Mój kot ma czkawkę: dlaczego i co robić

Mimowolne skurcze przepony, zwane czkawką, są powszechne u wszystkich ssaków. Obserwuje się je również u zwierząt domowych. Jeśli Twój kot ma czkawkę, musisz go obserwować, aby zrozumieć przyczynę. Zidentyfikowanie przyczyny podpowie Ci, co robić i jak pomóc.

W większości przypadków czkawka nie jest niebezpieczna, ale czasami wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii i leczenia. Nie zaleca się przepisywania jakichkolwiek leków bez konsultacji ze specjalistą, ponieważ może to zaszkodzić zdrowiu zwierzęcia.

Dlaczego koty mają czkawkę i jak to się dzieje?

Czkawka u ssaków, w tym kotów, jest spowodowana uciskiem lub mechanicznym podrażnieniem nerwu błędnego, spontanicznymi skurczami przepony i mięśni międzyżebrowych. Powoduje to wymuszony, ostry wdech i jednoczesne zamknięcie głośni, co skutkuje charakterystycznym dźwiękiem. Brzuch często kurczy się lub kurczy, co jest łatwo widoczne i wyczuwalne dłońmi.

Uwaga! Aparat głosowy ssaków jest zróżnicowany, dlatego dźwięki wydawane przez czkawkę są różne. Ludzie wydają dźwięk „czknięcia” (stąd nazwa „czkawka”), konie wydają dźwięk „głuchy”, a koty zazwyczaj nie wydają żadnych dźwięków. Jeśli już, brzmią one jak piski lub skomlenia.

Zarówno dorosłe zwierzęta, jak i kocięta mogą mieć czkawkę. Na przykład kocię doświadcza czkawki w łonie matki na krótko przed porodem, gdy jest mu zimno lub gdy jest głodne.

Przyczyny fizjologiczne, jak pomóc

Najczęściej czkawka u kotów ma charakter fizjologiczny i jest krótkotrwała. Aby zapobiec jej nawrotom, ważne jest przeanalizowanie sytuacji i wyeliminowanie czynników ją wywołujących.

Szybkie wchłanianie i słabe przeżuwanie pokarmu

Jeśli kot je szybko, połyka duże kawałki i słabo żuje, nie produkuje odpowiedniej ilości śliny, a wraz z pokarmem połyka więcej powietrza niż podczas spokojnego jedzenia. W rezultacie żołądek szybko się wypełnia, rozciąga i podrażnia, co prowadzi do skurczów przepony i czkawki podczas lub po jedzeniu.

Niektórzy ludzie są po prostu łakomi, spieszą się z jedzeniem i trzeba ich nauczyć, żeby jedli wolniej. Podejście jest dobierane indywidualnie do każdego przypadku.

Sytuację można naprawić poprzez:

• dostępność pokarmu w karmniku w ciągu dnia;
• karmienie małymi porcjami;
• odżywianie zgodnie z reżimem;
• obecność ukochanego właściciela w pobliżu,
• z wyłączeniem postu itp.

Niektóre zwierzęta denerwują się i spieszą z powodu hałasu, obecności innych zwierząt lub innych czynników drażniących w pomieszczeniu. Zmiana otoczenia uspokoi je i pozwoli im jeść wolniej.

Wielkość i konsystencja karmy również wpływają na żucie, dlatego ważne jest, aby wziąć pod uwagę preferencje pupila. Niektóre zwierzęta preferują małe kawałki karmy suchej lub mokrej, podczas gdy inne wolą większe kawałki. Preferencje zmieniają się z wiekiem i należy to uwzględnić przy wyborze karmy.

Uwaga! Kształt miski i jej umiejscowienie również wpływają na rozwój „kultury żywieniowej”. Czasami jest ona zbyt głęboka lub zbyt wysoka, co zmusza kota do przyjmowania nienaturalnej pozycji, co wpływa na ułożenie żołądka.

Jeśli nawyki żywieniowe Twojego pupila nagle się zmienią, jest to powód do niepokoju i należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. Przyczyną może być stan zapalny jamy ustnej lub choroba zębów.

Kulki włosów

Liżąc futro, koty usuwają zapachy po głaskaniu, jedzeniu, korzystaniu z kuwety lub spacerze. Ponadto, lizanie poprawia termoregulację, ponieważ nawilżone futro wspomaga parowanie, obniżając temperaturę ciała.

Rasy długowłose połykają więcej sierści niż rasy gładkowłose, dlatego nie ma potrzeby uciekania się do usuwanie kul włosowych Muszą to robić częściej. Próbując pozbyć się grudki, koty często kaszlą, co podrażnia wyściółkę gardła i powoduje czkawkę. Podczas linienia potrzebują pomocy w postaci częstszego szczotkowania sierści, aby usunąć jej nadmiar.

Jeśli Twój pupil nie jest w stanie samodzielnie pozbyć się guza, będzie potrzebował pomocy lekarza weterynarii. Lekarz określi, jak mu pomóc i nauczy Cię, jak wykonać zabieg, ponieważ właściciele nie zawsze wiedzą, jak to zrobić poprawnie.

Inne czynniki

Do czynników, które mogą wywołać odruchowy skurcz przepony, zalicza się kilka najczęstszych: ciąża (brzuch uciska narządy wewnętrzne), zimne lub zbyt gorące jedzenie/woda, brak wody.

Podczas podawania suchej karmy, osobna miska z czystą wodą powinna być zawsze pod ręką. Jeśli Twój pupil preferuje bieżącą wodę, zapewnij mu dostęp do kranu lub poidełka. Gorącą karmę należy schłodzić do temperatury pokojowej.

Czasami czkawka jest spowodowana zwykłym mruczeniem. W tym czasie kot produkuje więcej śliny i połyka ją wraz z powietrzem. Należy jednak pamiętać, że mruczenie nie zawsze oznacza spokój. Niektóre koty mruczą, gdy są zdenerwowane, niespokojne lub zestresowane.

Dodatkowe czynniki wywołujące czkawkę:

• Zimna woda lub nagle schłodzone jedzenie - stres termiczny może powodować podrażnienie przełyku lub żołądka, co prowadzi do skurczów przepony.

• stres lub podniecenie, zwłaszcza bezpośrednio po jedzeniu - gry, bieganie, głośne dźwięki mogą powodować czkawkę.

• Nieprawidłowa pozycja podczas jedzenia - gdy jedzenie znajduje się zbyt nisko, kot może połykać powietrze.

• Choroby zębów i jamy ustnej - Ból jamy ustnej może zmienić sposób, w jaki kot żuje, powodując połykanie nieprzeżutego pokarmu i powietrza.

• alergie lub podrażnienie przełyku – pikantne lub mocno przyprawione potrawy, substancje chemiczne mogą podrażniać błonę śluzową i wywoływać czkawkę

Przyczyny psychogenne

Skurcze i odruchowe skurcze przepony często wiążą się ze stanami emocjonalnymi. Czkawka u kotów może być spowodowana przez:

• silny strach;
• zmiana znanego otoczenia, warunków;
• długa nieobecność właściciela;
• zmiana postawy wobec zwierzęcia domowego;
• samotność, przebywanie w małej, zamkniętej przestrzeni;
• nowe zwierzę w rodzinie.

Ataki psychosomatyczne są zazwyczaj krótkotrwałe. Stopniowo częstotliwość skurczów maleje, a skurcze ustępują.

W takich przypadkach należy pomóc swojemu pupilowi:

• uważać na;
• pieścić;
• uspokoić się;
• rozmawiać;
• rozpraszać;
• podaruj ulubioną zabawkę.

Poprawi się stan emocjonalny, przywrócone zostaną rytmy oddechowe.

Jak stwierdzić, czy czkawka jest normalna, czy stanowi objaw

Poniżej znajduje się tabela z objawami, na które należy zwracać uwagę:

Domowe sposoby na czkawkę

Jeśli Twój kot ma czkawkę i nie towarzyszą temu żadne niepokojące objawy, możesz wypróbować następujące środki zaradcze:

• podawać wodę do picia, szczególnie ciepłą, małymi łykami;

• rozdzielaj jedzenie na kilka małych posiłków dziennie zamiast jednego dużego;

• stosuj miski labiryntowe lub specjalne spowalniacze jedzenia, aby kot jadł wolniej;

• podnieś karmnik na niewielką wysokość, aby kotu było wygodniej, a głowa nie była zbyt mocno pochylona w dół;

• Regularne szczotkowanie, zwłaszcza ras długowłosych, w celu ograniczenia połykania sierści podczas pielęgnacji;

• Stwórz spokojną atmosferę po posiłku – nie pozwalaj na intensywne gry bezpośrednio po posiłku.

Kiedy czkawka może być oznaką poważnego problemu

Informacje, które właściciel powinien wziąć pod uwagę, podejmując decyzję o skontaktowaniu się z lekarzem weterynarii:

• czkawka trwająca dłużej niż 24 godziny bez przerwy lub występująca kilka razy dziennie przez kilka dni;

• pogorszenie stanu ogólnego: niechęć do jedzenia, letarg, utrata masy ciała;

• objawy ze strony układu oddechowego: kaszel, duszność, świszczący oddech;

• wymioty, szczególnie jeśli wymioty są krwawe lub zawierają niestrawione resztki pokarmu;

• zmiany w stolcu lub moczu, częste wymioty;

• podejrzenie obecności ciała obcego w przełyku lub żołądku.

Kiedy należy zachować ostrożność

Jeśli Twój kot ma czkawkę przez długi czas lub skurcze się przedłużają, prawdopodobnie występuje jakaś choroba. Może to być choroba zakaźna lub przewlekła. choroba przewodu pokarmowego, problemy z naczyniami krwionośnymi, inwazja robaków, alergia i inni.

Czkawce alergicznej towarzyszy łzawienie, trudności w oddychaniu, kichanie i kaszel.

Znaki ostrzegawcze:

• chwiejny chód, zaburzenia koordynacji;
• chodzenie w kółko;
• stan ospały i apatyczny;
• nietypowe zachowanie, drażliwość;
• odmowa ulubionego smakołyku;
• nudności i wymioty z czkawką;
• chrypka, ciężki oddech.

Jeśli zauważysz te objawy, nie lecz się na własną rękę, lecz jak najszybciej skonsultuj się ze specjalistą. Tylko lekarz weterynarii może ustalić przyczynę uporczywej czkawki i zalecić odpowiednie leczenie.

Porada weterynarza

Przeczytaj także:

• Depresja u kotów: czy występuje i jak ją leczyć
• Koty chowające się w ciemnych miejscach: powody i co robić
• Czy wysterylizowana kotka może mieć ruję?