Małe rasy psów

Przygotowaliśmy listę najpopularniejszych w naszym kraju małych ras psów, wraz ze zdjęciami i nazwami. Powszechnie wiadomo, że niektórzy miłośnicy psów kupują psy, aby chronić siebie i swoje domy przed intruzami, wybierając psy asystujące. Inni to zapaleni myśliwi, którzy preferują rasy myśliwskie. Jeszcze inni preferują małe rasy, które nie wymagają trzech spacerów dziennie, pomimo śniegu i błota na zewnątrz.

Psy kieszonkowe cieszą się ogromną popularnością wśród mieszkańców miast, dzięki szerokiej gamie dostępnych obecnie psów, co pozwala na znalezienie towarzysza na każdy gust. W tym artykule znajdziesz listę najpopularniejszych ras małych psów wraz ze zdjęciami, nazwami oraz linkami do szczegółowych recenzji każdej rasy, jeśli interesują Cię wszystkie szczegóły. małe rasy psów, to zalecamy odwiedzenie odpowiedniej sekcji na naszej stronie internetowej.

Chihuahua

Uważany za najmniejszego psa, ważącego do 2,7 kg (6,7 funta), szczeniak chihuahua zmieści się w kieliszku do wina. Chihuahua pochodzi z Ameryki Południowej, skąd w 1898 roku został sprowadzony do Stanów Zjednoczonych przez Meksyk, a następnie podbił Europę. Istnieją dwie odmiany tej rasy: krótkowłosa i długowłosa.

Sądząc po poniższym zdjęciu, widać, że ten pies ma małą, wdzięczną głowę, duże, okrągłe, szeroko rozstawione oczy, eleganckie łapy i wysoko osadzony ogon, zazwyczaj noszony wysoko nad grzbietem – to główne cechy tej rasy. Pomimo niewielkich rozmiarów, chihuahua nie będzie się bał nawet większego psa; jednak będzie czuł się bardziej komfortowo w towarzystwie innych psów swojej rasy.

Yorkshire Terrier

Rasa została wyhodowana na bazie maltański, Skye Terrier i Manchester Terrier pod koniec XIX wieku w Yorkshire (stąd ciekawa nazwa).

Yorki są uważane za rasę miniaturową. Mierzą nie więcej niż 18-20 cm wysokości i ważą od 3 do 6 kg. Podobnie jak w przypadku innych ras, zdarzają się osobniki znacznie większe (niestandardowe), dlatego najlepiej kupować szczeniaka miniaturowego na wystawę wyłącznie od renomowanego hodowcy.

Rasa ta jest ceniona za radosne, towarzyskie usposobienie, doskonałą komunikację z dziećmi i innymi zwierzętami domowymi oraz unikalną sierść, której faktura przypomina włos ludzki. Z powodu braku podszerstka, yorki praktycznie nie linieją, minimalizując ryzyko alergii. Z tego samego powodu, w chłodne dni, ubranie dla tych psów nie jest jedynie dodatkiem do mody, lecz koniecznością. Yorki często przechodzą stylowe strzyżenie. Przy odpowiedniej pielęgnacji sierść psów wystawowych może być bardzo długa (aż do ziemi). Należy jednak pamiętać, że ta rasa będzie prezentować swój luksusowy wygląd tylko w dni wystawowe. Przez resztę czasu bardzo długa sierść jest nawijana miękkimi wałkami, aby zapewnić komfort i zapobiec splątywaniu.

Yorki występują w umaszczeniu standardowym i egzotycznym. Jednak niedoświadczonej osobie trudno przewidzieć, jak będzie wyglądał szczeniak, ponieważ kolor sierści zmienia się drastycznie w pierwszych miesiącach życia.

Pudel toy

W przeciwieństwie do swojego dość dużego brata, pudel zabawka Jest to pies miniaturowy, o wysokości w kłębie wynoszącej 23-25 ​​cm i wadze do 5 kg.

Rasa jest stosunkowo nowa, ponieważ pudle miniaturowe zostały wyhodowane w XX wieku, ale dziś cieszą się równie dużą popularnością jak yorki czy pomeraniany. Pudle mają bujną, miękką i długą sierść, dlatego ich posiadanie wymaga regularnych wizyt u fryzjera. Jednak z efektowną fryzurą pudle miniaturowe są po prostu oszałamiające!

Hodowcy zauważają następujące zalety rasy:

• doskonała zdolność uczenia się;
• pogodne usposobienie i przyjacielskość;
• brak silnego zapachu wełny.
• szeroka gama kolorów.

Norma wyszczególnia następujące odcienie wełny: biały, czarny, morelowy, srebrny (popielaty), czerwony (intensywna ognista czerwień).

Chiński grzywacz

Przedstawiciele tej rasy zachwycają nie tylko ekstrawagancką nazwą, ale także niezwykłym wyglądem. Psy grzywacze mają uderzający i majestatyczny wygląd. Większość ich ciała jest bezwłosa, a kark, łapy i ogon pokryte są długim, jedwabistym włosem. Jednak ten najpopularniejszy opis odnosi się tylko do jednej, najbardziej egzotycznej odmiany, choć w rzeczywistości istnieją trzy:

• łysy (pies ma zupełnie łysą sierść lub jej owłosienie na głowie i ogonie jest bardzo rzadkie);
• kucyk (najczęściej spotykany opis, podany powyżej);
• Powderpuff (długowłosy, którego ciało jest całkowicie pokryte rzadkim, długim, jedwabistym futrem).

Umaszczenie tych maluchów może być niemal dowolne, co nadaje każdemu przedstawicielowi rasy wyrazistą indywidualność.

Koty czubate to doskonali towarzysze, łatwo dostosowujący się do stylu życia właściciela. Jednak odmiany bezwłose wymagają szczególnie starannej pielęgnacji, zwłaszcza w chłodniejszych miesiącach.

Bichon Frise

Śnieżnobiałe, miękkie, kręcone futro jest znakiem rozpoznawczym czystej rasy Bichon Frise, czyli francuski piesek kanapowy, jak potocznie nazywa się tę rasę. Dorosły pies mierzy od 15 do 30 cm w kłębie i waży do 6 kg. Rasa ta jest odpowiednia dla miłośników wesołych, wesołych psów, które świetnie dogadują się z dziećmi.

Główną zaletą tej rasy jest hipoalergiczna sierść, pozbawiona podszerstka, dzięki czemu astmatycy i alergicy mogą bez obaw zdecydować się na Bichon Frise, nie obawiając się problemów zdrowotnych.

Jedyny problem, jaki może wystąpić u bichona, dotyczy również jego sierści: bez podszerstka futro może się skołtunić, splątać i splątać, dlatego regularne szczotkowanie jest niezbędne. W przeciwnym razie skołtunione futro będzie wymagało strzyżenia lub profesjonalnej pielęgnacji.

Nie ma potrzeby zabierania bichon frise na spacery; bez problemu radzą sobie z kuwetą. Co więcej, szybko się męczą na długich spacerach, więc trzeba je będzie nosić do domu.

Mops

Mops to niezwykle interesująca i starożytna rasa, której historia sięga ponad 2000 lat. Wiadomo, że te słodkie i urocze mopsy zostały wyhodowane w starożytnych Chinach za czasów dynastii Han. Przez wiele stuleci psy te zajmowały uprzywilejowaną pozycję w pałacach cesarskich. Miały nie tylko własne apartamenty, ale także służbę.

Dziś rasa ta cieszy się ogromną popularnością, ponieważ oprócz pogodnego usposobienia i efektownego wyglądu, mopsy doskonale nadają się do życia w bloku. Są to psy krótkowłose, ale szorstka sierść mopsa, który obficie linieje, może czasem sprawiać właścicielom sporo kłopotów.

Standardowy mops mierzy około 25-28 cm w kłębie i waży od 5 do 8 kg. Jeśli jednak będziesz go karmić smakołykami, może z łatwością przekroczyć granicę 10 kilogramów.

Gryf brukselski

Pamiętasz śmiesznego pieska, który naśladował postać graną przez Jacka Nicholsona w filmie Lepiej być nie może? Gryf brukselski: inteligentny, żywy, figlarny, o uroczym wyrazie kudłatego pyska. Standardowa wielkość rasy wynosi od 3,5 do 6 kg, co czyni gryfonika małym psem stróżującym i wspaniałym towarzyszem. Jest to pies o szorstkiej sierści i rudawym umaszczeniu, dopuszczalne są czarne pręgi w wąsach i brodzie.

Termin „szorstki włos” odnosi się do jego struktury: długi włos okrywowy z krótkim podszerstkiem. W rzeczywistości jest on dość miękki w dotyku, falisty, wymaga niewielkiej pielęgnacji i bardzo rzadko linieje. Gryfoniki należy trymować, czyli skubać, kilka razy w roku. Jest to łatwe do nauczenia i każdy profesjonalista lub hodowca może nauczyć każdego, kto chce mieć gryfonika, jak prawidłowo strzyc swojego pupila.

Gryfonik brukselski dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, w tym z kotami. Jest czuły, ciekawski, skory do zabawy i przyjacielski. Pomimo krótkiego pyska, gryfonik nie chrapie ani nie sapie, jak to często bywa u mopsów czy buldogów. To kolejna zaleta tej rasy, oprócz łatwości pielęgnacji i szkolenia.

Charcik włoski

Słysząc nazwę „chart”, wyobrażasz sobie dużego, pełnego gracji psa o wyraźnie wysklepionym grzbiecie. Istnieje jednak jeden chart, który nie jest szczególnie duży. To charcik włoski – pierwsza rasa psów wyhodowana specjalnie do użytku domowego. Ta pełna gracji, wyrafinowana rasa była przez wiele stuleci ulubieńcem rodziny królewskiej i szlachty, a szczególną popularność zyskała w Europie w XVI-XVIII wieku. Holenderscy mistrzowie namalowali wówczas obrazy przedstawiające europejskich królów w otoczeniu tych psów, na przykład „Annę Duńską” Paula van Somera z 1617 roku.

Ta niewielka rasa psów, ważąca od 3,5 kg, znana jest z polowań na zające i króliki, stąd jej nazwa: „lievre” to francuskie słowo oznaczające zająca. Te odważne psy nie są już wykorzystywane do polowań; są inteligentne, wesołe i radosne, z naturalnym poczuciem taktu, co czyni je idealnymi psami rodzinnymi. Charcik włoski Pies ten nadaje się dla rodzin z dziećmi, będzie wspaniałym towarzyszem zabaw i nie będzie sprawiał problemów osobom starszym.

Charcik włoski to pies o krótkiej sierści, łatwy w pielęgnacji. Należy jednak pamiętać o zakupie odpowiedniego ubranka, ponieważ ten lubiący ciepło chart włoski może zmarznąć podczas spacerów w naszym klimacie.

maltański

Jak sama nazwa wskazuje, rasa ta pochodzi z Malty. Wiadomo, że rzymski władca Malty posiadał podobnego psa już w I wieku n.e. Jest to jedna z najstarszych ras: figurki podobnych psów znaleziono w egipskich grobowcach datowanych na XIII wiek p.n.e. Rzymscy legioniści przywieźli psy do towarzystwa do Wielkiej Brytanii. W średniowieczu rasa ta była ulubioną rasą europejskiej arystokracji, a jej popularność utrzymuje się do dziś.

Kochające i posłuszne, a jednocześnie silne, maltańczyki to wspaniałe psy do towarzystwa i niezawodne psy stróżujące. Łatwo je wyszkolić i lubią to robić. zabawne sztuczkiWizytówką maltańczyka jest długa, jedwabista sierść, która wymaga starannej pielęgnacji. Ulewne deszcze i ekstremalne zimno nie są wskazane dla maltańczyka, ponieważ mokre futro może prowadzić do zapalenia płuc.

pomorski

Chyba żaden inny pies nie budzi takiej sympatii jak pomeranian. Niewielki – ważący zaledwie od 1 do 3 kg – ten puszysty kłębek futra o przebiegłym pyszczku przypomina pluszowego misia. Ale nie dajcie się zwieść: to nieustraszone małe pieski, które zaatakują nawet większego psa, a swoim atakom będą towarzyszyć głośne szczekanie. Aby pomeranian nie był uciążliwy dla Ciebie, Twojej rodziny i sąsiadów swoim głośnym szczekaniem, konieczne jest odpowiednie szkolenie go w zakresie dobrych manier, gdy jest jeszcze szczeniakiem.

Dzięki niewielkim rozmiarom szpic idealnie nadaje się do życia w domu, ale uwielbia również spacery na świeżym powietrzu. Jeśli Twój pupil nie ma energii na długie spacery, może oddać się szaleńczemu bieganiu po mieszkaniu.

Sierść szpica wymaga starannej pielęgnacji: codziennego szczotkowania i regularnego mycia delikatnym szamponem, gdyż sucha skóra tej rasy ma tendencję do łuszczenia się i powstawania łupieżu.

pekińczyk

Wśród psów miniaturowych, słynących z przyjaźni z arystokratami i członkami rodziny królewskiej, pekińczyk jest uznanym przywódcą. Rasa ta słynie z tego, że niegdyś była zwierzęciem świętym chińskich cesarzy: wierzono, że psy te odstraszają złe duchy. W starożytnych Chinach kradzież psa była karana śmiercią, a pekińczyk zmarłego cesarza składano w ofierze bogom podziemia.

Rasa ta dotarła do Europy po 1860 roku, kiedy pekińczyk został podarowany królowej Wiktorii w Anglii jako trofeum zdobyte przez Gwardię Królewską podczas wojny opiumowej w Pekinie.

Pekińczyki to odważne, zadziorne i lojalne psy. Można je śmiało nazwać psami kieszonkowymi: dworzanie chińskich cesarzy nosili te psy, przyzwyczajone do luksusu, w szerokich rękawach. Ze względu na podobieństwo do lwów nazywano je również psami lwami, a ze względu na słonecznoczerwone futro – psami słonecznymi.

Japoński Chin

Pomimo nazwy, psy te również pochodzą z Chin i zawdzięczają swoje pochodzenie starożytnym spanielom tybetańskim. Historia rasy sięga ponad 2700 lat, odkąd pierwsze osobniki zostały sprowadzone z Chin do Japonii. Na dworze japońskich cesarzy psy te były często trzymane w wiszących, pozłacanych klatkach, niczym rzadkie ptaki. Do Europy i Ameryki dotarły w drugiej połowie XIX wieku.

Japoński Chin Chin japoński waży od 1,8 do 3,2 kg. To bardzo aktywne, lojalne i wesołe zwierzę ma doskonałe maniery i uwielbia być w centrum uwagi. Najpopularniejszym umaszczeniem jest czarno-białe. Dorosły chin ma bujny ogon z bujnym, długim włosem, zakręconym nad grzbietem i opadającym na bok. Szeroko rozstawione, lekko wypukłe oczy – najbardziej rozpoznawalna cecha rasy – nadają chinowi japońskiemu nieco zdziwiony wygląd.

Papillon

Ten uroczy pies ma francuską nazwę oznaczającą „motyl”. Rasa zawdzięcza swoją nazwę stojącym uszom, które przypominają rozpostarte skrzydła motyla. Oryginalna odmiana z opadającymi uszami nosi nazwę Phalène, co po francusku oznacza „ćmę”. Rasa ta znana jest od XVI wieku i uważana jest za jedną z najstarszych ras europejskich.

Papillony to przyjazne, inteligentne psy, bardziej wytrzymałe, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Choć idealnie nadają się do życia w domu, uwielbiają długie spacery. Niektóre mogą być zazdrosne o swoich właścicieli i nietolerancyjne wobec obcych, co demonstrują głośnym szczekaniem. Papillony dobrze dogadują się z innymi zwierzętami w domu, ale socjalizacja powinna rozpocząć się bardzo wcześnie, dosłownie od pierwszych dni życia.
Ze względu na ogon trzymany wysoko nad grzbietem, Papillony nazywane są „spanielami wiewiórczymi”. Inną nazwą tej rasy jest kontynentalny spaniel miniaturowy.

King Charles Spaniel

To chyba najbardziej „królewska” ze wszystkich ras. Wiadomo, że podczas egzekucji Marii Stuart jeden z katów zobaczył małego psa ukrytego w fałdach jej sukni i został wypędzony dopiero siłą. Nazwa „King Charles Spaniel” nawiązuje do miłości króla Karola II do tej rasy: król był tak pochłonięty zabawą ze swoimi pupilami, że całkowicie zaniedbywał sprawy państwowe.

Rasa ta pochodzi z Chin lub Japonii i dotarła do Europy w XVI wieku, najpierw do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. We Francji psy te były wykorzystywane jako psy myśliwskie, ale w procesie selektywnej hodowli cechy myśliwskie zeszły na dalszy plan, ustępując miejsca cechom dekoracyjnym.

Te lojalne, zrównoważone psy mierzą 26-32 cm wysokości i ważą od 3,2 kg. Ich sierść jest długa, lśniąca, jedwabista w dotyku i lekko falowana. Dobrze dogadują się z dziećmi i innymi psami. Często wybierają jedną osobę w rodzinie, do której szczególnie się przywiązują.

Są doskonałymi towarzyszami dla seniorów. Ta rasa prowadzi siedzący tryb życia, a długie spacery i aktywność fizyczna nie są dla niej idealnym rozwiązaniem. To typowe „kanapowce”, więc nie nadają się dla osób preferujących długie spacery z psami.

Alaskan Klee Kai

Ta mała rasa psów znana jest również jako miniaturowy husky. Klee Kai to jedna z najwspanialszych ras wyhodowanych w ciągu ostatnich 100 lat. Ten mały pupil posiada niewiarygodną liczbę pozytywnych cech i właściwości, które można odnaleźć u psów. Nazwa pochodzi od Eskimosów. W ich języku Klee Kai dosłownie oznacza „mały pies”.

Miłośnicy małych psów docenią zalety małego husky'ego. Ten miniaturowy pupil jest nie tylko łatwy do przytulania, ale i wygodny w noszeniu. Co więcej, jest wiernym towarzyszem, który umili życie swojemu właścicielowi pod każdym względem.

To nie przypadek, że Alaskan Klee Kai nazywany jest miniaturowym husky. Są do siebie bardzo podobne, zwłaszcza jeśli chodzi o duże, inteligentne oczy. Choć jednak psy te są podobne z wyglądu, różnią się znacznie charakterem. Ten niewielki przedstawiciel rasy wyróżnia się łagodnym, życzliwym, a jednocześnie wesołym usposobieniem.

Pies gończy

Ta rasa psów ma długą historię. Pies gończy Rasa ta pojawiła się we wczesnym okresie istnienia angielskiej arystokracji. Została wyhodowana do polowań.

Beagle mierzą około 40 cm wysokości i rzadko ważą więcej niż 12 kg. Idealnie nadają się do życia w mieście. To towarzyska rasa, która łatwo nawiązuje kontakt z ludźmi w każdym wieku, co czyni ją popularnym zwierzęciem domowym dla dzieci.

Choć beagle to niewielka rasa, jest to pies zdeterminowany i aktywny. Dlatego szkolenie pupila musi obejmować naukę prawidłowego zachowania. Samotny i/lub niewyszkolony beagle to tykająca bomba zegarowa. Dlatego beagle wymagają wczesnej socjalizacji. Ich długość życia wynosi do 15 lat.

Jamnik

Jamnik to rasa psów pochodząca z Niemiec. Waga jamniki miniaturowe Waga nie przekracza 5 kg, osobniki standardowe – 12 kg. Zwierzęta dobrze nadają się do trzymania w mieszkaniach.

Tę małą rasę psów można opisać jako łagodną i energiczną. Ich zachowanie bywa tak śmiałe i dumne, że graniczy z brawurą. Jednak biorąc pod uwagę ich pogodną naturę, wiele im uchodzi na sucho.

Jamniki są oddane swojej rodzinie, dobrze dogadują się z dziećmi i dobrze podróżują. Te małe psy zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, ale jeśli nie poświęci się im wystarczająco dużo czasu, zazdrość i irytacja są nieuniknione.

Jamniki są trudne w tresurze i uwielbiają szczekać, niezależnie od tego, czy są prowokowane, czy nie. Profesjonalni hodowcy psów zauważyli, że jamniki szorstkowłose są bardziej towarzyskie, podczas gdy ich długowłose odpowiedniki znane są ze spokojnego usposobienia.

Mimo że jamnik jest mały, zawsze będzie stawał w obronie swojego właściciela, a ponadto jest psem niezwykle inteligentnym.

Walijski Corgi

To bardzo piękne i urocze małe psy o wydłużonym, jamniczym ciele, dużych uszach i charakterystycznej lisiej sierści. Typowy przedstawiciel rasy ma 25-30 cm wysokości i waży około 12-15 kg.

Historia corgi Historia tej rasy sięga ponad 3000 lat. Niezwykła miłość Elżbiety II do tej rasy jest powszechnie znana.

Corgi mają przyjazne usposobienie. Są radosne, chętne do zabawy i świetnie dogadują się z dziećmi, ponieważ pierwotnie były psami pasterskimi. Corgi są również bardzo podatne na szkolenie, szybko uczą się komend i lubią interakcje z właścicielami.

Obecnie wyróżnia się następujące standardowe umaszczenia corgi:

• Pembroke;
• sweter rozpinany;
• trójkolorowy.

Jedynym nieakceptowalnym kolorem dla corgi jest jednolity kolor.

Wybierając towarzysza dla swojego ukochanego corgi, pamiętaj, że nie można krzyżować ze sobą psów o różnych kolorach.

Wire Fox Terrier

Ten pobudliwy pupil jest niczym perpetuum mobile, zawsze chętny do zabawy, co czyni go idealnym towarzyszem dla aktywnych osób. Pomimo niewielkiego wzrostu – około 40 cm – i wagi – około 8 kg, zaleca się ostrożność podczas obchodzenia się z foksterierem. Choć niewielki, rasa ta ma skłonności do dominacji, a pozostawiona bez kontroli może stać się niesforna.

Wire Fox Terrier Zwierzę, które uwielbia kopać, zdaje się nie przejmować brakiem kopania. Ta cecha charakteru, podobnie jak chęć dominacji, nie każdemu przypadnie do gustu. Każdy, kto zdecyduje się na posiadanie foksteriera, powinien wykazać się cierpliwością, a co najważniejsze, doświadczeniem w szkoleniu psów.

Między innymi, ten mały zwierzak uwielbia gryźć, gdy jest zdenerwowany. Dlatego, pomimo jego wesołego usposobienia, najlepiej nie zostawiać go samego z małymi dziećmi. Foksteriery znane są również ze skłonności do szczekania. Ich nadmierna gadatliwość może doprowadzić każdego, a zwłaszcza sąsiadów, do szału.

Biorąc pod uwagę wszystkie te powody, warto dobrze się zastanowić, zanim zdecydujesz się na zakup szorstkowłosego foksteriera. Jednak przy odpowiednim szkoleniu, ten mały pies stanie się wspaniałym towarzyszem dla całej rodziny.

Basenji

Ten pochodzący z Afryki Środkowej mężczyzna zachwyca swoim wdziękiem. Ludzie porównują go nawet Basenji z miniaturową gazelą. Przeciętny pies waży 10-12 kg i ma 40 cm wysokości.

Basenji mają piękne oczy w kształcie migdałów i spiczaste, wysoko osadzone uszy. Pomimo niewielkiej wielkości, mają atletyczną budowę, co nadaje im pozornie groźny wygląd.

Zwierzę to znane jest pod wieloma nazwami. Istnieje nawet epitet – „stworzenie z krzaka” – lub bardziej akceptowalna nazwa: „Nyam-Nyam Terrier”. Ta mała rasa psów może pochwalić się długą historią, sięgającą ponad 5000 lat. Basenji mają kilka charakterystycznych cech. Po pierwsze, nie szczekają, a zamiast tego wydają charakterystyczny, mruczący dźwięk, i to tylko wtedy, gdy są podekscytowane. Po drugie, mają zakrzywiony ogon.

Z natury jest to psotne zwierzę, niepozbawione poczucia humoru. Zazwyczaj jest obojętne wobec obcych, ale bardzo przywiązuje się do swoich właścicieli. To czysta rasa, co docenią osoby ceniące domowe wygody.