Przepuklina dyskowa u psów: objawy, leczenie i rekonwalescencja

Przepuklina krążka międzykręgowego jest uważana za poważne schorzenie układu mięśniowo-szkieletowego u psów i jest najczęstszą przyczyną porażenia kończyn tylnych. Według statystyk, schorzenie to diagnozuje się najczęściej u psów małych ras, głównie powyżej 3. roku życia. Rasy chondrodystroficzne są genetycznie predysponowane do tego schorzenia: beagle, corgiPekińczyki, spaniele, jamniki i shih tzu. U psów dużych ras przepukliny dyskowe występują rzadziej i postępują wolniej.

Treść

1 Mechanizm rozwoju
2 Objawy i stadia rozwoju
3 Diagnostyka
4 Leczenie
5 Prognoza

Mechanizm rozwoju

Kręgosłup, element nośny szkieletu, składa się z małych, rurkowatych kości połączonych warstwami chrząstki w kształcie dysków. Krążki międzykręgowe działają jak amortyzatory i zapobiegają przemieszczaniu się kręgów. Krążki składają się z jądra miażdżystego i gęstego pierścienia włóknistego.

Gdy stan odżywienia krążka międzykręgowego jest zaburzony, traci on elastyczność, jego jądro komórkowe ulega przemieszczeniu, a między kręgami rozwija się wybrzuszenie (przepuklina). Przepuklina ta uciska sąsiednie korzenie nerwowe, powodując u psa rozwój różnych zaburzeń neurologicznych, w tym bólu i upośledzenia ruchowego, w tym paraliżu kończyn.

Objawy i stadia rozwoju

Pierwszym objawem przepukliny krążka międzykręgowego u psa może być ból pleców lub szyi. Chociaż zwierzę może nie skarżyć się na ból, można go rozpoznać po jego zachowaniu: może stać się ospałe, mało komunikatywne, unikać dotykania bolącego miejsca, nie być w stanie wygodnie leżeć przez dłuższy czas, skomleć i ciągle zmieniać pozycję.

Inne objawy przepukliny krążka międzykręgowego zależą od odcinka kręgosłupa, w którym się znajduje. Jeśli przepuklina znajduje się w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, pies może kuleć na tylne nogi i chodzić powoli i ostrożnie. W ciężkich przypadkach zaburzenie przewodzenia impulsów nerwowych może prowadzić do nietrzymania moczu i stolca. Jeśli przepuklina krążka międzykręgowego znajduje się w odcinku szyjnym lub piersiowym kręgosłupa, pies może kuleć na czworaka, garbić się, unikać obracania szyi i stale trzymać głowę w dole. Silny ból może powodować odmowę jedzenia.

Objawy kliniczne zależą również od stopnia upośledzenia neurologicznego. Przepuklina krążka międzykręgowego przebiega w kilku stadiach:

Stopień 1: Obserwuje się sztywność ruchową oraz niestabilny, chwiejny chód. Występuje umiarkowany ból.
Stopień 2: pojawiają się zaburzenia proprioceptywne (utrata czucia), może rozwinąć się niedowład kończyn dolnych (wzrost napięcia mięśni i odruchów ścięgnistych).
Stadium 3: niedowład kończyn dolnych jest wyraźnie widoczny, a zdolność poruszania się jest częściowo utracona.
Etap 4: U psa rozwija się paraliż (całkowity brak ruchów dowolnych), jednak wrażliwość na ból pozostaje.
Stopień 5: maksymalne upośledzenie proprioceptywne (całkowita utrata czucia w sparaliżowanych częściach ciała).

Uwaga! Jeśli zauważysz, że Twój pies stał się mniej aktywny, ma trudności z wchodzeniem i schodzeniem po schodach lub ma sztywny lub niestabilny chód, umów się na wizytę u lekarza weterynarii. Jeśli Twój pupil nagle straci władzę w nogach, wizyta u weterynarza jest niezbędna. Zwierzę sparaliżowane powinno być transportowane do kliniki na płaskiej, twardej powierzchni, takiej jak szeroka deska lub sklejka.

Diagnostyka

Rozpoznanie przepukliny krążka międzykręgowego u psa stawia się na podstawie wywiadu lekarskiego, badania neurologicznego oraz badań obrazowych. Wywiad lekarski zawiera informacje o przebytych chorobach lub urazach, zaobserwowanych objawach, ich czasie trwania, tempie postępu i nasileniu. Podczas badania lekarz określa przybliżoną lokalizację przepukliny oraz stopień zaburzeń neurologicznych.

Sprzętowe metody diagnostyczne pozwalają na precyzyjne określenie lokalizacji przepukliny krążka międzykręgowego, jej rozmiaru, obecności wypukliny lub ekstruzji krążka międzykręgowego, stanu dróg przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego w rdzeniu kręgowym oraz wykrycie narośli osteofitów. Należą do nich:

radiografia;
obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego;
mielografia z wprowadzeniem substancji radioprzepuszczalnej do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego (jamy pomiędzy pajęczynówką a oponą miękką).

Leczenie

Niechirurgiczne leczenie przepukliny krążka międzykręgowego u psów jest skuteczne jedynie we wczesnych stadiach 1 i 2. Zwierzęciu przepisuje się leki łagodzące ból, zmniejszające stan zapalny i redukujące obrzęk tkanek otaczających rdzeń kręgowy. Powszechnie stosuje się następujące leki:

środki przeciwbólowe (Drotaveryna, Amantadyna, Gapabentyna);
niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ketorolac, Deksametazon, Karprofen);
środek do odbudowy tkanki chrząstki międzykręgowej "Volmar Vitamin" (Wolmar Pro Bio L-Collagen).

Przez cały okres terapii farmakologicznej (zwykle około półtora miesiąca) zwierzęciu ogranicza się ruchy i trzyma w małym pomieszczeniu lub małym wybiegu.

Przepuklina krążka międzykręgowego w stadium 3, 4 i 5 wymaga leczenia operacyjnego, ponieważ przywrócenie prawidłowego przepływu krwi do rdzenia kręgowego bez usunięcia zdeformowanego krążka jest na tym etapie choroby niemożliwe. Operacja discektomii wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i, w zależności od stopnia zaawansowania schorzenia, może trwać od 1 do 3 godzin.

Prognoza

Rokowanie w leczeniu przepukliny krążka międzykręgowego u psów zależy od rodzaju przepukliny i jej stopnia zaawansowania. Psy z rozpoznaniem przepukliny krążka międzykręgowego szyjnego stopnia 1 lub 2 mają największe szanse na pełny powrót do zdrowia. Jeśli chodzi o nawrót choroby, o ile przepuklina w operowanym kręgu jest mało prawdopodobna, o tyle destrukcyjne zmiany w innych krążkach międzykręgowych są całkiem możliwe.

Rekonwalescencja psa po operacji przepukliny dysku trwa co najmniej kilka tygodni. Zwierzę jest leczone na oddziale szpitalnym kliniki przez 5-7 dni: jego stan jest monitorowany, rana jest pielęgnowana, a podawana jest antybiotykoterapia. Następnie szwy są usuwane, a zwierzę jest wypisywane ze szpitala.

Dalsza rehabilitacja pooperacyjna ma na celu przywrócenie funkcji motorycznych. Obejmuje ona specjalistyczne ćwiczenia fizyczne, pływanie, masaże oraz krótkie, spokojne spacery. Aby odciążyć grzbiet i szyję psa, zaleca się noszenie go na spacerach w szelkach. Aby ułatwić psu wchodzenie na sofę lub krzesło, można zainstalować specjalne stopnie lub pochyłą platformę.