Neozidin dla psów

Neozidin to lek stosowany w leczeniu chorób pasożytniczych przenoszonych drogą krwi, takich jak piroplazmoza, babeszjoza, tryponosomoza i inne. Jest wysoce skuteczny przeciwko pierwotniakom. Przed zastosowaniem Neozidinu u psów należy skonsultować się z lekarzem weterynarii i uważnie przeczytać ulotkę. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Skład i działanie farmakologiczne

Środek przeciwpasożytniczy o szerokim spektrum działania produkowany jest w postaci proszku przeznaczonego do sporządzania roztworu na zakażenia oraz roztworu gotowego do użycia (Neosidin M).

Proszek pakowany jest w sterylne fiolki z ciemnego szkła zawierające 2,36 mg, choć czasami dostępne są inne rozmiary opakowań. Fiolka jest szczelnie zamknięta gumowym korkiem i pokryta folią aluminiową.

Gotowy do użycia roztwór to wygodniejsze rozwiązanie do eliminacji pasożytów krwi. Jest to klarowny, pomarańczowy płyn, pakowany w butelki o pojemności 20, 50 i 100 ml, również w butelki z ciemnego szkła. Sterylny płyn jest zamykany gumowymi korkami.

Niezależnie od formy, kompozycja zawiera dwa komponenty:

1. Octan diminazenu. Jego główną cechą jest działanie przeciwpierwotniakowe – zwiększa przepuszczalność jądra komórkowego pierwotniaków. Substancja czynna niszczy komórki mikroorganizmów pasożytujących we krwi zwierzęcia.
2. Fenazon. Antypiryna działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Pomaga również zmniejszyć przepuszczalność naczyń.

Połączone działanie składników leku nie tylko niszczy pasożyty we krwi, ale także wzmacnia naczynia krwionośne, zmniejsza kruchość naczyń włosowatych i zatrzymuje krwawienie.

Wskazania do stosowania

Zgodnie z instrukcją użycia, Neozidin M i jego proszek są stosowane w leczeniu chorób pasożytniczych krwi u psów i innych zwierząt. Pasożyty krwi mogą przedostać się do organizmu zwierzęcia poprzez ukąszenie kleszcza lub w inny sposób i stanowią poważne zagrożenie. Brak natychmiastowego działania może doprowadzić do śmierci zwierzęcia. Dlatego w przypadku zauważenia nagłego pogorszenia stanu zdrowia należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Nie należy stosować samoleczenia, ponieważ strata czasu może kosztować życie zwierzęcia.

Lekarze weterynarii przepisują ten lek w celu leczenia następujących chorób:

• piroplazmoza;
• nutalioza;
• teilerioza;
• babeszjoza;
• francailloza;
• trypanosomatoza;
• mieszane inwazje.

Zazwyczaj lek stosuje się w połączeniu z suplementami witaminowo-mineralnymi, lekami kardiologicznymi i środkami przeczyszczającymi. Tylko terapia skojarzona może pokonać tak poważne choroby, a leki zarówno do leczenia pierwotnego, jak i objawowego powinny być dobierane przez lekarza weterynarii.

Lek można również stosować w celu zapobiegania zakażeniom w przypadku epidemii lub choroby jednego zwierzęcia trzymanego w grupie, na przykład w szkółce.

Instrukcja użytkowania

Lek podaje się zwierzętom domięśniowo. W przypadku stosowania proszku, najpierw przygotowuje się 7% roztwór. W tym celu należy wykonać następujące czynności:

1. Do fiolki zawierającej 2,36 mg proszku, za pomocą jałowej strzykawki dodać 12 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu soli fizjologicznej.
2. Aby wlać płyn, nie należy otwierać butelki, lecz po prostu przekłuć ją igłą.
3. Wstrząsnąć dokładnie, aż proszek całkowicie się rozpuści.
4. Nabierz potrzebną ilość preparatu do strzykawki.

Podczas stosowania leku Neozidin M należy pobrać dawkę leku do sterylnej strzykawki jednorazowego użytku. Wielu właścicieli psów zastanawia się, ile razy wstrzykiwać Neozidin psu. Ponieważ lek jest bolesny, zaleca się podawanie pojedynczej dawki w dawkach podzielonych, z zachowaniem 1-2 godzinnego odstępu między iniekcjami, zwłaszcza w przypadku przygotowanego roztworu. Jeśli dawka przekracza 2,5 ml, iniekcje należy podawać w kilku miejscach.

Dawkowanie

Zgodnie z instrukcją, Neozidin M (roztwór gotowy do użycia) podaje się psu w dawce 0,5 ml płynu na 10 kg masy ciała zwierzęcia. W przypadku stosowania proszku, dawkę oblicza się na podstawie stanu zdrowia i masy ciała zwierzęcia.

W przypadku wykrycia piroplazmozy, nutaliozy lub franciellozy, dawka wynosi 1 ml przygotowanego roztworu na 20 kg masy ciała zwierzęcia. W przypadku teileriozy stosuje się 1,5 ml roztworu na 1 kg masy ciała zwierzęcia. W przypadku trypanosomatozy, dawka wynosi 2,2 ml na 1 kg masy ciała zwierzęcia.

Koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Pamiętaj, że przedawkowanie może być szkodliwe.

Jeśli stan psa nie poprawi się w ciągu 24 godzin, a gorączka utrzymuje się, dawkę powtarza się. W celach profilaktycznych lek podaje się jednorazowo w zalecanej dawce, jeśli jedno ze zwierząt w tym samym gospodarstwie domowym zachoruje lub jeśli zwierzę znajduje się na obszarze wysokiego ryzyka.

Podczas stosowania leku ważne jest przestrzeganie kilku zasad i zaleceń:

1. Przestrzegaj zasad aseptyki.
2. Przed zastosowaniem leku przeciwpasożytniczego psu podaje się zastrzyk z lekiem przeciwhistaminowym.
3. Zwierzętom chorym należy zapewnić całkowity odpoczynek.
4. Podając zastrzyki profilaktyczne wielu zwierzętom, należy używać nowej, sterylnej strzykawki dla każdego zwierzęcia.

Jeśli stan zdrowia Twojego pupila nie poprawi się lub wręcz przeciwnie – pogorszy, natychmiast udaj się do kliniki.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Chociaż lek jest skuteczny w leczeniu chorób pasożytniczych krwi, nie należy go stosować w niektórych przypadkach. Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z przewlekłymi chorobami narządów wewnętrznych, takimi jak wątroba, nerki i serce.

Lek jest przeciwwskazany do stosowania u zwierząt z nadwrażliwością. Należy unikać jego stosowania u psów rasy sheltie i collie. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących wpływu leku na samice ciężarne i szczenięta, dlatego lekarz oceni potencjalne ryzyko i podejmie decyzję o jego stosowaniu w ciąży i u szczeniąt indywidualnie.

Czasami może wystąpić obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, który ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. W przypadku przedawkowania u psów mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• drgawki;
• dreszcze;
• reakcje alergiczne;
• nudności i wymioty;
• zaburzenia układu nerwowego;
• skurcze mięśni;
• Lęk.

W zależności od stanu zwierzęcia można zastosować suplementy wapnia i leczenie objawowe.

Zasady przechowywania

Zarówno proszek, jak i płyn należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C (77°F), z dala od światła ultrafioletowego. Nie przechowywać leku w pobliżu żywności, paszy dla zwierząt ani w miejscach dostępnych dla dzieci.

Otwartą butelkę Neozidin M można zużyć w ciągu 28 dni. Odtworzony proszek można przechowywać do 24 godzin w temperaturze pokojowej, pod warunkiem przechowywania w ciemnym miejscu lub w lodówce przez 24 godziny.

Nie wolno gotować ani podgrzewać roztworu (gotowego lub sporządzonego) w temperaturze powyżej 37°C.

Cena

Poniżej znajduje się średnia cena leku Neozidin dla psów:

• proszek 2,36 mg – 100-20 rubli za butelkę;
• roztwór do wstrzykiwań 20 ml – 150-195 rubli;
• 50 ml roztworu – 380-420 rubli.

Recenzje właścicieli

Oksana, właścicielka chow chow:

„Po ukąszeniu kleszcza stan naszego psa znacznie się pogorszył. Zaczął słabnąć na naszych oczach. Leżał, nie wstawał i nie chciał jeść. Pojechaliśmy do szpitala. Tam, bez żadnych badań, podano nam zastrzyk z Neozidinu. Kilka godzin później nasz ukochany pupil zmarł. Nie wiem, czy bardziej winni byli niekompetentni lekarze, czy silne działanie toksycznego leku”.

Tatiana, właścicielka psa podwórkowego:

„Nasz pies zaczął się dziwnie zachowywać – nie jadł dobrze, stał się agresywny i ciągle chował się w kojcu. Później odkryłem u niego kleszcze. Jego stan stale się pogarszał. Sąsiad z wiedzą weterynaryjną podał mu zastrzyk z Neozidinu i jakiś hepatoprotektor. Następnego ranka pies dostał drgawek, a jego tętno przyspieszyło. Zmarł w agonii kilka godzin później. Nie mogę polecić tego leku; jest bardzo niebezpieczny”.

Wiktoria, właścicielka szpica:

„Stosowaliśmy Neozidin w ramach kompleksowego leczenia piroplazmozy. Poprawa stanu zdrowia psa nastąpiła dopiero trzeciego dnia, ale dzięki niedrogiemu zastrzykowi od krajowego producenta udało nam się pokonać tę śmiertelną chorobę”.

Recenzje weterynarzy

Aleksiej, weterynarz i biolog na pół etatu:

„Neozidin to skuteczny lek przeciwko piroplazmozie. Zalecam stosowanie go wyłącznie w celach leczniczych, a nie profilaktycznych. Nawet jeśli u psa zostaną znalezione kleszcze przenoszące piroplazmozę. To silna trucizna, która negatywnie wpływa na wątrobę, upośledzając jej funkcjonowanie. Dodatkowo, podczas stosowania tego leku konieczne jest przyjmowanie leków na serce i wątrobę, a także suplementów witaminowych, aby wspomóc osłabiony organizm”.

Olga, lekarz weterynarii:

„W przypadku piroplazmozy zazwyczaj przepisuję Pirotop, chociaż Neozidin ma podobne właściwości. Jest niedrogi i skuteczny, ale właściciele psów powinni być świadomi jego toksyczności. Ważne jest, aby przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza weterynarii. Dodatkowo należy podawać leki przeciwhistaminowe oraz leki na wątrobę i serce, aby zmniejszyć negatywny wpływ substancji czynnych na organizm zwierzęcia”.

Przeczytaj także:

• Mój pies został ugryziony przez kleszcza: co robić
• Roztocza podskórne u psów: objawy i leczenie
• Krople na kleszcze dla psów: które są najlepsze?