Dlaczego kot łysieje?

Zdrowy kot ma piękną, gęstą sierść, która lśni w słońcu i naturalnie linieje. Przerzedzenie sierści, zarówno jednolite, jak i nierównomierne, zawsze ma swoje przyczyny i wskazuje na procesy patologiczne zachodzące w organizmie kota. Aby przywrócić sierść do prawidłowego stanu, należy najpierw ustalić przyczynę łysienia kota.

Treść

1 Objawy i symptomy
2 Główne czynniki
- 2.1 Przyczyny naturalne
- 2.2 Choroby i przyczyny patologiczne

Objawy i symptomy

Aby zrozumieć przyczynę łysienia, należy ustalić, jak intensywnie postępuje to zjawisko i jakie towarzyszące mu objawy pojawiły się u zwierzęcia.

Główne objawy są następujące:

równomierne przerzedzenie sierści na całym ciele;
łyse plamy na brzuchu, pysku, łapach, uszach, u nasady ogona lub na całym ogonie;
zaczerwienienie i łuszczenie się skóry w miejscach dotkniętych chorobą;
swędzący;
oznaki niepokoju (ciągłe lizanie miejsc objętych stanem zapalnym, nerwowe merdanie ogonem itp.);
krosty, owrzodzenia, guzki lub pęcherze na łysych miejscach.

Rozpoznanie tych objawów wymaga natychmiastowej interwencji lekarza weterynarii, ponieważ utrata sierści może szybko się nasilić.

Główne czynniki

Problem łysienia u kotów dotyczy w równym stopniu obu płci, łysienie może wystąpić w każdym wieku i być konsekwencją czynników niepatologicznych lub konkretnej choroby.

Przyczyny naturalne

Czynniki te nie wymagają interwencji, ponieważ sytuacja stabilizuje się, a stan zwierzęcia wraca do normy natychmiast po ich usunięciu. Konsultacja z lekarzem weterynarii może pomóc w zrozumieniu tych czynników, ale czasami konieczne mogą być bardziej szczegółowe badania i diagnostyka.

Wiek

Łysienie związane z wiekiem jest zawsze bardziej widoczne u kotów krótkowłosych o ciemnym futrze, ponieważ łyse plamy są wyraźnie widoczne ze względu na jasny kolor skóry. Obszary nad oczami łysieją jako pierwsze, ale skóra nie jest zaczerwieniona, co jest typowe dla procesów patologicznych.

Istnieją dwa szczyty wiekowe, w których koty zaczynają łysieć. Pierwszy etap występuje między 14. a 20. miesiącem życia, kiedy struktura sierści zmienia się w miarę postępu procesu linienia. Drugi etap występuje u starszych zwierząt o osłabionym organizmie. Naturalny spadek odporności i spowolnienie metabolizmu mogą wywołać przyspieszone wypadanie sierści, które prawdopodobnie nigdy nie powróci do poprzedniego stanu.

Ciąża i karmienie piersią

Czasami, w okresie ciąży i karmienia, kotka traci znaczną część sierści. Jest to spowodowane zarówno zmianami hormonalnymi związanymi ze zbliżającym się lub trwającym macierzyństwem, jak i niedostateczną podażą niezbędnych składników odżywczych, witamin i mikroelementów, zużywanych podczas produkcji mleka.

Gdy przestaniesz karmić, Twój pupil znów stanie się gładki i puszysty. Lekarz weterynarii prawdopodobnie zaleci podtrzymującą terapię witaminową, która pomoże mu szybciej wrócić do zdrowia.

Konsekwencje przyjmowania leków

U zwierząt domowych może wystąpić wypadanie sierści po zażyciu niektórych leków. Ten skutek uboczny występuje rzadko, ale należy go brać pod uwagę. Leki wywołujące takie reakcje skórne to najczęściej leki przeciwbakteryjne lub antybiotyki. Substancje, które mogą nasilać wypadanie sierści, to m.in.:

cefalosporyny;
sulfonamidy;
penicylina.

Reakcja na wstrzyknięcia domięśniowe

W miejscu wstrzyknięcia często pojawia się miejscowy łysienie. Reakcja ta może wystąpić nawet 2-3 miesiące po zabiegu. Objawowi temu czasami towarzyszy regularny guzek i przebarwienia. Stan ten ustępuje samoistnie w ciągu 2-3 tygodni.

Stres

Po silnym szoku emocjonalnym, przeprowadzce, zmianie właściciela lub innym stresie, kot może zacząć tracić sierść. W takich przypadkach wypadanie sierści następuje równomiernie na całym ciele, ale po powrocie zwierzęcia do równowagi emocjonalnej, wypadanie sierści ustaje. Aby przyspieszyć ten proces, specjalista zaleci środki uspokajające.

Dermatoza słoneczna

Objawia się strupami na łysych miejscach w uszach i nosie. Występuje w odpowiedzi na ekspozycję na słońce i jest częsta u ras jasnych i białych. Goi się szybciej, jeśli zwierzę jest trzymane w miejscu, w którym jest mniej narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych.

Choroby i przyczyny patologiczne

Identyfikacja takich czynników wymaga przeprowadzenia badań laboratoryjnych, a następnie leczenia farmakologicznego lub interwencji chirurgicznej.

Zapalenie węzłów chłonnych

Zapalenie węzłów chłonnych występuje częściej u samców. Objawia się strupami na uszach i skórze głowy. Charakterystycznym objawem zapalenia węzłów chłonnych jest łatwe wyrywanie włosów w dotkniętych obszarach, a zwierzę nie odczuwa bólu ani dyskomfortu.

Ulgę może przynieść stosowanie specjalnych szamponów dla kotów, które w momencie diagnozy nieznacznie spowolnią postęp choroby.

Alergia

Reakcje alergiczne, takie jak częściowa utrata sierści na grzbiecie, ogonie i pysku, mogą wystąpić po spożyciu niektórych rodzajów żywności, materiałów, środków czyszczących lub produktów do pielęgnacji zwierząt. Reakcjom tym może towarzyszyć swędzenie, zaczerwienienie i grudki na skórze.

Testy alergiczne wykonuje się w celu ustalenia przyczyny. Leczenie obejmuje przyjmowanie leki przeciwhistaminowei w razie alergie pokarmowe konieczna będzie częściowa lub całkowita zmiana diety.

Nadczynność tarczycy

Objawia się nadczynnością tarczycy z nadmierną produkcją hormonów. Diagnoza wymaga obowiązkowych badań hormonalnych. Objawy obejmują intensywne lizanie łysiejących obszarów, co prowadzi do nasilenia stanu zapalnego w dotkniętych obszarach.

Leczenie polega na podawaniu radiojodu lub chirurgicznym usunięciu powiększonej części gruczołu.

Pchły lub kleszcze

Obecność owadów pasożytniczych może powodować nie tylko swędzenie, ale także wypadanie włosów. W początkowym stadium choroba może być niezauważalna, ale wraz z postępem choroby objawy nasilają się.

Na podstawie badania histologicznego lekarz weterynarii przepisze syntetyczne pyretroidy w celu pozbycia się łysych plam.

Zapalenie mieszków włosowych

Zakażenie atakuje mieszki włosowe, powodując wypadanie włosów. Największe zmiany zapalne mieszków włosowych występują na głowie, szyi i pysku kota, a następnie mogą rozprzestrzenić się na grzbiet, brzuch i nasadę ogona. Schorze towarzyszy silny świąd.

Aby wykryć zakażenie, pobiera się zeskrobinę skóry i wykonuje biopsję, po czym przepisuje się długotrwałą antybiotykoterapię.

Rumień wielopostaciowy

Przyczyn rozwoju rumienia wielopostaciowego może być kilka:

zakażenie;
reakcja na leki;
choroby onkologiczne itp.

Kot traci sierść na pyszczku, wokół pyszczka, na uszach, w pachwinach i pod pachami. Pęcherze i wrzody, często wzrasta temperatura i pojawia się apatia.