Roztocza podskórne u psów: objawy i leczenie

Psy mają bardziej wrażliwą skórę niż ludzie, dlatego są znacznie bardziej podatne na wszelkie schorzenia. Te nieprzyjemne objawy są często wywoływane przez roztocza podskórne – pasożyty żywiące się krwią i komórkami nabłonka żywiciela. Roztocza podskórne, niezależnie od tego, czy są aktywne w organizmie, czy atakują z zewnątrz, mogą powodować choroby takie jak nużyca lub… świerzbKleszcze pasożytują pod skórą, aktywnie się rozmnażają i zatruwają organizm zwierzęcia produktami przemiany materii, czemu towarzyszy nieznośny świąd, wypadanie włosów i może wywołać silną reakcję alergiczną. Ponadto niektóre gatunki roztoczy podskórnych mogą być przenoszone na ludzi.

Objawy choroby

Jeśli u psa rozwinie się roztocze podskórne, objawy i leczenie choroby zależą od rodzaju patogenu:

• Nużycę wywołuje oportunistyczny roztocz Demodex, który stale bytuje w gruczołach łojowych i mieszkach włosowych zwierząt, ale budzi się i rozpoczyna aktywne życie, gdy układ odpornościowy jest osłabiony;
• Świerzb to choroba zakaźna, która rozwija się, gdy pies zostanie zarażony roztocza świerzbu - sarkoptoza lub notoedroza (zbiorczo nazywane roztoczami świerzbu), które żrą charakterystyczne, sparowane tunele w skórze.

Obie patologie mają podobne objawy, dzięki którym można rozpoznać roztocza podskórne:

• bardzo silny świąd, powodujący, że pies drapie się po swędzeniu, aż do krwawienia;
• wypadanie sierści, które w pierwszej kolejności widoczne jest na krótko owłosionych częściach ciała (brzuch, pachwiny, twarz, łapy), a następnie pojawiają się wszędzie łyse plamy;
• wzmożona nerwowość spowodowana nieustannym, dokuczliwym swędzeniem;
• słabość, utrata sił, obojętność na to, co się dzieje;
• znaczne pogorszenie stanu ogólnego, pojawienie się chorób współistniejących.

Główną różnicą jest to, że roztocze nużeńca objawia się stanem zapalnym punktowym, natomiast roztocze świerzbu tworzy przejścia parzyste.

Ponieważ jednak inne objawy roztoczy podskórnych u psów są typowe dla większości inwazje pasożytnicze skóryLeczenie należy rozpocząć dopiero po przeprowadzeniu badań i ustaleniu rodzaju patogenu. Aby złagodzić swędzenie do czasu wizyty u lekarza weterynarii, można podać psu lek przeciwhistaminowy.

Ważne! Nużyca, świerzb i inne choroby skóry mają w dużej mierze podobne objawy, ale wymagają zupełnie innego leczenia. Dlatego nie ma sensu podejmować próby leczenia na własną rękę bez prawidłowej diagnozy.

Rodzaje roztoczy podskórnych

Istnieje kilka rodzajów roztoczy, które mogą zarażać psy. Jednak w Rosji najczęściej występującymi są nużeńce, świerzb sarkoptyczny i świerzb notoedryczny.

Nużeniec

Roztocz Demodex bytuje w gruczołach łojowych i mieszkach włosowych wszystkich ssaków (zwierząt i ludzi). Psy są jednak genetycznie predysponowane do rozwoju nużycy, dlatego jest ona u nich dość powszechna. Choroba rozwija się, gdy stan zdrowia psa pogarsza się z powodu takich czynników, jak:

• zaburzenia układu odpornościowego;
• zaburzenia hormonalne;
• silny stres fizyczny lub psychiczny.

Roztocze Demodex nie dają żadnych objawów, jeśli pies jest zdrowy. Pod wpływem tych czynników roztocze uaktywniają się i zaczynają wydzielać toksyny, które powodują swędzące, zapalne zmiany w postaci czerwonych guzków. Szczególnie silny stan zapalny rozwija się w miejscach gromadzenia się martwych pasożytów. Stan zapalny szybko rozprzestrzenia się po całym ciele, zazwyczaj czemu towarzyszy wypadanie sierści. W przypadku braku łysych plam, nużyca jest często mylona ze świądem alergicznym.

Ważne! Zaleca się sterylizację lub kastrację psów, które wyzdrowiały z nużycy. Ponieważ nie można ustalić przyczyny reaktywacji roztoczy, ważne jest wykluczenie wpływu zaburzeń hormonalnych na zdrowie potomstwa.

Choroba występuje w dwóch postaciach: młodzieńczej (u psów poniżej 2 roku życia) i dorosłej. Jednak tylko postać młodzieńcza nużycy ma dobre rokowanie.

Ponadto proces patologiczny może mieć 2 opcje rozwoju:

1. Najczęstszą postacią jest postać miejscowa, stanowiąca 90% zdiagnozowanych przypadków nużycy u psów. Zmiana pojawia się w pojedynczym, wyraźnie ograniczonym obszarze, z podrażnieniem, zaczerwienieniem i szybką utratą sierści. Nie ma objawów wtórnych. Może ustąpić samoistnie bez leczenia w ciągu 15–20 dni.
2. Uogólniona – choroba ma wiele zmian. Rzadko ustępuje bez leczenia, tylko jeśli nie występują powikłania.

Z kolei nużyca miejscowa dzieli się na dwa typy:

• krostkowa - występuje z powstawaniem ropnych krost, które rozdrapywane przez psa mogą powodować przedostanie się zakażenia do krwi i jego dalsze rozprzestrzenianie się po całym organizmie;
• łuszcząca się - powoduje powstawanie małych, czerwonych plamek pokrytych suchymi łuskami, które dodatkowo mocno swędzą i pies może wprowadzić do nich zakażenie podczas drapania, ale objawi się ono miejscowo.

Uogólniona nużyca łączy oba typy jednocześnie. Na zdjęciu widać, jak wygląda roztocz podskórny u psów z wszystkimi typami nużycy – różnica jest bardzo zauważalna.

Roztocza świerzbu

Roztocze świerzbu wnika w skórę psa od zewnątrz i bytuje w jej wnętrzu, żywiąc się komórkami naskórka. Chociaż zdrowy układ odpornościowy może przez pewien czas zapobiegać rozwojowi choroby, zwierzę jest nosicielem pasożyta i może zarażać nawet ludzi. Objawy są jednak łagodne i szybko ustępują, ponieważ roztocza te nie przeżywają na ludzkiej skórze.

Istnieją dwa rodzaje roztoczy świerzbu, w zależności od tego, który z nich wywołuje różne rodzaje świerzbu:

1. Świerzb klasyczny wywoływany jest przez roztocza świerzbu sarkoptycznego i charakteryzuje się takimi samymi objawami jak nużyca, ale z wczesnym tworzeniem się zmian zapalnych. Przewlekły świerzb prowadzi do rogowacenia, powstawania plam i blizn.
2. Zapalenie ucha jest wywoływane przez roztocza notoedryczne, które atakują zewnętrzną część ucha, ale mogą rozprzestrzenić się na zad i ogon, jeśli pies jest przyzwyczajony do spania w pozycji zwiniętej w kłębek. Zwierzę energicznie uderza się w uszy i głowę, aby złagodzić swędzenie, czasami powodując poważne obrażenia.

Ogólnie rzecz biorąc, zewnętrzne objawy świerzbu u psów są bardzo podobne do objawów nużycy. Dlatego rozróżnienie tych dwóch chorób bez specjalistycznych badań jest bardzo trudne. Aby zidentyfikować patogen, pobiera się zeskrobinę z górnej warstwy nabłonka w znieczuleniu miejscowym.

Leczenie roztoczy podskórnych u psów

Leczenie nużycy jest znacznie trudniejsze niż świerzbu. Aby „dezaktywować” roztocza nużeńca, konieczne jest całkowite zregenerowanie organizmu zwierzęcia. Jednak aby wyeliminować świerzbowca u psów, leczenie powinno koncentrować się wyłącznie na zwalczaniu pasożytów, a następnie na wzmacnianiu odporności zwierzęcia.

Leczenie nużycy

Trudności w pozbyciu się nużeńca są tym większe, że jego przyczyna jest praktycznie niemożliwa do ustalenia. Dlatego tak ważne jest wzmocnienie układu odpornościowego psa i odbudowa narządów dotkniętych pasożytem. Plan leczenia powinien wyglądać następująco:

• w celu wzmocnienia odporności – „Immunoparasitan” domięśniowo przez 1 tydzień w dawce odpowiadającej masie ciała zwierzęcia;
• do leczenia zmienionych chorobowo miejsc stosuje się kąpiele i maści o działaniu roztoczobójczym, dobierane w zależności od stopnia zaawansowania choroby (minimum 7 zabiegów z powtórzeniem kuracji po 1 tygodniu);
• w celu regeneracji wątroby – należy przyjmować tabletki Karsil zgodnie z instrukcją (nie zaleca się stosowania innych hepatoprotektorów, gdyż mogą one mieć pozytywny wpływ na stan kleszcza, zwłaszcza Essentiale);
• Aby złagodzić swędzenie, należy przyjmować leki przeciwhistaminowe i przejść na dietę hipoalergiczną (wysokiej jakości suchą karmę i probiotyki zapobiegające dysbakteriozie).

W przypadku stanu krytycznego przepisuje się Detomax. Należy pamiętać, że te zastrzyki podskórne na kleszcze u psów są bardzo skuteczne, ale wysoce toksyczne i dość niebezpieczne. Ich stosowanie jest zasadne, gdy korzyści przeważają nad istniejącym ryzykiem dla osłabionego organizmu psa.

Nie ma innych leków na nużycę, w tym profilaktycznych. W przypadku predyspozycji genetycznych, nawet przy odpowiedniej opiece, psy mogą nie być odporne na tę chorobę. Dlatego po wyzdrowieniu takie zwierzęta są eliminowane z hodowli.

Leczenie świerzbu

Roztocza świerzbu zwalcza się za pomocą specjalnych kropli roztoczobójczych, które jednocześnie zabijają pasożyty oraz działają przeciwgrzybiczo i przeciwbakteryjnie. Leczenie jest dość proste:

• niszczenie patogenów odbywa się poprzez podawanie kropli na kłąb chorego zwierzęcia;
• w przypadku poważnych uszkodzeń skóry, dotknięte obszary leczy się dodatkowo lekami przeciwdrobnoustrojowymi;
• Równolegle prowadzone są działania wspomagające pracę wątroby (najlepiej preparatem Karsil) oraz wzmacniające układ odpornościowy.

Objawy zarażenia świerzbem, takie jak swędzenie, wypadanie sierści i wzmożona pobudliwość u psów, są również typowe dla reakcji alergicznych. Co więcej, mogą one zostać nieco złagodzone przez leki przeciwhistaminowe, jeśli właściciel zdecyduje się na leczenie alergii u psa. Nie wyleczy to jednak świerzbu i będzie stratą czasu – roztocza rozmnażają się szybko, a leczenie jest znacznie skuteczniejsze w początkowej fazie.

Aby dokładnie wiedzieć, jak leczyć roztocza podskórne u psów, ważne jest prawidłowe rozpoznanie rodzaju kleszcza, ponieważ każdy rodzaj reaguje tylko na określony rodzaj leku. Dlatego diagnozę powinien postawić lekarz dopiero po pobraniu co najmniej 2-3 zeskrobin, jeśli wystąpią te objawy.

W łagodnych przypadkach świerzbu lub we wczesnym stadium choroby, możesz złagodzić objawy u psa metodami ludowymi. Poniższe przepisy będą odpowiednie:

1. Nalewka czosnkowa: Wymieszaj zmiażdżone ząbki czosnku z olejem migdałowym w proporcji 1:2 i odstaw w ciemne miejsce na 3 dni. Stosuj na skórę nie częściej niż raz dziennie, ponieważ czosnek jest szkodliwy dla psów.
2. Nalewka kefirowa z czarną siarką: rozcieńczyć siarkę kefirem (1:3) i pozostawić w ciepłym miejscu na kilka godzin. Stosować na bolące miejsca raz dziennie, ponieważ składnik siarkowy silnie wysusza skórę, powodując silne pieczenie. Z tego samego powodu nie należy pozostawiać roztworu na skórze; po nałożeniu spłukać.
3. Maść siarkowa to produkt apteczny, który nakłada się na zmienione chorobowo miejsca dwa razy dziennie bez spłukiwania. Maść powoduje również pieczenie.
4. Olejek lawendowy – skórę najpierw smaruje się olejkiem, a po jego wchłonięciu wciera się w nią kredę w proszku. Zabieg wykonuje się 4-5 razy dziennie.

Pomimo prostoty i skuteczności domowych sposobów, nie należy ich nadużywać. Produkty te mogą wysuszać skórę psa i powodować znaczny dyskomfort.

Aby zapobiec zarażeniu roztoczami świerzbu, należy podawać zwierzęciu dwa razy w roku krople przeciw roztoczom. Ważne jest również zapewnienie psu zbilansowanej diety i okresowe podawanie leków immunomodulujących.

Roztocza podskórne to bardzo nieprzyjemna i niebezpieczna choroba dla psów. Należy podjąć niezbędne działania już przy pierwszych oznakach lub nawet podejrzeniu rozwoju takich patologii. We wczesnym stadium pozbycie się pasożytów jest znacznie łatwiejsze, ponieważ mają one określone cykle rozwojowe. W zaawansowanym stadium choroby zmiany skórne mogą być bardzo poważne i bolesne dla zwierzęcia, a leczenie może trwać wiele miesięcy. Co więcej, tylko spersonalizowane, kompleksowe podejście do pozbywania się roztoczy podskórnych u psów, obejmujące leczenie i ogólny stan zdrowia, może przynieść pozytywne rezultaty.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii zatrudnionemu przez naszą stronę internetową, a my udzielimy na nie odpowiedzi tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Przeczytaj także:

• Jak usunąć kleszcza u psa w domu
• Krople na kleszcze dla psów: które są najlepsze?
• Świerzb nużycowy u psów