Brodawki u psów

Brodawki u psów występują równie często, jak u ludzi. Ale co je powoduje? Czy są niebezpieczne dla Twojego pupila? Jak można je leczyć? Co jest skuteczniejsze: ludowe metody usuwania brodawczaków u psów czy medycyna tradycyjna?

Wirus brodawczaka ludzkiego

Zastanówmy się, co jest przyczyną powstawania brodawczaków u psów?

Brodawczak – jest niewielkim, łagodnym nowotworem, który powstaje w wyniku rozrostu komórek nabłonkowych zainfekowanych wirusem DNA z rodziny Papillomaviridae.

Obecnie zidentyfikowano około 5 różnych typów wirusa u psów i 8 wirusów brodawczaka kotów, z których każdy wywołuje określoną postać choroby. Przebieg choroby i

Przebieg choroby i rozległość uszkodzeń zależą przede wszystkim od odporności zwierzęcia. Odnotowano liczne przypadki samoistnego wyzdrowienia u kotów i psów zakażonych wirusem brodawczaka. Współczesna medycyna weterynaryjna zwraca jednak szczególną uwagę na ten problem, koncentrując uwagę właścicieli na takich kwestiach, jak:

• rozprzestrzenianie się wirusa (nawet zwierzęta chore w formie utajonej są nosicielami zakażenia wirusowego);
• ryzyko krwawienia i wtórnego zakażenia w przypadku uszkodzenia nowotworu;
• ryzyko niekontrolowanego wzrostu brodawczaków (wskutek urazu lub usunięcia);
• transformacja komórek łagodnych w złośliwe.

Te 4 powody, dla których u psów pojawiają się brodawczaki, stanowią przekonujące argumenty za podjęciem działań już przy pierwszych objawach zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego.

Przyczyną powstawania brodawczaków u psów jest aktywność wirusa Papillomaviridae, którym można zarazić się poprzez bezpośredni lub pośredni kontakt z chorym zwierzęciem.

Ważne jest, aby hodowcy wiedzieli, że choroba ma dość długi okres inkubacji. Pierwsze objawy mogą pojawić się 1-2 miesiące po zakażeniu lub mogą nie wystąpić wcale, jeśli choroba pozostaje w fazie utajonej.

Rodzaje i umiejscowienie brodawczaków

U psów występują różne rodzaje brodawczaków, każdy z nich ma swoją własną lokalizację i charakterystyczne cechy przebiegu choroby.

Brodawczak jamy ustnej (w jamie ustnej)

Ten rodzaj choroby jest najpowszechniejszy, ponieważ wirus najłatwiej przenosi się na błony śluzowe poprzez kontakt ze zwierzętami (zabawa, walki, lizanie). Z tego samego powodu infekcje jamy ustnej często dotykają młode, aktywne psy.

Narośla mogą pojawiać się w takich miejscach jak:

• wargi i policzki, w ustach;
• język i dziąsła;
• spojówka oka;
• zewnętrzna część nozdrzy.

Z wyglądu są to małe, stożkowate narośle o miękkiej, kruchej konsystencji. Brodawki u psów mogą mieć różną wielkość – od ledwo zauważalnych do dużych narośli wielkości fasoli. Początkowo pojawiają się gładkie, płaskie blaszki (grudki), a następnie wydłużają się. W pełni uformowany brodawczak przypomina kwiatostan kalafiora. Jeśli układ odpornościowy zwierzęcia jest silny, stan ustępuje samoistnie w ciągu około trzech miesięcy. U zwierząt z osłabionym układem odpornościowym i starszych psów liczba narośli może gwałtownie wzrosnąć, co wymaga specjalistycznego leczenia.

Więcej informacji na temat leczenia tego typu brodawczaków znajdziesz w filmie:

Brodawki skórne egzofityczne

Najczęściej pojawiają się na łapach, głowie lub powiekach. Mogą mieć łodygę lub kształt kalafiora. Mogą być twarde lub miękkie w konsystencji, ale zazwyczaj ich średnica nie przekracza 0,5 centymetra. Zazwyczaj są gładkie i niepokryte włosami.

Brodawki skórne egzofityczne najczęściej występują u cocker spanieli i kerry blue terierów. Starsze psy również są narażone na ryzyko.

Jeśli narośl znajduje się na opuszce łapy, pierwszym objawem będzie kulawizna, którą właściciel może zauważyć jeszcze przed pojawieniem się narośli. Jak to wygląda, widać na poniższym zdjęciu:

Lepiej zapobiegać niż leczyć. Buty dla psów mogą być skutecznym sposobem na ochronę łap.

Brodawczaki odwrócone skóry

Brodawki odwrócone (z komórek przejściowych) często lokalizują się w pachwinie lub jamie brzusznej i pojawiają się u młodych osób (w wieku od 8 miesięcy do 3 lat). Brodawki odwrócone różnią się od poprzednich typów tym, że pojawiają się jako niskie, okrągłe wyniosłości z zapadniętym środkiem. W tym przypadku trzon brodawki jest zlokalizowany wewnętrznie, a nie zewnętrznie. Problem może być pojedynczy lub mnogi.

Brodawczaki z komórek przejściowych są bardzo rzadkie. Są niebezpieczne, ponieważ mogą pozostać niewykryte przez długi czas, a mimo to mogą stać się złośliwe.Soczewica (plamy barwnikowe)

Ten typ choroby występuje zarówno u młodych, jak i starszych zwierząt. Najczęściej zmiany zlokalizowane są na brzuchu i w pachwinach. Istnieją dowody na predyspozycje genetyczne u ras takich jak sznaucery i mopsy. Jeśli problem został zdiagnozowany u jednego z rodziców, istnieje duże prawdopodobieństwo jego odziedziczenia.

Brodawczak narządów płciowych u psów

Brodawczakowatość narządów płciowych jest rzadka u psów. Opisuje się ją jako przenoszoną drogą płciową postać wirusa brodawczaka, powodującą rozwój guzów narządów płciowych.

Charakterystyczne cechy brodawczaków

Niedoświadczony hodowca psów może zastanawiać się nad naturą narośli u swojego pupila. Dlatego należy zwrócić uwagę na charakterystyczne objawy brodawczaków, aby w razie potrzeby łatwo zdiagnozować psa. Oto objawy:

1. charakterystyczny obszar edukacji (opisany powyżej);
2. charakterystyczna nierówna, wyboista powierzchnia przypominająca kalafior;
3. obecność „nóżki” (zwężenia w miejscu połączenia ze skórą).

Kolor brodawczaka może być różny – od jasnego do karmazynowego lub czarnego. Kolor narośli w dużej mierze zależy od naturalnego koloru sierści psa.

Z reguły pozostałe rodzaje brodawek i narośli niezwiązane z działaniem wirusów z rodziny Papillomaviridae mają gładką powierzchnię.

Właściciela należy zaalarmować takimi objawami jak:

• gwałtowny wzrost liczby nowotworów;
• duże brodawczaki (łatwo ulegają uszkodzeniu);
• krwawienie z nowotworu;
• zmiany w konturach i strukturze brodawczaka.

W każdym przypadku wykrycie nowotworu o nieznanym pochodzeniu u Twojego pupila jest powodem do wizyty u lekarza weterynarii.

Diagnoza i leczenie

Ważne! Leczenie brodawczaków u psów i kotów musi odbywać się pod nadzorem lekarza weterynarii. Nigdy nie usuwaj narośli samodzielnie, ponieważ uraz może aktywować proces degeneracji komórek, prowadząc do rozwoju… guz złośliwy.

W zdecydowanej większości przypadków brodawczakowatość u psów diagnozuje się na podstawie badania wzrokowego zwierzęcia. Wiedząc, gdzie szukać oznak problemu, hodowca powinien regularnie badać zwierzę. Jeszcze lepiej, jeśli zrobi to lekarz weterynarii podczas rutynowego badania. W przypadku wykrycia narośli, brodawki lub guzka, ważne jest określenie jego charakteru. Niedoświadczona osoba może łatwo pomylić ziarniniaka, znamię, brodawczaka i guz złośliwy. Aby postawić diagnozę, lekarz weterynarii może zalecić dodatkowe badania.

Jeżeli nie ma wyraźnych objawów na skórze lub błonach śluzowych, ale istnieje podejrzenie, że pies jest nosicielem wirusa lub jest w stanie utajonym, Papillomaviridae można wykryć za pomocą diagnostyki PCR, która pozwala określić nie tylko obecność samego wirusa, ale także jego rodzaj.

Korekta odporności

Pojedyncze brodawczaki zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu pierwszych 2-5 miesięcy od wystąpienia objawów. Jeśli zwierzę ma silny układ odpornościowy, jego organizm samodzielnie zwalczy wirusa. Dlatego w przypadku wykrycia pojedynczych narośli, lekarz weterynarii może przyjąć postawę wyczekującą i zalecić leki wzmacniające odporność.

W przypadku brodawczaków jamy ustnej lub izolowanych brodawek skóry, psom przepisuje się interferon przez co najmniej 2 miesiące (oraz kolejny miesiąc po zniknięciu wszystkich brodawek).

Środki ludowe

Ważne! Środki ludowe należy stosować wyłącznie po konsultacji z lekarzem, jeśli u zwierzęcia zdiagnozowano pojedynczy guz we wczesnym stadium.

Narzędzia te obejmują:

• sok z glistnika;
• sok z mniszka lekarskiego;
• czosnek;
• wilczomlecz.

Interwencja chirurgiczna

Jeżeli leczenie immunomodulacyjne jest nieskuteczne, ilość brodawek się zwiększa lub ich wzrost jest dla zwierzęcia uciążliwy, stosuje się różne metody chirurgiczne:

• wycięcie tradycyjne;
• terapia laserowa;
• kriodestrukcja;
• koagulacja chemiczna;
• termo i elektrokoagulacja;
• radiochirurgia.

Wszystkie metody są dobre, ale często wymagają ponownej wizyty u weterynarza w celu „utrwalenia” pozytywnego wyniku.

Szczepionka

Najskuteczniejszą metodą leczenia zakażenia wirusem HPV u psów jest szczepionka dostosowana do konkretnego patogenu zwierzęcia. Szczepionkę podaje się podskórnie co 7-10 dni. Znacznej poprawy należy spodziewać się nie wcześniej niż po 3 tygodniach leczenia.

Wniosek

Zazwyczaj brodawczaki u psów są bezbolesne i łagodne. Ale czy naprawdę są tak bezpieczne? Jedną z wad brodawczaków w psiej jamie ustnej jest dyskomfort. Brodawki utrudniają zwierzęciu prawidłowe chwytanie, żucie i połykanie pokarmu. Mogą również nasilać wydzielanie śliny i powodować nieświeży oddech.

Psy między innymi gryzą brodawczaki zlokalizowane na kończynach, co prowadzi do krwawienia. Powstała rana otwiera drogę wszelkiego rodzaju bakteriom i grzybom.

Zachowaj czujność w przypadku przebarwień. Często przekształcają się one w raka. Upewnij się, że nic nie ociera ani nie uciska brodawczaków (np. obroża lub kaganiec).

Masz pytania? Możesz je zadać lekarzowi weterynarii obsługującemu naszą stronę w komentarzach poniżej, a my odpowiemy na nie najszybciej, jak to możliwe.

Przeczytaj także:

• Histiocytoma u psów: objawy i leczenie
• Lipomy u psów: jak wyglądają i jak je usunąć
• Badanie cytologiczne skóry u psów