Osteochondrodysplazja u kotów rasy Scottish Fold

Charakterystycznymi cechami rasy Scottish Fold są krótkie, gęste, puszyste futro, zaokrąglona głowa i oczy oraz małe, zagięte uszy. Cechy te zostały selektywnie rozwinięte w wyniku spontanicznej mutacji u półdzikiego kota pochodzącego ze Szkocji, od której pochodzi nazwa rasy. Koty Scottish Fold są bardzo przyjazne i mają łagodne, czułe usposobienie. Niestety, są znacznie bardziej podatne niż inne rasy na chorobę kości zwaną osteochondrodysplazją (OCD).

Treść

1 Co to jest OHD?
2 Objawy kliniczne
3 Diagnostyka
4 Leczenie

Co to jest OHD?

W tłumaczeniu z języka greckiego „osteo” oznacza kość, a „dysplazja” – zaburzenie rozwojowe. OCD to genetyczny defekt w rozwoju chrząstki i tkanki kostnej, prowadzący do zahamowania wzrostu. Patologia ta prowadzi do niedorozwoju układu chrzęstno-kostnego, w tym chrząstki uszu (dlatego koty tej rasy mają opadające uszy). Uogólnione zmiany szkieletowe najczęściej objawiają się deformacjami kończyn. Choroba ta często nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia zwierzęcia, ale może znacznie pogorszyć jego jakość i czas trwania.

Ważne! Rasy czystej krwi są narażone na tę chorobę. Szkockie zwisłouchy I Highland FoldsOba mają „wadliwy” gen w rodowodzie. Jeśli jeden z rodziców kota był kotem rasy szkockiej (Szkocki Straight Lub Highland Straight), odziedziczy on jeden zmutowany gen, a prawdopodobieństwo wystąpienia u zwierzęcia osteochondrodysplazji zmniejszy się o połowę.

Objawy kliniczne

Schorzenie to zazwyczaj ujawnia się u kotów w wieku od 1,5 do 2 miesięcy. W tym wieku choroba jest już dość zaawansowana, ponieważ w kościach rozwinęła się już choroba zwyrodnieniowa stawów (proces zwyrodnieniowy tkanki kostnej). Najbardziej typowym objawem OCD jest deformacja kończyn. Kot z osteochondrodysplazją ma skrócone tylne kończyny, co zmusza go do chodzenia ze zgiętymi przednimi. Z powodu stanu zapalnego w kościach zwierzę odczuwa ciągły ból, który prowadzi do ograniczenia ruchomości. Ból może powodować kulawiznę, sztywność chodu oraz trudności ze skakaniem.

Do zewnętrznych objawów osteochondrodysplazji zalicza się również:

powiększona głowa;
krzywe zęby, wystająca szczęka;
spłaszczony, nieproporcjonalnie krótki nos;
krótki, siedzący ogon ze zwężającą się podstawą.

Przydatne informacje! Jeśli kupujesz kocię rasy Scottish Fold, zwróć szczególną uwagę na ruch ogona (łatwo go wyczuć) i jego chód, który u zdrowego kota powinien być swobodny.

Diagnostyka

Objawy kliniczne osteochondrodysplazji u kotów są dość typowe, dlatego wstępną diagnozę stawia się na podstawie badania wzrokowego zwierzęcia. U kotów z OCD, oprócz charakterystycznych objawów zewnętrznych opisanych powyżej (skrócone, zdeformowane nogi, sztywny chód i sztywny ogon), palpacja kończyn ujawnia narośla kostne (wyrośla kostne) zlokalizowane w okolicy kości piętowej. Jeśli narośla te są duże, skóra nad nimi staje się łysa i mogą rozwinąć się owrzodzenia.

Aby potwierdzić diagnozę, wykonuje się badanie rentgenowskie (TK lub MRI). W zależności od stopnia uszkodzenia chrząstki i tkanki kostnej, na zdjęciu rentgenowskim mogą być widoczne następujące zmiany:

nieprawidłowości w kształcie kości ręki, śródstopia i segmentu piętowego;
nieregularny kształt kręgów ogonowych;
zwężenie przestrzeni stawowych;
powstawanie narośli kostnych wokół stawów kończyn.

Leczenie

Sukces leczenia dysplazji szkieletowej u kotów zależy od stopnia uszkodzenia szkieletu. Im wcześniej choroba zostanie wykryta, tym większe szanse na dobre rokowanie. Zmiany, które już się rozwinęły, szkielet mogą utrzymywać się przez całe życie, ale odpowiednia terapia może spowolnić lub nawet zatrzymać ich dalszy rozwój.

W każdym przypadku leczenie ma na celu przede wszystkim wyeliminowanie głównych objawów osteochondrodysplazji: bólu, stanu zapalnego i sztywności stawów. Jeśli Twój pupil nie cierpi na chorobę nerek, możesz otrzymać niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak Meloxivet, Ketoline lub Ainil.

Aby pobudzić prawidłowy rozwój tkanki chrzęstnej, można przepisać Pentosan, który ma działanie chrzęstno-ochronne i przeciwzapalne, a także glikozaminoglikany biorące udział w budowie macierzy chrząstki:

siarczan-4-chondroityny;
6-siarczan chondroityny;
Furinaid;
Międzypan.

Leki te spowalniają degenerację tkanki kostnej i chrzęstnej oraz utrzymują odpowiednią ilość płynu stawowego w torebce stawowej.

Terapia manualna lub masaż mogą pomóc złagodzić stan Twojego pupila, ale te zabiegi fizykalne powinny być wykonywane przez specjalistę. W ciężkich przypadkach osteochondrodysplazji, Twój pupil może wymagać zabiegu chirurgicznego w celu usunięcia narośli kostnych (wyrośli kostnych) uformowanych w stawach. Po tym zabiegu kulawizna kota zazwyczaj ulega zmniejszeniu, a ból częściowo lub całkowicie ustępuje. W niektórych krajach w leczeniu osteochondrodysplazji stosuje się radioterapię.

Ważne! Aby poprawić jakość życia kota z osteochondrodysplazją i wydłużyć jego życie, oprócz farmakoterapii, konieczne jest zapewnienie mu zbilansowanej diety i zapobieganie otyłości, ponieważ nadwaga niepotrzebnie obciąża osłabiony chorobą układ kostny.

Jeśli Twój kot wykazuje objawy osteochondrodysplazji, jego dieta powinna być specjalistyczna. Powinna zawierać specjalistyczne suplementy wzmacniające tkankę kostną i chrzęstną: wapń, fosfor, żelazo, jod i witaminy z grupy B. Zapobiega to złamaniom i spowalnia procesy degeneracyjne.

Lekarze weterynarii zalecają naturalną, domową karmę jako najlepszą opcję żywienia kotów z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego. W przypadku stosowania karm komercyjnych, należy wybierać specjalistyczne preparaty przeznaczone dla zwierząt z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego. Preparaty te zawierają wszystkie niezbędne składniki odżywcze. witaminy, makro- i mikroelementy.

Osteochondrodysplazja u kotów rasy Scottish Fold nie jest wyrokiem śmierci. Dzięki wczesnemu wykryciu, odpowiedniemu leczeniu i kompetentnej, troskliwej opiece, Twój pupil może się rozwijać i żyć długo.

Przeczytaj także:

Polecamy