Retriever z Nowej Szkocji (Toller)

Najmniejszy ze wszystkich retrieverów został wyhodowany w Kanadzie. Co ciekawe, oprócz umiejętności aportowania, psy te posiadają unikalną zdolność wabienia kaczek. Oficjalna nazwa rasy to Nova Scotia Duck Tolling Retriever, lub po prostu Nova Scotia Duck Tolling Retriever, lub po prostu Toller. Psy te udowodniły, że są doskonałymi towarzyszami aktywnego trybu życia i sportu.

Historia pochodzenia

Rasa retrievera nowoszkockiego wykształciła się na początku XIX wieku w gminie Little River Harbor w Yarmouth w Nowej Szkocji w Kanadzie. Pierwotnie lokalnie znana była jako pies myśliwski Little River Duck Dog lub Yarmouth Toller.

Nicholas Denis, autor XVIII-wiecznych prac o historii kanadyjskich psów, nie zaprzecza, że ​​małe rude retrievery mogły zostać sprowadzone ze Starego Świata do Wschodniej Prowincji Kanady. Jest jednak również prawdopodobne, że rasa ta rozwinęła się tutaj, w Nowej Szkocji, z kilku innych ras europejskich. Przodkami tollerów mogli być Bretończycy. golden retrievery, spaniele, Setery irlandzkie i psy pasterskie w typie border collie.

Od XVII do XIX wieku psy rasy Red Duck Dog były powszechne na wschodnim wybrzeżu Kanady. Rasa została oficjalnie uznana przez Kanadyjski Związek Kynologiczny w 1945 roku. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) uznała rasę w 1987 roku.

Polowanie z retrieverem nowoszkockim

Już sama nazwa wskazuje, że psy te nie tylko potrafią wyciągnąć ranne zwierzę z ziemi lub wody, ale także wabić kaczki, co jest niewątpliwie wyjątkową umiejętnością.

Retriever z Nowej Szkocji działa na tej samej zasadzie co lis rudy. Biegnie wzdłuż brzegu, energicznie machając ogonem. Kaczki gromadzą się w stadach, zahipnotyzowane, obserwując te ruchy. Na papierze ten styl polowania wydaje się absurdalny, ale w rzeczywistości naprawdę działa.

Myśliwy chowa się blisko brzegu i rzuca psu patyk lub piłkę. Pies biegnie wzdłuż stawu, szukając zabawki i wywołując zamieszanie. Zwabione hałasem i trzepotem puszystego, czerwonego ogona psa, kaczki hipnotycznie płyną w kierunku brzegu. Po serii udanych strzałów od ukrytego myśliwego, Toller, niczym prawdziwy retriever, wyławia ptaka z wody. Warto zauważyć, że te psy uwielbiają wodę, są doskonałymi pływakami, potrafią nurkować i są gotowe do pracy w dzień i w nocy, o każdej porze roku, o ile woda nie zamarza. Płetwiaste łapy ułatwiają szybkie poruszanie się w wodzie, a gęsty podszerstek chroni przed wychłodzeniem.

W większości krajów świata tollery służą wyłącznie do aportowania, jednak wśród myśliwych zdarzają się prawdziwi znawcy tej rasy, którzy wykorzystują je również do wabienia ptaków.

Film o rasie Nova Scotia Duck Tolling Retriever (Toller):

Wygląd

Nova Scotia Duck Tolling Retriever to atletyczny, zwarty pies o silnej, harmonijnej budowie, średniej kości i dobrze rozwiniętych mięśniach. Toller jest najmniejszym ze wszystkich retrieverów. Wysokość w kłębie wynosi 43-53 cm, a waga 14-23 kg.

Głowa jest proporcjonalna i klinowata. Czaszka jest szeroka i lekko zaokrąglona. Guz potyliczny i policzki są płaskie. Odległość od potylicy do stopu jest w przybliżeniu równa odległości od stopu do czubka nosa. Stop jest umiarkowanie zaznaczony. Kufa zwęża się w kierunku skóry nosa, która może być czarna lub brązowa, aby pasowała do sierści. Wargi ściśle przylegają do szczęk. Zgryz jest ścisły i nożycowy. Szczęki są silne, ale delikatny chwyt jest ważny. Oczy są w kształcie migdałów, szeroko rozstawione i średniej wielkości. Kolor tęczówki waha się od bursztynowego do brązowego. Powieki mają ten sam odcień co nos i wargi. Uszy są trójkątne, zaokrąglone na końcach, średniej wielkości, wysoko osadzone i zawinięte u nasady, opadające na pysk.

Szyja jest mocno osadzona, wysklepiona i pozbawiona podgardla. Grzbiet krótki i prosty. Żebra dobrze wysklepione, ale nie beczkowate ani płaskie. Ogon nisko osadzony, noszony nisko w spoczynku i wysoko nad grzbietem, nie dotykając go w ruchu ani w stanie pobudzenia. Kończyny proste, równoległe i silne, z dobrze rozwiniętą muskulaturą, co zapewnia psu sprężysty, pewny chód.

Sierść jest podwójna, składa się z prostego, średniej długości włosa okrywowego oraz miękkiego, gęstego podszerstka. Na grzbiecie włos okrywowy może być lekko falisty. Zimą często tworzy luźno skręconą kryzę wokół szyi. Pióra są miękkie i umiarkowanie długie. Włos na pysku jest cienki i krótki. Sierść musi być wodoodporna, aby pies mógł bezpiecznie aportować ptaki z lodowatej wody. Charakterystycznym kolorem jest dowolny odcień czerwieni. Kolor powinien być głęboko nasycony. Dopuszczalne są białe znaczenia na końcu ogona, łapach, klatce piersiowej i pysku; ich brak nie jest wadą.

Charakter i zachowanie

Nova Scotia Duck Tolling Retriever to niezwykle wszechstronny pies. To utalentowany retriever, zwinny, szybki i wystarczająco posłuszny do agility, frisbee i innych sportów, cierpliwy i łatwy w szkoleniu do zawodów posłuszeństwa. Jest zorientowany na cel, energiczny i pogodny. Uwielbia być w centrum uwagi i gotów zrobić wszystko, by zadowolić swojego właściciela. Standard mówi, że oczy Tollera błyszczą podczas pracy, i to prawda. Ma również inną cechę: Nova Scotia Duck Tolling Retrievery czasami „krzyczą”, gdy są podekscytowane lub szczęśliwe. Ten dźwięk trudno opisać słowami; to coś pomiędzy piskiem, wyciem a warczeniem. Tollery są przyjazne dla wszystkich członków rodziny. Dobrze dogadują się z dziećmi w każdym wieku, starają się być łagodne i troskliwe wobec małych dzieci, są cierpliwe i wrażliwe. Tollery zazwyczaj wyróżniają jedną osobę kosztem drugiej; starają się być psem jednej osoby.

Talary są często mylone z golden retrieverami, ale rasy te różnią się pod względem fizycznym i psychicznym.

Instynkt terytorialny jest słaby. Pies nie będzie bronił swojego właściciela, a tym bardziej jego mienia, ale będzie szczekał na przechodniów i obce dźwięki. Jest nieufny wobec obcych i przyjazny wobec przyjaciół i znajomych właściciela, ale nie tak gościnny jak labrador czy golden retriever.

Nowoszkocki retriever kaczy nadaje się do uprawiania wielu sportów. Najpopularniejszymi dyscyplinami dla tych psów są posłuszeństwo i agility. Retrievery tolling są szczególnie dobre w aportowaniu, co stanowi doskonały sposób na rozwijanie ich naturalnych talentów.

Dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, jednak jako że są z natury myśliwymi, mogą być zbyt natarczywe w zabawach, co nie zawsze podoba się kotom i spokojniejszym psom.

Edukacja i szkolenia

Ważne jest, aby rozpocząć pracę z tollerem od najmłodszych lat, a kompleksowa socjalizacja jest niezbędna. Są one dość łatwe w szkoleniu, a jeśli dodasz do tego ich chęć zadowolenia właściciela, w odpowiednich rękach staną się idealnym psem pracującym.

Toller nie powinien być szkolony jako pies asystujący. Szybko uczy się komend, ale nie lubi powtarzać w kółko tych samych rzeczy i brakuje mu wytrwałości. Znacznie lepsze rezultaty osiągnie się, jeśli sesje szkoleniowe będą jak najbardziej zróżnicowane. Nigdy nie wywieraj presji na psa, ponieważ spowoduje to, że stanie się wycofany i niechętny do interakcji.

Toller rozwija się dzięki zachętom i pochwałom. To, w połączeniu z bliskim kontaktem z właścicielem, gwarantuje sukces w szkoleniu i edukacji.

Funkcje treści

Nova Scotia Duck Tolling Retriever może żyć na zewnątrz, w kojcu, w domu lub mieszkaniu. Łatwo adaptuje się do różnych środowisk, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiedniej uwagi, stymulacji fizycznej i umysłowej oraz dużej ilości spacerów i pracy.

Tollery linieją obficie. Na spacerach uwielbiają tarzać się w błocie lub pływać w kałużach, jeśli w pobliżu nie ma wody. Ta rasa nie jest najlepszym wyborem dla osób dbających o czystość lub cierpiących na alergie.

Ciągłe wyzwania dla tollera, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, są kluczowe. To klucz do szczęśliwej relacji między psem a właścicielem. Może to jednak być również przeszkodą dla osób mniej aktywnych, którym nie spodoba się inteligentny i energiczny szkocki retriever.

Pielęgnacja

Pielęgnacja psa rasy Toller obejmuje regularne szczotkowanie i kąpiele w razie potrzeby. Psy przebywające w domu są zazwyczaj kąpane w szamponie i odżywce co 1,5 do 2 miesięcy. Psy przebywające na zewnątrz kąpane są 2 do 3 razy w roku. Ważne jest, aby zapobiegać splątywaniu się sierści i regularnie sprawdzać stan uszu i skóry. Uszy są czyszczone w razie potrzeby. Jeśli pazury nie są starte, należy je przycinać do odpowiedniej długości mniej więcej co 3 do 4 tygodni.

Pielęgnacja wystawowa obejmuje mycie, suszenie i czesanie. Dozwolone jest delikatne przycinanie sierści na łapach, za uszami, na klatce piersiowej, ogonie i nogach. Nadaje to psu schludny wygląd, ale nie powinno być nadmierne. Retriever z Nowej Szkocji wystawiany jest w stanie jak najbardziej naturalnym.

Odżywianie

Retrievery z Nowej Szkocji zazwyczaj nie są wybredne w jedzeniu. Alergie zdarzają się rzadko wśród tej rasy. Nie są również podatne na przejadanie się. Jeśli prowadzą aktywny tryb życia, pozostają w dobrej formie aż do późnej starości. Właściciele mogą zapewnić im pełnoporcjową dietę z wykorzystaniem naturalnych pokarmów lub gotowej karmy suchej. Mały retriever nadaje się do diety odpowiedniej dla psów średniej wielkości o normalnym lub aktywnym trybie życia. W chłodniejszych miesiącach i okresach intensywnej aktywności fizycznej zaleca się zwiększenie porcji 1-1,5 raza, w razie potrzeby.

Zdrowie i oczekiwana długość życia

Nova Scotia Duck Tolling Retriever to silny, zdrowy pies, silny, odporny i elastyczny. Rzadko cierpi na alergie lub problemy trawienne i łatwo adaptuje się do różnych klimatów i stylów życia. Rasa ta jest jednak podatna na dziedziczne problemy zdrowotne, o których powinni wiedzieć obecni i potencjalni właściciele.

W Kanadzie zdrowie tollerów jest traktowane bardzo poważnie. Stworzono listę chorób, które zaleca się badać przesiewowo u wszystkich zwierząt i które są obowiązkowe dla stada hodowlanego. Pozwoli to na stworzenie kompleksowej bazy danych i właściwy dobór par hodowlanych. Lista chorób dziedzicznych u retriverów rasy Nova Scotia Duck Tolling obejmuje:

• Dysplazja stawu biodrowego;
• Postępujący zanik siatkówki;
• Problemy z tarczycą;
• Choroby serca i naczyń krwionośnych, w tym wady wrodzone;
• Wady rozwojowe obejmujące wady zgryzu, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, wnętrostwo i inni;
• Mielopatia zwyrodnieniowa;
• Encefalopatia zwyrodnieniowa;
• Choroba krążka międzykręgowego;
• Przetoka wątrobowa;

Długość życia wynosi zwykle 12-13 lat. Retrievery wymagają standardowych środków profilaktycznych weterynaryjnych (szczepień, leczenia pasożytów zewnętrznych i wewnętrznych, corocznych badań lekarskich).

Wybór szczeniaka rasy Nova Scotia Duck Tolling Retriever

W Rosji i WNP liczba psów rasy Nova Scotia Duck Tolling Retriever rośnie z roku na rok. Obecnie jest ich ponad 300. Złożono wniosek o utworzenie Narodowego Klubu rasy w Rosji, który zjednoczy właścicieli i będzie regulować działalność hodowlaną. Powstało wiele hodowli, a poszczególni właściciele nadal hodują psy, co ułatwia zakup szczeniaka. Jednak tollery nie zawsze spełniają wymagania i posiadają niezbędne cechy użytkowe. Wybierając szczeniaka, należy zwrócić uwagę na odpowiedzialność hodowcy i jakość rodziców. Przebadanie go pod kątem głównych chorób powszechnych w rasie jest ogromnym plusem.

Najlepiej kupić szczeniaka za granicą za pośrednictwem krajowego klubu hodowlanego. Strony internetowe takich organizacji oferują wyłącznie szczenięta rasowe, będące wynikiem planowanych kryć. Oszuści są liczni we wszystkich krajach.

Szczenięta rasy toller są okrągłe i miękkie pod każdym względem. Ich uszy wydają się nieproporcjonalnie duże w stosunku do głowy, oczy są wyraziste, a kolor nosa, powiek, warg i oczu powinien odpowiadać wzorcowi rasy. Łapy są silne i proste, a miękkie, puszyste futro sprawia, że ​​wydają się nieco bardziej okrągłe. Powinny być umiarkowanie odżywione, wyglądać na całkowicie zdrowe, energiczne i ciekawskie, z charakterystycznym dla rasy, uważnym i przyjaznym wyrazem.

Cena

Za granicą średnia cena szczeniaka rasy Nova Scotia Duck Tolling Retriever wynosi 800 dolarów. Na cenę wpływają wiek szczeniaka, sprawność rodziców, ich tytuły, jakość hodowli i wiele innych czynników. W Rosji i WNP hodowcy starają się utrzymać podobny przedział cenowy, a szczenięta sprzedają się średnio za 40 000-45 000 rubli.

Zdjęcia

Galeria zawiera zdjęcia szczeniąt i dorosłych psów rasy Nova Scotia Duck Tolling Retriever (Tollers).

Przeczytaj także:

• Seter szkocki (Gordon)
• Flat-Coated Retriever (Flat-Coated Retriever, Flat)
• Retriever o kręconej sierści