Niemiecki szpic miniaturowy (Kleinspitz)

Niemiecki szpic miniaturowy, czyli Kleinspitz, to mały piesek miniaturowy o lisim pysku i pięknej sierści. Energiczny, żywy i czujny, ma niezależną naturę i silnie przywiązuje się do właściciela. Ten miniaturowy szpic pochodzi z Niemiec i należy do dużej rodziny szpiców niemieckich.

Treść

1 Historia pochodzenia
2 Wygląd i standardy
3 Szkolenia i edukacja
4 Charakter i portret psychologiczny
5 Treść
6 Dieta i zdrowie
7 Wybór szczeniaka szpica miniaturowego i cena
8 Zdjęcia

Historia pochodzenia

Większość kynologów uważa, że psy w typie szpica pochodzą od tzw. starożytnych psów torfowych, które żyły w Europie w epoce kamiennej, i dlatego słusznie uważa się je za jedną z najstarszych ras.

Szpice były trzymane głównie przez pospólstwo – duże psy służyły do pilnowania posiadłości i majątku, podczas gdy mniejsze psy ceniono za doskonały słuch, szybką reakcję i donośne szczekanie, które ostrzegało przed intruzami. Później, gdy przyciągnęły uwagę szlachty, hodowla skupiła się na zmniejszeniu ich rozmiarów i poprawie wyglądu.

Za początek współczesnej historii szpiców niemieckich uważa się XVIII wiek. W tym okresie każdy region Niemiec hodował psy o określonej wielkości i umaszczeniu, koncentrując się na ich wyglądzie. Krefeld, Düsseldorf i Akwizgran hodowały głównie szpice wilcze, Wirtembergia hodowała psy średnie i duże, a Pomorze hodowało psy małe i miniaturowe. Pod koniec XIX wieku Niemcy założyli klub miłośników szpiców i opracowali wzorce dla psów różnych wielkości, które później zostały oficjalnie uznane przez FCI. Rodzina szpiców niemieckich obejmuje pięć ras: keeshond (wilczy szpic), grossspitz (duży szpic), mittelspitz (średni szpic), kleinspitz (mały szpic) i zwergspitz (drobny szpic/pomeranian).

Wygląd i standardy

Szpic miniaturowy to mały pies o kwadratowej sylwetce, spiczastym pysku, małych, spiczastych uszach i gęstej sierści. Wysokość: 23-29 cm; waga: 5-10 kg.

Głowa w kształcie klina stopniowo zwęża się ku nosowi; patrząc z boku, przejście od czoła do pyska jest wyraźnie widoczne. Nos jest zazwyczaj czarny, ale może być brązowy u psów o jasnym umaszczeniu. Wargi są cienkie i przylegające. Uszy są małe, wysoko osadzone, blisko siebie i trójkątne o spiczastych końcach. Oczy są owalne i zawsze ciemne. Szyja jest średniej długości z wyraźnie zaznaczonym kłębem. Grzbiet jest krótki i prosty. Klatka piersiowa jest głęboka i owalna, z podkasanym brzuchem. Ogon jest wysoko osadzony, zawinięty nad grzbietem w pierścień i może leżeć po prawej lub lewej stronie.

Szpic niemiecki ma podwójną sierść, składającą się z prostego, długiego włosa okrywowego i krótkiego, gęstego podszerstka. Niezbędne są bujna grzywa, puszysty ogon i spodnie na tylnych łapach.

Umaszczenie: jednolita czerń, brąz, biel, pomarańcz, a także wilcze i inne kolory. Standard definiuje „inne” jako kremowe, kremowo-sobolowe, czarne podpalane, pomarańczowo-sobolowe i cętkowane. Psy cętkowane mają biały kolor bazowy, z cętkami, które mogą być czarne, pomarańczowe, brązowe lub szare.

Szkolenia i edukacja

Szpice niemieckie to inteligentne i sprawne psy; łatwe w szkoleniu, a nawet wymagające regularnej stymulacji fizycznej i umysłowej. Szybko uczą się i wykonują polecenia, ale aby osiągnąć doskonałe rezultaty, ważne jest, aby angażować je w szkolenie od najmłodszych lat i zapewnić im jak najwięcej różnorodności. Socjalizacja jest kluczowa podczas szkolenia, ze szczególnym naciskiem na eliminację negatywnych cech i cech charakteru, takich jak zazdrość, wytrwałość, agresja i nieuzasadnione szczekanie.

Szkolenie szpica niemieckiego wymaga stanowczości, wytrwałości i metodyczności, tak jak szkolenie każdego dużego psa. Ważne jest, aby zachować w oczach pupila pozycję lidera, ale unikać surowości i niesprawiedliwego traktowania.

Szpice miniaturowe są bardzo aktywne i energiczne, wymagają regularnych spacerów wypełnionych zabawą i mnóstwem zabawek. Różne sporty, takie jak agility, freestyle i flyball, to doskonałe hobby. Szpice dostosowują się do stylu życia swoich właścicieli na wiele sposobów: będą spokojniejsze w towarzystwie osób starszych, podczas gdy rodziny z małymi dziećmi chętnie będą się bawić i spędzać całe dnie na spacerach.

Charakter i portret psychologiczny

Osobowość szpica miniaturowego jest daleka od prostoty. Te psy są inteligentne, dobroduszne, energiczne i towarzyskie, ale bywają też kapryśne i zazdrosne, domagając się od właścicieli maksymalnej uwagi i czułości. Niewytresowane stają się drażliwe i nieposłuszne.

Szpice są nieufne wobec obcych i uwielbiają szczekać. Choć jest to z pewnością cecha indywidualna, w większości przypadków psy te spełniają swoją reputację „czujnych psów stróżujących”.

Szpice miniaturowe nie są agresywne i dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, ale wolą towarzystwo człowieka. Dobrze dogadują się z dziećmi, są cierpliwe i łagodne, choć należy uważać, aby małe dziecko nie zrobiło psu krzywdy, poświęcając mu zbyt wiele uwagi.

Treść

Miniaturowy szpic niemiecki został stworzony, by zdobić mieszkanie lub dom swoją obecnością i urzekać przechodniów podczas spacerów. Chociaż mały szpic spędza większość czasu ze swoim właścicielem, potrzebuje również własnego miejsca do spania i odpoczynku z szeroką gamą zabawek, które można bezpiecznie zniszczyć.

Gęsta sierść szpica wymaga szczotkowania raz lub dwa razy w tygodniu, a w okresie linienia codziennie. Przed szczotkowaniem zaleca się lekkie zwilżenie sierści specjalnym sprayem lub wodą ze spryskiwacza; szczotkowanie suchej sierści może powodować rozdwajanie się końcówek. Kąp psa nie częściej niż raz w miesiącu, używając łagodnego szamponu i odżywki, aby zapobiec wysuszeniu i łamliwości. Po kąpieli dokładnie osusz podszerstek suszarką. Samodzielne wyschnięcie podszerstka może zająć dzień lub dłużej, co może prowadzić do infekcji grzybiczych i przeziębień. Czyść psu oczy, uszy i zęby oraz przycinaj pazury w razie potrzeby. W razie potrzeby szpica można przycinać w cieplejszych miesiącach, ale standard nie przewiduje przycinania; zaleca się jedynie lekkie przerzedzenie sierści w uszach, pachwinach i łapach.

Dieta i zdrowie

Karmiąc szpica, należy przestrzegać pewnych zasad. Przede wszystkim należy pamiętać, że jest to zwierzę mięsożerne, co oznacza, że podstawą jego diety powinno być mięso, w około 60-70%, a resztę stanowić zboża, owoce, warzywa, ryby, twaróg, odrobina oleju roślinnego i sporadycznie żółtko jaja. Można wybrać karmę komercyjną, ale preferowane są opcje super-premium. Większość tanich karm nie zaspokaja wszystkich potrzeb psa i nie zawiera wystarczającej ilości białka. Szpice są bardzo głodne i zjedzą wszystko, o każdej porze, ale nie powinno się im na to pozwalać. Karm psa tylko porcjami i ściśle przestrzegaj harmonogramu karmienia. Woda pitna powinna być swobodnie dostępna. Przez pierwsze kilka tygodni po zakupie karm szczeniaka tą samą karmą, którą podał hodowca. Jeśli trzeba wprowadzić nową dietę, należy to robić stopniowo.

Szpice miniaturowe są uważane za rasę silną i zdrową, ale nie są odporne na dziedziczne problemy zdrowotne. Odnotowano predyspozycje do dysplazji stawów biodrowych, ale choroba ta jest zazwyczaj łagodna i nie powoduje żadnych dolegliwości. U niektórych przedstawicieli tej rasy padaczka rozwija się już w wieku dwóch lat. Częste są również zaburzenia czynności tarczycy lub nadnerczy, które z kolei wpływają na cały organizm. Niektóre psy są podatne na alergie. Długość życia wynosi 14-15 lat.

Wybór szczeniaka szpica miniaturowego i cena

Proces wyboru szczenięcia można podzielić na trzy etapy. Pierwszy to wybór rasy i płci. Jest to kwestia całkowicie indywidualna. Drugi etap jest najważniejszy: wybór hodowcy i rodziców przyszłego szczenięcia. Wiadomo, że wiele cech zewnętrznych i charakteru jest dziedzicznych, podobnie jak choroby charakterystyczne dla danej rasy. Dlatego ważne jest zapoznanie się z rodowodem hodowców. Trzeci etap to wybór szczenięcia z miotu. Szczenię powinno być aktywne i ciekawskie, ale nie płochliwe ani agresywne. Cechy zewnętrzne są zawsze oceniane; powinny w dużej mierze odpowiadać wzorcowi. Wszystkie szczenięta w miocie muszą być zdrowe i zaszczepione. Warto pamiętać, że kolor sierści może się nieznacznie różnić, aż do momentu, gdy szczenię całkowicie zmieni kolor na dorosły. Białe szpice są najdroższe, ponieważ są dość trudne w hodowli, ale zdarza się, że szczenięta o kremowym umaszczeniu rodzą się całkowicie białe, co wykorzystują nieuczciwi hodowcy.

Cena szczeniaka zależy od rodowodu rodziców, hodowcy i perspektyw szczeniaka, dlatego jest bardzo zróżnicowana. Średnio szczeniak szpica niemieckiego miniaturowego kosztuje 750–1200 dolarów.