pielęgnacji. Fizjologicznie lepiej nadaje się do całorocznego przebywania na zewnątrz w zagrodzie. Zagroda dla gończego powinna być dość przestronna, około 20 metrów kwadratowych (20 m²), z dachem i drewnianą podłogą. Podczas budowy zagrody i ogrodzenia należy pamiętać, że gończe łatwo podkopują się i przeskakują przez ogrodzenia o wysokości poniżej 1,5 metra. Przebywanie na zewnątrz nie wyklucza regularnych spacerów. Prawdziwą radością gończego rosyjskiego jest wielogodzinne gonienie zwierzęcia, a następnie jego złapanie.

Absolutnie nie zaleca się trzymania gończego rosyjskiego w mieszkaniu.

Pielęgnacja

Do pielęgnacji sierści należy używać szczotki z szerokimi, ciasno osadzonymi zębami i zaokrąglonymi końcami lub szczotki z włosia. Wyczesuj sierść w razie potrzeby. Kąp w razie potrzeby. Pazury należy przycinać, jeśli nie ścierają się naturalnie, aby utrzymać prawidłowe ustawienie łap. Uszy należy regularnie sprawdzać i czyścić.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Przeprowadzono niewiele badań dotyczących zdrowia gończych rosyjskich, dlatego powszechnie przyjmuje się, że są to wytrzymałe, silne psy, praktycznie pozbawione dziedzicznych problemów zdrowotnych. Poniższe przypadki są dość rzadkie:

dysplazja stawu biodrowego;
zapalenie mięśni;
choroby okulistyczne;
hipertermia złośliwa.

Najczęściej przyczyną chorób są złe warunki życia, niedożywienie lub podeszły wiek. Długość życia wynosi 10-13 lat.

Wybór szczeniaka

Poszukując szczeniaka rosyjskiego gończego, najlepiej zacząć od wyboru hodowcy z psami o dobrych cechach użytkowych. Nie gwarantuje to, że wszystkie szczenięta odziedziczą najlepsze cechy, ale znacznie zwiększa szanse. Osoby bez doświadczenia w wyborze i opiece nad psami gończymi lepiej zaufać hodowcy lub skorzystać z pomocy doświadczonego tresera, ponieważ wybór psa gończego wiąże się z wieloma niuansami. Należy zwrócić uwagę na charakter i potencjał szczeniaka. Powinien być zdrowy i rozwinięty odpowiednio do swojego wieku.

Aby uniknąć problemów w przyszłości, konieczne jest sprawdzenie odpowiedniej dokumentacji. Rodzice miotu powinni posiadać rodowody, a szczenię powinno mieć metrykę urodzenia (kartę szczenięcia), a nie tylko paszport weterynaryjny z książeczką szczepień.

Cena

Cena szczeniaka rosyjskiego ogara jest bardzo zróżnicowana. Dorosłe psy są często oddawane za darmo, głównie te, które nie spełniły oczekiwań myśliwego. Szczenięta bez dokumentów zazwyczaj sprzedawane są za nie więcej niż 5000 rubli. Tymczasem szczenięta po rodzicach pracujących, których cechy rasy są udokumentowane, zaczynają się od 15 000 rubli. Dorosłe psy pracujące mogą kosztować 50 000 rubli lub więcej, a obiecujący młody osobnik może osiągnąć tę samą cenę.