Dlaczego psu burczy w brzuchu i co należy zrobić?

Burczenie w jamie brzusznej jest sporadycznie obserwowane u prawie wszystkich psów. Rasy z naturalną predyspozycją do osłabionych jelit są szczególnie podatne. Burczenie może być spowodowane przez następujące czynniki:

Treść

1 Błędy żywieniowe
2 Zatrucie
3 Choroby przewodu pokarmowego
4 Choroby wątroby
5 Leczenie
6 Zapobieganie

Błędy żywieniowe

Psiemu żołądkowi może burczeć z powodu przejedzenia lub po spożyciu pokarmów powodujących wzmożoną produkcję gazów, takich jak kapusta, ogórki czy rośliny strączkowe. Jeśli pies je łapczywie, próbując szybko zaspokoić głód lub wyprzedzić pobliskich „konkurentów”, nadmiar powietrza dostaje się do przełyku wraz z pokarmem. To właśnie powietrze powoduje wzdęcia.

Niektóre rasy mają genetyczną predyspozycję do słabego przewodu pokarmowego, dlatego ich żołądki reagują dość wrażliwie nawet na najmniejsze zmiany w ich codziennej diecie. Pokarmy, które mogą podrażniać ich żołądki, to m.in.:

słodycze, smakołyki;
półprodukty;
zasolenie;
wędliny;
ostre przyprawy;
smażone, tłuste potrawy.

Ważne: Łagodna niestrawność może wystąpić często przy wprowadzaniu nowych produktów do diety, a także przy przechodzeniu z pokarmu naturalnego na karmę suchą (lub odwrotnie).

Innym czynnikiem, który może powodować burczenie, jest wzmożona aktywność zwierzęcia. Nagłe ruchy, niezręczne zwroty lub pospieszne jedzenie mogą prowadzić do chwilowego dyskomfortu i uczucia ciężkości w żołądku.

Zatrucie

Może to być spowodowane zjedzeniem zepsutego jedzenia, podniesieniem różnych przedmiotów z podłogi lub połknięciem chemikaliów domowych lub leków pozostawionych bez opieki. Psy, często pozostawione bez opieki, są najczęściej podatne na zatrucie. Może być ono spowodowane ciekawością lub brakiem uwagi. odpowiednie szkolenie Mogą zbierać jedzenie na ulicy, próbować „smakować” różnych jadowitych owadów, małych gryzoni itp.

W tym przypadku, oprócz wzdęcia i dudniących dźwięków, pojawiają się następujące objawy:

Nadmierne pragnienie. Zwierzę pije często i obficie, niemal bez przerwy.
Trudności w oddychaniu. Pies oddycha nieregularnie i płytko, nie mogąc wziąć pełnego oddechu.
Silne osłabienie połączone z wahaniami nastroju: od całkowitej apatii do wzmożonej pobudliwości graniczącej z agresją.
Wymioty i biegunkaW stolcu mogą być widoczne smugi krwi i skrzepy.
Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego. Objawiają się w postaci drgawki, dezorientacja w przestrzeni.
Promocja temperatura ciała.
Nadmierne pocenie się.

Pierwszą rzeczą, jaką możesz zrobić w domu przed wizytą u lekarza, jest podanie psu węgla aktywowanego w ilości 1 tabletki na 5 kg masy ciała.

Choroby przewodu pokarmowego

Patologie układu pokarmowego są zazwyczaj wynikiem nieprawidłowego trawienia pokarmu w jelitach. Niestrawione resztki pokarmu zaczynają gnić, powodując wzmożoną produkcję gazów i rozwój różnych chorób: nieżyt żołądka, dysbakterioza, zapalenie jelit itd. Jeśli diagnoza i leczenie nie zostaną podjęte na czas, wiele z nich może stać się przewlekłych.

Obraz kliniczny zaburzeń jelitowych wygląda następująco:

zmniejszony lub całkowity brak apetytu;
silne burczenie w jamie brzusznej, któremu towarzyszy bolesna reakcja zarówno przy palpacji, jak i w spoczynku;
Luźne stolce. Często obserwuje się pienistą, cuchnącą wydzielinę zawierającą grudki śluzu i skrzepy krwi;
wzrost temperatury ciała o 1-2 stopnie;
wymioty resztkami poprzednio spożytego pokarmu;
biały nalot na języku;
ogólne osłabienie, wahania nastroju (agresja, apatia);
odwodnienie;
zapadnięte oczy, zimne kończyny;
zaburzenia rytmu serca.

Psa należy natychmiast zabrać do kliniki weterynaryjnej. Samoleczenie może prowadzić do nieodwracalnych skutków, w tym śmierci.

Choroby wątroby

W przypadku chorób wątroby, burczenie w brzuchu jest uważane za objaw wtórny. Oprócz odgłosów jelitowych obserwuje się następujące objawy:

mocz przybiera czerwonawy odcień;
Kał ma białawy kolor. W kale obecne są również tłuszczowe wtrącenia;
ból w prawym podżebrzu;
powiększoną wątrobę można wyczuć palpacyjnie;
zażółcenie skóry i błon śluzowych.

Ważne: Wzdęcie brzucha jest czasami mylone z wodobrzuszem. W tym przypadku odgłosy burczenia są słabe, chociaż objętość jelit jest również wizualnie powiększona.

Dokładną diagnozę ustala się po przeprowadzeniu odpowiednich badań laboratoryjnych i badania USG.

Leczenie

Plan leczenia ustala wyłącznie lekarz, na podstawie diagnozy. Zazwyczaj w przypadku zaburzeń perystaltyki jelit stosuje się następujące leki:

Nux Vomica. Lek homeopatyczny z nasion papryczki chilibuha. Stosowany w przypadku łagodnych wzdęć brzucha, które nie wymagają hospitalizacji. Dawkowanie: 2 pastylki co 30 minut lub według zaleceń.
Cardus compositum. Działa profilaktycznie i jest wskazany dla psów ze skłonnością do wzdęć. Dodawać do wody pitnej 1-2 razy w tygodniu, zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Mezim. Ten lek poprawia trawienie i wspomaga szybką eliminację gazów. Dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała psa i ilości spożywanego pokarmu. Średni czas trwania leczenia wynosi 7-10 dni.
Adsorbenty: biała glinka, węgiel, enterosgel. Stosowane do zatruciaRóżne wywary/roztwory środków ściągających, takich jak wyciąg z czeremchy ptasiej, kory dębu i soli bizmutu, mogą pomóc w wyciszeniu odgłosów bulgotania.
Ból brzucha łagodzą następujące leki: No-Shpa, Papaweryna, Nowokaina (0,5% roztwór), czopki z pokrzykiem.
Napar z rumianku. Ma właściwości antyseptyczne. Można stosować zamiast wody. Przygotowanie: 2 łyżki suszonych kwiatów zalać 1 szklanką wrzątku, zaparzyć, przecedzić i ostudzić.

Jeśli pies odmawia przyjmowania tabletek, można zastosować sondę doustną. Sonda ta wprowadza do żołądka specjalne sorbenty, które usuwają toksyny i jednocześnie przepłukują przewód pokarmowy.

Zapobieganie

Kilka prostych środków zapobiegawczych znacząco poprawi samopoczucie Twojego psa i zminimalizuje występowanie wzdęć:

Dieta powinna być dostosowana do rasy zwierzęcia. W okresie rekonwalescencji po zatruciu lub przyjmowaniu leków zaleca się spożywanie chudego mięsa i ryb, fermentowanych produktów mlecznych, duszonych warzyw i jajek na twardo. Alternatywnie można stosować suchą karmę dietetyczną z dodatkiem specjalnych suplementów diety.
Nie napełniaj miski z wodą od razu po spacerze; daj psu czas na uspokojenie się. Odczekaj co najmniej 30 minut, aż woda się uspokoi.
Karm swojego pupila według ścisłego harmonogramu, zachowując regularne odstępy między posiłkami. Kontroluj również spożycie pokarmu, aby uniknąć przejadania się. Unikaj podjadania, nawet jeśli pies wydaje się głodny i prosi o jedzenie.
Nie pozwalaj psu zbierać resztek jedzenia, śmieci, przedmiotów gospodarstwa domowego, owadów itp. z podłogi lub podłoża. Jeśli nie uda się oduczyć psa starych nawyków (zwłaszcza w wieku dorosłym), powinieneś sam monitorować jego zachowanie.
Upewnij się, że masz wszystkie niezbędne szczepienia wykonane na czas i umów się na badania kontrolne u weterynarza.

Podsumowując, można wyciągnąć następujące wnioski. Jeśli u psa burczenie w brzuchu po jedzeniu występuje sporadycznie i nie obserwuje się żadnych innych podejrzanych objawów poza charakterystycznymi dźwiękami, nie ma powodu do niepokoju. W przeciwnym razie należy natychmiast skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Przeczytaj także:

Polecamy