Zapalenie nosa i tchawicy u kotów

Zapalenie nosa i tchawicy (herpeswirus kotów) to choroba zakaźna atakująca górne drogi oddechowe i błony śluzowe oczu u kotów. Choroba ta jest gatunkowo specyficzna, co oznacza, że ​​dotyka wyłącznie koty, ale zagrożone są koty każdej rasy i wieku. Według statystyk, częstość występowania FHV sięga 50%, a śmiertelność wynosi od 5 do 20%. Zwierzęta, które wyzdrowieją z zapalenia nosa i tchawicy, nabywają tymczasową odporność.

Patogen i drogi zakażenia

Czynnikiem zakaźnym kociego zapalenia nosa i tchawicy jest alfaherpeswirus kotów, wirus DNA należący do rodzaju Varicellovirus z rodziny Herpesviridae. Mikroorganizm ten ma długość 150–225 nm. Jest dość stabilny w środowisku i zachowuje żywotność do 1 miesiąca w temperaturze pokojowej; temperatury powyżej 56°C (131°F) zabijają go w ciągu kilku minut. Wirus jest wrażliwy na substancje o wysokim lub niskim pH, dlatego środki dezynfekujące i antyseptyczne (z wyjątkiem środków przeznaczonych do stosowania w sporcie) inaktywują go w ciągu 10 minut.

Głównym sposobem transmisji czynnika zakaźnego są wydzieliny zakażonego zwierzęcia (z nosa, oczu, narządów płciowych, nasienia, moczu i kału). Zakażenie może również nastąpić poprzez kontakt z ludźmi. Kot może zarazić się, korzystając z tej samej kuwety, miski na karmę lub butelki z wodą co zakażony kot. Koty, które wyzdrowiały z zapalenia nosa i tchawicy, pozostają nosicielami zakażenia przez 8-9 miesięcy. Ciężarne kotki mogą przenieść wirusa na swoje kocięta w łonie matki przez łożysko lub zarazić je podczas porodu.

Objawy

Okres inkubacji wirusowego zapalenia nosa i tchawicy wynosi od trzech dni do tygodnia. Choroba najczęściej przebiega w postaci ostrej. U kota rozwija się ostra gorączka, zapalenie spojówek, obrzęk i przekrwienie błony śluzowej nosa i gardła, kaszel, a czasami wymioty spowodowane gromadzeniem się wysięku w krtani. Może wystąpić duszność, a obrzęk gardła może utrudniać jedzenie i picie. Powrót do zdrowia trwa zazwyczaj od jednego do półtora tygodnia od wystąpienia pierwszych objawów.

Przewlekła postać zapalenia nosa i tchawicy występuje rzadziej i charakteryzuje się bardzo długim przebiegiem z rozwojem powikłań: ze strony układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, zapalenie gardła, zapalenie płuc), przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka i jelit, zapalenie żołądka i jelit, atonia jelit) oraz układu nerwowego (drżenia, tzw. „ruchy na oślep”). Ta postać choroby może powodować owrzodzenia skóry i błon śluzowych, poronienia lub urodzenia martwych dzieci.

Zapalenie nosa i tchawicy jest uważane za chorobę sezonową, a jego ostra postać i przewlekłe zaostrzenia osiągają szczyt w sezonie przeziębień. W tym okresie koty będące nosicielami wirusa stanowią szczególne zagrożenie dla zdrowych zwierząt.

Diagnostyka

Wstępną diagnozę stawia się na podstawie objawów stwierdzonych podczas badania: stan zapalny, łzawienie oczu i obfita wydzielina surowicza z nosa chorego zwierzęcia są wyraźnie widoczne na zdjęciach opublikowanych w internecie. Ponieważ jednak podobne objawy ze strony układu oddechowego, oprócz zapalenia nosa i tchawicy, są również spowodowane innymi infekcjami, takimi jak nieżyt nosa i kaliciwirus, bordeteloza, chlamydia - konieczna jest diagnostyka różnicowa w laboratorium.

Najpopularniejszą metodą potwierdzenia diagnozy jest PCR, która wykrywa kociego wirusa opryszczki poprzez identyfikację jego DNA. Do badań pobiera się wymazy ze spojówek i nosa kota.

Leczenie

W przypadku rozpoznania zapalenia nosa i tchawicy u kota należy go odizolować w czystym, ciepłym pomieszczeniu. Dieta chorego kota powinna zostać zmodyfikowana; dieta wysokokaloryczna powinna obejmować zupy warzywne z bulionem rybnym lub mięsnym, kaszki mleczne i gotowane mięso mielone. Należy podawać wyłącznie mokre pokarmy, takie jak pasztety i warzywa w puszkach.

Czasami kot z zapaleniem nosa i tchawicy odmawia jedzenia, dlatego aby zapobiec niedożywieniu, można spróbować karmić go siłą. W domu robi się to poprzez zmieszanie zmiksowanej karmy z ciepłą wodą i podawanie niewielkich ilości w policzek zwierzęcia za pomocą strzykawki bezigłowej. Jeśli kot nie będzie mógł jeść w ten sposób przez kilka dni, można wprowadzić sondę nosowo-żołądkową do podawania pokarmu.

Leczenie objawowe zapalenia nosa i tchawicy polega na stosowaniu leków przeciwgorączkowych oraz płukaniu nosa i oczu roztworem soli fizjologicznej (zwykle 1% chlorku sodu) kilka razy dziennie.

Leczenie zapalenia nosa i tchawicy u kotów: film od weterynarza

Głównym celem leczenia jest eradykacja czynnika zakaźnego. W tym celu kotu przepisuje się ogólnoustrojowe leki przeciwwirusowe:

• Proszek Herpless - producent "Candioli Pharma", Włochy;
• Maxidin - producent „Micro Plus”, Rosja;
• Globfel-4 - producent "Narvak" ("Wetbiochim"), Rosja.

Aby zapobiec wtórnej infekcji bakteryjnej, kotu mogą zostać przepisane antybiotyki (Zoetis Synulox, Vetoquinol Clavaseptin, Bayer Baytril) i sulfonamidy (Norsulfazol, Sulfadimezine, Sulfacyl). Podczas podawania leków przeciwbakteryjnych, aby zapobiec reakcji alergicznej, lekarz weterynarii może przepisać leki przeciwhistaminowe, takie jak Clavaseptin, Allergostop lub Difenhydramina.

Zapobieganie

Główną metodą ochrony kotów przed zapaleniem nosa i tchawicy jest terminowe szczepienie. Wiele kompleksowe przygotowania do szczepień Zawierają również szczepionkę przeciwko zapaleniu nosa i tchawicy. Najpopularniejsze z nich to:

• Nobivac Triquet Trio. Producent: Intervet International B.V. (Holandia)
• Multifel-4. Eurifel. Producent: Vetbiokhim, Rosja.
• Kwadrykietka. Producent: Merial, Francja.
• Felovax. Producent: Fort Dodge, USA.

Przy przewożeniu kota jakimkolwiek środkiem transportu miejskiego lub międzymiastowego, a także przy zgłaszaniu go do udziału w wystawie, właściciel powinien mieć przy sobie paszport weterynaryjny zwierzęcia z adnotacją o wykonanych szczepieniach.

Koty można szczepić przeciwko wirusowi FHV od 8. tygodnia życia. Szczepienie jest dozwolone wyłącznie u zdrowych zwierząt. Pierwsze szczepienie wykonuje się dwa tygodnie później, a następnie raz w roku. Dwa tygodnie przed planowanym szczepieniem kot powinien otrzymać leczenie przeciwpasożytnicze.

Środki zapobiegawcze przeciwko wirusowemu zapaleniu nosa i tchawicy obejmują również przestrzeganie zasad sanitarnych dotyczących utrzymania zwierząt. W przypadku zidentyfikowania chorych kotów należy je natychmiast odizolować, a następnie zdezynfekować miejsca dostępne dla chorych kotów oraz zdezynfekować karmniki, miski z wodą i inne akcesoria dla kotów 1% roztworem wodorotlenku sodu lub chloraminą.

Przeczytaj także:

• Wścieklizna u kotów
• Przeziębienia u kotów: objawy i leczenie
• Dlaczego kociak ma łzawiące oczy i co powinienem zrobić?