Przeziębienia u psów: objawy i leczenie

Przeziębienie u psów to ostra wirusowa infekcja dróg oddechowych, która może dotknąć zwierzęta w każdym wieku. Chociaż choroba ta może wydawać się niegroźna dla psów, nie do końca jest to prawdą. Przeziębienia mogą prowadzić do poważnych powikłań, dlatego ważne jest, aby wcześnie rozpoznać objawy, rozpocząć leczenie i, w razie potrzeby, zabrać zwierzę do lekarza weterynarii po profesjonalną pomoc.

Treść

1 Czynniki predyspozycji
2 Objawy choroby
3 Leczenie przeziębień
- 3.1 Stosowanie leków

Czynniki predyspozycji

Osoby najbardziej narażone na przeziębienia to często starsze zwierzęta, rasy miniaturowe oraz osoby z osłabionym układem odpornościowym. Do najczęstszych czynników wyzwalających należą:

Predyspozycje rasowe. Rasy miniaturowe i małe są uważane za najbardziej podatne na częste przeziębienia.
Podeszły wiek, ponieważ zmiany związane z wiekiem powodują również osłabienie układu odpornościowego i wirusy łatwiej przedostają się do organizmu.
Naruszenie zasad żywienia i utrzymania. Niska jakość pożywienia, brak niezbędnych witamin i minerałów, brak szczepień, opóźnione odrobaczanie i leczenie przeciwpasożytnicze oraz przetrzymywanie w zimnym środowisku – nawet jeden z tych czynników prowadzi do osłabienia odporności i częstych chorób.
Hipotermia (przebywanie na zewnątrz w ekstremalnie niskich temperaturach, złapanie w deszczu lub bezpośrednio po kąpieli). Hipotermia spowodowana wpadnięciem do przerębla lub zimnej wody zasługuje na szczególną uwagę. Takie przypadki wymagają natychmiastowej interwencji weterynaryjnej.
Kontakt z chorymi zwierzętami podczas spacerów lub trzymania ich w klatkach.

Wielu właścicieli zastanawia się nad możliwością zarażenia psów przeziębieniem od ludzi. Obecnie lekarze weterynarii nie mają jednoznacznej odpowiedzi. Z jednej strony, wirusy wywołujące ostre infekcje dróg oddechowych, ostre wirusowe infekcje dróg oddechowych oraz grypę u ludzi i zwierząt różnią się od siebie. Z drugiej strony, wirusy czasami mutują i adaptują się do nowych, nieznanych warunków. Na przykład, odnotowano przypadki zarażenia psów wirusem świńskiej grypy H1N1 od ludzi.

Objawy choroby

Przeziębienia u psów nie przebiegają bezobjawowo. Istnieje szereg objawów, na które właściciele mogą zwrócić uwagę, aby rozpoznać chorobę:

Suchy i gorący nos – podstawowy objaw sygnalizujący wzrost temperatury ciała, pod warunkiem, że zwierzę nie znajduje się w gorącym pomieszczeniu.
Podwyższona temperatura ciała. Należy pamiętać, że normalna temperatura ciała psa jest nieco wyższa niż u człowieka i, w zależności od rasy, może wynosić od 37 do 39°C.
Matowienie sierści.
Zmiany w zachowaniu: pies staje się ospały, unika aktywnej zabawy i bardzo szybko się męczy.
Wydzielina z nosa i oczu. Należy pamiętać, że w przypadku przeziębienia wydzielina powinna być przejrzysta i klarowna, natomiast obecność ropy, krwi lub innych zanieczyszczeń może być objawem poważniejszych chorób.
Drżenie i gorączka: obserwuje się, gdy temperatura ciała zwierzęcia gwałtownie wzrasta, powodując dreszcze i szukanie jakiegokolwiek źródła ciepła. Może to wskazywać na ostrą chorobę wymagającą interwencji weterynaryjnej.
Zmniejszony apetyt lub całkowita niechęć do jedzenia, ale pies pije wodę bardzo często i łapczywie.
Kaszel i kichanie: pojawiają się one, gdy zwierzę musi oczyścić drogi oddechowe, ale pojawienie się kaszlu jest poważniejszym objawem, który może wskazywać na rozprzestrzenienie się wirusa do oskrzeli lub płuc.

Uwaga! Kaszel, kichanie i smark na tle prawidłowej temperatury ciała mogą być objawem nie przeziębienia, a reakcji alergicznej.

Przeziębienie niekoniecznie wymaga wszystkich powyższych objawów, ale nawet dwa lub trzy z nich stanowią przekonujący powód do uważnej obserwacji pupila. Jeśli stan psa pogarsza się z czasem, a objawy stają się bardziej nasilone, nie jest to przeziębienie. Świszczący oddech, silny kaszel i wymioty to typowe objawy postaci płucnej. plagaW takich przypadkach należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii, w przeciwnym razie zwierzę umrze.

Leczenie przeziębień

Właściciele psów powinni pamiętać, że leczenie domowe jest odpowiednie jedynie w przypadku łagodnych przeziębień. W niektórych przypadkach ogólne działania wzmacniające, mające na celu stymulację układu odpornościowego, wystarczają, aby poprawić stan i przyspieszyć powrót do zdrowia. W tym celu należy:

Zadbaj o komfort i spokój: wyeliminuj ewentualne przeciągi, zadbaj o normalną temperaturę i wilgotność w pomieszczeniu.
Zapewniamy wysokiej jakości, zbilansowane odżywianie i ciepłe napoje.
Przykryj miejsce, w którym przebywa zwierzę, ciepłym materiałem; czasami konieczne może być użycie koca i termoforów. Jako termoforów można użyć plastikowych butelek wypełnionych umiarkowanie gorącą wodą.
Nos i oczy (jeśli pojawi się wydzielina) przecieraj gąbką nasączoną ciepłą wodą, a jeśli błony śluzowe staną się suche, zastosuj dodatkowo krople nawilżające.
Czesz psa miękką szczotką lub pocieraj jego skórę dłońmi, aby pobudzić krążenie krwi.
Ogranicz spacery.

Stosowanie leków

Leki w domu należy podawać po konsultacji z lekarzem weterynarii i tylko we wczesnym stadium przeziębienia, pod warunkiem, że pies pozostaje aktywny i pije wodę. Do najczęściej stosowanych leków należą:

Gamavit:2 ml podskórnie raz dziennie przez 5 dni.
Cycloferon (125 mg/ml): 1 ml domięśniowo w odstępach 1-dniowych przez 5-7 dni.
Analgin z difenhydraminą (stosunek 1:1): 1 ml leku domięśniowo do 2 razy na dobę w przypadku wysokiej temperatury.

Ważne! W żadnym wypadku nie należy stosować u psów leków zawierających paracetamol, ponieważ jest on silnie toksyczny dla ich organizmu.

W przypadku wystąpienia silnego kaszlu z flegmą i świszczącym oddechem, do leczenia dołącza się antybiotyki. Jeśli konsultacja z lekarzem weterynarii nie jest możliwa, zaleca się stosowanie leków o szerokim spektrum działania. Za najskuteczniejsze uważa się Volparen i Amoxiclav (2,5 mg). Ten ostatni przepisuje się w dawce 1 tabletki dziennie przez 7-14 dni. Podczas stosowania antybiotyków niezbędne są leki przywracające florę bakteryjną jelit (Enterol, Linex).

Podczas leczenia domowego ważne jest ścisłe monitorowanie stanu zwierzęcia. Jeśli leczenie nie przynosi poprawy lub stan się pogarsza, należy natychmiast udać się do lekarza weterynarii lub poprosić o wizytę domową.