Rasa psa Chihuahua: kompleksowy przegląd zalet i wad

Jeśli marzysz o posiadaniu małego Chihuahua, sugerujemy najpierw przeczytać pełną recenzję, w której opowiemy Ci, jak i kiedy powstała rasa, jakie są wady i zalety psów oficjalnie uznanych najmniejszy na świecieoraz jak wybrać odpowiedniego szczeniaka na wystawę lub „na poduszkę”.

Charakterystyka rasy

Chihuahua to wesoły, psotny pies o meksykańskim temperamencie i zachwycającym wyglądzie.

Analizując opinie właścicieli i hodowców, a także opinie ekspertów, stworzyliśmy krótki opis rasy Chihuahua, który pomoże Ci podjąć decyzję, czy ten pies jest dla Ciebie odpowiedni.

Pochodzenie

Nazwa rasy psów Chihuahua pochodzi od amerykańskiego stanu Chihuahua, który po hiszpańsku zapisuje się jako Chihuahua.

Naukowcy uważają, że najmniejsze psy na świecie powstały bardzo dawno temu na terytorium współczesnego Meksyku, niegdyś zamieszkiwanym przez cywilizacje Mezoameryki. Badając pochodzenie chihuahua, naukowcy ustalili, że są one bezpośrednimi potomkami miniaturowej rasy Techichi. Te małe psy zostały wyhodowane przez Tolteków, choć niektórzy uczeni uważają, że pierwszymi hodowcami Techichi byli Majowie, a Toltekowie odziedziczyli te zwierzęta, a także wiele praktyk religijnych po swoich przodkach. Archeolodzy znaleźli artefakty przedstawiające te małe psy datowane na 300 r. p.n.e. Hernán Cortés opisał zwierzęta Tolteków w 1520 roku, a później Francisco Hernández (hiszpański odkrywca) szczegółowo opisał Techichi w 1578 roku.

Ważne! Pokrewieństwo Techichi z chihuahua zostało potwierdzone badaniami DNA, podczas gdy ta wiarygodna, nowoczesna metoda badawcza obaliła domniemane powiązania między współczesnymi przedstawicielami rasy a starożytnymi psami z Europy i Azji.

Wygląd zewnętrzny (standardy rasy)

Jeśli poszukasz w Internecie zdjęć chihuahua, znajdziesz wiele zdjęć psów, które bardzo różnią się od siebie, ponieważ wygląd tej rasy, nawet w ramach uznanych standardów, jest dość zróżnicowany:

• Wysokość w kłębie może się wahać od 15 do 23 cm, choć nie jest rzadkością, że nawet znakomici hodowcy rodzą szczenięta dorastające do 30, a nawet 38 cm.
• Waga przedstawicieli wystawy powinna się wahać od 1,5 do 30 kg, choć na rzeczywistych zdjęciach widać, że rasa Chihuahua może być zarówno dużo mniejsza (zdarzają się szczenięta poniżej 1 kg), jak i dużo większa.
• Głowa Z dużymi oczami i dużymi, wysoko osadzonymi uszami. 80-90% szczeniąt w młodym wieku ma małą, niezamkniętą część czaszki (ciemiączko, często nazywane też "ciemiączkiem").

Typ głowy

Oficjalny opis rasy wskazuje, że dla Czikowów normą są dwa typy czaszek:

1. "jeleń" (Typ jelenia) – ma wydłużoną głowę i wydłużony pysk, lekki grzbiet, a także cieńsze nogi i długi ogon.
2. "jabłko" (Typ Cobby) – ma okrągłą głowę z krótkim pyskiem, szeroko rozstawione oczy, masywną szyję, szeroką klatkę piersiową i krótszy ogon w porównaniu do pierwszego typu.

Przedstawicieli różnych typów można dość łatwo odróżnić wizualnie:

Nie myśl, że psa w typie Deer można kupić tanio. Każda odmiana Chikhov ma swoich wielbicieli, a zdrowe szczenię z papierami, pozyskane od hodowców od nagradzanych producentów, z założenia nie jest tanie.

Mini, supermini, standard

Każdy właściciel chihuahua, w pewnym momencie wyboru szczeniaka, zastanawiał się, jakiego psa chce, ponieważ obecnie bardzo popularne są rasy „mini” i „supermini”.

Ważne! Oficjalna norma nie uwzględnia takiego podziału, określając jedynie zalecaną wagę dorosłego zwierzęcia (1,5–3,0 kg) i dopuszczalną wagę (0,5–1,5 kg).

Terminy „mini” i „supermini” pojawiły się w wyniku zwiększonego zapotrzebowania na najmniejszych przedstawicieli rasy. Podział jest arbitralny:

Jak widać, nawet standardowy chihuahua jest dość kompaktowy, ale wiele osób dąży do zakupu szczeniaka, który dorośnie i będzie jak najmniejszy, nie zdając sobie sprawy, że takie zwierzęta wymagają specjalnej opieki i warunków życia.

Zalety psów miniaturowych zaczynają się i kończą na ich rozmiarze, wadze i uroku. W zasadzie są to po prostu psy, które odziedziczyły gen karłowatości, przez co często cierpią na problemy zdrowotne i całą masę problemów zdrowotnych.

Ważne! Hodowcy zalecają adopcję psów „mini” lub „supermini” wyłącznie osobom z doświadczeniem w opiece nad małymi rasami. Co więcej, większość odpowiedzialnych właścicieli nie sprzedałaby takiego szczeniaka rodzinie z małymi dziećmi.

Przy zakupie miniaturki ważne jest, aby dokładnie zrozumieć cechy charakterystyczne takiego psa:

• wysoka kruchość kości (prosty skok z sofy może skończyć się tragicznie);
• słaby układ trawienny;
• utrata zębów (często już w wieku 3 lat);
• wysoki odsetek dzieci z zaburzeniami układu nerwowego;
• niemożność samodzielnego urodzenia szczeniąt;
• Statystyki pokazują, że najmniejsze psy żyją znacznie krócej od średnich.

Ważne jest, aby zrozumieć, że psy miniaturowe rodzą się z rodziców o standardowej budowie, podczas gdy psy miniaturowe mogą dawać szczenięta przewyższające standard w wieku dorosłym. Dlatego psa można uznać za miniaturowego dopiero po 8 miesiącach, gdy jego szkielet jest w pełni rozwinięty. Nie ufaj hodowcy, który obiecuje „mini” szczeniaka, a pokazuje Ci dwumiesięcznego szczeniaka!

Długość włosów

Rasa obejmuje zarówno psy krótkowłose, jak i krótkowłose. Każda odmiana ma swoje wady i zalety, a także specyficzne wymagania dotyczące pielęgnacji i utrzymania.

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że pielęgnacja psa o gładkiej sierści jest znacznie łatwiejsza niż pielęgnacja psa o długiej sierści, ale w rzeczywistości oba typy chihuahua wymagają regularnego szczotkowania. Ubranie będzie również niezbędne dla obu ras, ponieważ psy długowłose również odczuwają zimno w chłodniejsze miesiące, a w wilgotną pogodę o wiele łatwiej jest prać kombinezon niż czyścić szczeniaka po intensywnym spacerze.

Jeśli chodzi o ilość sierści w mieszkaniu w okresie linienia, wielu hodowców zauważa, że ​​przy regularnym szczotkowaniu długowłosi przedstawiciele rasy linieją mniej sierści, a czyszczenie sierści z dywanu lub samochodu jest łatwiejsze niż z krótkiej i szorstkiej sierści.

Różnorodność kolorów

Nasza recenzja rasy Chihuahua nie byłaby kompletna, gdybyśmy nie wspomnieli o różnorodności kolorów, która sprawia, że ​​te maluchy są tak niezwykłe i nadają każdemu Chihuahua własny, niepowtarzalny charakter i charyzmę.

Ważne! Szczenięta uzyskują kolor sierści z określonego zestawu genów, a naukowcy od dawna zauważają, że niektóre kolory sierści często wiążą się z poważnymi problemami zdrowotnymi.

Merle

Zacznijmy nasz przegląd od tej pozornie pięknej odmiany kolorystycznej, która jest nie tylko powszechna, ale również wysoko ceniona u wielu innych ras, co może wprowadzić w błąd osoby, które nie zapoznały się dokładnie z cechami rasy Chihuahua.

Rzeczywiście, taki szczeniak wygląda bardzo interesująco i uroczo, ale hodowca, który nie jest do końca prywatny, mógłby nie wspomnieć, że genetycznie szczenięta merle mogą również odziedziczyć po rodzicach głuchotę, ślepotę oraz problemy sercowo-naczyniowe i kostne. Najsmutniejszy los spotyka szczenięta tzw. „podwójnego merle”, gdzie oboje rodzice są nosicielami genu merle.

Oczywiście takie psy również zasługują na miłość i powinny znaleźć swojego właściciela, ale decydując się na przyjęcie do rodziny szczeniaka rasy marmurkowej, należy mieć świadomość możliwych konsekwencji takiego wyboru i zrozumieć, że zwierzę nie może brać udziału w rozrodzie.

Kolor jednolity (różne kolory)

Czysto czarne, białe, rude lub czekoladowe chihuahua są rzadkie. Zazwyczaj mają przynajmniej kilka kontrastowych znaczeń na klatce piersiowej lub łapach. Ponieważ specyfikacja rasy chihuahua uwzględnia niemal wszystkie odmiany wzorów dwukolorowych, nie jest to uznawane za wadę.

Hodowcy cenią jednak szczególnie szczenięta w umaszczeniu czysto białym, czarnym, rudym, kremowym lub czekoladowym.

Niebieski

Odcienie popielate, szare i niebieskie nie są odrębnymi kolorami, lecz jedynie odmianami czerni w połączeniu z odpowiednim kolorem i genem odpowiedzialnym za jego złagodzenie.

Najwyższą cenę można uzyskać za szczeniaka o maści niebieskiej z minimalną ilością białych plam (śliniaczek i końcówki łap) lub o niemal jednolitym kolorze, co jest bardzo rzadkie.

Jednakże powszechnie spotykane są również inne połączenia, w których dominują odcienie szarości lub bieli w różnych proporcjach, łącznie z cętkami.

Warto zaznaczyć, że intensywność barw może się wahać od jasnopopielatego do głębokiej szarości, zarówno w wersji klasycznej, jak i ze szczególnie cennym odcieniem błękitu.

Fioletowy

Bardzo ciekawy kolor, który może mieć również swoje własne niuanse. Możliwe są następujące odmiany bzu:

• monoodcień;
• z różowym odcieniem;
• z białymi plamkami dowolnej wielkości i umiejscowienia;
• z drobinkami.

Sobole

Koty rasy Sobole Czichow charakteryzują się miękkim, czarnym, jasnobrązowym nalotem na końcach sierści. Ciemne włosy zazwyczaj znajdują się na pysku, uszach i wzdłuż grzbietu, jak widać na zdjęciu.

Jasnożółty

Tę odmianę kolorystyczną charakteryzuje połączenie piaskowego odcienia bazowego (z możliwym różowym lub niebieskim odcieniem) i ciemnobrązowego odcienia zlokalizowanego na pysku i ogonie.

Wzorzec dopuszcza również odmiany z przeplatanymi białymi znaczeniami i bardziej rozległymi obszarami koloru płowego.

Dębnik

Klasyczną odmianą są psy o czarnej lub brązowej sierści i jaskrawoczerwonych, podpalanych znaczeniach.

Czekolada z jasnoczerwoną opalenizną prezentuje się na zdjęciu nie mniej imponująco.

Niebieskie i liliowe chihuahua występują również w kolorze beżowym. Jednak białe znaczenia są nie tylko dozwolone, ale wręcz mile widziane we wszystkich odmianach.

Trójkolorowy

Chociaż odmiany te nazywane są trójkolorowymi, dominującym kolorem zawsze będzie biel, a pozostałe dwa kolory tworzą cętkowany wzór w różnych kombinacjach. Warto zauważyć, że cętkowany wzór może obejmować dowolny z kolorów opisanych wcześniej, w tym niebieski i fioletowy.

Tygrys

Ważne, żeby nie pomylić tygrysa kolor merle, opisane powyżej, ponieważ nie jest zwiastunem problemów zdrowotnych i nie wyklucza takiego zwierzęcia z udziału w hodowli.

Intensywność pręgowanego koloru może być różna – od stonowanych po nasycone i kontrastowe, jak na zdjęciu.

Małżeństwo (wady wyglądu)

Jeśli marzysz o posiadaniu szczeniaka, który będzie można zabierać na wystawy w Moskwie lub Petersburgu, a także o udziale w hodowli mającej na celu udoskonalenie puli genetycznej rasy, ważne jest, aby wiedzieć, jakie wady w eksterierze psów wystawowych rasy chihuahua są niedopuszczalne.

Za wady (wady wyglądu) uważa się:

• bardzo wystające oczy;
• otwarte ciemiączko na głowie (niezagojone kości czaszki);
• szyja za krótka;
• uszy spiczaste lub zbyt krótkie;
• wydłużone (rozciągnięte) ciało;
• mała głowa w połączeniu z długimi nogami;
• kolor marle (marmur);
• odchylenia od norm wzrostu i wagi określonych w normie.

Takie szczenięta są dość powszechne w sprzedaży. Renomowani hodowcy i hodowle natychmiast ostrzegają, że szczenięta są oferowane „na poduszce”, często pod warunkiem sterylizacji lub kastracji. Oczywiście ceny psów, które nie kwalifikują się do wystaw i hodowli, są znacznie niższe.

Charakter

Osobowość chihuahua jest równie złożona, co jego wygląd. Niektórzy uważają, że rasa ta może być nadmiernie hałaśliwa (szczekać) i skłonna do agresji wobec innych zwierząt i obcych.

W rzeczywistości charakter zwierzęcia zależy od czegoś więcej niż tylko predyspozycji genetycznych. Na jego rozwój wpływa środowisko, w którym przebywa pies, a także zaangażowanie lub brak działania właściciela w kształtowaniu określonego wzorca zachowania.

Nawet w obrębie jednego miotu można wyróżnić szczenięta preferujące ciche i spokojne życie, rzadkie spacery i spędzanie godzin na poduszce, oraz te niespokojne, gotowe na wielogodzinną aktywną zabawę i wykazujące zainteresowanie wszystkim, co nowe i nieznane. Dlatego przed podjęciem decyzji o zakupie szczeniaka warto obserwować szczenięta, ich zabawy i zachowanie.

Analizując opinie właścicieli, możemy dojść do wniosku, że przedstawiciele rasy długowłosej charakteryzują się łagodniejszym i spokojniejszym charakterem, natomiast najbardziej agresywne i agresywne są przedstawiciele rasy krótkowłosej „mini”.

Odżywianie

Jednym z czynników, które wiele osób bierze pod uwagę przy wyborze chihuahua, jest łatwość karmienia. Małe psy nie jedzą dużo.

W zależności od poziomu aktywności, dzienne zapotrzebowanie dorosłego psa waha się od 50 do 80 gramów karmy na 1 kg masy ciała. Oznacza to, że 3-kilogramowy „Sneezer” zje około 150–240 gramów. Tę ilość należy podzielić na 3–4 posiłki.

Ważne! Psy średniej wielkości mogą przeżyć, jedząc dwa lub trzy posiłki dziennie, podczas gdy mniejsze psy wymagają częstszego karmienia. Ich organizm przetwarza energię znacznie szybciej, a długotrwałe niedobory pokarmu mogą powodować spadek poziomu glukozy, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, a nawet śmierci.

Pielęgnacja i konserwacja

Większość ras miniaturowych uwielbia spacery, interakcje z innymi psami na świeżym powietrzu i towarzyszenie swoim właścicielom wszędzie. Jeśli jednak właściciele nie mają możliwości wyprowadzania chihuahua na częste spacery, przestrzeń i czas na zabawę w miejskim mieszkaniu w zupełności wystarczą, aby zapewnić szczeniakowi odpowiednią aktywność fizyczną.

Przedstawiciele tak małej rasy bez problemu poradzą sobie z korzystaniem z kuwety, ale nauczenie ich korzystania z toalety w domu może wymagać dużo czasu i cierpliwości.

Więcej informacji na temat tego, jak nauczyć szczeniaka korzystania z toalety, a także dlaczego dorosły pies mimo wszystko może popełniać błędy, znajdziesz w osobnym artykule na naszej stronie internetowej.

Do standardowych zabiegów higienicznych, których będzie potrzebowało Twoje dziecko, należą:

• kąpiel (nie często);
• czesanie (niezależnie od długości sierści);
• czyszczenie uszu;
• obcinanie paznokci;
• szczotkowanie zębów (szczególnie u psów miniaturowych).

Ważne! Krótkowłose psy tej rasy mogą nie mieć podszerstka, przez co przy niższych temperaturach psy będą odczuwać zimno nawet w mieszkaniu.

Zdrowie

Rasa ta nie jest podatna na dziedziczne choroby układu krążenia ani układu mięśniowo-szkieletowego. Schorzenia te są generalnie znacznie rzadsze niż u innych ras miniaturowych i dotyczą głównie ras karłowatych.

Jednym z najczęstszych problemów w małych Czikowcach jest wodogłowie, co jest dość trudne do rozpoznania w młodym wieku. Ponadto, z powodu zaburzeń w rozwoju układu nerwowego, u „małych” dzieci może rozwinąć się padaczka.

Drugim częstym problemem, z jakim borykają się właściciele zębów, jest kamień nazębny, który szybko prowadzi do próchnicy, skutkującej przedwczesną utratą zębów.

Szkolenie

Wiele źródeł opisuje rasę chihuahua jako cechę pozytywną, podkreślając zdolność szczeniąt do wykonywania poleceń i potencjalne trudności szkoleniowe, z którymi boryka się wielu właścicieli, jako coś negatywnego. Nie oznacza to jednak, że chihuahua nie potrafią się uczyć. Większość chętnie angażuje się w proces wykonywania poleceń, ponieważ lubią spędzać czas z właścicielami i otrzymywać smakołyki. Według ekspertów od psów, większość problemów związanych z niepożądanym zachowaniem u tej rasy wynika z faktu, że właściciele kupują szczenięta jako „zabawki dla dzieci” lub „ładne ozdoby na kanapę” i rzadko angażują się w szkolenie, dopóki nie pojawi się problem, który zakłóci ich komfortowe współistnienie.

Ważne! Szkolenie jest niezbędne dla psów każdej wielkości! Rozpocznij szkolenie w pierwszym tygodniu życia szczeniaka w domu! Aby dowiedzieć się więcej o tym, jak osiągnąć posłuszeństwo i od jakich komend zacząć szkolenie szczeniaka, przeczytaj nasze materiały.

Obejrzyj także film, aby uzyskać wskazówki dotyczące treningu:

Cena i wybór szczeniaka

Po zapoznaniu się z informacjami na tej stronie, masz już jasne wyobrażenie o typie szczeniaka, którego chcesz mieć w swojej rodzinie. Kolejnym krokiem jest wybór szczeniaka, a tutaj ważne jest, aby móc dostrzec wszelkie istotne wady i znaleźć godnego przedstawiciela rasy w rozsądnej cenie.

Cena rasowego dziecka z dobrymi genami i nienagannym rodowodem, co umożliwi dalszą karierę wystawienniczą, może się różnić od 15 000 do 95 000 rubli, podczas gdy koszt szczeniaka z wadą lub "bez dokumentów" znacznie tańsze – od 5000 do 15000 rubli.

Ważne! Pamiętaj, że kupując szczeniaka bez dokumentów, nie masz pewności, że to chihuahua, a nie po prostu podobny z wyglądu kundel, który w wieku jednego roku może się diametralnie różnić od innych ras i ważyć nawet 5 kilogramów lub więcej.

Możesz wybrać i zarezerwować szczeniaka w szkółce lub u renomowanego hodowcy wkrótce po narodzinach kociąt, nie powinieneś jednak zabierać malucha do nowego domu, dopóki nie osiągnie wieku 3 miesięcy, ponieważ:

• u niemowląt formowanie się czaszki kończy się w wieku 3-4 miesięcy;
• do 3 miesiąca życia psa następuje jego socjalizacja i samostanowienie, w tym okresie niezwykle ważne jest wychowanie przez matkę oraz zabawa z rodzeństwem;
• W tym wieku szczenięta otrzymują podstawowe szczepienia, dzięki czemu są lepiej chronione;
• szczenięta całkowicie przejdą na karmienie bez mleka matki;
• Hodowca nauczy szczenięta korzystania z pieluszki (jest to o wiele łatwiejsze, gdy szczenięta mają przykład od swojej matki, a także rodzeństwa).

Należy pamiętać, że według statystyk najwięcej problemów nowi właściciele mają ze szczeniętami adoptowanymi w wieku 1–2 miesięcy.

Jeśli zdecydujesz się na zakup wyłącznie „mini” lub „supermini”, to lepiej kupić starsze niemowlęta (8-10 miesięcy), ponieważ w tym wieku „mini”:

• ciemiączko powinno się zamknąć (lub przynajmniej będzie jasne, że pozostanie otwarte);
• ujawnią się ewentualne problemy zdrowotne;
• szkielet będzie już uformowany i będzie można dokładnie powiedzieć, jak pies będzie wyglądał, gdy dorośnie.

Podsumujmy to (zalety i wady)

Podsumowując, podkreślmy wszystkie zalety i wady posiadania chihuahua:

Obejrzyj także przegląd rasy na filmie:

Przeczytaj także:

• Pies wielkooki: rasa
• Małe rasy psów
• Chorkie (mieszanka Yorkshire Terriera i Chihuahua)