Podenco Ibizanco (ogar z Ibizy, ogar z Ibizy)

Gończy z Ibizy nazywany jest perłą myśliwską Morza Śródziemnego. Inne nazwy to gończy z Ibizy lub gończy z Ibizy. Od razu widać, skąd pochodzi ta rasa i jakie jest jej przeznaczenie. Ten wytrzymały, elegancki pies przyciąga coraz więcej miłośników chartów na całym świecie swoim wyglądem i przyjemnym temperamentem. Pozostaje jednak bardzo rzadką i rzadko spotykaną rasą.

Historia pochodzenia

Ibizański pies gończy to prymitywny chart. Jego najbliższymi krewnymi są portugalski podenco, kanaryjski podenco, andaluzyjski podenco i Cirneco dell'Etna I pies faraonaHistorycy uważają, że psy tego typu zostały sprowadzone na Wyspy Blearic z Afryki Północnej przez Fenicjan, którzy założyli osadę na Ibizie w VIII wieku p.n.e. Kartagińczycy i Rzymianie prawdopodobnie również odegrali rolę w rozprzestrzenianiu się psów z Bliskiego Wschodu. Uważa się, że starożytnymi przodkami Podenco Ibizanco są psy o spiczastych uszach, przedstawione na egipskich freskach. Dlatego można śmiało powiedzieć, że Podenco Ibizanco to starożytna rasa psów myśliwskich, która rozwinęła się na wyspach archipelagu Wysp Blearic (Majorka, Ibiza, Minorka, Formentera), gdzie wykorzystywano je do polowania bez broni na ptaki, króliki, a nawet większą zwierzynę. W swojej ojczyźnie rasa znana jest pod pierwotną nazwą „ca eivissec”. Współczesne badania genetyczne przeprowadzone w 2004 roku dały podstawy do przypuszczenia, że ​​gończy ibizański jako rasa powstała stosunkowo niedawno i jest podobny do psów starożytnego Egiptu jedynie pod względem wyglądu.

Podenco z Ibizy był jednym z pierwszych psów śródziemnomorskich, które przyciągnęły uwagę kynologów, głównie ze względu na swój wygląd. Ze względu na podobieństwo do psów starożytnego Egiptu, podenco zyskał przydomek „Pies faraona”. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) zatwierdziła standard dla tego psa, który obowiązywał w latach 1963–1977. Na początku lat 70. Brytyjczycy zainteresowali się chartem maltańskim i zarejestrowali go w swoim Angielskim Klubie Kynologicznym pod tą samą nazwą – „Pies faraona”. Naturalnie, doszło do zamieszania. FCI ugięło się pod autorytetem brytyjskich kolegów i zniosło standard. Na szczęście rasa nie została zapomniana. W połowie 1956 roku pierwsze psy z Ibizy dotarły do ​​Ameryki (Rhode Island), co odegrało znaczącą rolę w ich popularyzacji. Jednocześnie kontynuowano ich hodowlę w ojczyźnie i w krajach sąsiednich. W 1982 roku FCI ponownie uznało rasę, ale pod nową nazwą: Podenco ibicenco. Obecnie większość populacji tej rasy występuje w południowej Europie i Stanach Zjednoczonych.

Zamiar

Posokowiec z Ibizy to chart używany do polowania na króliki bez broni o każdej porze dnia, ponieważ poluje nie tylko wzrokiem i słuchem, ale także dzięki wyostrzonemu węchowi. Widząc lub czując zwierzę, natychmiast się podnieca. Jest bardzo szybki i chętny w pogoni, a jednocześnie ma delikatny uścisk. W przeciwieństwie do innych chartów, potrafi przyprowadzić ofiarę żywą, zamiast dusić ją na miejscu. Zatem posokowiec z Ibizy to chart, który ma cechy i zachowania typowe dla psów gończych i retrieverów.

Gończy ibizyjski może polować samotnie lub w sforze liczącej do 15 psów. W sforze mogą pracować tylko suki i nie więcej niż jeden pies, ponieważ psy te są znane z kłótliwości i mogą rozpraszać się kłótniami nawet podczas polowania.

Gdy jeden pies dostrzeże ofiarę, pozostałe otaczają ją i czekają na odpowiedni moment, by dołączyć do polowania. Podenco wymagają długiego odpoczynku; po udanym polowaniu mogą przez jakiś czas odmawiać pracy.

Oprócz funkcji psa myśliwskiego, w wielu krajach świata pogoń z Ibizy uchodzi za wspaniałego psa do towarzystwa i spektakularnego psa wystawowego.

Film o rasie psów Podenco Ibizan Hound:

Wygląd

Ibiza to wysoki, silny, ale nie ciężki chart. Ma lekko wydłużoną budowę i szczupłą sylwetkę, duże, stojące uszy i długi pysk. Dymorfizm płciowy jest umiarkowany. Psy są nieco większe i silniejsze od suk. Wysokość w kłębie waha się od 60 do 72 cm, a waga od 19 do 25 kg.

Głowa jest długa, cienka i sucha. Jest mała w stosunku do ciała. Czaszka jest płaska i długa, z wyraźnym guzem potylicznym. Czoło jest płaskie. Stop jest słabo zaznaczony. Kufa jest długa; odległość od czubka nosa do oczu jest równa odległości od oczu do tyłu głowy. Wargi są cienkie i przylegające. Zęby są mocne, białe i kompletne, spotykają się w prawidłowym zgryzie nożycowym. Oczy są migdałowate, osadzone lekko skośnie, małe i bursztynowe o zmiennej intensywności. Uszy są bardzo ruchome i sztywne. Środek małżowiny usznej znajduje się na wysokości oczu. Małżowina uszna jest stosunkowo duża, w kształcie diamentu, z podstawą ściętą w dwóch trzecich. Skóra nosa jest średniej wielkości i wystaje ponad żuchwę. Kolor skóry nosa jest cielisty, podobnie jak warg i powiek.

Szyja jest bardzo sucha, jej długość równa się jednej czwartej długości ciała. Ciało jest symetryczne i zwarte. Długość nieznacznie przekracza wysokość. Kłąb jest dobrze zaznaczony, wysoki, długi i suchy. Grzbiet jest długi i prosty. Lędźwie wysklepione, mocne i średniej szerokości. Zad jest dobrze opadający, z silnymi, twardymi mięśniami. Klatka piersiowa jest głęboka, długa i wąska, nie sięgająca do łokci. Żebra są płaskie. Brzuch jest podkasany, ale nie za bardzo. Przednie kończyny są symetryczne, proste, osadzone bardzo blisko siebie, długie i suche. Tylne kończyny są proste z długimi, płaskimi mięśniami. Łapy są bardzo zwarte. Przeczytaj o budowa psa na naszej stronie internetowej.

Skóra jest gęsta i czerwona, ale w jaśniejszych miejscach może mieć inny odcień. Sierść jest gładka lub szorstka. Sierść gładka nie powinna być jedwabista; jest bardzo gruba i błyszcząca. Sierść szorstka jest szorstka w dotyku, bardzo gęsta i ma co najmniej 5 cm długości. Maść jest rudo-biała, jednolita ruda lub biała. Ruda powinna być jasnokasztanowata. Płowy kolor jest niepożądany i zabroniony u psów o gładkiej sierści.

Charakter i zachowanie

Psy gończe z Ibizy to bardzo łagodne, czułe, wrażliwe i przyjazne psy. Dobrze dogadują się ze wszystkimi członkami rodziny. Budują wyjątkowe relacje z każdym, ale zazwyczaj faworyzują jednego – swojego właściciela. Dobrze dogadują się z dziećmi. Podenco zazwyczaj nie są agresywne w stosunku do ludzi, co czyni je nieodpowiednimi do roli stróża lub ochroniarza. Są nieufne i nieufne wobec obcych. Jeśli są stałymi gośćmi, przyjaciółmi lub krewnymi, stają się gościnne i przyjazne, ale zachowują dystans i nie okazują intensywnej czułości. Podenco są bardzo ciekawskie, psotne i zaradne, co sprawia, że ​​życie z nimi jest interesujące, choć czasami nieprzewidywalne.

Podenco są bardzo wrażliwe, rozumieją nastrój swojego właściciela i szczerze go wczuwają, rzadko są nadmiernie natarczywe, dlatego też uważane są za doskonałych towarzyszy.

Zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi zwierzętami domowymi. Należy jednak pamiętać, że małe zwierzęta i ptaki mogą wyzwolić u psa instynkt łowiecki, nawet przy dobrej socjalizacji. Między samcami mogą dochodzić do konfliktów, również na spacerach.

Podenco ma silny instynkt pościgowy, ale jest lepiej wyszkolony niż inne charty, aby ignorować małe psy. Z sąsiadami i bezpańskimi kotami trudniej sobie poradzić. Biorąc pod uwagę, że chart ma błyskawiczne przyspieszenie i może osiągnąć prędkość do 60 km/h, ucieczka przed nim będzie trudna. Należy pamiętać, że Podenco z Ibizy są hodowane do biegania i polowań.

Edukacja i szkolenia

Psy gończe z Ibizy są dość wrażliwe. Mogą odmawiać szkolenia, jeśli są zawstydzone, przestraszone lub straciły zaufanie do właściciela. Dlatego kluczowe jest nawiązanie przyjaznej relacji z psem od szczenięcia. W miarę możliwości należy unikać kar i negatywnego wzmocnienia, stosując wyłącznie metody pozytywne, chwaląc za poprawnie wykonane zadania, dobre zachowanie itp. Ogólnie rzecz biorąc, psy gończe z Ibizy są wystarczająco inteligentne, aby szybko zrozumieć i przestrzegać zasad panujących w domu.

Jeśli w okresie szczenięcym między psem a właścicielem nawiąże się bliska więź, poter z Ibizy będzie bardzo posłusznym i wyrozumiałym towarzyszem. W przeciwnym razie możesz mieć psa niesfornego, samowolnego, żyjącego według własnych zasad.

Funkcje treści

Posokowiec z Ibizy doskonale nadaje się do życia w mieszkaniu ze względu na czystość, schludność i łagodne usposobienie. Jest to jednak możliwe tylko przy odpowiedniej ilości ruchu. W domu jest spokojny i cichy. Jeśli chodzi o życie na zewnątrz, kojce, a zwłaszcza psy na łańcuchu, są dla tej rasy bezwzględnie przeciwwskazane. Życie na wolnym wybiegu jest utrudnione przez reputację posokowca z Ibizy. Znajdują mnóstwo sposobów na pokonanie płotów. Jeśli nie potrafią przeskoczyć płotu, wspinają się i przeskakują przez niego. Uważa się nawet, że potrafią wspinać się na drzewa. Sierść posokowca z Ibizy nie wydziela charakterystycznego zapachu i linieje w niewielkim stopniu, jeśli jest trzymana w klatce. przycinać regularnie.

Posokowiec ibizyjski nadaje się dla osób lubiących polowania bez broni i długie spacery po lesie, a także jako pies do towarzystwa podczas jazdy na rowerze lub biegania. Mieszkanie w bloku jest możliwe, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej ilości ruchu. Mieszkanie w domu nie wyklucza potrzeby długich spacerów, a ogrodzenie wokół posesji musi być nieprzekraczalne dla psa.Podenco wymagają dużo ruchu. Ważny jest nie tylko czas trwania, ale i intensywność. Spacery powinny być zawsze uzupełniane energicznymi grami i możliwością swobodnego biegania. Oczywiście najlepiej spuszczać psa ze smyczy na otwartej przestrzeni, a nie w granicach miasta.

Pielęgnacja

Psy gończe z Ibizy wymagają minimalnej pielęgnacji, która różni się w zależności od rodzaju sierści. Psy krótkowłose są okresowo szczotkowane specjalną szczotką lub rękawicą. Psy szorstkowłose są trymowane raz lub dwa razy w roku, zazwyczaj wiosną i latem. Zimą pozwala się psu urosnąć włosowi okrywowemu, co poprawia jego ochronę w chłodne dni. Spacery w mroźną i wietrzną pogodę są ograniczone do minimum, a pies otrzymuje dodatkową izolację. Ubranie należy dobierać odpowiednio do pogody. Powinno być wygodne i nie krępować ruchów, ponieważ aktywne spacery to główny sposób na utrzymanie psa w cieple.

Do innych regularnych zabiegów pielęgnacyjnych, jakich wymagają psy gończe z Ibizy, zalicza się okresowe czyszczenie uszu i zębów, a także przycinanie pazurów u psów, które z jakiegoś powodu nie ścierają ich samodzielnie.

Odżywianie

Psy rasy ibizańskiej są często wybredne w jedzeniu, co utrudnia zapewnienie im pełnowartościowej, naturalnej diety. Nie zjadają wszystkiego, ale wybierają najsmaczniejsze produkty z dostępnych. Jeśli ich ulubionym pożywieniem jest mięso i podroby, niektóre zboża, owoce i warzywa, a także jaja i produkty mleczne, można łatwo stworzyć zbilansowaną dietę. Podawane są kwartalne dawki suplementów mineralno-witaminowych. W przeciwnym razie najlepiej rozważyć karmienie ich komercyjną suchą karmą. Psy rasy ibizańskiej najlepiej czują się na dietach przeznaczonych dla psów średniej wielkości o normalnym lub aktywnym trybie życia.

Psy gończe z Ibizy nie mają skłonności do przejadania się i dlatego rzadko cierpią na nadwagę. Dzieje się tak, chyba że właściciele rozpieszczają swojego psa i karmią go wyłącznie wysokokalorycznymi przysmakami, takimi jak ciasteczka, ser i tym podobne.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Gończy ibizyjski jest uważany za stosunkowo zdrową rasę. Większość psów jest odporna i zdrowa. Przy odpowiedniej pielęgnacji, żywieniu i terminowej profilaktyce weterynaryjnej, rzadko chorują. Szczenięta gończego ibizyjskiego są podatne na choroby zakaźne i często doświadczają powikłań związanych z inwazjami robaków. Dorosłe psy mogą cierpieć na różne choroby, w tym dziedziczne, które występują z różną częstością u różnych linii:

• Wrodzona głuchota (częstsza u psów o całkowicie białym umaszczeniu);
• Padaczka;
• Zaćma;
• Postępujący zanik siatkówki;
• Alergia;
• Dystrofia aksonalna.

Średnia długość życia wynosi zazwyczaj 12-15 lat. Pasterze z Ibizy pozostają aktywni i chętni do pracy aż do późnej starości.

Wybór szczeniaka Podenco Ibizan Hound

Tylko kilku hodowców w Rosji i krajach sąsiednich zajmuje się hodowlą tej rzadkiej rasy. Często istnieją długie listy oczekujących na szczenięta. Jeśli chcesz psa dla własnej przyjemności, możesz wybrać dowolnego psa, jakiego chcesz. Jeśli planujesz wystawę lub hodowlę, możesz rozważyć zakup psa za granicą, na przykład w Hiszpanii.

Zwraca się uwagę na rodziców miotu, ich temperament, cechy użytkowe i zdrowie. To samo dotyczy młodych szczeniąt. Powinny być ciekawskie, aktywne, nieśmiałe ani agresywne i nie wykazywać oznak choroby. Oceniane są również warunki życia psów, dieta i stosunek hodowcy do nich. Biorąc pod uwagę, że rasa nie jest rasą komercyjną, większość hodowców Podenco Ibizanco jest odpowiedzialna w swojej pracy, zapewniając wsparcie w zakresie wychowania, karmienia, kariery wystawowej i innych kwestii. W wieku trzech miesięcy, gdy szczenięta trafiają do nowych domów, trudno jest wiarygodnie przewidzieć ich przyszłą budowę zgodną ze standardem. Ich kariera wystawowa może zostać przerwana. wada zgryzu Po ząbkowaniu, płaskim uchu i innych nieprzyjemnych drobiazgach. Ale nawet w tym wieku szczenięta muszą spełniać standard w wielu punktach: typie sylwetki, osadzenia uszu, kształcie i umiejscowieniu oczu, proporcjach ciała, umaszczeniu, rodzaju sierści itp. Dla osób niezaznajomionych z rasą, najlepiej powierzyć wybór szczeniaka hodowcy lub trenerowi psów.

Zaleca się odbiór szczeniaka nie wcześniej niż w wieku 2-3 miesięcy. W wieku 45 dni szczenięta przechodzą badanie weterynaryjne, otrzymują tatuaż i metrykę, która później jest wymieniana na rodowód. Muszą być również zaszczepione stosownie do wieku, co potwierdza paszport z naklejkami i pieczątką weterynarza.

Cena

Cena psa rasy Podenco z Ibizy jest bardzo zróżnicowana i zależy od regionu hodowli, wartości hodowli i popytu. W Rosji szczeniak Podenco kosztuje średnio 35 000–50 000 rubli. W Europie kosztuje 800–1500 euro, a w Ameryce cena za rzadką rasę może sięgać nawet 3000 dolarów.

Zdjęcia

Galeria zawiera żywe zdjęcia szczeniąt i dorosłych psów rasy Podenco Ibizan Hound.

Przeczytaj także:

• Najszybszy pies na świecie
• Tazy (kazachski chart)
• Podenco Canario (pies gończy kanaryjski, pies gończy kanaryjski)