Leptospiroza u kotów: objawy i leczenie
Leptospiroza jest uważana za bardzo niebezpieczną chorobę zakaźną. Rzadko diagnozuje się ją u kotów, ponieważ częściej są one nosicielami zakażenia. Wynika to z faktu, że wszystkie koty posiadają naturalną odporność na tę chorobę. Leptospiroza dotyka również ludzi, a według statystyk śmiertelność w ciężkich przypadkach wynosi 25-30%. Dlatego jeśli zauważysz objawy leptospirozy u swojego kota, powinieneś natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.
W przypadku potwierdzenia diagnozy, kota należy natychmiast odizolować i poddać leczeniu, a w przypadku ciężkiego przebiegu choroby, aby nie narażać życia ludzi, zwierzę musi zostać uśpićKażdy, kto ma kota lub psa, powinien rozpoznać typowe objawy tej ostrej choroby zakaźnej i wiedzieć, co zrobić, jeśli u jego kota zostanie zdiagnozowana leptospiroza.
Patogen i drogi zakażenia
Chorobę wywołuje krętek Leptospira. Leptospira interrogans to bakteria o długim, spiralnie zwiniętym ciele, o długości nieprzekraczającej 500 mikronów. Istnieje wiele grup serologicznych tego pasożyta, z których wszystkie są wrażliwe na niską wilgotność powietrza, wahania temperatury, bezpośrednie światło słoneczne i środki dezynfekujące. Leptospira zachowują żywotność w wodzie przez około miesiąc, a w wilgotnej glebie nawet do trzech miesięcy.
Leptospiroza przenoszona jest poprzez bezpośredni kontakt zdrowego zwierzęcia z wydzielinami zwierzęcia zakażonego lub chorego, w tym moczem, kałem, mlekiem i śliną. Kot może zarazić się poprzez wąchanie lub lizanie „śladów” pozostawionych na trawie lub krzakach przez inne koty, złapanie zakażonego gryzonia lub wypicie wody uprzednio wypitej przez zakażone zwierzę.
Po dostaniu się pasożyta do organizmu, kot może pozostać nosicielem przez okres do 3-4 miesięcy, dopóki patogeny, będące w „trybie uśpienia”, nie znajdą komfortowego środowiska do rozwoju. Następnie leptospiry zaczynają się aktywnie namnażać, przenikając do krwiobiegu, błony śluzowej jelit oraz nabłonka kanalików nerkowych i wątrobowych, powodując uszkodzenie tych narządów. Leptospiry mogą wpływać na oczy i układ nerwowy oraz powodować ogólne zatrucie.
Objawy
Czas od zakażenia do pojawienia się pierwszych objawów leptospirozy może wynosić od 2 do 10 dni, w zależności od rozległości zakażenia i odporności kota. Ponieważ krętek atakuje praktycznie wszystkie narządy, a także układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy, objawy mogą być bardzo zróżnicowane, co utrudnia postawienie diagnozy na podstawie wywiadu i wstępnego badania pacjenta.
Objawy leptospirozy u kotów mogą obejmować:
- utrata aktywności;
- brak apetytu;
- gorączka;
- podwyższona temperatura;
- silne wymioty;
- biegunka;
- nieprzyjemny zapach moczu;
- ból mięśni przy palpacji;
- zaczerwienienie i krwawienie błony śluzowej jamy ustnej;
- zażółcenie skóry i rogówki oczu.
W ciężkich przypadkach u kota mogą wystąpić drgawki kloniczne, które kończą się śpiączką i śmiercią zwierzęcia.
Ważne! Zdarzają się przypadki samoistnej remisji leptospirozy, kiedy u kota nagle znikają wszelkie objawy choroby. Zwierzę pozostaje jednak nosicielem zakażenia przez długi czas. Dlatego do czasu, aż wyniki badania potwierdzą brak obecności patogenu w organizmie kota, należy go odizolować.
Diagnostyka
Rozpoznanie leptospirozy ustala się na podstawie objawów klinicznych oraz szeregu badań laboratoryjnych z wykorzystaniem metod mikroskopowych, serologicznych, mikrobiologicznych i genetyki molekularnej. W celu wykrycia patogenu w organizmie wykonuje się kliniczne i biochemiczne badania krwi, a także oznacza się miana przeciwciał przeciwko leptospirozie w moczu i krwi. Mikroaglutynacja jest stosowana w serologicznej diagnostyce leptospirozy u kotów.
Jedną z najdokładniejszych metod diagnozowania chorób zakaźnych jest analiza PCR, oparta na reakcji łańcuchowej polimerazy. Pozwala ona wykryć nawet pojedyncze składniki DNA krętków w organizmie chorego zwierzęcia. Do analizy PCR można wykorzystać dowolny materiał biologiczny: krew, mocz, ślinę lub próbki tkanek pobrane podczas biopsji. W razie konieczności oceny stopnia zaawansowania leptospirozy w narządach wewnętrznych kota, lekarz może zlecić… Badanie ultrasonograficzne jama brzuszna.
Leczenie
Leczenie leptospirozy u kotów wymaga antybiotykoterapii. Krętki Leptospira interrogans są wrażliwe na penicylinę, tetracyklinę, polimyksynę, chloramfenikol i streptomycynę. Stosuje się również surowice hiperimmunizacyjne, które zawierają wysoki poziom przeciwciał przeciwko leptospirozie.
Przez długi czas kotu podaje się immunomodulatory i witaminy, a także glukozę, która nie tylko wspomaga organizm, ale również ma szkodliwy wpływ na krętki. Stosowanie innych leków zależy od dotkniętych narządów. Transfuzje krwi lub terapia infuzyjna mogą być konieczne w celu uzupełnienia strat organizmu. W przypadku ciężkiego zatrucia stosuje się skojarzone antybiotyki i hormony steroidowe (kortykosteroidy).
Leczenie odbywa się pod stałym nadzorem weterynaryjnym. W przypadku ciężkiego przebiegu choroby, kot może wymagać leczenia szpitalnego. Kot powinien być utrzymywany na specjalnej diecie przez cały okres trwania choroby.
Ważne! W przypadku zarażenia kota leptospirozą, konieczna jest natychmiastowa dezynfekcja miejsca, w którym kot mógł przebywać. W trakcie leczenia dezynfekcję należy powtarzać regularnie, co kilka dni, w miejscu izolacji chorego kota.
Zapobieganie
Nie ma szczepionek przeciwko leptospirozie dla kotów. Czasami stosuje się szczepionki dla psów, aby wzmocnić naturalną odporność kota, ale decyzję podejmuje lekarz weterynarii, biorąc pod uwagę ryzyko, w tym kontakt kota z potencjalnymi nosicielami, jego wiek i stan zdrowia.
Standardowe środki zapobiegawcze przeciwko leptospirozie u kotów obejmują regularną deratyzację domu i eksterminację gryzoni na podwórku, ponieważ nawet zdrowe gryzonie mogą przenosić infekcję. Należy również ograniczyć kontakt kota z innymi zwierzętami i wizyty w niebezpiecznych miejscach.
Więcej o objawach i leczeniu leptospirozy u kotów: wideo
Przeczytaj także:
Dodaj komentarz