Czy pies może zarazić się rotawirusem od człowieka?

Rotawirus u psów to powszechna infekcja, szczególnie niebezpieczna dla szczeniąt, a także zwierząt starszych i osłabionych. Wiedząc, że podobna choroba występuje również u ludzi, wielu właścicieli zastanawia się, czy psy mogą zarazić się rotawirusem od ludzi (i odwrotnie). W tym artykule szczegółowo omówimy drogi zakażenia rotawirusem, wyjaśnimy, jak diagnozować i leczyć rotawirusy u psów oraz co można zrobić, aby zapobiec zakażeniu u zwierząt domowych.

Treść

1 Rotawirus u psów
2 Drogi zakażenia (czy przenosi się na ludzi)
3 Objawy rotawirusa
4 Diagnostyka
5 Leczenie rotawirusów
6 Zapobieganie
7 Porada weterynarza

Rotawirus u psów

Rotawirusowe zapalenie jelit (rotawirusowe zapalenie jelit) – ostra choroba zapalna wywołana przez wirusy z rodziny Rotoviridae, które po wniknięciu do organizmu atakują błonę śluzową jelit, powodując charakterystyczne objawy.

Zgodnie z klasyfikacją chorób, sam rotawirus nie jest uważany za infekcję zagrażającą życiu. Zagrożenie zazwyczaj wynika z odwodnienia, które rozwija się szybko, z wymiotami i biegunką, a także z zakażeń wtórnych, które często występują w przypadku rotawirusów.

Najczęściej zakażenie rotawirusami rozwija się w postaci ostrej u psów w pierwszym roku życia, a także u zwierząt o osłabionej odporności - starszych, cierpiących na choroby przewlekłe, po przebytej ciężkiej chorobie, narażonych na długotrwały stres, przetrzymywanych w nieodpowiednich warunkach.

Dorosłe psy również czasami zarażają się rotawirusami, jednak u zwierząt z silnym układem odpornościowym objawy nie są tak nasilone (choroba może przebiegać bezobjawowo) i rzadko ma ciężki przebieg.

Drogi zakażenia (czy przenosi się na ludzi)

Aby zrozumieć, czy pies może zarazić się rotawirusem od człowieka, konieczne jest zrozumienie natury patogenu i sposobu jego przenoszenia.

Istnieją różne wirusy Rotaviridae, z których niektóre są specyficzne dla danego gatunku. Najpowszechniejsze są rotawirusy grupy A, które mogą zakażać nie tylko psy i koty, ale także wiele innych ssaków, w tym ludzi. Co więcej, naukowcy odkryli, że wirus ten jest podatny na spontaniczne mutacje, co prowadzi do powstawania nowych form, które mogą przenosić się na inne zwierzęta, ludzi, a nawet owady.

Dlatego jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, czy pies może zarazić się rotawirusem od człowieka, Twoje obawy nie są bezpodstawne. Tak, osoba zakażona rotawirusem i uwalniająca patogen do środowiska stanowi bezpośrednie zagrożenie dla psów mieszkających w domu.

Ponadto psa, u którego zdiagnozowano zakażenie rotawirusem, należy odizolować od pozostałych członków rodziny (zwłaszcza małych dzieci), gdyż kontakt ze zwierzęciem w ostrej fazie choroby jest potencjalnie niebezpieczny i niesie ze sobą duże ryzyko przeniesienia zakażenia.

Rotawirus przenosi się z człowieka na psa, z psa na człowieka lub ze zwierzęcia na zwierzę drogą fekalno-oralną. Patogen jest wydalany z kałem i może zostać przeniesiony na zabawki i inne przedmioty przez samo zwierzę (na przykład podczas pielęgnacji) lub przez osobę opiekującą się zakażonym psem bez zachowania odpowiedniej higieny.

Ważne! Wirus może przetrwać poza organizmem żywiciela dość długo. Naukowcy odkryli, że Rotaviridae przeżywają nawet w temperaturach poniżej zera. Dlatego jeśli zwierzę umrze z powodu zakażenia rotawirusem, nie zaleca się natychmiastowego przynoszenia do domu nowego szczeniaka.

Objawy rotawirusa

Okres inkubacji zapalenia jelit wywołanego przez rotawirusy wynosi od 1 do 5 dni.

Pierwszymi objawami są zazwyczaj zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ponieważ mikroorganizm atakuje błonę śluzową jelit. Podobnie jak u ludzi, u psów występują:

brak apetytu (lub niechęć do jedzenia);
nudności, wymioty;
biegunka z zanieczyszczeniami śluzowymi;
ból brzucha;
osłabienie, letarg, zmęczenie;
wydzielina z nosa i oczu;
wzrost temperatury (pierwszym sygnałem, że szczeniak może mieć trudności z radzeniem sobie z infekcją jest skok temperatury do 41°).

W domu właściciele nie zawsze są w stanie ocenić, czy stan ich psa jest niebezpieczny, czy też objawy są spowodowane zatruciem lub wirusowym zapaleniem jelit. Czasami ignorują początkowe objawy choroby, zwłaszcza jeśli nie ma gorączki, a dolegliwości żołądkowo-jelitowe nie są poważne, i zgłaszają się do lekarza weterynarii dopiero w przypadku wystąpienia powikłań i konieczności natychmiastowej pomocy.

Niebezpieczeństwo rotawirusowego zapalenia jelit polega na tym, że nieleczone, organizm zwierzęcia może nie być w stanie samodzielnie zwalczyć infekcji. Do niebezpiecznych powikłań należą:

Odwodnienie występuje na tle silnej biegunki i uporczywych wymiotów.
Dodanie infekcji bakteryjnej znacznie komplikuje stan psa i utrudnia leczenie.
Powikłania serca (rotawirus może powodować zapalenie mięśnia sercowego).
Wstrząs bólowy (ze znacznym uszkodzeniem błony śluzowej jelita).
Nosicielstwo utajone (pies może pozostać nosicielem wirusa przez długi czas, stwarzając zagrożenie dla innych zwierząt i dzieci).

Diagnostyka

Aby ustalić, czy u psa występuje infekcja rotawirusowa, czy też problemy żołądkowo-jelitowe mają inne podłoże, konieczne jest przeprowadzenie badania zwierzęcia.

Test PCR, który wymaga od lekarza weterynarii pobrania materiału z błony śluzowej odbytu, umożliwia wykrycie patogenu Rotoviridae w organizmie zwierzęcia.

Kompleksowa diagnostyka w przypadku podejrzenia zakażenia rotawirusem obejmuje również badanie biochemiczne krwi, analizę kału oraz USG jamy brzusznej. Celem dodatkowych badań przesiewowych jest:

ocenić ogólny stan organizmu;
określić stan narządów wewnętrznych;
wykluczyć inne niebezpieczne infekcje, które powodują podobne objawy (parwowirusowe zapalenie jelit, zakażenie koronawirusem, zakażenie pasożytnicze itp.).

Leczenie rotawirusów

Z reguły, jeśli przeprowadzono odpowiednie badania i włączono właściwe leczenie, rotawirus u psa znika w ciągu 7–10 dni, a ostre objawy ustępują w ciągu kilku pierwszych dni.

Nie ma konkretnego leczenia Rotoviridae, dlatego w okresie intensywnej walki organizmu zwierzęcia z wirusem przepisuje się leki mające na celu złagodzenie głównych objawów i poprawę stanu psa:

Kroplówki dożylne w celu przywrócenia równowagi elektrolitowej;
leki przeciwgorączkowe (w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne);
leki przeciwwymiotne;
sorbenty zatrzymujące biegunkę;
środki przeciwbólowe (jeśli konieczne);
antybiotyki (tylko w skomplikowanych przypadkach, gdy do infekcji wirusowej dołącza się infekcja bakteryjna!)

Dieta terapeutyczna jest ważnym elementem leczenia. Jeśli pies odmawia samodzielnego jedzenia i picia (co często zdarza się w skomplikowanych przypadkach choroby u szczeniąt), należy niezwłocznie rozpocząć karmienie przez sondę. Odmowa jedzenia jest szczególnie niebezpieczna u psów małych ras, ponieważ zwiększa ryzyko hipoglikemii, która może dodatkowo pogorszyć stan zwierzęcia.

Ważne! Duże zwierzęta domowe muszą być izolowane od innych zwierząt i ludzi. Opiekując się psem zakażonym rotawirusem, aby uniknąć zakażenia i rozprzestrzeniania wirusa na innych członków rodziny, należy przestrzegać podstawowych zasad higieny: dezynfekować wszystkie narzędzia pielęgnacyjne psa (w tym miski i sierść), nosić rękawiczki podczas kontaktu z psem oraz dokładnie myć ręce wodą z mydłem i stosować środek dezynfekujący.

Zapobieganie

Podstawową profilaktyką chorób zakaźnych u psów jest szczepienie! Szczepionka zapewnia długotrwałą odporność na zakażenie rotawirusem. Nawet jeśli zaszczepione zwierzę zachoruje z powodu znacznego osłabienia układu odpornościowego, choroba będzie miała łagodny lub bezobjawowy przebieg.

Aby zapobiec zakażeniu rotawirusem u szczeniąt, zaleca się:

przestrzegaj kwarantanny i unikaj kontaktu z osobami obcymi (szczególnie dziećmi) i zwierzętami;
Odizoluj szczeniaka od dziecka wykazującego objawy zakażenia rotawirusem;
Nie pozwalaj szczeniętom zbliżać się do miejsc, w których przechowujesz buty noszone na zewnątrz (to właśnie na butach możesz przynieść patogeny do domu).