Dlaczego psy tracą sierść?

Zwierzęta zazwyczaj tracą sierść kilka razy w roku – w okresie wiosennego i jesiennego linienia. Jest to normalne zjawisko sezonowe, które nie wymaga interwencji. Jeśli jednak do tego momentu jeszcze trochę czasu, a sierść wyraźnie się przerzedza i szybko linieje, właściciel powinien martwić się o zdrowie zwierzęcia. Sezonowe linienie nie powoduje również zmian w zachowaniu ani samopoczuciu psa, a ekspozycja na inne czynniki często wiąże się z utratą apetytu, ospałością i drapaniem się po łysych miejscach. W takich przypadkach ważne jest ustalenie przyczyn i podjęcie odpowiednich działań.

Przyczyny wypadania włosów

Lekarz weterynarii może ustalić przyczynę wypadania sierści u psa po zbadaniu zwierzęcia i przeprowadzeniu niezbędnych badań. Jeśli sierść Twojego pupila szybko się przerzedziła lub pojawiły się łyse plamy, czas skonsultować się ze specjalistą, ponieważ może to być objaw poważnej choroby, którą można leczyć wyłącznie farmakologicznie.

Przyczyny wypadania włosów można podzielić na dwie główne grupy:

• hormonalne – zmiany w funkcjonowaniu organizmu spowodowane zaburzeniem pracy poszczególnych gruczołów;
• niehormonalne - zaburzenia spowodowane innymi, zwykle zewnętrznymi, czynnikami.

Gdy zmienia się poziom hormonów, łysienie pojawia się symetrycznie na całym ciele, natomiast asymetryczne i chaotyczne rozmieszczenie łysych plam wskazuje na inne choroby, niezwiązane z zaburzeniami hormonalnymi.

Zaburzenia hormonalne

Do najczęstszych hormonalnych przyczyn nieplanowanego wypadania włosów należą:

• Nadmiar kortyzolu (Zespół Cushinga) – oprócz łysienia, towarzyszy temu wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu, częste choroby zakaźne, obrzęki i obwisanie brzucha.
• Niedobór hormonu wzrostu – objawia się zwykle w okresie dojrzewania u psów płci męskiej powstawaniem symetrycznych łysych plam na różnych częściach ciała.

Za rasy najbardziej podatne na to zaburzenie hormonalne uważa się chow chow, boksery, pudle, pomeraniany i airedale teriery.

• Nadmiar estrogenu powoduje wypadanie włosów w okolicach narządów płciowych u kobiet i obrzęk napletka u mężczyzn.
• Niedobór estrogenu – najczęściej występujący u sterylizowanych samic w średnim wieku – początkowo powoduje powolny wzrost owłosienia w okolicach narządów płciowych, a następnie w innych częściach ciała. Istniejące owłosienie przerzedza się, a skóra staje się bardzo miękka i delikatna.
• Zaburzenie produkcji hormonów tarczycy (niedoczynność tarczycy) powoduje kruchą i suchą sierść oraz łyse plamy na szyi, klatce piersiowej, plecach i innych obszarach ciała. Do objawów tych należą również letarg i apatia, gwałtowny wzrost masy ciała i zmniejszona odporność na infekcje.

Przyczyny niehormonalne

Jeśli równowaga hormonalna Twojego psa jest prawidłowa, należy zbadać inne przyczyny nadmiernego wypadania sierści. Do najczęstszych należą:

• Reakcje alergiczne objawiają się również podrażnieniem i drapaniem skóry oraz zaczerwienieniem oczu. Mogą być one spowodowane przez żywność, domowe środki czystości (używane do pielęgnacji psa lub sprzątania mieszkania) lub alergeny sezonowe.

Ważne: Zwierzęta karmione naturalną karmą doświadczają reakcji alergicznych znacznie rzadziej niż te karmione gotową suchą karmą.

• Osłabiony układ odpornościowy może utrzymywać się po przebyciu poważnej choroby, dlatego ważne jest, aby wspierać zdrowie swojego pupila w tym okresie, podając mu dodatkowe suplementy witaminowe i mineralne.
• Niedobór cynku powoduje suchą, szorstką, łysą skórę, łuszczenie się i pękanie miękkich poduszek na łapach psa.
• Nieprawidłowa pielęgnacja: Unikaj używania szamponów przeznaczonych dla ludzi lub zbyt gorącej wody podczas kąpieli zwierząt. Zaleca się, aby zwierzęta długowłose były kąpane raz w miesiącu, a zwierzęta szorstkowłose jeszcze rzadziej. Regularne szczotkowanie jest niezbędne.

Częste kąpiele powodują wypłukiwanie substancji tłuszczowych, które tworzą warstwę ochronną na skórze psa. W efekcie sierść pogarsza się, staje się suchsza i cieńsza.

• Pchły i inne pasożyty - pies zachowuje się niespokojnie i drapie się po ugryzieniach, czemu towarzyszy znaczne przerzedzenie sierści.
• Łupież (łojotok) – może również powodować wypadanie włosów w najbardziej dotkniętych miejscach lub być wtórnym objawem choroby (wyprysk, zapalenie skóry, cukrzyca itp.).

• Stres i lęk – często występowanie lub długotrwałe narażenie na czynniki stresujące powoduje cierpienie zwierzęcia i może być przyczyną częściowej lub całkowitej łysiny.

Rasy miniaturowe są szczególnie podatne na stres. Na przykład chihuahua mogą stać się nerwowe z powodu intensywnej zabawy i głośnych dźwięków. Aby złagodzić stres, zapewnij im spokojny, relaksujący odpoczynek, ogranicz czas spędzany w samotności i unikaj brutalnego traktowania.

• Świerzb – spowodowane obecnością drobnych roztoczy świerzbu i któremu towarzyszy świąd, sierść psa wypada plackami. Początkowo obserwuje się niewielkie łyse plamy wokół oczu i kącików pyska. Jednak nieleczone łysiny zlewają się, tworząc ciągłą łysinę, co może prowadzić do rozwoju piodermii (bakteryjnej infekcji).
• Łysienie mutacyjne (syndrom niebieskiego dobermana) charakteryzuje się rozległą utratą sierści na całym ciele, z tworzeniem się krost i grudek. Wizualnie zwierzę wygląda na zjedzone przez mole.
• Zakażenia drożdżakowe najczęściej rozwijają się w miejscach o większej wilgotności (takich jak pachy, fałdy skórne lub przestrzenie między palcami stóp) i objawiają się nieprzyjemnym zapachem oraz nadmiernym przetłuszczaniem się skóry w dotkniętych miejscach.

Najbardziej podatne na ten typ infekcji są rasy psów o pomarszczonej skórze i licznych fałdach na ciele, takie jak shar pei i buldogi.

• Zapalenie skóry wywołane słońcem – charakteryzuje się przede wszystkim łysieniem twarzy, może również powodować owrzodzenia i rozwój chorób autoimmunologicznych.
• Zapalenie gruczołów łojowych powoduje symetryczne łysienie na głowie, szyi i grzbiecie zwierzęcia. Może mu towarzyszyć zakaźna zmiana w mieszkach włosowych.

Leczenie

Nie ma uniwersalnego lekarstwa na łysienie. Wypadanie sierści może być wywołane przez wiele czynników, dlatego leczenie zależy wyłącznie od źródła problemu. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów, właściciele zwierząt powinni skonsultować się z lekarzem weterynarii, aby zbadał psa, ocenił stan sierści, wykonał niezbędne badania i zidentyfikował przyczynę wypadania sierści. Diagnozowanie przyczyny w domu jest nie tylko nieskuteczne, ale i niebezpieczne, ponieważ wypadanie sierści może być nie tylko niegroźną reakcją alergiczną, ale także objawem choroby, która stanowi zagrożenie nie tylko dla zwierzęcia, ale także dla członków rodziny.liszaj obrączkowy, świerzb).

W zależności od wyników badań i objawów lekarz zaleci odpowiednie leczenie:

• W przypadku zaburzeń hormonalnych najczęściej przepisuje się specjalistyczne leki stabilizujące poziom hormonów, takie jak trilostan i metatonina. Jeśli w ciągu 6 tygodni nie nastąpi poprawa, należy zweryfikować leczenie.
• W przypadku zakażeń grzybiczych stosuje się miejscowe balsamy i maści zawierające ketokonazol, mikonazol lub klotrimazol. W leczeniu ogólnoustrojowym patogenów stosuje się gryzeowulfinę (lub itrakonazol) wraz z dodatkowymi szczepionkami, które przyspieszają gojenie i hamują aktywność grzybów.
• W przypadku inwazji pasożytniczych skuteczne są szampony, krople do stosowania miejscowego, spraye, preparaty do wstrzykiwań i obroże. Mogą to być produkty przeznaczone specjalnie do eliminacji pojedynczego pasożyta lub kompleksowe kuracje gwarantujące eliminację kleszczy, pcheł i robaków (takie jak krople Stronghold lub Bars, spraye Inspector, Frontline i Beaphar).
• Łupież skutecznie leczy się specjalnymi szamponami, które nie tylko usuwają łuski, ale także łagodzą podrażnienia i regulują wydzielanie sebum. Należą do nich Stop-Doctor z dziegciem brzozowym i GlobalVet.

Każdą opcję leczenia można uzupełnić o kompleksy witamin i minerałów, olej rybi i inne leki wzmacniające układ odpornościowy.

Podejmując działania zapobiegawcze, można całkowicie uniknąć większości problemów z wypadaniem sierści. Aby to osiągnąć, zadbaj o zbilansowaną dietę i odpowiednią pielęgnację swojego pupila, pamiętaj o aktualnych szczepieniach i kuracjach przeciwpasożytniczych oraz regularnie badaj jego ciało po spacerach.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii zatrudnionemu przez naszą stronę internetową, a my udzielimy na nie odpowiedzi tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Przeczytaj także:

• Łupież u psów
• Szampon Doctor dla psów
• Alergie u psów: objawy i leczenie