Koty w starożytności w różnych krajach świata

Większość zwierząt udomowionych przez ludzi była potrzebna jako źródło pożywienia, ochrony i towarzyszy w polowaniach. W tym sensie kot znalazł się w paradoksalnej sytuacji: ludzie najwyraźniej byli mu pożyteczni, więc powiązał z nimi swój los. Każdy kraj ma swoją własną historię o kotach…

Naukowcy nie są w tej sprawie jednomyślni. kiedy kot został udomowionyMożemy jedynie stwierdzić, że najprawdopodobniej miało to miejsce co najmniej 5000 lat temu. Proces ten przebiegał inaczej w różnych częściach świata, ale rezultat jest wszędzie taki sam: koty, żyjąc obok ludzi przez tysiąclecia, zachowały uroczą dzikość, niezależność i urok małej pantery.

Starożytny Egipt

Kot domowy najprawdopodobniej pochodzi ze starożytnego Egiptu, o czym świadczą wykopaliska archeologiczne w Nubii, na zachodnim brzegu Nilu. Kult religijny kotów istniał w Egipcie około 2000 roku p.n.e.: Egipcjanie nie uważali każdego kota za bóstwo, ale wierzyli, że niektórzy bogowie mogą objawiać się pod postacią kota.

To właśnie w tej postaci najwyższe bóstwo starożytnego Egiptu – bóg słońca Ra – pokonał węża ciemności. Bast, bogini radości i wesołości, była przedstawiana jako kot lub kobieta z kocią głową.

Zabicie kota uważano za przestępstwo: umyślne zabicie kota karane było śmiercią. Wszyscy członkowie rodziny, której kot zdechł, golili brwi na znak żałoby.

Już w tamtych czasach Egipcjanie hodowali koty, dobierając pary o pasujących do siebie charakterach. Koty szkolono do aportowania ptaków łownych upolowanych podczas polowań na bagnach delty Nilu.

Egipcjanie próbowali zapobiec eksportowi kotów z kraju, ale wraz z przyjęciem pewnych wierzeń i tradycji, rzymscy żołnierze zaczęli eksportować koty z Egiptu jako zwierzęta kultowe. Rzym wkrótce dostrzegł niezaprzeczalne korzyści płynące z kotów, które polowały na myszy i węże.

Europa

Historia kotów w Europie nie była tak różowa jak w starożytnym Egipcie. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego i powstaniu chrześcijaństwa w Europie los kotów zmienił się diametralnie. Ze zwierząt kultowych stały się demonami piekła i wcieleniami szatana. Papież Innocenty VII nakazał Inkwizycji prześladowanie czcicieli kotów, a heretyków oskarżano o odprawianie obrzędów religijnych z udziałem kotów.

Kobiety posiadające koty, zwłaszcza czarne, były piętnowane jako czarownice i czarownice, często skazywane na spalenie na stosie. Ta mania prześladowania kotów i ich właścicieli rozprzestrzeniła się również na purytańską Amerykę, gdzie w XVII wieku toczyły się głośne procesy czarownic.

Równolegle z manią prześladowczą w katolickiej Europie wierzono w magiczne koty – matagoty – które przynosiły szczęście i dobrobyt domowi. Pamiętacie Kota w Butach? To typowy matagot, zaczerpnięty z folkloru w baśni Charlesa Perraulta. Koty są również ulubioną postacią literacką w literaturze angielskiej, a ich autorami byli m.in. R. Kipling, Mark Twain i Edgar Allan Poe.

Tajlandia

Jak głosi historia, koty cieszą się w Tajlandii niezwykłą swobodą i szacunkiem. Można je tu spotkać dosłownie wszędzie: w witrynach sklepowych, na stołach, w świątyniach i domach.

Jedną z najpopularniejszych ras na świecie jest ta, która pochodzi z Tajlandii - syjamskiponieważ tutaj znajdowało się Królestwo Syjamu.

Uważa się, że koty syjamskie pojawiły się tu około 600 lat temu i były niezwykle rzadkie i otaczane czcią. Wierzono, że te pełne wdzięku koty syjamskie o długich pyskach prowadzą dusze zmarłych do zaświatów, dlatego większość kotów syjamskich mieszkała w świątyniach.

Legenda głosi, że koty syjamskie otrzymały niebieskie oczy od samego Buddy jako symbol lojalności wobec ochrony klasztorów.

Koty syjamskie były obecne podczas ceremonii religijnych i państwowych, w tym koronacji monarchów. Budowano dla nich osobne domy i przygotowywano specjalne jedzenie.

Tradycja dokarmiania bezdomnych kotów, którym właściciele sklepów, restauracji i kawiarni przynoszą jedzenie na ulicę, jest wciąż żywa w tym kraju. Przyzwyczajone do takiego traktowania, koty w Tajlandii nie boją się ludzi.

Obecnie syjamski to nazwa nadawana kotom nie tylko o tradycyjnym umaszczeniu color-point, ale także o innych umaszczeniach: jednolitym, pręgowanym, szylkretTe koty wyróżniają się smukłą sylwetką na długich nogach, wydłużonym pyskiem i dużymi uszami. Są zbiorowo nazywane „kotami orientalnymi”. Koty orientalne niekoniecznie mają niebieskie oczy. Są najbardziej gadatliwe ze wszystkich kotów, z donośnym, natarczywym głosem. Ich zachowanie przypomina nieco psy: znane są z tego, że przynoszą swoim właścicielom kapcie lub zabawki, zupełnie jak psy.

Oprócz syjamskiego, Tajlandia jest domem dla innej rodzimej rasy: korata. Ten krótkowłosy kot, o szaro-niebieskim umaszczeniu i głowie w kształcie serca, został nazwany na cześć miasta, w którym został po raz pierwszy odkryty.

Rosja

Na Rusi koty żyły obok ludzi od niepamiętnych czasów i były częścią ich codziennego życia. Pierwsze koty zostały sprowadzone na Ruś w XI wieku, a szczątki kotów pochodzące z V-VII wieku znaleziono na terenie dzisiejszej Ukrainy. Koty były uważane za dobro luksusowe na starożytnej Rusi, były drogie i wysoko cenione.

W przeciwieństwie do Europy, gdzie koty były zakazane, w Rosji koty były nawet wpuszczane do kościołów, ponieważ uważano je za zwierzęta „czyste”. Tradycyjnie na Rusi psy miały swoje miejsce na podwórku, a koty w domu. Kupcy nawet rywalizowali o to, czyj kot jest najgrubszy.

Na obrazach Kustoideva, obok kobiet o krągłych kształtach, można zobaczyć również koty.

Oprócz importowanych kotów, Rosja miała również rodzimą rasę. To oczywiście Kot syberyjskiJedyna rasa, która powstała wyłącznie w naturze. Właśnie dlatego syberyjczycy są niezwykle wytrzymałymi i zdrowymi kotami, a jednocześnie jedną z największych ras kotów. Natura stworzyła dla nich szeroką gamę kolorów, obdarzając je bujną grzywą i bujną sierścią, która praktycznie nie wymaga pielęgnacji. Trzymany w domu, kot ten spędza większość dnia, smacznie śpiąc, z rozpostartymi, potężnymi łapami i kępkami futra między palcami. Syberyjczyk prowadzący bardziej swobodny tryb życia na wsi będzie aktywnie polował nie tylko na myszy i szczury, ale także na większą zwierzynę, w tym fretki.

Kot syberyjski dopiero niedawno został uznany za odrębną rasę, ale już zdobył zainteresowanie hodowców i miłośników tych wspaniałych, pełnych charakteru kotów na całym świecie.