Podwyższony poziom mocznika we krwi u psów

Kontynuując temat diagnostyki chorób u zwierząt, dzisiaj omówimy, co może być przyczyną podwyższonego poziomu mocznika we krwi u psa, kiedy lekarz weterynarii może zlecić badanie w celu wykrycia tego czynnika i na jakie problemy zdrowotne może wskazywać ten objaw.

Treść

1 Mocznik i jego rola w organizmie
2 Poziom mocznika u psów
3 Co oznacza azotemia (wysoki poziom mocznika)?
4 Co oznacza niski poziom mocznika?
5 Metody leczenia
6 Porada weterynarza

Mocznik i jego rola w organizmie

Mocznik to związek chemiczny syntetyzowany przez wątrobę podczas metabolizmu azotu. Jako końcowy produkt metabolizmu białek, który wytwarza amoniak, mocznik neutralizuje amoniak, czyniąc go rozpuszczalnym w wodzie i zmniejszając jego toksyczność. W postaci rozpuszczonej mocznik biernie dyfunduje do płynów ustrojowych, jest filtrowany przez nerki i wydalany przez układ moczowy.

Gdy wątroba lub nerki nie funkcjonują prawidłowo, w organizmie gromadzą się substancje toksyczne, o czym świadczy podwyższony poziom mocznika we krwi psa.

W różnych przypadkach lekarz weterynarii może zalecić wykonanie badania krwi w celu sprawdzenia poziomu mocznika:

jako część egzaminu ogólnego;
w celu diagnostyki stanu układu moczowego (najczęściej w połączeniu z badaniem kreatyniny);
do diagnostyki chorób układu wątrobowo-żółciowego.

Ważne! Podwyższony poziom mocznika we krwi sam w sobie nie może być uznany za główny wskaźnik diagnostyczny. Ten parametr jest przydatny w połączeniu z innymi badaniami, które lekarz weterynarii może dostosować w zależności od podejrzenia choroby.

Poziom mocznika u psów

Podwyższony poziom mocznika w osoczu można wykryć za pomocą rutynowej analizy biochemicznej. Do tego badania lekarz weterynarii pobiera 1-2 ml krwi żylnej do specjalnej probówki z separatorem surowicy. Próbkę pobiera się na czczo (pies musi być na czczo przez 8 godzin przed badaniem).

Średnio u dorosłego zwierzęcia parametr ten waha się w granicach:

Zwierzęta	obniżony	norma	zwiększony
Psy	mniej niż 2,9 mmol/l	2,9 – 10,4 mmol/l	ponad 10,4 mmol/l
Koty	mniej niż 5,3 mmol/l	5,3 – 11,8 mmol/l	ponad 11,8 mmol/l

Uwaga! Wartości prawidłowe mogą się różnić w zależności od laboratorium i zależą od metody badania oraz użytego sprzętu. Niektóre laboratoria podają zakres prawidłowych wartości dla psów wynoszący 3,5–9,2 mmol/l.

Przeczytaj także więcej na temat normy kreatyniny, który najczęściej wykonuje się łącznie z mocznikiem w przypadku podejrzenia niewydolności nerek i innych zaburzeń układu moczowego.

Warto również wiedzieć, że na wyniki analizy mogą mieć wpływ czynniki zewnętrzne:

długotrwałe spożywanie żywności wysokobiałkowej (monodieta mięsna);
zaburzenia przewodu pokarmowego (zaburzenia wchłaniania składników odżywczych);
ostry stres lub szok u zwierzęcia.

Co oznacza azotemia (wysoki poziom mocznika)?

Podwyższone stężenie tej substancji w surowicy najczęściej wiąże się z dysfunkcją nerek. Organizm nie jest w stanie wydalić jej naturalnie, a jej stężenie wzrasta.

Najczęściej znacznie podwyższony poziom mocznika u psów obserwuje się w przypadku takich chorób jak:

choroby moczowodów i pęcherza moczowego;
kamica dróg moczowych (szczególnie z zaburzeniami odpływu moczu)%
zapalenie nerek o dowolnej etiologii;
nefropatia;
niewydolność nerek;
zatrucie substancjami toksycznymi.

W tym przypadku poziom mocznika zazwyczaj wzrasta proporcjonalnie do nasilenia procesu patologicznego. Niewielki wzrost o 10% powyżej górnej granicy może wskazywać na obecność procesu zapalnego. Odczyty w zakresie 11–20 mmol/l mogą wskazywać na umiarkowaną niewydolność nerek. Bardzo wysoki poziom mocznika, z wynikiem 25–30 mmol/l lub wyższym, wskazuje na ciężki stan psa i jego praktycznie niewydolność nerek.

Zazwyczaj wysokiemu poziomowi mocznika towarzyszą liczne dodatkowe objawy, w tym:

ogólne osłabienie i brak apetytu;
biegunka i wymioty;
zapach amoniaku z ust;
pojawienie się owrzodzeń na błonie śluzowej;
nietrzymanie moczu;
drgawki.

Zazwyczaj opisane powyżej objawy nasilają się proporcjonalnie wraz ze wzrostem stężenia mocznika. Jeśli dana osoba wyraźnie wyczuwa zapach amoniaku, poziom mocznika jest już wystarczająco wysoki.

Co oznacza niski poziom mocznika?

Zarówno podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi psa, jak i jego poziom poniżej normy są niekorzystne. Zazwyczaj niski poziom mocznika wskazuje również na chorobę. Główne przyczyny niskiego poziomu mocznika to:

marskość wątroby i inne ciężkie schorzenia, w których wątroba nie spełnia swoich funkcji;
cukrzyca i inne choroby związane z zaburzeniami metabolicznymi;
wielomocz (częste oddawanie moczu) niezwiązany z zaburzeniami czynności nerek;
niedobór białka w organizmie (przyczyny problemu mogą być różne: przewlekłe niedożywienie, niezrównoważona dieta, zaburzenia żołądkowo-jelitowe).

Bez względu na przyczynę niskiego poziomu mocznika w surowicy, objaw ten jest niepokojący dla młodych szczeniąt i ciężarnych suk, ponieważ niski poziom mocznika skutkuje zwiększoną szybkością filtracji kłębuszkowej, co prowadzi do bardzo negatywnego zespołu nerkowego.

Metody leczenia

Wysoki poziom mocznika nie jest chorobą, lecz wynikiem procesu patologicznego zachodzącego w organizmie psa. Dlatego konieczne jest leczenie choroby podstawowej, która spowodowała zmiany w wynikach badań krwi.

Często, po wykryciu podwyższonego poziomu mocznika w analizie biochemicznej, lekarz weterynarii zleca dodatkowe badania w celu postawienia ostatecznej diagnozy. W takim przypadku pełna diagnoza jest niezbędna, ponieważ prawidłowe rozpoznanie przyczyny zaburzeń czynności nerek lub wątroby oraz dobór skutecznego leczenia ma kluczowe znaczenie dla obniżenia poziomu mocznika.

Przeczytaj więcej o choroby nerek O nich i metodach ich leczenia możesz przeczytać w materiałach zamieszczonych w odpowiedniej sekcji naszej strony internetowej.