Dlaczego uszy mojego psa śmierdzą?

Silny zapach wydobywający się z uszu psa zawsze jest oznaką problemu. Zdrowe zwierzęta nie mają nieprzyjemnego zapachu z uszu. Jeśli jednak pojawi się mdły, słodki lub kwaśny zapach, któremu towarzyszy wydzielina i ciągłe drapanie, może to być oznaką choroby. Każdy z tych stanów wymaga szybkiego i odpowiedniego leczenia. Ważne jest, aby właściciele natychmiast udali się do lekarza weterynarii, aby złagodzić dyskomfort swojego pupila i zapobiec powikłaniom.

Treść

1 Przyczyny nieprzyjemnego zapachu z uszu
2 Diagnoza stanu psa
3 Leczenie
4 Środki zapobiegawcze

Przyczyny nieprzyjemnego zapachu z uszu

Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, jest ustalenie, dlaczego uszy Twojego psa brzydko pachną. Możliwe przyczyny to:

Zapalenie ucha – powoduje silny ból, swędzenie w uchu i wydzielinę, której zapach zmienia się w zależności od jej charakteru (ropna lub surowicza), a same małżowiny uszne stają się gorące.
Krwiak małżowiny usznej powstaje w wyniku urazu mechanicznego, który może powodować powstanie miękkiego, ciepłego w dotyku obrzęku na małżowinie usznej, z ropą w środku, wydzielającą silny zapach. Dodatkowo pies może stać się niespokojny, przechylić głowę na bok, podrapać się w chore ucho i nerwowo reagować na jego dotyk.
Otodektoza Zarażenie świerzbowcem usznym to choroba wywoływana przez roztocza uszne. Jej charakterystycznym objawem jest pojawienie się ciemnego, suchego, kawowego nalotu wewnątrz uszu. Dodatkowo rozwija się nieprzyjemny zapach i swędzenie, przez co pies często potrząsa głową i drapie się w zaatakowanych miejscach.
Zakażenia bakteryjne i drożdżakowe są najczęściej wywoływane przez drobnoustroje chorobotwórcze, które uaktywniają się w przypadku osłabienia układu odpornościowego lub przedostania się wody do uszu. Stanowi temu towarzyszą objawy podobne do zapalenia ucha środkowego, ale dodatkowo występuje wilgotna, brązowa wydzielina i kwaśny zapach, co zazwyczaj wskazuje na zakażenie gronkowcem złocistym (Staphylococcus aureus).
Ciało obce może powodować dyskomfort, powodując u psa potrząsanie głową, ocieranie się o różne powierzchnie i drapanie uszu, co może prowadzić do stanu zapalnego. Problem ten najczęściej występuje u psów myśliwskich i stróżujących, gdy do kanału słuchowego dostaną się suche gałęzie lub trawa, dlatego ważne jest, aby dokładnie zbadać swojego pupila po spacerze.

Alergie pokarmowe zaburzają pH i prawidłową mikroflorę w kanale słuchowym, tworząc sprzyjające środowisko dla rozwoju bakterii i grzybów. Ich aktywność powoduje nieprzyjemny zapach.
Cechy fizjologiczne poszczególnych ras. Owczarki niemieckie i jamniki charakteryzują się zwiększoną produkcją woskowiny usznej, która jest źródłem nieprzyjemnego zapachu, podczas gdy jamniki i yorkshire terriery mają unikalną budowę kanału słuchowego.

Do przyczyn pojawienia się silnego zapachu z uszu mogą należeć również nieprawidłowa dieta, skutki chorób nerek i wątroby, cukrzycaZaburzenia hormonalne. Aby zapewnić skuteczne leczenie, ważne jest ustalenie przyczyny, co może zrobić wyłącznie wykwalifikowany lekarz. W przeciwnym razie, przy niewłaściwym leczeniu, nawet najłagodniejsza postać choroby może prowadzić do poważnych powikłań, w tym głuchoty, a nawet śmierci.

Diagnoza stanu psa

Jeśli z uszu psa wydobywa się nieprzyjemny zapach, należy jak najszybciej zabrać go do weterynarza, aby szybko rozpocząć leczenie i złagodzić cierpienie zwierzęcia. Najpierw weterynarz przeprowadzi badanie wzrokowe uszu i przewodu słuchowego za pomocą otoskopu. Właściciel omówi również z nim tryb życia i historię choroby zwierzęcia.

Ważne jest, aby odpowiedzieć na wszystkie pytania dotyczące warunków bytowych zwierzęcia, jego karmienia, częstotliwości kąpieli, ewentualnych walk z innymi zwierzętami i przebytych chorób. Dodatkowo przeprowadza się badanie mikroskopowe zawartości kanału słuchowego i, w razie potrzeby:

badanie krwi;
zdjęcie rentgenowskie/tomografia komputerowa;
badanie bakteriologiczne w celu określenia wrażliwości na antybiotyki;
biopsja (w przypadku nowotworów).

W żadnym wypadku nie należy przerywać przepisanego leczenia natychmiast po poprawie stanu psa, nawet jeśli problem widocznie ustąpi. Jeśli choroba nie zostanie całkowicie wyleczona, istnieje duże prawdopodobieństwo, że źródło pozostanie w organizmie, prowadząc do nowego stadium z dodatkowymi powikłaniami.

Leczenie

Metoda leczenia i nazwy leków zależą od zidentyfikowanej przyczyny stanu zapalnego w narządzie słuchu i związanego z nim nieprzyjemnego zapachu:

Zapalenie ucha środkowego wymaga regularnego płukania przewodu słuchowego roztworem soli fizjologicznej lub specjalnym płynem, a następnie stosowania kropli do uszu. W tym celu płyn, podgrzany do temperatury ciała zwierzęcia, wlewa się do przewodu słuchowego i pozostawia na chwilę, po czym pozwala psu potrząsnąć głową. Po tym zabiegu podaje się przepisane krople do uszu zawierające składniki przeciwzapalne, przeciwpasożytnicze lub antybiotyki. Zapalenie ucha środkowego zazwyczaj wymaga długotrwałego leczenia, które należy kontynuować aż do całkowitego wyzdrowienia.

W przypadku alergii pierwszym krokiem jest identyfikacja alergenu i wyeliminowanie jego ekspozycji. Aby złagodzić objawy u psa, stosuje się leki przeciwhistaminowe, a czasami kortykosteroidy. Do codziennej diety wprowadza się pokarmy bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe (takie jak owoce morza), a uszy regularnie przemywa się roztworem antyseptycznym.
Z uchem kleszcz Zalecane są odpowiednie krople (na przykład „Bars”) i stosowany jest dowolny sterylny olej roślinny, który pozwala na zmiękczenie strupów i ich bezbolesne usunięcie.
W przypadku uszkodzenia krwiaki Ciągłe drapanie wymaga potraktowania rany nadtlenkiem wodoru i, najlepiej, założenia opatrunku. Jednak nacięcie całkowitego krwiaka powinno być wykonane tylko przez lekarza weterynarii: krew zostanie odprowadzona poprzez niewielkie nacięcie i, w razie potrzeby, założenie szwów.
W przypadku infekcji drożdżakowej lub innych chorób zakaźnych przepisywane są specjalne leki, ponieważ mikroorganizmy drożdżopodobne nie są wrażliwe na antybiotyki. Aby złagodzić przebieg choroby, zaleca się również dokładne codzienne czyszczenie uszu zwierzęcia.

Uwaga! Jeśli Twój pies stale drapie się po uszach lub ociera nimi o ściany i meble z powodu uporczywego swędzenia, możesz zastosować ochronną obrożę na uszy, aby zapobiec nadmiernemu drapaniu i uszkodzeniom, które mogą nasilić stan zapalny.

Środki zapobiegawcze

Główna zasada: lepiej zapobiegać niż leczyć. Regularne kontrole uszu i czyszczenie co 7-10 dni pomaga zapobiegać infekcjom spowodowanym nagromadzonym brudem. Patyczki higieniczne nie nadają się do czyszczenia; lepiej użyć wacika nasączonego specjalnym roztworem lub nadtlenkiem wodoru. Psy, które niedawno przeszły infekcję ucha, należy czyścić wyłącznie płynami lub innymi produktami zaleconymi przez lekarza weterynarii.

W przypadku ras kudłatych ważne jest, aby utrzymać wnętrze uszu wolne od sierści, ponieważ może to spowodować ich zawilgocenie i rozwój bakterii. Nadmiar sierści można usunąć samodzielnie lub zlecić go groomerowi podczas wizyty u fryzjera.

Wideo: Jak prawidłowo czyścić uszy psa