Zapalenie pododermatozy łap u psów: objawy i leczenie

Pododermatitis u psów to dość powszechna przypadłość. Jej leczenie najlepiej powierzyć specjaliście, ponieważ stan zapalny na łapach psa wskazuje na rozwój choroby lub zaburzenia różnych procesów w organizmie. Innymi słowy, pododermatitis jest wtórnym objawem patologii. Można je leczyć w domu, jednak konieczna jest wcześniejsza konsultacja z lekarzem weterynarii. Lekarz weterynarii musi ustalić przyczynę pododermatitis, aby zalecić odpowiednie leczenie.

Powody

Pododermatitis to stan zapalny zewnętrznej tkanki kończyn. Może mieć charakter zakaźny (wywołany infekcją bakteryjną) lub aseptyczny (spowodowany urazem mechanicznym). Schorzenie to powoduje znaczny dyskomfort u psa i może prowadzić do kulawizny. W zaawansowanych przypadkach stan zapalny rozprzestrzenia się na inne tkanki.

Choroba występuje w obszarach kończyn mających kontakt z podłożem. Najczęściej występuje na łapach, w przestrzeniach między palcami oraz na opuszkach. Proces zapalny może również rozprzestrzenić się na łożysko paznokcia, co może ostatecznie doprowadzić do jego utraty.

Samo pododermatitis nie jest chorobą samoistną. Rozwija się w wyniku pewnych patologii, które prowadzą do obniżenia odporności organizmu i osłabienia układu odpornościowego. Czynnikami wyzwalającymi mogą być:

• zaburzenia immunologiczne (małopłytkowość, guzkowe zapalenie tętnic, toczeń rumieniowaty układowy);
• grzybicze zakażenie skóry (mykoza);
• obecność pasożytów (robaków, kleszczy, pcheł itp.);
• kontakt z alergenem;
• zaburzenia endokrynologiczne i choroby metaboliczne (niedoczynność i nadczynność tarczycy, hiperkortyzolemia, cukrzyca);
• Patologie onkologiczne (wpływają negatywnie na cały organizm, niezależnie od lokalizacji ogniska pierwotnego, blokują funkcjonowanie układu odpornościowego).

Oprócz patologii wewnętrznych, pododermatitis może rozwinąć się na skutek mechanicznego uszkodzenia skóry:

• w przypadku uszkodzenia opuszki łapy;
• gdy łapy mają długotrwały kontakt z szorstką powierzchnią (np. asfaltem), co powoduje podrażnienia i pęknięcia poduszek;
• gdy łapa zostanie zraniona ostrym lub kłującym przedmiotem.

Znana jest również genetyczna predyspozycja do pododermatitis. Schorzenie to najczęściej występuje u następujących ras psów:

• Labrador;
• Doberman;
• Dalmatyński;
• Shar Pei;
• jamnik.

Objawy

Zapalenie pododermatozy atakuje kończyny psa i powoduje znaczne trudności w poruszaniu się. Pies będzie kulećStaraj się nie opuszczać łapy. Choroba może postępować i objąć wiele kończyn, co pogarsza sytuację.

Przy pierwszych oznakach choroby właściciele powinni dokładnie zbadać łapy psa. Jeśli pies wykazuje objawy pododermatitis, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Głównymi objawami tej patologii są:

• kulawizna (jeśli dotkniętych jest kilka kończyn, zwierzę będzie miało znaczne trudności z poruszaniem się);
• zaczerwienienie skóry między palcami i na opuszkach łap;
• sucha skóra;
• obecność ran na skórze między palcami i na opuszkach;
• pojawienie się pęcherzy zawierających treść ropną lub krwistą.

Z czasem może rozwinąć się obrzęk kończyny. Dotknięte obszary będą tkliwe i bolesne. Pies może cofnąć łapę, gdy dotknie się zapalonego miejsca. Może też nieustannie lizać łapę, próbując złagodzić ból i swędzenie, ale to tylko dodatkowo podrażni skórę.

Jeśli występują charakterystyczne objawy, nie zwlekaj z wizytą u weterynarza. Schorzenie to powoduje znaczny dyskomfort u psa, dlatego leczenie należy rozpocząć natychmiast.

Diagnostyka

Rozpoznanie pododermatitis ustala się na podstawie danych klinicznych. Lekarz weterynarii zbada psa i oceni stan zajętego obszaru. W przypadku wystąpienia typowych objawów, zostanie postawiona właściwa diagnoza.

Ponieważ pododermatitis jest schorzeniem wtórnym, konieczne będzie przeprowadzenie serii badań w celu ustalenia przyczyny. Jest to konieczne, aby upewnić się, że leczenie nie tylko złagodzi objawy kliniczne, ale także całkowicie wyeliminuje schorzenie lub pozwoli je opanować.

W trakcie procesu diagnostycznego mogą być zlecone następujące badania:

• badania krwi i moczu;
• badanie cytologiczne;
• pobranie wymazu w kierunku nużycy i określenie obecności innych pasożytów skóry;
• badania mające na celu wykrywanie robaków;
• określenie obecności zakażenia grzybiczego;
• testy alergiczne.

Dodatkowo, mogą zostać zlecone specjalistyczne badania krwi w celu wykrycia patologii metabolicznych lub immunologicznych. Konsultacja z endokrynologiem weterynaryjnym może być konieczna w celu wykluczenia patologii narządów endokrynnych.

Leczenie

Szczegóły leczenia zależą od rodzaju pododermatitis i rozległości uszkodzenia tkanek. W przypadku aseptycznej postaci choroby, początkowo konieczne jest staranne usunięcie zanieczyszczeń i szkodliwych elementów (zanieczyszczeń, małych gałęzi, kamieni i szkła) z poduszek łap. Następnie zmienione chorobowo miejsca leczy się środkiem antyseptycznym, takim jak maść streptocydowa, chlorheksydyna lub tetracyklina. Zaatakowane miejsce leczy się kilka razy dziennie, aż do całkowitego wygojenia ran.

W przypadku rozwoju infekcji bakteryjnej (ropnego zapalenia pododermatozy) przepisuje się antybiotykoterapię. Może ona trwać długo: pies otrzymuje lek do momentu całkowitego ustąpienia stanu zapalnego, a następnie przez kolejne dwa tygodnie. Miejsca objęte stanem zapalnym należy również przemyć środkiem antyseptycznym kilka razy dziennie.

Leczenie pododermatitis u psów w domu powinno odbywać się wyłącznie po konsultacji ze specjalistą. Ważne jest określenie rodzaju choroby i zalecenie odpowiedniego leczenia. Kluczowe jest również ustalenie przyczyny schorzenia. W przeciwnym razie możliwe są częste nawroty.

Zapobieganie

Zapalenie pododermatozy może wystąpić u psów w każdym wieku i każdej rasy. Jednak zwierzęta z osłabionym układem odpornościowym są bardziej podatne. Dlatego głównym środkiem zapobiegawczym jest dbałość o ogólny stan zdrowia pupila. Aby zadbać o zdrowie swojego futrzanego przyjaciela, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

1. Regularnie przeprowadzaj badania kontrolne u lekarza weterynarii.
2. W przypadku występowania przewlekłych patologii konieczne jest ciągłe monitorowanie stanu zwierzęcia i stosowanie się do zaleceń lekarza.
3. Wykonuj szczepienia profilaktyczne.
4. Zapewnij zwierzęciu zbilansowaną dietę.
5. Staraj się w miarę możliwości unikać kontaktu z bezdomnymi zwierzętami.
6. Postępuj terminowo leczenie pasożytów.

Aby zapobiec rozwojowi stanu zapalnego skóry w miejscach oparzeń, należy:

• myj łapy po każdym spacerze mydłem;
• utrzymuj pościel i/lub kabinę w czystości;
• Regularnie przycinaj paznokcie i włosy między palcami.

Niektóre małe rasy, takie jak pudle i yorkshire terriery, wymagają specjalnej pielęgnacji łap. Podczas zimowych spacerów z psem zaleca się nałożenie specjalnego wosku ochronnego lub założenie butów ochronnych. To ochroni wrażliwe łapy psa przed śniegiem, solą i innymi substancjami używanymi na oblodzonych drogach.

Przeczytaj także:

• Różowy porost u psów: przyczyny i leczenie
• Mikrosporia u psów: objawy i leczenie
• Cheyletiella u psów: objawy i leczenie